Εν συντομία
Αυτός ο νόμος ρυθμίζει τον τρόπο εκδίκασης εγκλημάτων ληστείας και συναφών αδικημάτων, καθορίζοντας ποια δικαστήρια είναι αρμόδια και ποιες διαδικασίες ακολουθούνται.
Τι ρυθμίζει
- Την εκδίκαση αδικημάτων ληστείας και άλλων συγκεκριμένων αδικημάτων του Ποινικού Νόμου.
- Την αρμοδιότητα των Πενταμελών Εφετείων για αυτά τα αδικήματα.
- Τις διαδικασίες ανάκρισης και εκδίκασης, εξαιρώντας ορισμένες τυπικές προθεσμίες και διατυπώσεις.
- Την κοινοποίηση προς απόντες κατηγορούμενους.
Ποιον αφορά
- Άτομα κατηγορούμενα για ληστεία ή συναφή αδικήματα.
- Δικαστήρια, ιδίως τα Πενταμελή Εφετεία και τα Πλημμελειοδικεία.
Βασικά σημεία
- Η εκδίκαση των αδικημάτων γίνεται από τα Πενταμελή Εφετεία του Ψηφίσματος της 29 Δεκεμβρίου 1924.
- Ο αρμόδιος Εισαγγελέας μπορεί να παραπέμψει υποθέσεις για παραβάσεις του άρθρου 4 του Νόμου ΤΟΔ΄ στα Πλημμελειοδικεία.
- Δεν απαιτούνται οι διατυπώσεις και προθεσμίες των άρθρων 193, 266, 460, 461 της Ποινικής Δικονομίας και των άρθρων 20-22 του Νόμου ΓπΜΔ΄ του 1911, εκτός από την κλήση του κατηγορουμένου.
- Η ισχύς του νόμου άρχεται δέκα ημέρες από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
📄 Κείμενο νόμου
22. ΝΟΜΟΘΕΤ.ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 876 της 11/29 Δεκ. 1941 Περί εκδικάσεως των αδικημάτων της ληστείας και των συναφών αδικημάτων παρά των Πενταμελών Εφετείων. Άρθρον μόνον Τα άρθρ. 10 και 11 του Ν.Δ. της 11/11 Φεβρ. 1928 κυρωθέντος δια του Νόμ. 4458 της 23/24 Ιαν. 1930 αντικαθίστανται ως ακολούθως: Άρθρ.10.-«Η εκδίκασις των αδικημάτων των προβλεπομένων υπό των άρθρ. 2 μέχρι και 7 του Νόμ. ΤΟΔ΄ «περί καταδιώξεως της ληστείας», των άρθρ. 371, 374, 375, 321, 363-367, 368 παρ. 1 και 369 του Ποιν. Νόμου γίνεται υπό των Πενταμελών Εφετείων του Ψηφίσματος της 29 Δεκ. 1924 ως τούτο ετροποποιήθη δια μεταγενεστέρων Νόμων. Ο αρμόδιος Εισαγγελεύς δύναται προκειμένου περί των παραβάσεων του άρθρ. 4 του Νόμου ΤΟΔ΄ να εισαγάγη τας υποθέσεις προς εκδίκασιν ενώπιον του οικείου Πλημμελειοδικείου. Η εκδίκασις των λοιπών υπό του παρόντος Νόμου προβλεπομένων αδικημάτων γίνεται κατά τας κειμένας διατάξεις της Ποινικής Δικονομίας, μη αποκλειομένης και της παραπομπής τούτων λόγω συναφείας εις τα Πενταμελή Εφετεία. (Αντί των σελ. 105(β)-106,03(δ) Σελ. 105(γ) Ληστεία 8.Β.γ.19-22 Κατά την εκδίκασιν των υπό του παρόντος προβλεπομένων αδικημάτων δεν απαιτούνται αι διατυπώσεις και προθεσμίαι των άρθρ. 193, 266, 460, 461 Ποινικής Δικονομίας και των άρθρ. 20-22 του Νόμου ΓπΜΔ΄ του 1911 «περί φυγοδικίας», πλην της κλήσεως του κατηγορουμένου προς εκδίκασιν εν η αναφέρεται το αδίκημα κατά τα εν άρθρ. 162 και 265 παρ. 1 και 2 της Ποιν. Δικονομίας οριζόμενα. Πάσα προς τους απόντας κατηγορουμένους κοινοποίησις γίνεται κατά τας διατάξεις του Νόμ. 1228, ουδεμιάς παρεχομένης άλλης προθεσμίας επεκτάσεως πλην της νομίμου. Η ανάκρισις επί πάντων των υπό του παρόντος άρθρου προβλεπομένων αδικημάτων γίνεται κατά τας διατάξεις του παρόντος Νόμου». Άρθρ.11.-«Αι διατάξεις του Ψηφίσματος της 29 Δεκ. 1924 «περί ανακρίσεως και εκδικάσεως αδικημάτων τινων υπό των Εφετών έχουσιν εφαρμογήν και ως προς την ανάκρισιν και εκδίκασιν των υπό του παρόντος Νόμου προβλεπομένων αδικημάτων εφ’ όσον δεν αντίκεινται εις τας διατάξεις του παρόντος Νόμου». Η ισχύς του παρόντος Νόμου Συντακτικού χαρακτήρος και περιεχομένου άρχεται δέκα ημέρας από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Το ανωτέρω Ν.Δ/μα εκυρώθη και διετηρήθη εν ισχύϊ δια της υπ’ αριθ. 170/1946 πράξεως του Υπουργ. Συμβουλίου. Δια του άρθρ. 1 του Ψηφίσματος ΛΓ΄ της 17/29 Οκτ. 1947 προσετέθη άρθρον 20 εις το ψήφισμα Γ΄/1946 έχον ούτω: «Άρθρ.20.-Τα δια του Ν.Δ. 876 του 1941 «περί εκδικάσεως των αδικημάτων της ληστείας κλπ. υπό των πενταμελών Εφετείων», επικυρουμένου δια του παρόντος, υπαχθέντα εις την αρμοδιότητα του κατά το Ψήφισμα της 16ης Δεκ. 1924 Εφετείου αδικήματα, εξακολουθούσιν υπαγόμενα εις το δικαστήριον τούτο μέχρι της 30 Σεπτ. 1948, ότε επανέρχεται εις την δικαιοδοσίαν των κατά τας κοινάς δικονομικάς διατάξεις αρμοδίων δικαστηρίων. 2.Η κατά την προηγούμενην παράγραφον προθεσμία δύναται να παραταθή επί εν εισέτι το πολύ έτος δια Β.Δ/τος εκδιδομένου μετ’ απόφασιν του Υπουργικού Συμβουλίου». Επηκολούθησαν ο Α.Ν. 853/1948 κυρωθείς δια του Ψηφίσματος ΟΒ΄/1949 ως ακολούθως: Σελ. 106(γ) Τεύχος 590-Σελ. 2
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.