Εν συντομία
Αυτό το Προεδρικό Διάταγμα του 1934 καθορίζει πώς χρησιμοποιούνται τα κεφάλαια που προορίζονται για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Περιγράφει τους σκοπούς για τους οποίους μπορούν να γίνουν δαπάνες και τον τρόπο διαχείρισης αυτών των κεφαλαίων.
Τι ρυθμίζει
- Τους σκοπούς για τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα κεφάλαια κατά της ανεργίας.
- Τον ορισμό των ανέργων για την εφαρμογή του Διατάγματος.
- Τη διαδικασία κατανομής και έγκρισης των δαπανών από το Συμβούλιο Εργασίας και τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας.
- Τον έλεγχο και την υποβολή απολογισμού της διαχείρισης των κεφαλαίων.
Ποιον αφορά
- Άνεργους εργάτες που αναζητούν εργασία μέσω Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας.
- Συνεταιρισμούς ανέργων που συστήνονται για την εκτέλεση εργασίας επ' αμοιβή.
- Το Συμβούλιο Εργασίας και τα Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας.
- Τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
Βασικά σημεία
- Ως άνεργοι θεωρούνται τα πρόσωπα για την τοποθέτηση των οποίων σε εργασία έχουν υποχρέωση να μεριμνούν τα Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας.
- Δαπάνες μπορούν να γίνουν για χορήγηση εργαλείων μικρής αξίας σε ανέργους εργάτες (όταν είναι απαραίτητα και στερούνται αποδεδειγμένα το ποσό), για δημοσιεύσεις και διαφημίσεις για καλή φήμη Ελλήνων εργατών στο εξωτερικό, για μελέτη ζητημάτων ανεργίας και παρακολούθηση Ελλήνων πολιτών στο εξωτερικό, και για προκαταβολές μετακίνησης ανέργων μεταξύ γραφείων ευρέσεως εργασίας.
- Οι δαπάνες για δημοσιεύσεις/διαφημίσεις και μελέτη ζητημάτων ανεργίας γίνονται μόνο εφόσον οι πόροι επαρκούν για τις δαπάνες εργαλείων και μετακίνησης.
- Το Συμβούλιο Εργασίας ορίζει στην αρχή κάθε έτους την αναλογία χρήσης των διαθέσιμων πόρων για κάθε σκοπό και αποφασίζει για την κατανομή τους στα γραφεία ευρέσεως εργασίας. Οι αποφάσεις αυτές υπόκεινται στην έγκριση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας.
📄 Κείμενο νόμου
6. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 28 Φεβρ./3 Μαρτ. 1934 Περί χρησιμοποιήσεως του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας Εν όψει των διατάξεων του άρθρ. 20 παρ. 5 του κωδικοπ. ν. 5288 (ανωτ. αρ. 2). Άρθρον 1 Δια την εφαρμογήν του παρόντος Δ/τος ως άνεργοι θεωρούνται τα πρόσωπα, δια την εις Σελίς 77 30 τομ 15(1) Γραφεία Εύρεσης Εργασίας Σύμβουλοι Εργασίας 15.Γ.α.5-6 εργασίαν τοποθέτησιν των οποίων υποχρέωσιν έχουσι να μεριμνώσι τα Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας. Άρθρον 2 1.Εκ του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας ενεργούνται δαπάναι δια τους κάτωθι σκοπούς: α)Δια την χορήγησιν εργαλείων μικράς αξίας εις ανέργους εργάτας, όταν ταύτα είναι απαραίτητα δια την ανάληψιν εργασίας εκ μέρους αυτών και στερούνται ούτοι αποδεδειγμένως του αναγκαιούντος προς αγοράν αυτών ποσού. Η αυτή ενίσχυσις και υπό τας αυτάς προϋποθέσεις παρέχεται εις συνεταιρισμούς συνιστωμένους παρ’ ανέργων προς εκτέλεσιν εργασίας