← Ελλάδα

3. ΝΟΜΟΣ 5638 της 31 Αυγ./7 Σεπτ. 1932 Περί καταθέσεως εις κοινόν λογαριασμόν.

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος ρυθμίζει τις χρηματικές καταθέσεις σε κοινούς λογαριασμούς σε Τράπεζες, καθορίζοντας τους όρους χρήσης, τη διαχείριση σε περίπτωση θανάτου δικαιούχου και τη φορολογική τους μεταχείριση.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
3. ΝΟΜΟΣ 5638 της 31 Αυγ./7 Σεπτ. 1932 Περί καταθέσεως εις κοινόν λογαριασμόν. Άρθρον 1 «1.Χρηματική κατάθεσις παρά Τραπέζη εις ανοικτόν λογαριασμόν επ’ ονόματι δύο ή πλειοτέρων από κοινού (COMPTE JOINT, JOINT ACCOUNT) είναι εν τη εννοία του παρόντος νόμου η περιέχουσα τον όρον ότι του εκ ταύτης λογαριασμού δύναται να κάμνη χρήσιν εν όλω ή εν μέρει, άνευ συμπράξεως των λοιπών, είτε εις είτε τινές, και πάντες κατ’ ιδίαν οι δικαιούχοι. 2.Η χρηματική κατάθεσις, περί ης η προηγουμένη παράγραφος, επιτρέπεται να ενεργήται και εις κοινόν λογαριασμόν επί προθεσμία ή ταμιευτηρίου υπό προειδοποίησιν. 3.Επιτρέπεται εις τας Τραπέζας να δέχωνται καταθέσεις, εις συνάλλαγμα ή εις συνάλλαγμα και εις δραχμάς, εις κοινόν λογαριασμόν, επί προθεσμία ή ταμιευτηρίου υπό προειδοποίησιν, μονίμων κατοίκων της αλλοδαπής ή τοιούτων μεθ’ ενός ή πλειόνων συνδικαιούχων μονίμων κατοίκων της ημεδαπής, κατά τα ειδικώτερον οριζόμενα δια των εκάστοτε αποφάσεων της Νομισματικής Επιτροπής». Το άρθρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 951/1971, η ισχύς του οποίου άρχεται από 20 Νοεμ. 1970 (κατωτ. αριθ. 28). Κατά το άρθρ. 117 Εισαγωγικού Νόμου Αστικού Κώδικος (τόμ. 7) εφόσον δια τοιαύτης καταθέσεως συνετελέσθη δωρεά, αύτη κρίνεται ως προς το δίκαιον της νομίμου μοίρας, ως δωρεά. Άρθρον 2 Επί των καταθέσεων τούτων δύναται να τεθή προσθέτως ο όρος, ότι άμα τω θανάτω οιουδήποτε των δικαιούχων, η κατάθεσις και ο εκ ταύτης λογαριασμός περιέρχεται αυτοδικαίως εις τους λοιπούς επιζώντας μέχρι του τελευταίου τούτων. Εν τη περιπτώσει ταύτη η κατάθεσις περιέρχεται εις αυτούς ελευθέρα παντός φόρου κληρονομίας ή άλλου τέλους. Αντιθέτως, η απαλλαγή αύτη δεν επεκτείνεται επί των κληρονόμων του τελευταίου απομείναντος δικαιούχου. Άρθρον 3 Διάθεσις της καταθέσεως δια πράξεως, είτε εν ζωή, είτε αιτία θανάτου, δεν επιτρέπεται, οι δε κληρονόμοι του τελευτήσαντος, είτε εξ αδιαθέτου, είτε και εκ διαθήκης, συμπεριλαμβανομένων και των αναγκαίων τοιούτων ως και της απόρου χήρας, ουδέν δικαίωμα κέκτηνται επί της καταθέσεως. Επί των καταθέσεων τούτων αργούσιν οι περί απαγορεύσεως των δωρεών μεταξύ συζύγων διατάξεις. Τα άρθρ. 1, 2 και 3 διετηρήθησαν εν ισχύϊ δυνάμει του άρθρ. 124 παρ. Δ΄ εδαφ. α΄ Ν.Δ. 118/1973, «περί Φορολογίας Κληρονομικών κλπ. (τόμ. 27Α σελ. 296,061) Άρθρον 4 Κατάσχεσις της καταθέσεως επιτρέπεται, έναντι όμως των κατασχόντων αύτη τεκμαίρεται αμαχήτως, ότι ανήκει εις πάντας τους δικαιούχους κατ’ ίσα μέρη. Άρθρον 5 Ο τόκος επί των καταθέσεων τούτων ορίζεται εκάστοτε δια πράξεως του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας, μετά γνωμοδότησιν του διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος. Άρθρον 6 (Η αρχική κατάθεσις, ως και αι μετ’ αυτήν κατά την κίνησιν του λογαριασμού καταθέσεις και αναλήψεις υπόκεινται εις τέλος χαρτοσήμου λεπτών 50 κατά πάσαν χιλιάδα δραχμών). Αι ανωτέρω πράξεις δεν υπόκεινται εις τέλος, συμφώνως προς το άρθρ. 18 παρ. 1 του Κώδικος τελών χαρτοσήμου (τόμ. 28 σελ. 30). Άρθρ.7.-(Καταργήθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 26 Νόμ. 2076/31 Ιουλ.-1 Αυγ. 1992 (ΦΕΚ Α΄ 130), κατωτ. αριθ. 71). (Αντί για τη σελ. 115(η) Σελ. 115(θ) Τεύχος 1142-Σελ. 3 Νομοθεσία περί Τραπεζών (Γενικά) 12.Θ.α.3

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.