ΑΠ 94/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 94 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απόρριψη εφέσεως, ως απαράδεκτης, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως. Η απόφαση περιέχει πλήρη αιτιολογία, αφού αναφέρει το χρόνο επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, εκείνον της ασκήσεως του ενδίκου μέσου καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση. Απορρίπτει αναίρεση. ΑΡΙΘΜΟΣ 94/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Παριανό, περί αναιρέσεως της ΑΤ2845/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Ιουλίου 2007 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1497/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ’ αποφάσεως είναι 10ήμερη, αρχόμενη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από της νομίμου επιδόσεώς της στον δικαιούχο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση πριν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσομένη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Εξ άλλου, κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, το απορρίπτει ως απαράδεκτο κατά δε της σχετικής αποφάσεως επιτρέπεται αναίρεση (παρ. 2). Ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσεως για την απόρριψη αυτή. Ειδικότερα η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της εφέσεως ως εμπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και εκείνον της ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση (Ολ. ΑΠ 6/1994 και 4/1995). Αν, όμως, με το ένδικο μέσο αμφισβητείται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του, όπως και η εντεύθεν αδυναμία γνώσεως της επιδόσεως, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετική αιτιολογία, διαφορετικά ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη ΑΤ 2845/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, η έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ’ αριθμ. 5665/2003 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία αυτή είχε κηρυχθεί ένοχος για παράβαση του Α.Ν. 86/1967 και της είχε επιβληθεί συνολική ποινή φυλακίσεως 12 μηνών, μετατραπείσα επί 4,40 ευρώ ημερησίως και (συνολική) χρηματική ποινή 750 ευρώ. Με την έφεσή της, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται από τον Αρειο Πάγο, η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη, εζήτησε: "Να γίνει δεκτή η έφεσή της, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και να απαλλαγεί από κάθε κατηγορία, γιατί δεν εκτιμήθηκε ορθά από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προεβλήθησαν (μάρτυρες, έγγραφα) και έτσι κηρύχθηκε ένοχος πράξης που δεν έκανε. Ουδέποτε έλαβε γνώση της εκκαλουμένης απόφασης. Πρώτη φορά έλαβε γνώση την 1.2.2007 από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της". Ως αιτιολογία για την απόρριψη της εφέσεως αυτής, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του τα ακόλουθα: "Από την ένορκη μαρτυρική κατάθεση, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και την εν γένει συζήτηση της υποθέσεως, προέκυψε ότι η εκκαλουμένη επιδόθηκε στην εκκαλούσα στις 6-10-2003 και συγκεκριμένα στο σύνοικο και εργαζόμενο στην εταιρεία της ..... (βλ. αποδεικτικό επιδόσεως), ενώ η έφεση ασκήθηκε μόλις στη 7-2-2007 (βλ. υπ’ αριθμ. 302/2007 έκθεση), δηλαδή πολύ μετά την πάροδο της 10ήμερης νόμιμης προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 473 παρ. 1 ΚΠΔ, χωρίς η εκκαλούσα να αποδεικνύει ανωτέρα βία ή άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα που δικαιολογεί την μεγάλη αυτή καθυστέρηση. Επομένως, η κρινόμενη έφεση είναι εκπρόθεσμη και κατά συνέπεια θα πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη κατά το διατακτικό". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο για την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης, διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως (6-10-2003), τον χρόνο ασκήσεως του ενδίκου μέσου (7-2-2007) και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση (από 6-10-2003 του Αστυφύλακος ....., το οποίο αναγνώσθηκε υπ’ αύξ. αριθμό αναγνωσθέντων εγγράφων 5 και στο οποίο ρητώς με το σκεπτικό παραπέμπει η προσβαλλομένη), ως εκ περισσού δε διαλαμβάνει ειδικότερη σκέψη περί μη αποδείξεως από την αναιρεσείουσα ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος για την άσκηση της εφέσεως, γιατί (η αναιρεσείουσα) στην έκθεση εφέσεως δεν διέλαβε, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, ότι από ανωτέρα βία ή άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα δεν άσκησε εμπροθέσμως έφεση ούτε ανέφερε τα αποδεικτικά μέσα προς απόδειξη τέτοιου ισχυρισμού, της γενομένης εις την έφεση αναφοράς ότι "ουδέποτε έλαβε γνώση της εκκαλουμένης αφού πρώτη φορά έλαβε γνώση την 1-2-2007 από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της", μη ισοδυναμούσης με επίκληση περιστατικών ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος ούτε με ακυρότητα της επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως. Κατά συνέπεια η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμη και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 2 Ιουλίου 2007 αίτηση της ..... για αναίρεση της υπ’ αριθμ. ΑΤ2845/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι