ΑΠ 941/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Φοροδιαφυγή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 941 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Φοροδιαφυγή. Περίληψη: Έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων (άρθρο 19 Ν.2523/1997). Αιτιολογημένη καταδίκη της κατηγορουμένης για έκδοση εικονικών τιμολογίων παροχής υπηρεσιών. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως. ΑΡΙΘΜΟΣ 941/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Κουκούλα, περί αναιρέσεως της 26647/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημ/κείου Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Ιουλίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1607/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Ειδικότερα ως προς τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους. Για τη βεβαιότητα αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα έστω και κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από το καθένα. Δεν θεμελιώνουν όμως λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, μεταξύ άλλων, η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων και η εσφαλμένη εκτίμηση των καταθέσεων των μαρτύρων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 26647/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών καταδικάστηκε η ήδη αναιρεσείουσα σε ποινή φυλακίσεως δέκα μηνών για την πράξη της φοροδιαφυγής και συγκεκριμένα για έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων που εκδόθηκαν για ανύπαρκτες συναλλαγές στο σύνολό τους με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Η προσβαλλόμενη απόφαση δέχτηκε ότι από τις καταθέσεις των μαρτύρων και τα έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο αποδείχτηκαν τα παρακάτω περιστατικά: "Η κατηγορουμένη, στην ... την 23-4-2001 και ενώ ασκούσε ατομική επιχείρηση με αντικείμενο εργατών πρατήριο υγρών καυσίμων με έδρα τη ..., επί της οδού ..., εξέδωσε προς την επιχείρηση με την επωνυμία "PROM AUTO Μονοπρόσωπη ΕΠΕ" με έδρα το ..., οδός ..., δύο τιμολόγια παροχής υπηρεσιών με αριθμούς 1/23-4-2001 και 46/23-4-2001 συνολικής αξίας 1.200.000 δραχ. και 2.500.000 δρχ. Πλην όμως όπως αποδείχτηκε, τα εν λόγω τιμολόγια ήταν εικονικά γιατί εκδόθηκαν για ανύπαρκτες συναλλαγές. Ειδικότερα η πλευρά της κατηγορουμένης ισχυρίστηκε ότι η παροχή υπηρεσιών των ανωτέρω τιμολογίων αντιστοιχούσε σε εργασίες πλυσίματος των αυτοκινήτων και εφοδιασμού τους με βενζίνη που ανήκαν στην ανωτέρω ΕΠΕ και έγινε στα πλαίσια εκδήλωσής της στο ξενοδοχείο ... στο ..., εντούτοις αποδείχτηκε ότι στο αντίστοιχο βιβλίο του πρατηρίου δεν είχε γίνει καμμία καταχώρηση για αυτοκίνητα προς πλύσιμο, απασχολούσε δε μόνο έναν εργαζόμενο, ο οποίος ήταν αδύνατο να εξυπηρετήσει τόσα αυτοκίνητα μόνος του. Συνεπώς τα επίδικα τιμολόγια δεν εκδόθηκαν για κάποια πραγματική αιτία, αλλά ήταν εικονικά... Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις προαναφερθείσες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του ως άνω εγκλήματος, τις αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και τους νομικούς συλλογισμούς με τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη των άρθρων 19 παρ. 1 και 21 παρ. 10 εδάφ. Β του Ν. 2523/1997 που εφάρμοσε. Επίσης αναφέρει ειδικώς ότι τα παραπάνω περιστατικά προέκυψαν από τις καταθέσεις των μαρτύρων και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν, μεταξύ δε των εγγράφων που αναγνώσθηκαν περιλαμβάνεται ένα ιδιωτικό συμφωνητικό και έξη φωτογραφίες, και κατά συνέπεια λήφθηκαν υπόψη και τα έγγραφα αυτά. Σύμφωνα με τα ανωτέρω ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ μοναδικός λόγος αναιρέσεως, κατά το δεύτερο σκέλος του, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος, κατά το πρώτο σκέλος του για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απαράδεκτος, γιατί με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την αίτηση της ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 26647/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι