Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 951 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Καταδολίευση δανειστών. Περίληψη: Ανεπάρκεια αιτιολογίας καταδικαστικής αποφάσεως για το έγκλημα της καταδολίευσης δανειστών. Αναιρεί και παραπέμπει. Αριθμός 951/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό - Εισηγητή και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου X1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, περί αναιρέσεως της 754,755/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Δεκεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως καθώς και στο από 30 Ιανουαρίου 2008 δικόγραφο προσθέτων λόγων που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 126/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 397 του ΠΚ "ο οφειλέτης, που με πρόθεση ματαιώνει ολικά ή εν μέρει την ικανοποίηση του δανειστή του, βλάπτοντας, καταστρέφοντας ή καθιστώντας χωρίς αξία, αποκρύπτοντας ή απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο, κατασκευάζοντας ψεύτικα χρέη ή ψεύτικες δικαιοπραξίες, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή, αν η πράξη δεν υπόκειται σε βαρύτερη ποινή σύμφωνα με άλλη διάταξη. Όμοια τιμωρείται, όποιος επιχειρεί κάποια από τις πράξεις αυτές υπέρ του οφειλέτη. Η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τον απαρτισμό της εννοίας του εγκλήματος της καταδολιεύσεως δανειστών, απαιτείται, αντικειμενικώς, ή, ολικώς ή μερικώς, ματαίωση της ικανοποιήσεως της απαιτήσεως του δανειστή με έναν από τους προαναφερόμενους τρόπους, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και εκείνος της απαλλοτριώσεως οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του οφειλέτη χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια του ενδεχόμενου δόλου (της αμφιβολίας), της υπάρξεως απαιτήσεως εναντίον του από συγκεκριμένη νομική αιτία και τη θέληση ή την αποδοχή της ματαιώσεως της ικανοποιήσεως της απαιτήσεως του δανειστή με τη γενόμενη χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα απαλλοτρίωση, πράγμα το οποίο συμβαίνει, οσάκις το κατά τα άνω απαλλοτριούμενο αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο ή οσάκις τα εναπομένοντα μετά τη γενομένη απαλλοτρίωση περιουσιακά στοιχεία, εν όψει της αξίας τους, δεν επαρκούν για την ολοσχερή ικανοποίηση της απαιτήσεως του δανειστή. Εξάλλου έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ίδιου Κώδικα, συντρέχει όταν στην καταδικαστική απόφαση δεν εκτίθενται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε. Έλλειψη τέτοιας αιτιολογίας υπάρχει και όταν η αιτιολογία είναι εντελώς τυπική, προς την οποία εξομοιώνεται και εκείνη που παραπέμπει στα πραγματικά περιστατικά του διατακτικού. Και ναι μεν το αιτιολογικό μαζί με το διατακτικό της αποφάσεως, στο οποίο ως λογικό συμπέρασμα καταχωρίζονται όλα τα στοιχεία του εγκλήματος, αποτελούν ενιαίο όλο και είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωσή τους, πλην όμως η συμπλήρωση αυτή δεν μπορεί να φθάσει μέχρι σημείου ολικής αναφοράς στα περιστατικά που αναγράφονται στο διατακτικό της αποφάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αρίθμ. 754, 755/2007 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, καταδίκασε τον κατηγορούμενο - ήδη αναιρεσείοντα - για το έγκλημα της καταδολίευσης δανειστών, ήτοι ότι στη ....., στις 17-10-2000, με πρόθεση τέλεσε αξιόποινη πράξη και ειδικότερα όντας οφειλέτης, με πρόθεση ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του δανειστή-εγκαλούντα Ψ1, απαλλοτριώνοντας χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο. Ειδικότερα, παρά το γεγονός ότι όφειλε στον ανωτέρω δανειστή του και εγκαλούντα το συνολικό χρηματικό ποσό των 45.000.000 δ.