1312-decision-625-2016

ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΡΙΘΜ 625/2016∗ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΣΕ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συνεδρίασε στην Αίθουσα Συνεδριάσεων του 1ου ορόφου του κτιρίου των γραφείων της, επί της οδού Κότσικα 1Α, Αθήνα, την 21η Μαρτίου 2016, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10:00, με την εξής σύνθεση: Πρόεδρος: Δημήτριος Κυριτσάκης, Μέλη: Δημήτριος Λουκάς (Αντιπρόεδρος), Βικτωρία Μερτικοπούλου, Λευκοθέα Ντέκα, Νικόλαος Ζευγώλης, Παναγιώτης Φώτης, Δημήτριος Δανηλάτος και Δημήτριος Αυγερινός, Γραμματέας: Ευγενία Ντόρντα. Θέμα της συνεδρίασης: Ο υπολογισμός προστίμου μετά την έκδοση της υπ’ αριθμ. 527/2016 αναπεμπτικής Απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών στην υπόθεση της εταιρίας ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΑΒΕΕ (Απόφαση ΕΑ 580/VII/2013). Πριν από την έναρξη της συζήτησης, ο Πρόεδρος όρισε Γραμματέα της υπόθεσης την Ευγενία Ντόρντα με αναπληρώτρια την Ηλιάνα Κούτρα. Στην αρχή της συζήτησης, ο Πρόεδρος ενημέρωσε τα μέλη ότι το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών (Τμήμα 18ο Τριμελές) με την ως άνω υπ’ αριθμ. 527/2016 Απόφασή του ανέπεμψε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού την υπ’ αριθμ. Απόφαση ΕΑ 580/VΙΙ/2013 Απόφασή της, κατά το κεφάλαιο του διατακτικού, ώστε να επιμετρηθεί το επιβλητέο πρόστιμο χωριστά για κάθε μία από τις καταλογισθείσες παραβάσεις α) του καθορισμού τιμών μεταπ’ώλησης, β) του περιορισμού των αμοιβαίων προμηθειών μεταξύ διανομέων – δικαιοδόχων και γ) της επιβολής ρήτρας μη ∗ Η παρούσα απόφαση εκδίδεται σε µία επιπλέον έκδοση για το ΦΕΚ. Στο ενδιαφερόµενο µέρος θα επιδοθεί η απόρρητη έκδοση. Από την παραπάνω έκδοση έχουν αφαιρεθεί τα απόρρητα επιχειρηµατικά στοιχεία (όπου η ένδειξη […]) τα οποία δεν θα πρέπει να περιέλθουν σε γνώση του αντίστοιχου αποδέκτη της έκδοσης, σύµφωνα µε το άρθρο 41 του ν. 3959/2011 (ΦΕΚ 93 Α΄/20.4.2011), όπως ισχύει, και τον Κανονισµό Λειτουργίας και ∆ιαχείρισης της Επιτροπής Ανταγωνισµού (ΦΕΚ 54 Β΄/16.1.2013). Όπου ήταν δυνατό τα στοιχεία που παραλείφθηκαν αντικαταστάθηκαν µε ενδεικτικά ποσά και αριθµούς ή µε γενικές περιγραφές (εντός […]). 1 ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ανταγωνισμού μετά τη λήξη των συμβάσεων μεταξύ της προσφεύγουσας και των δικαιοδόχων της, κατά τα έτη 1990- 2012. Η συζήτηση της υπόθεσης συνεχίσθηκε και ολοκληρώθηκε την 24η Μαρτίου 2016, ημέρα Πέμπτη και ώρα 12:30 (χωρίς τη συμμετοχή του Αντιπρόεδρου Δημητρίου Λουκά και της Εισηγήτριας Λευκοθέας Ντέκα, οι οποίοι απουσίαζαν λόγω δικαιλογημένου κωλύματος). Η Επιτροπή προχώρησε στον επαναπροσδιορισμό του προστίμου, χωρίς την κλήτευση της προσφεύγουσας, για όσους ειδικότερους λόγους θα εκτεθούν κατωτέρω, και αφού έλαβε υπόψη τον πλήρη φάκελο της υπόθεσης και το ισχύον νομικό πλαίσιο, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟ 1. Νομίμως εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον της Επιτροπής Ανταγωνισμού, η υπό κρίση υπόθεση με καταγγελλόμενη την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΑΒΕΕ» (εφεξής «ΓΕΡΜΑΝΟΣ»), μετά την υπ’ αριθμ. 