39. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 86 της 29 Ιουλ. /7 Αυγ. 1967 (ΦΕΚ Α΄ 236) Περί επιβολής κυρώσεων κατά των καθυστερούντων την καταβολήν και την απόδοσιν εισ

39. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 86 της 29 Ιουλ. /7 Αυγ. 1967 (ΦΕΚ Α΄ 236) Περί επιβολής κυρώσεων κατά των καθυστερούντων την καταβολήν και την απόδοσιν εισφορών εις Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφαλίσεως. Με την παρ. 13 του άρθρ. 5 Νόμ. 1738/18-20 Νοεμ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 200), τόμ. 1 σελ. 116,55 ορίστηκε ότι στις παραβάσεις του α.ν. 86/67 δεν ισχύει η ειδική δωσιδικία του άρθρ. ΙΙΙ αριθ. 7 του Κωδ. Ποιν. Δικ. Σύμφωνα δε με την παρ. 17 του ίδιου άρθρου του άνω Νόμου η διάταξη αυτή ισχύει και για τις υποθέσεις που είναι εκκρεμείς ή για τις οποίες δεν έχει κινηθεί ακόμη ποινική δίωξη. Άρθρ.1.-1.Όστις υπέχων νόμιμον υποχρέωσιν καταβολής των βαρυνουσών αυτόν τον ίδιον ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους εις το Υπουργείον Εργασίας υπαγομένους πάσης φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή ειδικούς Λογαριασμούς, δεν καταβάλλει ταύτας εντός μηνός, αφ’ ης αύται κατέστησαν απαιτηταί, προς τους ως άνω Οργανισμούς τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον 10 χιλιάδων δραχμών. 2.Όστις παρακρατών ασφαλιστικός εισφοράς των παρ’ αυτώ εργαζομένων επί σκοπώ αποδόσεως εις τους κατά την παρ. 1 Οργανισμούς δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει ταύτας προς τους ανωτέρω Οργανισμούς εντός μηνός αφ’ ης κατέστησαν απαιτηταί τιμωρείται επί υπεξαιρέσει δια φυλακίσεως τουλάχιστον 6 μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον 10 χιλιάδων δραχμών. 3.(Μετατροπή ή αναστολή της επιβαλλομένης ποινής δεν επιτρέπεται, η δε άσκησις της εφέσεως δε έχει ανασταλτικόν αποτέλεσμα). Η παρ. 3 κατηργήθη δια του άρθρ. 1 Νόμ. 362/1976, (κατωτ.αριθ. 65). 4.Αι εν λόγω υποθέσεις εισάγονται δι’ απ’ ευθείας κλήσεως εις το ακροατήριον, απαγορευομένης της προσφυγής. «5.Αν, ως την προηγούμενη ημέρα της εκδίκασης της υπόθεσης σε πρώτο βαθμό, αποδειχθεί από εξοφλητική απόδειξη ή άλλο έγγραφο του οικείου ασφαλιστικού οργανισμού ότι καταβλήθηκαν, αποδόθηκαν ή διαγράφηκαν οι κατά τις παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου εισφορές, οι σχετικές υποθέσεις αποσύρονται από τη δικάσιμο και τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα. Οι οικείοι ασφαλιστικοί οργανισμοί υποχρεούνται να ενημερώνουν αμέσως τον αρμόδιο εισαγγελέα για την καταβολή, απόδοση ή διαγραφή ολόκληρης της οφειλής ή ότι ο μηνυθείς δεν είναι υπεύθυνος». Η παρ. 5, που είχε προστεθεί από το άρθρ. 31 Ν.Δ. 1160/1972, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 11 άρθρ. 21 Νόμ. 1902/1990 (ΦΕΚ Α΄ 138), κατωτ. σελ. 70,881. (Αντί για τη σελ. 18,0031(ε) Σελ. 18,0031(ζ) Τεύχος 1298 –Σελ. 7 Οργανισμοί Κοινωνικής ασφαλίσεως 15Β.ΑΑ.α.38-39 65 «Άρθρ.2.-Το αξιόποινο της πράξης εξαλείφεται αν ο υπαίτιος εξόφλησε πλήρως τις βαρύνουσες αυτόν ασφαλιστικές εισφορές σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης. Σε περίπτωση εξόφλησης και εφόσον δεν έχει επιδοθεί κλητήριο θέσπισμα στον κατηγορούμενο, οι δικογραφίες τίθενται στο αρχείο με διάταξη του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, η οποία εγκρίνεται από τον Εισαγγελέα Εφετών». Το άρθρ. 2 προστέθηκε και το υπάρχον άρθρ. 2 αναριθμήθηκε σε 3 από το άρθρ. 20 του Νόμ. 2721/3-3 Ιουν. 1999, (ΦΕΚ Α΄ 112), τόμ. 6 σελ. 146,30. Άρθρ.(2).3.1.Από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος Νόμου καταργούνται αι διατάξεις α)του άρθρ. 6 Νόμ. 1373/1944, ως ετροποποιήθη δια του άρθρ. 5 παρ. 1 Ν.Δ. 4577/1966, β)του άρθρ. 26 παρ. 6 Α.Ν. 1846/1951 και γ)παντός ετέρου ειδικού Νόμου προβλέποντος και τιμωρούντος δι’ ηπιωτέρας ποινής τα αδικήματα του άρθρ. 1 του παρόντος. 2.Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Αναστολή εκτελέσεως των βάσει του Α.Ν. 86/67 αποφάσεων βλ. εν άρθρω 10 Νόμ. 38/ 1975 (κατωτ. σελ. 18,0043).