1. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 216 της 4/5 Οκτ. 1973 (ΦΕΚ Α΄ 271) Περί διαχειρίσεως και βελτιώσεως των βοσκοτόπων. Καταργήθηκε, εκτός από το άρθρ. 15,

1. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 216 της 4/5 Οκτ. 1973 (ΦΕΚ Α΄ 271) Περί διαχειρίσεως και βελτιώσεως των βοσκοτόπων. Καταργήθηκε, εκτός από το άρθρ. 15, από την παρ. 4 άρθρ. 18 Νόμ. 1734/16-26 Οκτ. 1987, ΦΕΚ Α΄189, (κατωτ. αριθ. 4). Διοίκησις και διαχείρισις μεταβιβασθεισών κοινοχρήστων εποικιστικών εκτάσεων Άρθρ.15.-1.Από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος, η διοίκησις και διαχείρισις των, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων των άρθρ. 164 και 197 του Αγροτικού Κώδικος, μεταβιβασθεισών εις Δήμους ή Κοινότητας κοινοχρήστων εκτάσεων της εν γένει εποικιστικής νομοθεσίας, ως και των εφεξής, κατά τας αυτάς διατάξεις, μεταβιβαζομένων τοιούτων εκτάσεων, ενεργείται παρά των οικείων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως συμφώνως προς τας διατάξεις του Κώδικος περί Δήμων και Κοινοτήτων, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρ. 1 του παρόντος και των επομένων δύο παραγράφων. Η ως άνω μεταβίβασις ενεργείται μετ’ απόφασιν του οικείου Νομάρχου, εκδιδομένην μετά γνώμην της παρ’ αυτώ Υπηρεσίας Γεωργίας. 2.Επί ποινή ακυρότητος των σχετικών δικαιοπραξιών, απαγορεύεται η παρά των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως εκποίησις ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον διάθεσις των εν τη προηγουμένη παραγράφω κοινοχρήστων εκτάσεων, άνευ σχετικής αδείας του οικείου Νομάρχου, κρίνοντος εάν ο σκοπός της εκποιήσεως ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον διαθέσεως είναι επικρατέστερος της χρησιμοποιήσεως τούτων ως βοσκησίμων. Ομοίως και επί τη αυτώ ως άνω ποινή ακυρότητος των σχετικών δικαιοπραξιών, απαγορεύεται η παρά των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως εκποίησις η καθ’ οιονδήποτε τρόπον διάθεσις των ως άνω εκτάσεων, εφ’ όσον κείνται εντός της περιμέτρου των τελουσών υπό διαχείρισιν βοσκής περιοχών, άνευ προηγουμένης τροποποιήσεως των οικείων σχεδίων ταξινομήσεως γαιών και των οικείων σχεδίων διαχειρίσεως βοσκοτόπων, περί ων αντιστοίχως τα άρθρ. 4 και 5 του παρόντος. 3.Επί εκποιήσεως των ως άνω κοινοχρήστων εκτάσεων κατά τας διατάξεις του άρθρ. 195 του Κώδικος περί Δήμων και Κοινοτήτων ή αναγκαστικής απαλλοτριώσεως αυτών, καταβάλλεται υπό του οικείου δήμου ή κοινότητος το υπό του άρθρ. 220 του Αγροτικού Κώδικος, ως τούτο εν μέρει αντικατεστάθη υπό του άρθρ. 9 του Α.Ν. 1832/1951 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της Αγροτικής Νομοθεσίας» και συνεπληρώθη δια του άρθρ. 30 του Ν.Δ. 3784/1957 «περί καταργήσεως του υδραυλικού Ταμείου Βοιωτικού Κηφισσού, υπαγωγής των έργων του Βοιωτικού Κηφισσού εις τον Οργανισμόν Κωπαΐδος και άλλων τινών διατάξεων» προβλεπόμενον τέλος υπέρ του Ειδικού Ταμείου Εποικισμού, δια την αντιμετώπισιν των προς εφαρμογήν της εποικιστικής νομοθεσίας και της νομοθεσίας περί αναδασμού απαιτουμένων δαπανών. Επί των περί ων το άρθρ. 197 του Αγροτικού Κώδικος κοινοχρήστων εκτάσεων το τέλος τούτο οφείλεται, εφ’ όσον η κατά την παρούσαν παράγραφον εκποίησις χωρεί μετά την πάροδον της υπό της παρ. 9 του ρηθέντος άρθρου οριζομένης πενταετίας, άλλως καταβάλλεται το 1/3 του τιμήματος της εκποιουμένης κοινοχρήστου εκτάσεως. 4.Αι μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος γενόμεναι παρά των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, κατά παρέκκλισιν εκ των διατάξεων των άρθρ. 164 και 197 του Αγροτικού Κώδικος, μεταβιβάσεις ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον διαθέσεις κοινοχρήστων επικοιστικών εκτάσεων, λογίζονται ως νομίμως γενόμεναι, το δε εισπραχθέν τίμημα παραμένει εξ ολοκλήρου εις όφελος τούτων. Τα αυτά ισχύουν και επί των κατά παρέκκλισιν των διατάξεων των άρθρ. 197 και 202 του Αγροτικού Κώδικος γενομένων ήδη παρά των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως μισθώσεων κοινοχρήστων εκτάσεων και λατομείων κειμένων εντός αυτών. (Αντί για τη σελ. 357) Σελ. 357(α) Τεύχος Θ112-Σελ. 25 Βοσκότοποι 17.Ε.γ.1