Εν συντομία
Αυτό το Βασιλικό Διάταγμα του 1957 καταργεί εν μέρει την απαγόρευση πώλησης και υποθήκευσης φορτηγών πλοίων και δεξαμενόπλοιων σε αλλοδαπούς, η οποία είχε επιβληθεί το 1939. Πλέον, για ορισμένες κατηγορίες πλοίων, απαιτείται μόνο έγκριση από τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας.
Τι ρυθμίζει
- Την απαγόρευση της συμβατικής απαλλοτρίωσης (πώλησης) ελληνικών πλοίων σε αλλοδαπούς.
- Την απαγόρευση της εν όλω ή εν μέρει υποθήκευσης ελληνικών πλοίων σε αλλοδαπούς.
- Τις προϋποθέσεις για την πώληση και υποθήκευση φορτηγών πλοίων και δεξαμενόπλοιων σε αλλοδαπούς.
- Τις κυρώσεις για τη μεταφορά ή υποθήκευση πλοίου χωρίς την απαιτούμενη έγκριση.
Ποιον αφορά
- Ιδιοκτήτες φορτηγών πλοίων και δεξαμενόπλοιων που επιθυμούν να τα πωλήσουν ή να τα υποθηκεύσουν σε αλλοδαπούς.
- Αλλοδαπούς που επιθυμούν να αγοράσουν ή να λάβουν ως ενέχυρο φορτηγά πλοία και δεξαμενόπλοια.
Βασικά σημεία
- Η απαγόρευση πώλησης και υποθήκευσης σε αλλοδαπούς περιορίζεται πλέον μόνο σε φορτηγά πλοία τύπου Λίμπερτυ που αγοράστηκαν με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς και σε δεξαμενόπλοια τύπου Τ.2, νηολογημένα πριν τις 12 Απρ. 1949.
- Για τις υπόλοιπες κατηγορίες φορτηγών πλοίων και δεξαμενόπλοιων, η απαγόρευση καταργείται.
- Για την πώληση ή υποθήκευση πλοίων σε αλλοδαπούς, όπου η απαγόρευση καταργείται, απαιτείται έγκριση από τον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας για τη σημαία στην οποία θα μεταφερθεί το πλοίο ή την εθνικότητα του ενυπόθηκου δανειστή.
- Δεν απαιτείται έγκριση του Υπουργού εάν πρόκειται για σημαία ή ιθαγένεια συγκεκριμένων κρατών, όπως αυτά της Βορείου και Νοτίου Αμερικής, της Βρετανικής Κοινοπολιτείας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας, της Σουηδίας, της Νορβηγίας, της Φινλανδίας, της Δανίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Τουρκίας, της Αιγύπτου, της Λιβερίας, της Αιθιοπίας, του Ισραήλ, της Γιουγκοσλαβίας, της Ελβετίας, του Πριγκιπάτου του Μονακό, του Λουξεμβούργου, της Δυτικής Γερμανίας, της Βορείου και Νοτίου Αφρικής, του Πακιστάν, της Ιαπωνίας, της Ισλανδίας και του Μαρόκου.
- Η μεταφορά ή υποθήκευση πλοίου χωρίς την απαιτούμενη έγκριση ή κατά παράβαση αυτής
📄 Κείμενο νόμου
9. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 12 Νοεμ./5 Δεκ. 1957 Περί άρσεως της απαγορεύσεως της εις αλλοδαπούς συμβατικής απαλλοτριώσεως και υποθηκεύσεως φορτηγών πλοίων και δεξαμενοπλοίων ωρισμένων κατηγοριών. Έχοντες υπ’ όψιν: 1)Το άρθρ. 2 του Νόμ. υπ’ αριθ. 1461 «περί της συμβατικής απαλλοτριώσεως εις αλλοδαπούς Ελληνικών πλοίων, πλοιαρίων και πλωτών ναυπηγημάτων και της εν όλω ή εν μέρει υποθηκεύσεως αυτών» ως ούτος εκωδικοποιήθη δια του από 31.12.54 Β. Δ/τος «περί κωδικοποιήσεως των ισχυουσών διατάξεων περί της συμβατικής απαλλοτριώσεως εις αλλοδαπούς Ελληνικών πλοίων, πλοιαρίων και πλωτών ναυπηγημάτων και της εν όλω ή εν μέρει υποθηκεύσεως αυτών» (ΦΕΚ 315 Α΄/1954). 2)Το Β.Δ. της 14.9.39 «περί επεκτάσεως της απαγορεύσεως συμβατικής απαλλοτριώσεως Ελληνικών πλοίων εις αλλοδαπούς» (ΦΕΚ 329 Α΄/39) και 3)Την υπ’ αριθ. 576/1957 γνωμάτευσιν του Συμβουλίου Επικρατείας και σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου Εμπορικού Ναυτικού, προτάσει του Ημετέρου Υπουργικού Συμβουλίου, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρον μόνον.-1.Η επί φορτηγών πλοίων, συμπεριλαμβανομένων και των δεξαμενοπλοίων των νηολογημένων προ της 12 Απρ. 1949, ισχύουσα απαγόρευσις της εις αλλοδαπούς συμβατικής απαλλοτριώσεως και της εν όλω ή εν μέρει υποθηκεύσεως, η επιβληθείσα δια του από 14 Σεπτ. 1939 Β.Δ/τος «περί επεκτάσεως της απαγορεύσεως της συμβατικής απαλλοτριώσεως Ελληνικών πλοίων εις αλλοδαπούς» περιορίζεται επί μόνον των φορτηγών πλοίων τύπου Λίμπερτυ, αγορασθέντων τη εγγυήσει του Ελληνικού Δημοσίου, ως και των δεξαμενοπλοίων τύπου Τ.2, των νηολογημένων προ της 12 Απρ. 1949, καταργουμένη ως προς τας λοιπάς κατηγορίας φορτηγών πλοίων και δεξαμενοπλοίων. 2.Δια την εις αλλοδαπούς συμβατικήν απαλλοτρίωσιν και την εν όλω ή εν μέρει υποθήκευσιν φορτηγών πλοίων και δεξαμενοπλοίων, δι’ α καταργείται δια του παρόντος η ισχύουσα απαγόρευσις, εφεξής απαιτείται μόνον υπό του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας έγκρισις της σημαίας εις ην το πλοίον πρόκειται να μεταφερθή ή της εθνικότητος του ενυποθήκου δανειστού. Δεν απαιτείται έγκρισις του Υπουργού εάν πρόκειται περί σημαίας ή ιθαγενείας των Κρατών της Βορείου και Νοτίου Αμερικής, Βρεττανικής Κοινοπολιτείας, Ισπανίας, Πορτογαλίας, Βελγίου, Ολλανδίας, Σουηδίας, Νορβηγίας, Φινλανδίας, Δανίας, Ιταλίας, Γαλλίας, Τουρκίας, Αιγύπτου, Λιβερίας, Αιθιοπίας, Ισραήλ. Γιουγκοσλαβίας, Ελβετίας, Πριγκιπάτου του Μονακό , Λουξεμβούργου, Δυτικής Γερμανίας, Βορείου και Νοτίου Αφρικής, Πακιστάν, Ιαπωνίας, Ισλανδίας και Μαρόκου. 3.Μεταφορά του πλοίου ή υποθήκευσις αυτού άνευ της υπό του Υπουργού της Εμπορικής Ναυτιλίας κατά την προηγούμενην παράγραφον εγκρίσεως, οσάκις απαιτείται αύτη ή κατά παράβασιν της υπό του αυτού Υπουργού δοθείσης εγκρίσεως, διώκεται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 6 Κωδικοποιημένου Νόμ. 1461/1954. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Εις τον επί της Εμπορικής Ναυτιλίας Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.