Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 982 / 2015 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Ποινική Δικονομία. Έννομο συμφέρον για την άσκηση ενδίκου μέσου. Χωρίς αντικείμενο η αίτηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη όταν το ίδιο δικαστήριο με μεταγενέστερη απόφασή του έχει ήδη ακυρώσει την προσβαλλόμενη. (Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη). Αριθμός 982/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Φράγκο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη-Εισηγήτρια, Βασίλειο Καπελούζο, Πάνο Πετρόπουλο και Δημήτριο Γεώργα, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2015, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ε. Φ. του Σ., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 2480/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Ιουνίου 2014 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 542/2015. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Παρασκευαΐδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη, με αριθμό 104/29-6-2015, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 ΚΠΔ, την υπ' αριθμ. 51/2014 αίτηση αναιρέσεως του Ε. Φ. του Σ., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, κατά της υπ' αριθμ. 2480/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα εξής: Κατά το άρθρο 463 του ΚΠΔ, ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα, σε κάθε όμως περίπτωση είναι απαραίτητο ο δικαιούμενος να έχει συμφέρον για την άσκηση του ένδικου μέσου. Από το συνδυασμό της διατάξεως αυτής με εκείνες των άρθρων 476 παρ. 1 του ίδιου ως άνω Κώδικα και 20 του Συντάγματος, συνάγεται ότι το έννομο συμφέρον για την άσκηση του ένδικου μέσου, ήτοι και αυτό της αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να εξακολουθεί να υπάρχει και κατά το χρόνο της συζήτησής της. Συνεπώς, αν μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως εκλείψει το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος για την αναίρεση της αποφάσεως, τότε η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται [ΑΠ 1006/2008 (σε Συμβούλιο)_ΑΠ 427/006 (σε Συμβούλιο)]. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας που παραδεκτώς επισκοπούνται, προκύπτουν τα εξής: Με την υπ' αριθμ. 899/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου [Κακουργημάτων] Αθηνών, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε για διακεκριμένη πλαστογραφία μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση και διακεκριμένη απάτη σε βάρος τράπεζας, το όφελος δε που αυτός επιδίωξε και πέτυχε και η ζημία που προκλήθηκε υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ, του επιβλήθηκε δε συνολική ποινή κάθειρξης δεκαοκτώ
(18)ετών. Η κατά της αποφάσεως αυτής έφεση του αναιρεσείοντος απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη, με την υπ' αριθμ. 480/2013 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά της τελευταίας δε απορριπτικής της εφέσεως αποφάσεως ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως η κρισιολογούμενη αίτηση αναιρέσεως. Μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως εκδόθηκε, επί αιτήσεως του αναιρεσείοντος για ακύρωση της διαδικασίας (άρθ. 501 παρ. 1 εδ. τελευταίο σε συνδ. 341 ΚΠΔ), η υπ' αριθμ. 2621/2014 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ακυρώθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2480/2013 απόφασή του και διατάχθηκε νέα συζήτηση της υποθέσεως σε απώτερη δικάσιμο στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο τελικά, με την υπ' αριθμ. 334/2015 απόφασή του, αφού δέχθηκε τυπικά την με αριθμό 233/2011 έφεσή του, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε κάθειρξη δέκα
(10)ετών, για την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση σε βάρος τράπεζας, ποσού άνω των 150.000 ευρώ. Κατά συνέπεια, λοιπόν, όσων προεκτέθηκαν, ο αναιρεσείων δεν έχει έννομο συμφέρον για την έρευνα κατ' ουσίαν της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως και συνακόλουθα, η τελευταία πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο ίδιος στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1 - 583 παρ. 1 ΚΠΔ). Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Να απορριφθεί η υπ' αριθμ. 51/2014 αίτηση αναιρέσεως του Ε. Φ. του Σ., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, κατά της υπ' αριθμ. 2480/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών Και Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης". Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 463 ΚΠΔ, ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα, σε κάθε, όμως, περίπτωση είναι απαραίτητο ο δικαιούμενος να έχει συμφέρον για την άσκηση του ενδίκου μέσου. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής το έννομο συμφέρον για την άσκηση του ενδίκου μέσου πρέπει να εξακολουθεί να υπάρχει και κατά το χρόνο της συζητήσεώς του. Αν, συνεπώς, μετά την άσκηση και πριν τη συζήτησή του, το έννομο συμφέρον του δικαιουμένου εκλείψει, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, κατά το άρθρο 476 § 1 ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας, που παραδεκτά επισκοπούνται για την έρευνα του παραδεκτού της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, προκύπτουν τα εξής: Με την υπ' αριθμ. 899/2011 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Αθηνών, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε, για διακεκριμένη πλαστογραφία μετά χρήσεως, κατ' εξακολούθηση, και διακεκριμένη απάτη σε βάρος Τράπεζας, το όφελος δε που αυτός επιδίωξε και πέτυχε και η ζημία που προκλήθηκε υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ, του επιβλήθηκε δε συνολική ποινή κάθειρξης δεκαοκτώ
(18)ετών. Κατά της αποφάσεως αυτής ο αναιρεσείων άσκησε την υπ' αριθμ. 233/21-2-2011 έφεση, η οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη, με την υπ' αριθμ. 2480/2013 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά της τελευταίας δε απορριπτικής της εφέσεως αποφάσεως, ο αναιρεσείων άσκησε νομίμως και εμπροθέσμως την κρινόμενη υπ' αριθμ. 51/24-6-2014 αίτηση αναιρέσεως. Μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως εκδόθηκε, επί αιτήσεως του αναιρεσείοντος για ακύρωση της διαδικασίας (άρθ. 501 παρ. 1 εδ. τελευταίο σε συνδ. 341 ΚΠΔ), η υπ' αριθμ. 2621/16-7-2014 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ακυρώθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 2480/2013 απόφαση του και διατάχθηκε νέα συζήτηση της υποθέσεως σε απώτερη δικάσιμο στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο τελικά, με την υπ' αριθμ. 334/2015 απόφασή του, αφού δέχθηκε τυπικά την με αριθμό 233/2011 έφεσή του, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε κάθειρξη δέκα
(10)ετών, για την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση σε βάρος τράπεζας, ποσού άνω των 150.000 ευρώ, ενώ τον αθώωσε για την πράξη της απάτης σε βάρος Τράπεζας, ποσού άνω των 150.000 ευρώ. Ενόψει των ανωτέρω, η ασκηθείσα αίτηση αναίρεσης είναι χωρίς αντικείμενο πλέον, αφού η κατ' αυτής απόφαση δεν υπάρχει ήδη και συνεπώς, δεν δικαιολογείται πλέον έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος προς έρευνα της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, η οποία, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη , μετά και την γενομένη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος να προσέλθει στο Συμβούλιο, προκειμένου να εκθέσει τις απόψεις του, όπως τούτο προκύπτει από την επί του φακέλου σχετική σημείωση του αρμόδιου Γραμματέως, και τούτο ανεξάρτητα από την ερημοδικία του, αφού προηγείται το νομότυπο άσκησης αυτής, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 476 παρ.1 και 513 παρ.1 Κ.Π.Δ. Τέλος πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ.1 και 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ, στα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24 Ιουνίου 2014 αίτηση, του Ε. Φ. του Σ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 2480/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα
(250)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου
- Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