← Ελλάδα

ΑΠ 983/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Αναβολής αίτημα

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 983 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Αναβολής αίτημα. Περίληψη: Αιτιολογία. Ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία απαιτείται να υπάρχει σε όλες, χωρίς εξαίρεση τις δικαστικές αποφάσεις, επομένως και στις παρεμπίπτουσες. Η αιτιολογία ελλείπει, αν δε αναφέρονται καθόλου, ούτε συνοπτικά τα αποδεικτικά μέσα. Δέχεται την αναίρεση διότι το Εφετείο, σε παρεμπίπτουσα απόφαση, αν και αναγνώσθηκαν τρία έγγραφα, δεν κάνει μνεία του ότι ελήφθησαν τα έγγραφα αυτά υπόψη και απορρίπτει το αίτημα περί αναβολής. Αναιρείται η απόφαση. Αριθμός 983/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια-Εισηγητή, Ιωάννη Παπαουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Σαγρόπουλο, για αναίρεση της 8254/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Σεπτεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1619/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, κατά τη διάταξη των άρθρων 170 παρ. 2, 171 παρ. 1 εδ. δ', 349, 501 παρ. 1 και 510 παρ. 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας} προκύπτει ότι η παραδοχή ή μη του αιτήματος του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης για σημαντικά αίτια, απόκειται στην κυριαρχική και ανέλεγκτη αναιριτικώς κρίση του δικαστηρίου, το οποίο, όμως, αν υποβληθεί τέτοιο αίτημα, οφείλει να απαντήσει σ' αυτό, διότι άλλως δημιουργείται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως από τα άρθρα 170 παρ. 2 και 510 παρ. 1 στοιχ. Β' του ίδιου Κώδικα. Για την απόρριψη του αιτήματος αυτού, μέχρι μεν την ισχύ (4.6.1996) του Νόμου 2408/1996, που, με το άρθρο του 2 παρ. 5, συμπλήρωσε το άρθρο 139 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, το δικαστήριο δε είχε υποχρέωση να διαλάβει στην απόφασή του ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, μετά δε την ισχύ του νόμου αυτού, ο οποίος (συμπληρώνοντας το άρθρο 139 ΚΠΔ) ρητώς όρισε ότι αιτιολογία απαιτείται σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξαρτήτως του εάν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες, το δικαστήριο, προκειμένου να απορρίψει ως αβάσιμο το αίτημα αυτό, οφείλει να διαλάβει στην απόφαση του την κατά τα άνω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, διότι διαφορετικά δημιουργείται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ως άνω Κώδικα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, στα οποία είναι ενσωματωμένη και η προσβαλλόμενη απόφαση, ο αναιρεσείων, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο Τριμελές Εφετείο Αθηνών (πλημμελημάτων) από τον δικηγόρο Αθηνών Κωνσταντίνο Σαγρόπουλο, κατά τη συνεδρίαση του της 6ης Νοεμβρίου 2006, προς υποστήριξη της εφέσεώς του κατά της 47.020/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που τον είχε καταδικάσει σε ποινή φυλακίσεως οκτώ

(8)μηνών, η οποία μετατράπηκε χρηματική ποινή προς 4,40 ευρώ ημερησίως για πλαστογραφία με χρήση, ζήτησε, δια του ως άνω εκπροσώπου - συνηγόρου του, την αναβολή της δίκης, προκειμένου να διορίσει και δεύτερο δικηγόρο, τον Εμμανουήλ Δημητρέλλια, λέγοντας ότι "ο κατηγορούμενος με την από 7.4.2006 εξουσιοδότησή του είχε διορίσει πληρεξούσιους δικηγόρους του τον ίδιο και τον Εμμανουήλ Δημητρέλλια. Η υπόθεση, κατά τη δικάσιμο της 12.4.2006, αναβλήθηκε για σήμερα, προκείμενου να συνεκδικαστεί με άλλη συναφή. Ο κατηγορούμενος με την από 1.11.2006 εξουσιοδότησή του έχει εξουσιοδοτήσει εμένα να τον εκπροσωπήσω στο παρόν δικαστήριο. Ζητώ την αναβολή της εκδίκασης της υπόθεσης, προκειμένου να διοριστεί και δεύτερος πληρεξούσιος δικηγόρος ο Εμμανουήλ Δημητρέλλιας, ο οποίος γνωρίζει και έχει μελετήσει την υπόθεση". Ακολούθως, μετά από πρόταση του Εισαγγελέως αναγνώσθηκαν 1) η 3486/12.4.2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (πλημμελημάτων), 2) η από 7.6.2006 εξουσιοδότηση και 3) η από 1.11.2006 εξουσιοδότηση. Το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε το παραπάνω αίτημά του, με την αιτιολογία ότι "κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, δεν συντρέχουν σημαντικά αίτια για να διαταχθεί η αναβολή της δίκης, όπως ζήτησε ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Σαγρόπουλος, που εκπροσωπεί πλήρως τον κατηγορούμενο, αφού την προηγούμενη φορά που αναβλήθηκε η υπόθεση για να συνεκδικασθεί με συναφή, παρόλο που υπήρχε εξουσιοδότηση του κατηγορουμένου και προς το δικηγόρο Εμμανουήλ Δημητρέλλια, είχε παραστεί για να εκπροσωπήσει και υπερασπισθεί τον κατηγορούμενο, μόνος του ο ως άνω συνήγορος και όχι μαζί με τον Εμμανουήλ Δημητρέλλια. Άλλωστε, ανεξάρτητα από το ότι η υπόθεση δεν είναι ιδιαίτερα δυσχερής για να χρειάζεται για την υπεράσπιση του κατηγορουμένου να τον εκπροσωπούν δύο συνήγοροι και όχι ένας, με βάση την από 1.11.2006 εξουσιοδότηση του κατηγορουμένου, που αναγνώστηκε, ο συνήγορος που τον εκπροσωπεί έχει εξουσιοδοτηθεί να διορίσει και άλλον πληρεξούσιο δικηγόρο για λογαριασμό του και, ως εκ τούτου, μπορούσε να διορίσει με βάση την εξουσιοδότηση και τον δικηγόρο Εμμανουήλ Δημητρέλλια και δεν χρειάζεται να αναβληθεί η εκδίκαση της υποθέσεως για να διορισθεί ο ως άνω δεύτερος δικηγόρος από τον ίδιο τον κατηγορούμενο. Ενόψει τούτων, το Δικαστήριο πείθεται ότι το αίτημα αναβολής υποβάλλεται προς παρέλκυση της δίκης και επομένως, ενόψει και του ότι η πράξη που κατηγορείται ο κατηγορούμενος φέρεται ότι τελέστηκε τον Μάιο του έτους 2000 και κινδυνεύει να υποπέσει σε παραγραφή, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο το σχετικό αίτημα αναβολής της δίκης για σημαντικά αίτια, που υπέβαλε ο συνήγορος που εκπροσωπεί πλήρως τον εκκαλούντα κατηγορούμενο και να διαταχθεί η πρόοδος της δίκης", Η αιτιολογία όμως αυτή δεν είναι η απαιτούμενη και για την προκειμένη παρεμπίπτουσα απόφαση από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη, διότι το Δικαστήριο δεν αναφέρει από ποια αποδεικτικά μέσα πείστηκε ότι δεν συντρέχει σημαντικό αίτιο για αναβολή της δίκης, ενόψει μάλιστα του ότι, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικά, αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο του Εφετείου τα αναφερόμενα εκεί τρία έγγραφα, από τα οποία το Δικαστήριο, στην, αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κάνει απλή μνεία μόνο του ενός ήτοι του τελευταίου αναγνωσθέντος (δηλαδή της από 1-11-2006 εξουσιοδοτήσεως), με συνέπεια να μην προκύπτει σαφώς ότι έλαβε υπόψη, για το σχηματισμό της κρίσης του, τα υπόλοιπα. Επομένως, με το να χωρήσει στη συνέχεια το <δικαστήρι στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης και να κηρύξει ένοχο τον για τις παραπάνω πράξεις, υπερέβη την εξουσία του. Επειδή κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, κατά παραδοχή του ως άνω λόγου αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, με τον οποίο πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη, αναφορικά με το ως άνω αίτημα, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και τον επίσης κατ' εκτίμηση του αναιρετηρίου, προσβαλλόμενου, άλλωστε δε και αυτεπαγγέλτως λαμβανομένου υπόψη λόγου από το στοιχ. Η' της ίδιας παραγράφου (παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων), να αναιρεθεί η απόφαση αυτή και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο για νέα κρίση, το οποίο θα συντεθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ). ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Αναιρεί την 8.254/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελημάτων). Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2008. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Απριλίου 2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.