ΑΠ 948/2013 — Ένδικο μέσο, Νομή, Χρησικτησία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 948 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Ένδικο μέσο, Νομή, Χρησικτησία. Περίληψη: Έννοια νομής και φυσικής εξουσίας. Απόκτηση, άσκηση και απώλεια νομής. Ειδικότερα, άσκηση μέσω άλλου και απώλεια από τη γνώση της αντιποίησης. Απόκτηση κυριότητας με χρησικτησία. Προϋποθέσεις. Λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ.. Πότε ιδρύεται (Επικυρώνει Εφ. Θεσσ. 917/2010) Αριθμός 948 /2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Γ' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Των αναιρεσειόντων: 1) Κ. χήρας Ε. Γ., το γένος Η. Σ., 2) Ε. Γ. του Ε., 3) Ε. Γ. του Γ., και 4) Η. Γ. του Γ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κοτζαμανίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Των αναιρεσιβλήτων: 1) Β. Γ. του Ν., κατοίκου ..., 2) Α. Α. του Π., κατοίκου ..., 3) Ε. Θ. του Π., κατοίκου ..., 4) Σ. Θ. του Ν., κατοίκου ..., και 5) Π. Θ. του Ν., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Καραγεωργάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/4/2007 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5847/2009 του ιδίου Δικαστηρίου και 917/2010 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14/10/2010 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 2/1/2012 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Δημάδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 974 ΑΚ, νομή, η οποία μπορεί να οδηγήσει και σε κτήση κυριότητος με χρησικτησία, είναι η φυσική εξουσία που ασκείται πάνω σε πράγμα με πρόθεση κυριότητος, δηλαδή με διάνοια κυρίου. Φυσική εξουσία είναι η άσκηση εξωτερικών εμφανών υλικών πράξεων επί του πράγματος που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, ώστε, κατά την αντίληψη των συναλλαγών, να θεωρείται ότι αυτό ευρίσκεται κατά τρόπο σταθερό στη διάθεση του νομέα. Κατά δε το άρθρο 981 ΑΚ, όταν αποκτηθεί η νομή διατηρείται, εφόσον εξακολουθούν να υπάρχουν και τα δύο της στοιχεία, το σωματικό και το πνευματικό, χωρίς να είναι αναγκαίο ο νoμέας να ευρίσκεται σε διηνεκή σχέση σωματικής εξουσιάσεως με το πράγμα και σε συνεχή εγρήγορση, έχοντας την διάνοια κυρίου αδιαλείπτως στραμμένη προς το πράγμα. Η νομή εξακολουθεί να υπάρχει και όταν ο νομέας δεν ευρίσκεται σε συνεχή σωματική επαφή με το πράγμα, αλλ' έχει την επ' αυτού εποπτεία και την δυνατότητα ασκήσεως φυσικής εξουσίας σε κάθε στιγμή. Για την απώλεια της αποκτηθείσης νομής, κατά την έννοια της ιδίας διατάξεως του άρθρου 981 του ΑΚ, απαιτείται να επέλθει οριστική διακοπή της φυσικής εξουσιάσεως επί του πράγματος, αδιαφόρως των λόγων που την επέφεραν, εάν δηλαδή αυτοί συναρτώνται με την βούληση του νομέως ή είναι ανεξάρτητοι από αυτή. Εξάλλου, κατά το άρθρο 980 παρ. 1 του ΑΚ η νομή ασκείται αυτοπροσώπως ή μέσω άλλου. Ο τρίτος που ασκεί την νομή ως αντιπρόσωπος του νομέως είναι εκείνος προς τον οποίο ο νομέας έχει παραχωρήσει την κατοχή του πράγματος, οπότε ασκεί την νομή δια μέσου του κατόχου (μισθωτού, χρησαμένου, θεματοφύλακος κ.λ.π.). Κατά δε το άρθρο 1045 του ΑΚ για την απόκτηση κυριότητος επί ακινήτου με έκταση χρησικτησία απαιτείται αδιάλειπτη νομή επ' αυτού επί εικοσαετία. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 982 ΑΚ, αν ο αντιπρόσωπος του νομέα θελήσει να αντιποιηθεί τη νομή, αυτή δεν χάνεται για τον νομέα προτού λάβει γνώση της αντιποιήσεως. Ως αντιποίηση της νομής νοείται η μεταστροφή της βουλήσεως του αντιπροσώπου στην άσκηση της νομής να το εξουσιάζει αποκλειστικά ως κύριος. Η γνωστοποίηση δε της αντιποιήσεως της νομής από τον κάτοχο στον νομέα μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο. Τέλος, κατά την έννοια του εδαφίου 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης της αποφάσεως ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στην συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν οι νόμιμοι όροι της ουσιαστικής διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή δεν συντρέχουν, ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ελλιπείς και αντιφατικές ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 12-13/95). Ο αναιρετικός αυτός λόγος δεν ιδρύεται όταν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας περιέχει ελλείψεις στην αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση ή αιτιολόγηση του πορίσματος που προκύπτει από αυτές, εφόσον το αποδεικτικό πόρισμα εκτίθεται με σαφήνεια, αλλά όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά και είναι αναγκαία για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσης στην συγκεκριμένη περίπτωση ουσιαστικής διατάξεως, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής και ερμηνείας της. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ότι οι αναιρεσίβλητοι-εναγόμενοι, συγκύριοι εξ αδιαιρέτου του αναφερόμενου οικοπέδου, στο οποίο ανήγειραν δια του δικαιοπαρόχου των αναιρεσειόντων Ε. Γ. εργολάβου πολυώροφη οικοδομή με το σύστημα της αντιπαροχής, παρέδωσαν στον τελευταίο ως εργολαβικό αντάλλαγμα μεταξύ των άλλων οριζόντιων ιδιοκτησιών και τη νομή μιας εκ των δύο αποθηκών- οριζόντιων ιδιοκτησιών που κατασκευάστηκαν αργότερα, εμβαδού (της παραδοθείσης αποθήκης) 169,20 τ.μ., και της οποίας οι αναιρεσείοντες έγιναν κύριοι με έκτακτη χρησικτησία, δεν παρέδωσαν όμως στον δικαιοπάροχο των αναιρεσειόντων και τη νομή της δεύτερης, εμβαδού 91,80 τ.μ., αποθήκης, της οποίας ο τελευταίος και οι αναιρεσείοντες δεν έγιναν κύριοι με χρησικτησία, όπως είχαν ισχυρισθεί με την αγωγή τους. Και βάσει των παραδοχών αυτών το Εφετείο, με επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης, που είχε δεχθεί τα ίδια, έκρινε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την ένδικη αναγνωριστική κυριότητας αγωγή των αναιρεσειόντων ως προς την ανωτέρω αποθήκη, εμβαδόν 91,80 τ.μ. Ειδικότερα, ως προς την επίδικη αυτή αποθήκη το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Οι ως άνω οικοπεδούχοι ουδέποτε παρέδωσαν με τη βούλησή τους στον καθολικό δικαιοπάροχο των εναγόντων και τη νομή της δεύτερης υπό στοιχ. 1 της αγωγής αποθήκη, εμβαδού 91,80 τ.μ., ο οποίος μετά την αποπεράτωση της οικοδομής