ρ.χ. (ή 132.061 ευρώ) προερχόμενο από άτυπο δάνειο που είχε συναφθεί μεταξύ τους περί τον μήνα Μάρτιο 1999, έχοντας μάλιστα αναγνωρίσει την οφειλή του αυτή με την από ...... δήλωση αναγνώρισης χρέους, εν τούτοις, με σκοπό να ματαιώσει ολικά τη ικανοποίηση του δανειστή του, προέβη δυνάμει του υπ' αριθμ. ........ συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Σπάρτης Πολυτίμης Αλεξανδρίδη, σε γονική παροχή (δωρεά) προς την κόρη του, ......., του δικαιώματος της ισόβιας επικαρπίας επί ακινήτου (διαμερίσματος β' ορόφου εκ μέτρων τετραγωνικών 200, 44) ιδιοκτησίας του, κειμένου επί της οδού ........., στην ......, αντικειμενικής αξίας 10.026.828 δ.ρ.χ. (29.425, 74 ευρώ). Κατά τον τρόπο αυτό, με την εν λόγω χαριστική δικαιοπραξία, ματαίωσε ολικά την ικανοποίηση του ανωτέρω δανειστή του. Ως αιτιολογία της αποφάσεώς του, το δικαστήριο διέλαβε τα εξής, κατά λέξη: "Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά και τη όλη αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα εξής: Ως προς τον αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου για το εκπρόθεσμο της έγκλησης λόγω της μεταβίβασης το έτος 2000 της ισόβιας επικαρπίας του διαμερίσματος της οδού ........... στη ...... στη θυγατέρα του, μεταβίβαση που ο εγκαλών μηνυτής του φέρεται ότι πληροφορήθηκε στις αρχές 2001, ενώ την έγκλησή του κατέθεσε το έτος 2003, αποδείχθηκε ότι ανεξάρτητα της γνώσης στις αρχές του 2001 της μεταβίβασης αυτής ο εγκαλών δεν είχε την πεποίθηση ότι με τη μεταβίβαση αυτή ο κατηγορούμενος οφειλέτης του αποστερούταν πλέον περιουσίας για να ικανοποιήσει το δάνειο που του όφειλε, καθόσον όπως κατατέθηκε, όλο το 2001 του κατέβαλε τις δόσεις της σύμβασης αναγνώρισης χρέους που το έτος 2000 είχε κάνει ο κατηγορούμενος για το ένδικο χρέος. Ακόμη, τον παραπλάνησε ο κατηγορούμενος τον εγκαλούντα μέχρι το 2003 ότι είχε μεγάλη περιουσία και ότι θα εξυπηρετούσε κανονικά την οφειλή του. Έτσι οριστικά τον Απρίλιο 2003 ο εγκαλών απέκτησε την πεποίθηση ότι δεν είχε περιουσία ο κατηγορούμενος και δεν επρόκειτο να του επιστρέψει το χρέος, συνεπώς, τότε αντελήφθη ότι η γνωστή σ' αυτόν από τις αρχές του έτους 2001 αλλά "αθώα" τότε λόγω της παραπλάνησης του κατηγορουμένου μεταβίβαση του διαμερίσματος προς τη θυγατέρα του ήταν καταδολιευτική και έγινε για να αποτρέψει την ικανοποίησή του. Συνεπώς, επειδή κατά τα λοιπά δεν αμφισβητείται η κατηγορία και το αντικειμενικό και υποκειμενικό της Π.Κ. 397 παρ. 1, 2 αποδείχθηκαν πλήρως, πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος". Η αιτιολογία όμως αυτή, σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στην αρχή, δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, αλλά ασαφής, αφού δεν αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία για το έγκλημα για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, ούτε τις νομικές σκέψεις με τις οποίες υπήχθησαν τα περιστατικά αυτά στις διατάξεις που εφαρμόστηκαν και οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να αναπληρωθούν από τα όσα περιέχονται στο διατακτικό, στο οποίο ούτε καν παραπέμπει το σκεπτικό. Επομένως, κατά παραδοχή του συναφούς δευτέρου του δικογράφου των προσθέτων λόγων από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και η υπόθεση να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωκε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 Κ.Π.Δ.) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 754, 755/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Απριλίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