527/2016 Απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία αναπέμφθηκε η υπ’ αριθμ. 580/VΙΙ/2013 προηγούμενη Απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, μόνο κατά το κεφάλαιο που αναφέρεται στην επιμέτρηση του επιβληθέντος προστίμου των 10.251.548 € για παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 1 ν. 703/ 1977 περί ελευθέρου ανταγωνισμού (νυν άρθρ. 1 ν. 3959/2011) και του άρθρου 81 ΣυνθΕΚ (νυν άρθρου 101 ΣΛΕΕ), μέσω: (α) του καθορισμού τιμών μεταπώλησης στις επιχειρήσεις που συμμετέχουν στο δίκτυο δικαιόχρησης που έχει δημιουργήσει η καταγγελλόμενη για τη διανομή και εμπορία των προϊόντων της, (β) του περιορισμού των αμοιβαίων προμηθειών μεταξύ των εν λόγω διανομέων – δικαιοδόχων και (γ) της επιβολής ρήτρας μη ανταγωνισμού μετά τη λήξη των συμβάσεων μεταξύ της καταγγελλόμενης και των διανομέων – δικαιοδόχων της, κατά τα έτη 1990 έως και 2012. 2. Πρέπει, επομένως, να επιληφθεί η Επιτροπή Ανταγωνισμού, για να προσδιορίσει το ύψος του προστίμου, χωριστά για κάθε μια από τις τρεις ως άνω παραβάσεις, χωρίς τη σύνταξη νέας Εισήγησης, αφού έχει ήδη υπάρξει Εισήγηση, τόσο επί των παραβάσεων όσο και επί του επιβλητέου προστίμου, πριν από την έκδοση της αναπεμφθείσας Απόφασης (ΔΕφΑθ 1228/2013, σκ. 9). 3. Για τους ίδιους κατά ανωτέρω λόγους, δεν είναι απαραίτητη και η εκ νέου κλήτευση των ενδιαφερόμενων μερών για να παραστούν ενώπιον της Επιτροπής Ανταγωνισμού, αλλά ούτε και η διεξαγωγή εκ νέου διαδικασίας ενώπιον του ακροατηρίου, αφού τους υπερασπιστικούς τους ισχυρισμούς τα μέρη είχαν πλήρως αναπτύξει κατά τη διάρκεια της συζήτησης, επί της οποίας εκδόθηκε η 2 ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ προαναφερόμενη υπ’ αρίθ. 580/VΙΙ/2013 απόφαση, συμπεριλαμβανομένου και του σκέλους του τυχόν επιβληθησόμενου προστίμου. ( ΔΕφΑθ 1228/2013, ό. π.) 4. Από τα έγγραφα του φακέλου που τέθηκαν υπόψη της Επιτροπής Ανταγωνισμού, προκύπτει ότι το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, με την υπ’ αριθμ. 527/2016 Απόφασή του, έκρινε τελεσιδίκως με δύναμη δεδικασμένου ότι η καταγγελλόμενη και προσφεύγουσα εταιρία ΓΕΡΜΑΝΟΣ διέπραξε τις τρεις ως άνω παραβάσεις, αφού δέχτηκε ως αποδεδειγμένα τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είχε δεχθεί ως αποδεδειγμένα και η προσβληθείσα ενώπιόν του 580/VΙΙ/2013 Απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού. 5. Ειδικότερα, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών επικύρωσε την κρίση της Επιτροπής Ανταγωνισμού και ως προς τις τρεις επί μέρους κατηγορίες παραβάσεων και δέχτηκε: Α. Ως προς την παράβαση του καθορισμού τιμών μεταπώλησης, ότι η προσφεύγουσα, τόσο με τον πρώτο τύπο