Ανάρτηση στο διαδίκτυο αθωωτικής πειθαρχικής απόφασης πολιτικού διοικητικού υπαλλήλου

Αθήνα, 04-11-2013 Αριθ. Πρωτ.: Γ/ΕΞ/4026-1/04-11-2013 ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ∆Ε∆ΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Α Π Ο Φ Α Σ Η 135/2013 (Τµήµα) Η Αρχή Προστασίας ∆εδοµένων Προσωπικού Χαρακτήρα συνεδρίασε σε σύνθεση Τµήµατος στην έδρα της την 29.10.2013 και ώρα 10:00 µετά από πρόσκληση του Προέδρου της, προκειµένου να εξετάσει την υπόθεση που αναφέρεται στο ιστορικό της παρούσας. Παρέστησαν οι Πέτρος Χριστόφορος, Πρόεδρος της Αρχής και τα αναπληρωµατικά µέλη Σπυρίδων Βλαχόπουλος, ως εισηγητής, Γρηγόριος Λαζαράκος και Χαράλαµπος Ανθόπουλος, σε αντικατάσταση των τακτικών µελών Λεωνίδα Κοτσαλή, Αναστάσιου – Ιωάννη Μεταξά και ∆ηµητρίου Μπριόλα, αντίστοιχα, οι οποίοι, αν και εκλήθησαν νοµίµως εγγράφως δεν παρέστησαν λόγω κωλύµατος. Παρούσες χωρίς δικαίωµα ψήφου ήταν η Κ. Καρβέλη, E.E.Π - δικηγόρος, ως βοηθός εισηγήτρια και η Ειρήνη Παπαγεωργοπούλου, υπάλληλος του τµήµατος διοικητικών και οικονοµικών υποθέσεων, ως γραµµατέας. Η Αρχή έλαβε υπόψη της τα παρακάτω: Με την υπ’ αρ. πρωτ. Γ/ΕΙΣ/4026/12.6.2013 αίτησή της προς την Αρχή, η ∆/νση Προσωπικού & ∆ιοικητικής Οργάνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών, ζητά τη γνώµη της σχετικά µε το εάν η δηµοσιοποίηση της αµετάκλητης αθωωτικής πειθαρχικής αποφάσεως διωκόµενου υπαλλήλου στο διαδίκτυο ή µε κάθε άλλο πρόσφορο τρόπο αντίκειται ή όχι στις διατάξεις του Ν. 2472/1997. Η Αρχή, µετά από εξέταση των στοιχείων του φακέλου, αφού άκουσε τον εισηγητή και τη βοηθό εισηγήτρια, η οποία στη συνέχεια αποχώρησε και κατόπιν διεξοδικής συζήτησης ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 1 του Ν. 2472/1997, «τα δεδοµένα προσωπικού χαρακτήρα για να τύχουν νόµιµης επεξεργασίας πρέπει: α) να συλλέγονται κατά τρόπο θεµιτό και νόµιµο για καθορισµένους, σαφείς και νόµιµους σκοπούς και να υφίστανται θεµιτή και νόµιµη επεξεργασία ενόψει των σκοπών αυτών, β) να είναι συναφή, πρόσφορα, και όχι περισσότερα από όσα κάθε φορά απαιτείται ενόψει των σκοπών της επεξεργασίας». Επίσης, σύµφωνα µε το άρθρο 5 παρ. 1 του ιδίου νόµου για να είναι νόµιµη η επεξεργασία προσωπικών δεδοµένων θα πρέπει να έχει προηγηθεί η συγκατάθεση του υποκειµένου των δεδοµένων, κατά τη διάταξη δε της παραγ. 2 εδαφ. β’ του ιδίου άρθρου, κατ’ εξαίρεση η επεξεργασία επιτρέπεται και χωρίς τη συγκατάθεση, όταν είναι αναγκαία για την εκπλήρωση υποχρεώσεως του υπεύθυνου επεξεργασίας, η οποία επιβάλλεται από τον νόµο. Ακόµη, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 του Ν. 2472/1997, το υποκείµενο των δεδοµένων έχει δικαίωµα να προβάλλει οποτεδήποτε αντιρρήσεις για την επεξεργασία των δεδοµένων που το αφορούν. Οι αντιρρήσεις υποβάλλονται στον υπεύθυνο επεξεργασίας και περιλαµβάνουν αίτηµα για συγκεκριµένη ενέργεια, όπως διόρθωση, προσωρινή µη χρησιµοποίηση, µη διαβίβαση ή διαγραφή των δεδοµένων του υποκειµένου. Τέλος, µε το δεύτερο άρθρο του Ν. 4057/2012 «Πειθαρχικό ∆ίκαιο ∆ηµοσίων Πολιτικών ∆ιοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Νοµικών