επ’ αμοιβή. β)Δια την έκδοσιν δημοσιευμάτων, αγγελιών και διαφημίσεων προς δημιουργίαν και διατήρησιν εν τω εξωτερικώ καλής περί των Ελλήνων εργατών και υπαλλήλων φήμης. γ)Δια μελέτην των ζητημάτων ανεργίας και δια παρακολούθησιν της κοινωνικής και επαγγελματικής καταστάσεως των εν τω εξωτερικώ τοποθετημένων ανέργων πολιτών. δ)Δια προκαταβολάς προς μετακίνησιν ανέργων από της περιφερείας ενός γραφείου ευρέσεως εργασίας εις την περιφέρειαν ετέρου γραφείου, εν η πρόκειται ν’ αναλάβωσιν εργασίαν, εφ’ όσον η σχετική εκ μέρους του Δημοσίου πίστωσις είναι εξηντλημένη. 2.Δαπάνη δια τους εις τας περιπτώσεις β΄ και γ΄ της προηγουμένης παραγρ. αναφερομένους σκοπούς ενεργείται, εφ’ όσον οι υφιστάμενοι πόροι του κεφαλαίου επαρκούσι δια τους εις τας περιπτώσεις α΄ και δ΄ της αυτής παραγρ. οριζομένους σκοπούς. Άρθρον 3 1.Το συμβούλιον εργασίας ορίζει εν αρχή εκάστου έτους την αναλογίαν, καθ’ ην οι διαθέσιμοι πόροι του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας θα δύνανται να χρησιμοποιηθώσιν δι’ έκαστον των εν άρθρω 2 αναφερομένων σκοπών, και αποφασίζει περί κατανομής καθόλου ή εν μέρει των ούτως οριζομένων ποσοστών εις γραφεία ευρέσεως εργασίας προς διάθεσιν παρά των (διοικητικών) «γνωμοδοτικών» αυτών συμβουλίων δια τους σκοπούς τούτους. 2.Αι κατά την προηγουμένην παράγρ. αποφάσεις του συμβουλίου εργασίας υπόκεινται εις την έγκρισιν του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας. Το ως άνω συμβούλιον μετωνομάσθη «γνωμοδοτικόν» υπό του άρθρ. 3 Α.Ν. 10/13 Ιουν. 1935 (κατωτ. αρ. 7). Άρθρον 4 1.Εντός των ορίων του εν τω προηγουμένω άρθρω αναφερομένου προϋπολογισμού, αποφασίζονται αι εκάστοτε αναγκαίαι δαπάναι υπό του συμΣελίς 78 βουλίου εργασίας, ή υπό των διοικητικών συμβουλίων των γραφείων ευρέσεως εργασίας, και εντέλλονται υπό των προέδρων αυτών, προσυπογράφοντος και του αρμοδίου γραμματέως. 2.Μετά την εξάντλησιν των κατά το προηγούμενον άρθρ. παρεχομένων εις γραφεία πιστώσεων οι λογαριασμοί μετά των σχετικών δικαιολογητικών υποβάλλονται εις το συμβούλιον εργασία, όπερ αποφαίνεται περί της νομιμότητος και ακριβείας αυτών. Άρθρον 5 Το συμβούλιον εργασίας δύναται να ζητή οποτεδήποτε παρά του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων κατάστασιν εισπράξεων και πληρωμών του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας. Το αυτό συμβούλιον υποβάλλει δι’ έκαστον έτος και κατά το πρώτον τρίμηνον του αμέσως επομένου έτους απολογισμόν της διαχειρίσεως του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας μετά των σχετικών δικαιολογητικών εις τον υπουργόν της Εθνικής Οικονομίας, υπό του οποίου διαβιβάζεται ούτος εις το Ελεγκτικόν Συνέδριον προς ενέργειαν του προσήκοντος ελέγχου. Άρθρον 6 Η πληρωμή των δαπανών εκτελείται υπό του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων και των κατά τόπους πρακτορείων αυτού. Αι λοιπαί λεπτομέρειαι εφαρμογής του παρόντος ορίζονται δι’ αποφάσεως του υπουργού Εθνικής Οικονομίας μετά γνώμην του συμβουλίου εργασίας.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.