συμβάσεων για την περίοδο 1990 έως και 2010, όσο και με τον δεύτερο τύπο συμβάσεων, ο οποίος άρχισε σταδιακά να εφαρμόζεται από το 1998 και διήρκεσε έως το 2012, προέβαινε σε καθορισμό των τιμών μεταπώλησης, κατά ρητή και σαφή διατύπωση των συμβατικών όρων, τις δεσμεύσεις των οποίων αναλυτικά παραθέτει στο κείμενό της (σκέψη 40), την εφαρμογή των οποίων είχε τη δυνατότητα να ελέγχει, ενέργεια που συνιστά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 1 ν. 703/1977 και 101 ΣΛΕΕ, και μάλιστα ιδιαίτερης σοβαρότητας αντικειμενικό (per

1. se)περιορισμό του ανταγωνισμού, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που επήλθε και το πόσο αυστηρά εφαρμόστηκε αυτός στην πράξη, με παραπομπές σε εθνική και ενωσιακή νομοθεσία και νομολογία. Β. Ως προς την παράβαση της απαγόρευσης των αμοιβαίων προμηθειών, ότι η προσφεύγουσα, τόσο με τον πρώτο τύπο συμβάσεων για την περίοδο 1990 έως και 2010, όσο και με τον δεύτερο τύπο συμβάσεων, ο οποίος άρχισε σταδιακά να εφαρμόζεται από το 1998 και διήρκεσε έως το 2012, προέβαινε σε απαγόρευση των αμοιβαίων προμηθειών, κατά ρητή και σαφή διατύπωση των συμβατικών όρων, τις δεσμεύσεις των οποίων, επίσης, αναλυτικά παραθέτει στο κείμενό της (σκέψη 41), ενέργεια που συνιστά ιδιαίτερης σοβαρότητας αντικειμενικό (per
2. se)περιορισμό του ανταγωνισμού κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 1 ν. 703/1977 και 101 ΣΛΕΕ, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που επήλθε και το πόσο αυστηρά εφαρμόστηκε αυτός στην πράξη, με παραπομπές σε εθνική και ενωσιακή νομοθεσία και νομολογία. Και Γ. Ως προς την παράβαση της υποχρέωσης μη ανταγωνισμού μετά τη λήξη της σύμβασης, ότι η προσφεύγουσα παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 1 ν. 703/77 (νυν 1 ν. 3959/2011) και 101 ΣΛΕΕ, αφού έλαβε υπόψη της τους όρους των συμβάσεων και των δύο τύπων, ο πρώτος από τους οποίους περιείχε την υποχρέωση του δικαιοδόχου να μην ασκεί ανταγωνιστικές πράξεις για περίοδο 18 μηνών μετά την λύση της συμβάσεως δικαιόχρησης, πέραν δηλαδή του ενός έτους που ορίζουν οι διατάξεις των άρθρων 4 του Κανονισμού 2790/1999, 3 του 3 ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Κανονισμού 4087/88 και 5 του Κανονισμού 330/2010, και ο δεύτερος από τους οποίους περιείχε την υποχρέωση του δικαιοδόχου για μη ανταγωνισμό γενικώς, σε όλη την επικράτεια, χωρίς να περιορίζεται στους χώρους, στους οποίους αυτός είχε δραστηριοποιηθεί κατά τη διάρκεια της σύμβασης, όπως προβλέπεται από τους προαναφερθέντες Κανονισμούς. (σκέψη 42). 