← Ελλάδα

ΑΠ 972/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 972 / 2008 (Α, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Πότε υπάρχει αιτιολογία στη δικαστική απόφαση. Είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, αρκεί να αναφέρονται κατ’ είδος τα αποδεικτικά μέσα που ελήφθησαν υπόψη. Απορρίπτεται η αναίρεση, διότι η αναιρεσιβαλλόμενη, με την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων για μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών εισφορών, περιέχει την απαιτούμενη από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ αιτιολογία, αφού προσδιορίζεται σ’ αυτήν ότι απασχολήθηκε προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας, που ασφαλιζόταν στο ΙΚΑ, στην αναφερόμενη εταιρεία, η νομική προσωπικότητα της εταιρείας (ΑΕ) και η ιδιότητα του κατηγορουμένου ως εκπροσώπου, ως προέδρου του ΔΣ της εργοδότριας εταιρείας, η αναγραφή δε στην απόφαση ότι η καταβολή έπρεπε να γίνει από το τέλος του επόμενου μήνα, ήτοι από 30.6.1999 έως 31.10.1999, οφείλεται προφανώς σε παραδρομή και δεν επιδρά επί του χρόνου της παραγραφής. Απορρίπτει αναίρεση. Αριθμός 972/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α' Ποινικό Τμήμα Διακοπών Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Ιουλίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου - Εμμανουήλ Παπαδάκη και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Λάϊο, περί αναιρέσεως της ΒΓ900/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Με συγκατηγορούμενο τον χ

  1. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Μαΐου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 839/
  2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΕΠΕΙΔΗ, η απόφαση έχει την απαιτούμενη από τη διάταξη των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και του άρθρου 139 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως το τελευταίο αυτό συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του Νόμου 2408/1996, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, αρκεί δε να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς και κατ' είδος, χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα χωριστά. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο και τον συγκατηγορούμενό του χ2, ο οποίος δεν άσκησε αναίρεση, του ότι στον Πειραιά την 4.11.99, ενώ ήταν μέλος του Δ.Σ. της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ΤΡΑΝΣΜΕΝΤ ΑΕ, την οποία και εκπροσωπούσε και έχοντας απασχολήσει κατά την χρονική περίοδο από 6-99 έως 9-99 στην ως άνω εταιρεία προσωπικό με σχέση εξαρτημένης με αμοιβή εργασίας που ασφαλίζονταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών ασφαλίσεων, σε Οργανισμό δηλαδή κοινωνικής ασφαλίσεως υπαγόμενο στο Υπουργείο Εργασίας και τώρα στο Υπουργείο Κοινωνικών ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του άνω προσωπικού να καταβάλει στο Ι ΚΑ τις κατωτέρω εισφορές 5396.500 δρχ. μέσα σε 30 ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα μέσα στον οποίο είχε παρασχεθεί η εργασία υπέπεσε στις παρακάτω αξιόποινες πράξεις: 1) έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο ασφαλιστικών εισφορών εργοδοτικών ποσού 3.597.667 δρχ. δεν κατέβαλε αυτές στον άνω Οργανισμό, μέσα στον μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές και 2) έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση του εργατικές ποσού 1.798.833 δραχμών, με σκοπό να τις αποδώσει στον άνω Οργανισμό δεν τις κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στον μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές, κατέστη γι' αυτές τιμωρητέος για υπεξαίρεση. Για την μη καταβολή των εισφορών συντάχθηκε η με αριθμό .......ΠΕΕ. Για τις παραπάνω πράξεις το Δικαστήριο επέβαλε στον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ποινή φυλακίσεως δέκα

