← Ελλάδα

ΑΠ 943/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ποινή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 943 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ποινή. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως κατ’ αποφάσεως Τριμελούς Πλημμελειοδικείου με την οποία γίνεται προσαρμογή ποινής καταδικασθέντος στην αλλοδαπή ημεδαπού υπηκόου, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1708/1987 «Κύρωση Συμβάσεως για μεταφορά καταδίκων». Επιτρεπτό αναίρεσης κατά το άρθρο 2 του παραπάνω νόμου. Απόρριψη αιτήσεως αναιρέσεως ως αόριστης και απαράδεκτης. ΑΡΙΘΜΟΣ 943/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 25 Ιανουαρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 43971/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1734/2007. Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού με αριθμό 479/30.11.2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγων την από 5-9-2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, κρατουμένου εις δικαστική φυλακή Κορυδαλλού, κατά της υπ'αριθμ. 43971/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, εκθέτω τα εξής: Δια της ως άνω προσβαλλομένης αποφάσεως, η δια της υπ'αριθμ. 30/24-6-2005 αποφάσεως του Εθνικού Δικαστηρίου 3ου Τμήματος Ποινικών Θεμάτων, με έδρα εις Μαδρίτη, επιβληθείσα εις τον αναιρεσείοντα ποινή καθείρξεως 10 ετών και προστίμου 110.000.000 ευρώ, προσηρμόσθη εις ποινή καθείρξεως δέκα

(10)ετών και χρηματική ποινή 500.000 ευρώ. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρ. 148 έως 153, 474 παρ. 2, 476 και 509 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων είναι, οι περιεχόμενοι σε αυτή λόγοι αναιρέσεως, από τους αναφερομένους στα άρθρα 484 και 510 ΚΠΔ, να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορρίπτεται (άρθρ. 476 και 513 ΚΠΔ). Απλή επανάληψη των διατάξεων των άρθρ. 484 και 510 ΚΠΔ, που προβλέπουν τους λόγους αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια, δεν αρκεί, ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναιρέσεως λόγος να συμπληρωθή με παραπομπή σε άλλα έγγραφα (ΑΠ 406/2006, εις ΠΧ/ΝΣΤ'/906, ΑΠ 2397/2004, εις ΠΧ/ΝΕ'/822). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, δηλώσας στην σχετική έκθεση ασκήσεως αυτής, ότι ασκεί αναίρεση κατά της προσβαλλομένης ανωτέρω αποφάσεως, δια "παράβαση των άρθρων 4, 25, 93 παρ. 3 και 139 του Συντάγματος και των άρθρων 510 παρ. 1 στοιχ. α', δ', ε', θ' του ΚΠΔ τους δε ως άνω λόγους θα τους αναλύσει με υπόμνημα που θα υποβάλλει δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του". Όμως, στην εν λόγω έκθεση, ουδεμία αναφορά εις περιστατικό θεμελιωτικό αναιρετικού λόγου διαλαμβάνεται. Αλλά, με αυτό το περιεχόμενο, η κρινομένη αίτηση είναι, συμφώνως προς τα προαναφερόμενα, απαράδεκτη και δεν είναι δυνατή η συμπλήρωση των εντελώς αορίστως επικαλουμένων λόγων αναιρέσεως, με παραπομπή εις άλλο έγγραφο. Επομένως, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως να απορριφθή και να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, συμφώνως προς τα άρθρ. 476 παρ.1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ. Για τους λόγους αυτούς - Π ρ ο τ ε ί ν ω-------------------------- Να απορριφθή ως απαράδεκτη η από 5-9-2007 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, κρατουμένου εις δικαστική φυλακή Κορυδαλλού, κατά της υπ'αριθμ. 43971/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.- Αθήναι 22 Νοεμβρίου 2007 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1.- Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 1, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ειδικότερα, για την πληρότητα του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ λόγου αναιρέσεως της αποφάσεως, με τον οποίο αποδίδεται σ' αυτήν η πλημμέλεια της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει να διαλαμβάνονται στην αίτηση αναιρέσεως οι πλημμέλειες τις αποφάσεως ως προς την έκθεση των πραγματικών περιστατικών της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, οι τυχόν ασάφειες, αντιφάσεις και λογικά κενά και η μη αναφορά των αποδεικτικών μέσων από τα οποία προέκυψαν τα πραγματικά περιστατικά. 2.- Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων πλήττει την υπ' αριθμ. 43.971/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών με την οποία, κατά παραδοχή αιτήσεώς του και σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1708/1987 προσαρμόσθηκε η επιβληθείσα σ'αυτόν στην αλλοδαπή στερητική της ελευθερίας ποινή και αυτή του προστίμου, για έλλειψη αιτιολογίας, επικαλούμενος, κατά πιστή αντιγραφή από την έκθεση αναιρέσεως τα εξής ".. για παράβαση των άρθρων 4, 25, 93 παρ.3 και 139 του Συντάγματος και των άρθρων 510 παρ.1 στοιχ.α',δ',ε'θ'ΚΠΔ, τους δε ως άνω λόγους θα τους αναλύσει με υπόμνημα που θα υποβάλλει δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του ..." Κατά της προαναφερόμενης αποφάσεως στον αναιρεσείοντα παρέχεται από την ειδική διάταξη του άρθρου 2 του Ν.1708/1987 το ένδικο μέσο της αναιρέσεως, όμως με το προεκτεθέν περιεχόμενο και σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, ο λόγος αυτός της αναιρέσεως, στον οποίο δεν προσδιορίζονται παντάπασι οι αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες, είναι αόριστος και ανεπίδεκτος εκτιμήσεως. Ειδικότερα, δεν αναφέρονται στην αίτηση αναιρέσεως οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου και σε τι συνίστανται οι ελλείψεις της αιτιολογίας , σε ποια κεφάλαια της προσβαλλόμενης αποφάσεως ανάγονται αυτές και ποια πραγματικά περιστατικά τα οποία ήσαν αναγκαία για τη συνδρομή των υποκειμενικών και αντικειμενικών στοιχείων των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάσθηκαν, δεν περιέχονται με πληρότητα σ' αυτήν. Περαιτέρω δε, στην ίδια αίτηση δεν διαλαμβάνεται σε τι συνίσταται η παραβίαση των άρθρων 4 και 25 του Συντάγματος και πως παραβιάσθηκαν οι διατάξεις αυτές από το εκδόν την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστήριο. Συνεπώς, ο άνω λόγος είναι αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί, καθώς και η αίτηση στο σύνολό της. Ο αναιρεσείων, λόγω απορρίψεως της αιτήσεως του, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 5 Σεπτεμβρίου 2007 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 43.971/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου
  1. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 4 Απριλίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.