6. Ωστόσο, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε, περαιτέρω, ότι, όταν η Επιτροπή εξετάζει περισσότερες παραβάσεις, ο υπολογισμός του προστίμου πρέπει να γίνεται ξεχωριστά για καθεμία από αυτές (σκέψη 46). Ειδικότερα, δέχτηκε, ερμηνεύοντας το άρθρο 25 του ν. 3959/2011, ότι «το πρόστιμο, το οποίο σκοπεί όχι μόνο να κολάσει τις παράνομες πράξεις των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων, αλλά και να αποτρέψει, τόσο τις εν λόγω επιχειρήσεις όσο και άλλους επιχειρηματίες από τη μελλοντική παράβαση των κανόνων του δικαίου του ανταγωνισμού, ορίζεται με βάση τα συνολικά ακαθάριστα έσοδα της επιχείρησης, κατά την τρέχουσα ή την προηγούμενη της παράβασης χρήση, τα οποία αποτελούν ένδειξη, έστω κατά προσέγγιση και ατελή, του μεγέθους και της οικονομικής ισχύος της επιχείρησης, ήτοι στοιχείων που μπορούν νομίμως να ληφθούν υπόψη για την εκτίμηση της σοβαρότητας της παράβασης (ΣτΕ 1881/2014) και ότι, κατά την έννοια της ρύθμισης αυτής, ερμηνευόμενης ενόψει και των αρχών της αναλογικότητας, της αποτελεσματικότητας και της επαρκούς αποτρεπτικότητας του προστίμου, το οριζόμενο μέγιστο ύψος του ισχύει χωριστά για κάθε παράβαση που είναι αυτοτελής, κατά το περιεχόμενο και το είδος της, ενώ σε περίπτωση που τέτοια παράβαση διαρκεί περισσότερα συναπτά έτη, αυτή δεν λογίζεται ως αυτοτελής για κάθε έτος, αλλά εξακολουθούσα και ενιαία χρονικώς, ώστε το προβλεπόμενο στο νόμο ανώτατο όριο (πλαφόν) να ισχύει για τη συνολική διάρκεια της αποδιδόμενης παράβασης, η διάρκεια δε αυτή λαμβάνεται υπόψη, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 9, για την επιμέτρηση του ύψους του προστίμου. Συνεπώς, κατά την ίδια απόφαση, σε υπόθεση όπως η κρινόμενη, το ως άνω οριζόμενο στο Ν. 703/1977 και ήδη 3959/2011 πλαφόν ισχύει για καθεμία από τις καταλογιζόμενες παραβάσεις, που είναι αυτοτελείς (δηλαδή, τόσο για τον καθορισμό τιμών, όσο για τον περιορισμό των αμοιβαίων προμηθειών μεταξύ διανομέων-δικαιοδόχων και όσο και για την επιβολή ρήτρας μη ανταγωνισμού), όχι, όμως, και για κάθε έτος εκάστης παράβασης, αλλά για τη συνολική διάρκειά της. Περαιτέρω, κατά την έννοια της ίδιας ρύθμισης, για τον προσδιορισμό του ως άνω πλαφόν δεν λαμβάνεται υπόψη το άθροισμα των συνολικών ακαθαρίστων εσόδων της επιχείρησης σε καθεμία από τις χρήσεις κατά τις οποίες διαπιστώνεται η παράβαση, αλλά ο συνολικός κύκλος εργασιών της επιχείρησης σε μία μόνο χρήση και συγκεκριμένα, σε εκείνη κατά την οποία έπαυσε η παράβαση (ΣτΕ 1881/2014 σκ. 16, βλ. ΣτΕ 2365/2013 επταμ. Πρβλ. ΣτΕ 903/1998 7/μελούς)». 7. Με βάση τις σκέψεις αυτές, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών έκρινε, τελικά, ότι « παραβάσεις που αφορούν α) τον καθορισμό τιμών μεταπώλησης, β) τον περιορισμό 4 ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ των αμοιβαίων προμηθειών μεταξύ διανομέων-δικαιοδόχων και γ) την επιβολή ρήτρας μη ανταγωνισμού είναι αυτοτελείς και, συνεπώς, το ως άνω οριζόμενο στο Ν. 3959/2011 πλαφόν ισχύει για καθεμία από τις καταλογιζόμενες παραβάσεις, οι οποίες δεν απορροφώνται και επιβάλλεται διαφορετικό πρόστιμο για κάθε μία από αυτές». Επομένως, κατέληξε, στο ότι «αν και νομίμως επιβλήθηκαν σε βάρος της προσφεύγουσας κυρώσεις για τις παραβάσεις του καθορισμού τιμών μεταπώλησης, του περιορισμού των αμοιβαίων προμηθειών μεταξύ διανομέων-δικαιοδόχων και της επιβολής ρήτρας μη ανταγωνισμού μετά τη λήξη των συμβάσεων μεταξύ της προσφεύγουσας και των δικαιοδόχων της, κατά τα έτη 1990-2012, μη νομίμως επιβλήθηκε ενιαίο πρόστιμο για τις παραβάσεις αυτές» (σκέψη 48). 