Προσώπων ∆ηµοσίου ∆ικαίου», προστέθηκε στο άρθρο 144 (Εκτέλεση απόφασης) του Υπαλληλικού Κώδικα (Ν. 3528/2007) η παράγραφος 6 σύµφωνα µε την οποία «Σε περίπτωση που ο διωκόµενος υπάλληλος αθωωθεί αµετάκλητα, περίληψη της απόφασης αναρτάται στο διαδίκτυο ή δηµοσιοποιείται µε κάθε πρόσφορο τρόπο». Συνεπώς, µετα τον Ν. 4057/2012, η δηµοσιοποίηση στο διαδίκτυο ή µε κάθε πρόσφορο τρόπο περίληψης της αµετάκλητης αθωωτικής απόφασης του διωκόµενου υπαλλήλου, είναι θεµιτή και επιβαλλόµενη από το νόµο, κατά την παρατεθείσα αµέσως ανωτέρω διάταξη και περαιτέρω καταρχήν σύµφωνη µε την προβλεπόµενη στις διατάξεις του άρθρου 4 παρ.1 στοιχ. α’ του Ν. 2472/1997 αρχή της αναλογικότητας, εφόσον, καταρχήν συνεπάγεται ευνοϊκές για τον αθωωθέντα υπάλληλο συνέπειες. Όµως σύµφωνα µε το άρθρο 4 παρ. 1 στοιχ. β’ του Ν. 2472/1997, τα µέτρα δηµοσιοποίησης πρέπει να είναι συναφή, πρόσφορα και αναγκαία για την επίτευξη του επιδιωκόµενου σκοπού. Ειδικότερα, όσον αφορά τη συγκεκριµένη επεξεργασία αυτή τυγχάνει θεµιτή ως προβλεπόµενη ρητώς από την προαναφερθείσα διάταξη, επιπροσθέτως δε µε αυτή σκοπείται η αποκατάσταση της τρωθείσας υπηρεσιακής υπόστασης και της τιµής και υπολήψεώς του σε προσωπικό, οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο του απαλλαγέντος υπαλλήλου, οπότε θεµιτός τυγχάνει και ο σκοπός αυτής. Πλην όµως, σε ορισµένες περιπτώσεις, η δηµοσιοποίηση ακόµα και της αθωωτικής απόφασης ιδιαιτέρως δε µε την ανάρτησή της στο διαδίκτυο µπορεί να προκαλέσει µεγαλύτερη βλάβη στο υποκείµενο των δεδοµένων από τη µη δηµοσιοποίηση της, δεδοµένου ότι είναι δυνατόν η πειθαρχική διαδικασία να µην είχε γίνει γνωστή ενόψει και της µυστικότητας της πειθαρχικής ανάκρισης (Υ.Κ. 127), και έτσι η όλη υπόθεση και τα πραγµατικά περιστατικά που θα συγκροτούσαν το πειθαρχικό αδίκηµα, για το οποίο εχώρησε απαλλαγή του διωχθέντος υπαλλήλου, να ανακυκλωθούν και να καταστούν γνωστά σε απροσδιόριστο κύκλο προσώπων που τα αγνοούσαν, όπως και την όλη υπόθεση, πράγµα το οποίο πιθανόν δεν επιθυµεί ο απαλλαγείς υπάλληλος. Συνεπώς ανακύπτει θέµα εφαρµογής της βασικής αρχής του πληροφοριακού αυτοκαθορισµού σύµφωνα µε την οποία το ίδιο το υποκείµενο των δεδοµένων θα αποφασίσει ποιες πληροφορίες που το αφορούν θα δηµοσιοποιηθούν, και κατά τη σύµφωνη µε το άρθρο 9Α του Συντάγµατος και του κοινοτικού δικαίου (Οδηγία 95/46 ΕΚ) ερµηνεία των σχετικών ως άνω διατάξεων, η επικείµενη δηµοσιοποίηση να γνωστοποιείται στο υποκείµενο των δεδοµένων και να του τάσσεται εύλογη προθεσµία, προκειµένου, εφόσον το επιθυµεί, να αντιταχθεί στη γνωστοποίηση µε τον τρόπο αυτό της απόφασης. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Η Αρχή κρίνει ότι: α) η δηµοσιοποίηση της αµετάκλητης για το πειθαρχικό αδίκηµα αθωωτικής απόφασης είναι νόµιµη, β) θα πρέπει η επικείµενη δηµοσιοποίησή της να γνωστοποιείται από τον υπεύθυνο επεξεργασίας στον απαλλαγέντα υπάλληλο και να παρέχεται σ’ αυτόν εύλογη προθεσµία, ώστε, αν το επιθυµεί, να δυνηθεί να αντιταχθεί σ’ αυτήν . Ο Πρόεδρος Η Γραµµατέας Πέτρος Χριστόφορος Ειρήνη Παπαγεωργοπούλου