2. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ι.Κ.Α. Αριθ.63 της 20 Μαρτ. 1953 Ασφάλισις των ασχολουμένων εις γεωργικάς εργασίας. Εξ αφορμής υποβληθέντων ημίν εκ μέρους ενίων Υποκ/των

2. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ι.Κ.Α. Αριθ.63 της 20 Μαρτ. 1953 Ασφάλισις των ασχολουμένων εις γεωργικάς εργασίας. Εξ αφορμής υποβληθέντων ημίν εκ μέρους ενίων Υποκ/των εγγράφων σχετικώς με τας δυσχερείας, ας εμφανίζει η διάκρισις μεταξύ των κατά κύριον επάγγελμα εργατών γης, οίτινες ως γνωστόν υπάγονται εις την παρ’ ημίν ασφάλισιν, και των μικροϊδιοκτητών γεωργοκτηματιών, των παρεχόντων εξηρτημένην εργασίαν και συνεπώς μη υπαγομένην εις την παρ’ ημίν ασφάλισιν, γνωρίζομεν εις υμάς τ’ ακόλουθα, ίνα έχητε ταύτα υπ’ όψιν σας κατά την κρίσιν σας επί μιας εκάστης συγκεκριμένης περιπτώσεως: Ως και δια της υπ’ αριθ. 73/1952 εγκυκλίου διαταγής μας, εγνωρίσαμεν εις υμάς, βασική προϋπόθεσις υπαγωγής εις την παρ’ ημίν ασφάλισιν των προσώπων των ασχολουμένων εις γεωργικάς εργασίας είναι, όπως τα πρόσωπα ταύτα παρέχωσι κατά κύριον επάγγελμα εξηρτημένην εργασίαν (υπό την έννοιαν ότι ταύτα είναι κατά κύριον επάγγελμα μισθωτοί, ασχολουμένοι εις εξηρτημένας εργασίας πάσης φύσεως, γεωργικάς ή μη, εντός ή εκτός κέντρου ασφαλίσεως) έναντι αμοιβής, η δε εις γεωργικάς εργασίας απασχόλησίς των είναι εξηρτημένη, παρέχεται επ’ αμοιβή και λαμβάνει χώραν εντός κέντρου ασφαλίσεως. Όθεν, η κρίσις σας περί της υπαγωγής ή μη εις την παρ’ ημίν ασφάλισιν των ασχολουμένων εις γεωργικάς εργασίας προσώπων δέον να στηρίζηται επί της ερεύνης και εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, ήτοι κατά πόσον η υπό τούτων παρεχομένη εν τη συγκεκριμένη περιπτώσει εξηρτημένη Σελ. 86 εργασία αποτελεί εκδήλωσιν του κυρίου τούτων επαγγέλματος ως μισθωτών και δεν αποτελεί εκδήλωσιν παρεπομένου τούτων επαγγέλματος έναντι του κυρίου επαγγέλματός των ως αγροτών ασχολουμένων εις την καλλιέργειαν των ιδίων αυτών κτημάτων, των κτημάτων των γονέων των κλπ. Δια την κατά τ’ ανωτέρω κρίσιν σας δέον να έχητε υπ’ όψιν σας τας παρασχεθείσας υμίν οδηγίας περί της εννοίας του όρου «κύριον επάγγελμα». Ούτως ως κύριον επάγγελμα, νοείται, ως γνωστόν, ωρισμένον είδος δραστηριότητος, προς την οποίαν συνδέεται ο αντικειμενικός σκοπός προσώπου, όπως εκ ταύτης προσπορίζεται τα προς το ζην, αποκερδαίνει δ’ εξ αυτής αξιόλογον δια την διαβίωσίν του ποσόν. Η δραστηριότης δ’ αύτη είναι εκείνη ήτις προσδίδει εις το πρόσωπον την κανονικήν επαγγελματικήν του θέσιν. Κατά ταύτα, εφ’ όσον εξακριβώσητε, ότι τα περί ων πρόκειται πρόσωπα ασκούν μίαν μόνην βιοποριστικήν δραστηριότητα, την των παρεχόντων εξηρτημένην εργασίαν ασχέτως τόπου εκδηλώσεως ταύτης, εντός ή εκτός κέντρου ασφαλίσεως, αποκερδαίνοντα εκ ταύτης τα δια την διαβίωσίν των ποσά ή η δραστηριότης των αύτη, συγκρινομένη προς πάσαν ετέραν των τοιαύτην δύναται να θεωρηθή ως συνιστώσα το κύριον αυτών επάγγελμα, λαμβανομένων υπ’ όψιν του χρόνου απασχολήσεώς των εις ταύτην και των εξ αυτής προσόδων, δέον να θεωρήσητε ταύτα ως υπαγόμενα εις την παρ’ ημίν ασφάλισιν. Συναφώς σημειούμεν, ότι δια την μόρφωσιν της κρίσεως υμών περί του εάν δέον τα περί ων πρόκειται πρόσωπα να θεωρηθούν ως υπαγόμενα εις την παρ’ ημίν ασφάλισιν δύνασθε να λαμβάνητε υπ’ όψιν σας και τον αριθμόν των ημερών της κατ’ έτος απασχολήσεως τούτων εις ασφαλιστέας εργασίας, καθ’ όσον, εάν ταύτα δεν απασχολούνται, κατά κανόνα, εις τοιαύτας εργασίας επί αριθμόν ημερών τοιούτον, ώστε ν’ αποκτούν προϋποθέσεις απολήψεως των παροχών ασθενείας, δέον να δεχθώμεν, ότι ταύτα δεν υπάγονται εις την παρ’ ημίν ασφάλισιν, ως μη πληρουμένου, εν τη περιπτώσει ταύτη, του υπό του Ιδρύματος επιδιωκομένου σκοπού. Εφιστώμεν όμως την υμετέραν προσοχήν επί του ότι, εφ’ όσον μισθωτός τις θεωρηθή υφ’ υμών ως υπαγόμενος εις την ασφάλισιν δι’ ωρισμένην χρονικήν περίοδον, καθ’ όσον κρίνεται ούτος ως παρέχων κατά κύριον επάγγελμα εξηρτημένην εργασίαν, δεν δύναται δι’ ετέραν περίοδον να θεωρηθή ως μη παρέχων την εξηρτημένην του εργασίαν κατά κύριον επάγγελμα εκτός εάν, ως εικός, μετεβλήθησαν τα πραγματικά περιστατικά, επί των οποίων εστηρίχθη ο σχηματισμός της προηγουμένης κρίσεώς σας. 605 15Β.Β.ε.2 Ασφάλιση Εργατών Γεωργίας