8. Ενόψει τούτων, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη, μόνο ως προς το κεφάλαιο της επιμέτρησης του προστίμου, καθίσταται νομικώς πλημμελής, κατά την έννοια του άρθρου 79 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, και ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη ως προς μόνο το κεφάλαιο αυτό, με την επισήμανση ότι δεν δύναται να τη μεταρρυθμίσει με τον προσδιορισμό του κατά την κρίση του επιβλητέου προστίμου χωριστά για κάθε μία από τις σχετικές παραβάσεις, εφόσον η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν άσκησε την ανήκουσα σ’ αυτήν αντίστοιχη εξουσία επιμετρήσεως (σκέψη 48). Εντεύθεν, ανέπεμψε την υπό κρίση υπόθεση στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, «…μόνο κατά το ως άνω κεφάλαιο, προκειμένου αυτή να ασκήσει τη διακριτική της εξουσία ως προς την επιμέτρηση του επιβλητέου προστίμου χωριστά για κάθε μία από τις καταλογισθείσες παραβάσεις: (α) καθορισμός τιμών μεταπώλησης, (β) περιορισμός αμοιβαίων προμηθειών μεταξύ διανομέων-δικαιοδόχων και (γ) επιβολή ρήτρας μη ανταγωνισμού μετά τη λήξη των συμβάσεων μεταξύ της προσφεύγουσας και των δικαιοδόχων της » (σκέψη 49). 9. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού, στο παρόν μετά την προαναφερόμενη αναπομπή στάδιο, αφού έλαβε υπόψη της (α) το άρθρο 25 παρ. 1 του ν. 3959/2011 (προϊσχύον άρθρο 9 παρ. 1 του ν. 703/1977), (β) την από 12.05.2006 Ανακοίνωσή της αναφορικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολογισμό προστίμων, σύμφωνα με την οποία στο πλαίσιο της ευρείας διακριτικής της ευχέρειας (εντός του κατά το νόμο ανώτατου ορίου) για τη συγκεκριμενοποίηση του εκάστοτε επιβληθησομένου προστίμου, προκειμένου μεταξύ άλλων να διασφαλίζεται με επάρκεια το επιδιωκόμενο αποτρεπτικό αποτέλεσμα από την παρέμβασή της, καθορίζει το βασικό ποσό του προστίμου για κάθε επιχείρηση σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της παράβασης, εν συνεχεία δε και εφόσον το κρίνει σκόπιμο, προσαυξάνει ή μειώνει το βασικό ποσό, ανάλογα με το εάν συντρέχουν αντίστοιχα επιβαρυντικές ή ελαφρυντικές περιστάσεις, καθώς και (γ) το περιεχόμενο της Εφετειακής απόφασης στην υπό κρίση αναπεμφθείσα υπόθεση, συνεκτίμησε τους προβλεπόμενους στο νόμο παράγοντες για τον 5 ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ υπολογισμό των προστίμων που σχετίζονται, πρωτίστως, με τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της εκάστοτε παράβασης, ως ακολούθως: Σοβαρότητα των παραβάσεων • Είδος της παράβασης: Εν προκειμένω, κάθε μία από τις κατά τα ανωτέρω διαπιστωθείσες παραβάσεις έχει, κατά την κρίση της Επιτροπής, διαφορετική απαξία, με κατά πολύ βαρύτερη εκείνη του καθορισμού τιμών μεταπώλησης, δεδομένου ότι αφορά ευθέως στη διαμόρφωση τιμών, περίπτωση που όπως προαναφέρθηκε συνιστά ιδιαίτερα σοβαρό εξ αντικειμένου (per
