ΑΠ 939/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 939 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις. Περίληψη: Πότε έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας στην απόρριψη ελαφρυντικών περιστάσεων (84 § 2 ΠΚ). Πότε εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως· και όταν η παραβίασή της γίνεται εκ πλαγίου, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 84§2 αρ. ε΄ ΠΚ. Απορρίπτονται αμφότεροι οι εκ των άνω αιτιάσεων λόγοι, προς δε και οι από την επίκληση αυτών αιτιάσεις βάλλουσαι την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου περί πραγμάτων. Απορρίπτει την αναίρεση. Αριθμός 939/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατουμένου στην Κλειστή Φυλακή Τρικάλων, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Ρομποτή, περί αναιρέσεως της 788/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Απριλίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 754/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση, για να έχει την απαιτουμένη από το άρθρο 93 § 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 § 1Δ' ιδίου Κώδικος, λόγον αναιρέσεως, πρέπει να αναφέρονται σ'αυτήν τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις και από την οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά, από τα οποία απεδείχθησαν τα περιστατικά αυτά και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Η άνω επιβαλλομένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους, δηλαδή, οι οποίοι προβάλλονται, σύμφωνα με τα άρθρα 170 § 2 και 333 § 2 ΚΠοινΔικ, στο δικαστήριο της ουσίας από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του και τείνουν εις την άρση του αδίκου χαρακτήρος της πράξεως τον αποκλεισμό ή την μείωση της ικανότητος προς καταλογισμόν η εις την εξάλειψη του αξιοποίνου ή την μείωση της ποινής. Οι ισχυρισμοί αυτοί πρέπει να προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλαδή με τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την θεμελίωσή τους κατά την οικεία διάταξη, ώστε να μπορέσει ο δικαστής, ύστερα από αξιολόγηση να τους κάμει δεκτούς ή να τους απορρίψει, άλλως το δικαστήριο της ουσίας δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα επ' αυτών. Περαιτέρω εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν ο δικαστής δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά τα οποία εδέχθη, στην διάταξη που εφηρμόσθη, περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, όπερ συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος, περί της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών που την εξέδωσε, από το οποίο ο ήδη αναιρεσείων - κατηγορούμενος, εζήτησε δια του συνηγόρου του, να του αναγνωρισθούν οι ελαφρυντικές περιστάσεις άρθρου 84 § 2α' και ε' Π.Κ., προβάλλων κατά τρόπον σαφή και ορισμένο και αναπτύξας προφορικώς όσα με έγγραφο υπόμνημά του, καταχωρισθέν αυτούσιο στα πρακτικά, είναι αναγκαία πραγματικά περιστατικά για την στοιχειοθέτηση των τοιούτων περιστάσεων, (το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών) εδέχθη, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, "κατάθεση μάρτυρος υπερασπίσεως που εξετάστηκε ενόρκως και ο οποίος αναφέρεται ονομαστικά στα πρακτικά, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν καθώς και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορουμένου και όλη γενικά την αποδεικτική διαδικασία" ότι ο κατ/νος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της αγοράς και κατοχής ηρωΐνης ιδίας ποσότητος, σε βαθμό κακουργήματος καθόσον τις πράξεις του αυτές διέπραξε χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσεως των ναρκωτικών ουσιών και να μην μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, "χωρίς το ελαφρυντικό του άρθρου 84 § 2ε Π.Κ., γιατί η επικαλουμένη καλή συμπεριφορά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του προϋποθέτει ελεύθερη διαβίωση στην κοινωνία και όχι στην φυλακή, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο κατ/νος. Επίσης δεν πρέπει να του αναγνωρισθεί το ελαφρυντικό του 84 § 2α' Π.Κ. κατά πλειοψηφίαν, γιατί ναι μεν ο κατηγορούμενος έχει λευκό ποινικό μητρώο, αλλά τούτο δεν προεξοφλεί και την απαιτουμένη έντιμη ατομική, επαγγελματική και οικογενειακή ζωή και στην προκειμένη περίπτωση δεν αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος είχε πριν την πράξη του έντιμη, ατομική και κοινωνική ζωή, εν όψει του ότι συναναστρέφοταν με ανθρώπους που ασχολούνταν με την εμπορία ναρκωτικών όπως ο ....., (όπως προαναφέρθηκε) ο οποίος μάλιστα είχε κρύψει στο σπίτι, (όπως εδέχθη η 2728/2002 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών) και ο καθ' ομολογίαν του ....... (αγνώστων λοιπών στοιχείων) που τον είχε φιλοξενήσει σπίτι του". Με αυτά τα οποία εδέχθη το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του την απαιτουμένη κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτήν με πληρότητα και σαφήνεια τις αποδείξεις από τις οποίες επείσθη ότι δεν συντρέχουν οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 § 2 α' και ε' Π.Κ., καθώς και τις σκέψεις με τις οποίες (και με βάση τα επικαλούμενα περιστατικά αυτών), δεν εφαρμόζεται η ουσιαστική ποινική διάταξη αυτή. Μετά ταύτα οι σχετικοί λόγοι της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, όσον αφορά την απόρριψη της συνδρομής των ελαφρυντικών περιστάσεων άρθρου 84 § 2 α' και ε' ΠΚ και εσφαλμένης εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου αυτού, άλλως εκ πλαγίου παραβάσεώς του, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Καθ'ο δε μέρος με τους λόγους αυτούς προβάλλονται αιτιάσεις κατά της ουσιαστικής κρίσεως του δικαστηρίου, αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Απορριπτομένων αμφοτέρων των λόγων αναιρέσεως και μη υπάρχοντος άλλου προς έρευνα, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 § 1 ΚΠοινΔικ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 11/4/2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ'αριθμ. 788/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι