← Ελλάδα

5. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 28/28 Φεβρ. 1934 Περί εκτελέσεως του άρθρ. 13 §2 του από 8/10 Οκτ. 1932 Δ/τος π. κωδικοπ. εις ενιαίον κείμενον του ν. 5288

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος καθορίζει τη διαδικασία πρόσληψης εργατών και υπηρετών από συγκεκριμένους οργανισμούς και επιχειρήσεις μέσω των Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας. Θεσπίζει κανόνες για την υποβολή αιτήσεων και τις προθεσμίες για την εύρεση προσωπικού.

Τι ρυθμίζει

Ποιους αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
5. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 28/28 Φεβρ. 1934 Περί εκτελέσεως του άρθρ. 13 §2 του από 8/10 Οκτ. 1932 Δ/τος π. κωδικοπ. εις ενιαίον κείμενον του ν. 5288 κλπ. Άρθρον 1 Αι αιτήσεις προς πρόσληψιν εργατών και υπηρετών παρά των εν άρθρω 13 §2 μνημονευομένων οργανισμών, επιχειρήσεων και εργασιών υποβάλλονται εις τα οικεία Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας πάντοτε επί αποδείξει και είτε κατά τους οριζομένους εν τοις οργανισμοίς των γραφείων τούτων τύπους είτε δια συστημένης επιστολής. Άρθρον 2 Εντός 48 ωρών από της υποβολής της αιτήσεως, εάν δεν καταστή δυνατόν να εξευρεθή το ζητούμενον προσωπικόν, ή εάν το εν τω γραφείω γνωστόν ως διαθέσιμον τοιούτον είναι ακατάλληλον, οι περί ων ο λόγος οργανισμοί, αι εργασίαι και επιχειρήσεις δύνανται να προσλάβωσιν άπαν το ζητούμενον προσωπικόν ή το υπολειπόμενον τοιούτον, εν περιπτώσει εξευρέσεως δια του γραφείου μέρους του ζητουμένου προσωπικού, άνευ περαιτέρω μεσολαβήσεως του γραφείου τούτου. Εις όλως εξαιρετικάς περιπτώσεις δύναται ο πρόεδρος του συμβουλίου του γραφείου ευρέσεως εργασίας να συντέμνη την ως άνω προθεσμίαν των 48 ωρών εις 24 μόνον. Άρθρον 3 Η εκτίμησις της καταλληλότητος των προτεινομένων προς πρόσληψιν προσώπων ενεργείται υπό του γραφείου κατά τα υπό του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» αυτού συμβουλίου οριζόμενα. Προσφυγή κατά των αποφάσεων του συμβουλίου τούτου είναι δυνατή εντός 3 ημερών από της κοινοποιήσεως αυτής και ενώπιον του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας αποφαινομένου αμέσως και ουχί βραδύτερον των τριών ημερών από της υποβολής της προσφυγής. Δια την εφαρμογήν του παρόντος η έννοια των λέξεων «εργάτης» και «υπηρέτης» κατ’ αντίθεσιν προς την έννοιαν «υπάλληλος», ορίζεται υπό της κειμένης εργατικής νομοθεσίας και των εκτελεστικών αυτής διατάξεων. Ελλείψει τοιούτου ορισμού ή εν ασαφεία ή ατελεία υπάρχοντος τοιούτου ή περί της εννοίας ταύτης απόφασις του Υπουργού της Εθνικής Οικονομίας, εκδίδεται μετά γνώμην του συμβουλίου εργασίας. Εις ας περιπτώσεις ζητείται κατά το παρόν διάταγμα γνωμάτευσις του συμβουλίου τούτου αύτη δέον να υποβάλλεται εντός 20 ημερών από της διαβιβάσεως του σχετικού ερωτήματος, δικαιουμένου άλλων του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας να αποφασίση και άνευ της γνωματεύσεως ταύτης. Το ως άνω συμβούλιον μετωνομάσθη «γνωμοδοτικόν» υπό του άρθρ. 3 Α.Ν. 10/13 Ιουν. 1935 (κατωτ. αρ. 7). Άρθρον 4 (Ελλείπει εν τω επισήμω κειμένω). Άρθρον 5 Εις τα καταστατικά και τους κανονισμούς των εν άρθρω 1 του παρόντος αναφερομένων εργασιών επιχειρήσεων, οργανισμών κλπ., καθώς και εις τας περί εκτελέσεως έργων συμβάσεις αυτών, αναγράφεται απαραιτήτως και η περί προσλήψεως εργατών και υπηρετών αυτών δια μέσου των οικείων γραφείων εργασίας υποχρέωσις. Άρθρον 6 Αι ποιναί των διοικούντων και διευθυνόντων του εν άρθροις 13 §2 του από 8/10 Οκτ. 1932 Δ/τος π. κωδικοπ. εις ενιαίον κείμενον του ν. 5288 κλπ. (ανωτ. αρ. 2) οργανισμούς, εργασίας και επιχειρήσεις, εν περιπτώσει παραβάσεως των κατά το παρόν διάταγμα υποχρεώσεων αυτών, αναφέρονται εν τω άρθρω 20 §3 του αυτού Διατάγματος.

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.