3. se)περιορισμό του ανταγωνισμού (σκέψη 40 της 527/2016 Εφετειακής απόφασης), ακολουθεί η εκείνη του περιορισμού των αμοιβαίων προμηθειών που συνιστά, επίσης, περιορισμό ιδιαίτερης σοβαρότητας στο πλαίσιο του υπό κρίση δικτύου δικαιόχρησης (σκέψη 41 της 527/2016 Εφετειακής απόφασης), αλλά συγκριτικά ήσσονος της προηγούμενης απαξίας, και τελευταία κατά σειρά εκείνη της υποχρέωσης μη ανταγωνισμού κατά τη λήξη της σύμβασης (παρ. 42 της Εφετειακής απόφασης). • Πραγματικός (ή δυνητικός) αντίκτυπος στην αγορά: Οι δύο εξ αντικειμένου περιορισμοί του ανταγωνισμού ιδιαίτερης σοβαρότητας (καθορισμός τιμών μεταπώλησης και περιορισμός αμοιβαίων προμηθειών μεταξύ των διανομέων – δικαιδόχων) από τη φύση τους θεωρείται ότι έχουν αντίκτυπο στην αγορά, εν προκειμένω μάλιστα προέκυψαν στοιχεία ότι αναπτύχθηκαν, τουλάχιστον μερικώς, αποτελέσματα στην αγορά, χωρίς, ωστόσο, να είναι εφικτή η συγκεκριμενοποίηση του βλαπτικού τους αντικτύπου στην πράξη, όπως αναλυτικά περιγράφεται και στην προσβληθείσα ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου υπ’ αριθ. 580/VΙΙ/2013 απόφαση. • Οικονομική δύναμη των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων: Εν προκειμένω, η συνολική αξία πωλήσεων της ΓΕΡΜΑΝΟΣ προς το δίκτυο δικαιόχρησής της υπερβαίνει τα 2 δις ευρώ την επίμαχη περίοδο και κυμαίνεται από 100 εκατ. ευρώ και άνω σταθερά μετά το 2000. Ο δε κύκλος εργασιών της ΓΕΡΜΑΝΟΣ κατά το έτος 2012 ήταν 433,6 εκατ. ευρώ και της COSMOTE 1.460,9 εκατ. ευρώ. Η ΓΕΡΜΑΝΟΣ κατείχε, επίσης, συγκριτικά σημαντικό μερίδιο αγοράς στη σχετική αγορά κατά την εξεταζόμενη περίοδο, ενώ αποτελεί διαχρονικά μία από τις μεγαλύτερες αλυσίδες λιανικής πώλησης προϊόντων τηλεφωνίας, πληροφορικής και υψηλής τεχνολογίας στην Ελλάδα, όπως αναλυτικά περιγράφεται και στην προσβληθείσα υπ’ αριθ. 580/VΙΙ/2013 απόφαση, κρίσεις που επικυρώθηκαν ακολούθως από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών (σκέψη 37). 6 ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ • Έκταση της γεωγραφικής αγοράς: Κάθε μία από τις κατά τα ανωτέρω διαπιστωθείσες παραβάσεις εκτείνεται σε ολόκληρο το σύστημα δικαιόχρησης της ΓΕΡΜΑΝΟΣ και, ως εκ τούτου, σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. • Οικονομικό όφελος που αποκόμισαν ή επιδίωξαν να αποκομίσουν οι παραβαίνουσες: Εν προκειμένω, από τα στοιχεία του φακέλου δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί το εύρος του οικονομικού οφέλους που αποκόμισε η προσφεύγουσα. • Είδος συμμετοχής στην παράβαση: Η προσφεύγουσα συμμετείχε ενεργά και άμεσα στις διαπιστωθείσες παραβάσεις, για τις οποίες άλλωστε είχε αναλάβει και τη σχετική πρωτοβουλία. Διάρκεια των παραβάσεων • Κάθε μία από τις κατά τα ανωτέρω διαπιστωθείσες παραβάσεις εκτείνεται για πολύ μεγάλη χρονική περίοδο, δηλαδή για διάστημα είκοσι δύο