(10)μηνών και χρηματική ποινή τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ευρώ και συνολική ποινή φυλακίσεως δεκαπέντε
(15)μηνών, την οποία ανέστειλε επί μία τριετία και έξι χιλιάδων (6.000) ευρώ. Αιτιολογώντας την πιο πάνω καταδικαστική κρίση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, αφού έλαβε υπόψη όλα τα κατ' είδος μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Η εταιρεία με την επωνυμία ΤΡΑΝΣΜΕΝΤ Α.Ε., όφειλε να καταβάλει στο ΙΚΑ ασφαλιστικές εισφορές που αφορούσαν τη χρονική περίοδο 1.6.99 έως και 30.9.99, συνολικού ύψους 5.396.500 δρχ. Η καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών έπρεπε να γίνει από το τέλος του επομένου μήνα αφότου γεννήθηκαν, ήτοι από 30.6.1999 έως και 31.10.
  1. πλην όμως, ποτέ δεν καταβλήθηκαν. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, κατά το ως άνω χρονικό διάστημα, που κατέστησαν απαιτητές οι ασφαλιστικές εισφορές, ήσαν μέλη του Διοικητικού συμβουλίου της ως άνω οφειλέτριας ανωνύμου εταιρείας και συγκεκριμένα...... ο δεύτερος κατηγορούμενος, κατά το χρόνο δημιουργίας οφειλών προς το ΙΚΑ, διατηρούσε την ιδιότητα του Προέδρου του Δ.Σ. της οφειλέτριας ως άνω εταιρείας και είχε ουσιαστική συμμετοχή στη διαχείριση των υποθέσεων της. Με αυτά που δέχθηκε το ως εφετείο δίκασαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, κατ' επιτρεπτή συμπλήρωση του σκεπτικού από το διατακτικό (διότι η συμπλήρωση αυτή δεν φθάνει μέχρι σημείου ολικής αναφοράς στα πραγματικά περιστατικά) διέλαβε στην απόφαση του την επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που έχει εκτεθεί παραπάνω στη νομική σκέψη, αφού με σαφήνεια, πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, περιέχει όλα τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων, τις αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά, καθώς και τις σκέψεις με τις οποίες υπήχθησαν τα γεγονότα που αποδείχθηκαν στις εφαρμοσθείσες διατάξεις του ουσιαστικού ποινικού δικαίου, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς ούτε εκ πλαγίου να παραβιάσει. Ειδικότερα, κατά την ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του Δικαστηρίου, οι μη καταβληθείσες και παρακρατηθείσες εισφορές προς το ΙΚΑ, αφορούσαν στη χρονική περίοδο 1.6.1999 έως και 30.9.
  2. Η αναγραφή στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η καταβολή έπρεπε να γίνει από το τέλος του επόμενου μήνα, δηλαδή από 30.6.1999 έως 31.10.1999, αντί του ορθού από 31.7.1999 έως 31.10.1999 οφείλεται προφανώς σε παραδρομή και δεν επιδρά επί του χρόνου της παραγραφής. Περαιτέρω, η απόφαση, από τον συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό, προσδιορίζει ότι απασχολήθηκε προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας, που ασφαλίζονταν στο ΙΚΑ και τη νομική προσωπικότητα της εταιρείας (ΑΕ). Επίσης στο σκεπτικό προσδιορίζεται η ιδιότητα του αναιρεσείοντος ως εκπροσώπου της εταιρείας, και αναφέρεται ότι αυτός ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας με ουσιαστική συμμετοχή στη διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων και ότι κατά τον χρόνο της δημιουργίας των οφειλών προς το ΙΚΑ, αυτός διατηρούσε την ως άνω ιδιότητα του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της οφειλέτριας και είχε ουσιαστική συμμετοχή στη διαχείριση των υποθέσεων της. Κατά συνέπεια, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί κατ' ουσίαν, ο δε αναιρεσείων να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τη με αριθμό 10/4.5.2007 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου χ1, κατά της ΒΤ 900/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία ο ανωτέρω καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλακίσεως δεκαπέντε
(15)μηνών και χρηματική ποινή έξι χιλιάδων (6.000) ευρώ για μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών και ασφαλιστικών εισφορών προς το Ίδρυμα Κοινωνικών ασφαλίσεων (ΙΚΑ). ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220€). Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 2008. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Απριλίου 2008. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.