4. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 619 της 13/27 Ιουλ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 141) Περί αναθέσεως αρμοδιοτήτων εις Επιθεωρητάς Οικονομικών Εφοριών, εις Οικονομικού

4. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 619 της 13/27 Ιουλ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 141) Περί αναθέσεως αρμοδιοτήτων εις Επιθεωρητάς Οικονομικών Εφοριών, εις Οικονομικούς Εφόρους και τον Διευθυντήν της Υπηρεσίας Ελέγχου Φορτωτικών Αυτοκινήτων. Έχοντες υπ’ όψει τας διατάξεις: α)Του άρθρ. 12 του Α.Ν. 1671/1951 «περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων», β)της παρ. 2 του άρθρ. 3 του Ν.Δ. 1264/1942 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί Οικονομικής Επιθεωρήσεως», γ)του άρθρου ογδόου του Ν.Δ. 3908/1958 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων κλπ.», δ) της παρ. 4 του άρθρ. 19 του Νόμ. 4464/1965 «περί τροποποιήσεως διατάξεών τινων του Υπαλληλικού Κώδικος κλπ.», ε)της παρ. 2 του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 4352/1964 «περί διατάξεων αφορωσών τους δημοσίους υπαλλήλους ως και περί καταργήσεως Συμβουλίων και Επιτροπών των Δημοσίων Υπηρεσιών κλπ.», ς)του υπ’ αριθ. 402/1965 Β.Δ/τος «περί των διατηρητέων Συμβουλίων και Επιτροπών παρά τη Γενική Διευθύνσει Φορολογίας του Υπουργείου Οικονομικών κλπ.» και ζ)την υπ’ αριθ. 643/1965 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί των Οικονομικών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.Ανατίθεμεν εις τον Οικονομικόν Έφορον την αρμοδιότητα όπως, βάσει της εκ των κειμένων διατάξεων κατά τόπον αρμοδιότητός του, καθορίζη: α)Τον φόρον πολυτελείας επί ενίων ειδών παραγομένων ή διασκευαζομένων εν Ελλάδι (Α.Ν. 1991/1939 και απόφασις Υπουργού Οικονομικών υπ’ αριθ. Μ.1480/1126/1945 ως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν μεταγενεστέρως. β)Το ποσόν του καταβλητέου ημερησίως φόρου κέντρων διασκεδάσεως, κέντρων πολυτελείας και μπαρ υπερπολυτελείας (Α.Ν. 504/1937, Α.Ν. 666/ 1937), άρθρ. 8 Ν.Δ. 3829/1958, Ν.Δ. 601/1948 και άρθρ. 5 Νόμ. 2281/1952). γ)Την αποζημίωσιν, η οποία κατά την κειμένην νομοθεσίαν βεβαιούται εις βάρος των οπωσδήποτε άνευ συμβατικής σχέσεως καρπουμένων ή ποιουμένων χρήσιν δημοσίων κτημάτων ή τοιούτων, των οποίων την νομήν ή την χρήσιν έχει, δι’ οιασδήποτε συμβάσεως, το Δημόσιον (Άρθρ. 115 του από 11/12 Νοεμ. 1929 Δ/τος «περί διοικήσεως δημοσίων κτημάτων», άρθρ. 5 του Α.Ν. 5895/1933, άρθρ. 20 του Α.Ν. 1540/1938, Α.Ν.1331/1949 και Α.Ν. 1925/ 1951). δ)Την αποζημίωσιν, η οποία καθορίζεται κατόπιν απ’ ευθείας παραχωρήσεως του δικαιώματος χρήσεως αιγιαλού προς κατασκευήν προβλήτων ή άλλων έργων, προοριζομένων δια την εξυπηρέτησιν των βιομηχανιών, βιοτεχνιών, μεταλλείων και λατομείων (Άρθρ. 60 παρ. 7 του από 11/12 Νοεμ. 1929 Δ/τος «περί διοικήσεως δημοσίων κτημάτων»). Άρθρ.2.-Η κατά τας διατάξεις της παρ. 4 του άρθρ. 55 του από 27/4-5.5.1956 Β.Δ/τος «περί τροποποιήσεως, συμπληρώσεως και κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον του από 7 Ιουλ. 1952 Β.Δ/τος» «περί Κώδικος Φορολογικών Στοιχείων» και τις παρ. 2 περίπτ. Γ του άρθρ. 18 του Νόμ. 4464/1965 «περί τροποποιήσεως διατάξεών τινων του Υπαλληλικού Κώδικος κλπ.», αίτησις ή έγκλησις του Οικονομικού Εφόρου και του Διευθυντού της Υπηρεσίας Ελέγχου Φορτωτικών Αυτοκινήτων δια την ποινικήν δίωξιν παραβατών των διατάξεων των παρ. 3 και 4 του άρθρ. 55 του ανωτέρω από 27/4-5.5.1956 Β.Δ/τος, ως αύται ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως, θα ενεργήται εφεξής μετά προηγουμένην σύμφωνον γνώμην του αρμοδίου Επιθεωρητού Οικονομικών Εφοριών. Εις τον αυτόν επί των Οικονομικών Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος.