← Ελλάδα

59. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 189 της 9/18 Νοεμ. 1967 (ΦΕΚ Α΄ 202) Περί ρυθμίσεως θεμάτων τινών του Ταμείου Νομικών. Άρθρ.1.-(Αντικαθίσταται η παρ. 5 άρθ

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος ρυθμίζει θέματα που αφορούν το Ταμείο Νομικών, κυρίως σχετικά με τα έξοδα κηδείας για τους συνταξιούχους του και την τακτοποίηση οφειλών.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
59. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 189 της 9/18 Νοεμ. 1967 (ΦΕΚ Α΄ 202) Περί ρυθμίσεως θεμάτων τινών του Ταμείου Νομικών. Άρθρ.1.-(Αντικαθίσταται η παρ. 5 άρθρ. 15 Νόμ. 1507/1966, ανωτ. σελ. 95). Άρθρ.2.-1.Το Ταμείο Νομικών παρέχει έξοδα κηδείας δια τους συνταξιούχους αυτού, εφ’ όσον δεν παρέχονται τοιαύτα δια τούτους υπό του Δημοσίου ή άλλου Ταμείου ή Οργανισμού, ως ειδικώτερον ορίζεται εν τη επομένη παραγράφω. 2.Το ποσόν των εξόδων κηδείας ορίζεται εις δραχ. 10.000. Εις ην περίπτωσιν η οικογένεια αποβιώσαντος συνταξιούχου δικαιούται εκ του Δημοσίου ή εξ άλλου Ταμείου ή Οργανισμού δι’ έξοδα κηδείας, ποσόν έλασσον των 10.000, το Ταμείον Νομικών καταβάλλει το υπόλοιπον μέχρι συμπληρώσεως του ποσού τούτου. Εάν τα έξοδα κηδείας συνταξιούχου του Ταμείου δεν καταβάλλωνται παρά συζύγου, τέκνων, γονέων ή αδελφών του αποβιώσαντος, αλλά παρά τρίτου τινός, ούτος δικαιούται να λάβη δαπανηθέντα, άτινα όμως δεν δύνανται να υπερβώσι το ποσόν των 10.000 δραχμών. Η σχετική δαπάνη αποδεικνύεται δια προσκομίσεως εξωφλημένου λογαριασμού εργολάβου ή δι’ αποδείξεων, δεόντως τεθεωρημένων δια το γνήσιον της υπογραφής, του εργολάβου ή των ληπτών. «3.Το εις το πρώτον και δεύτερον εδάφιον της προηγουμένης παραγράφου αναγραφόμενον ποσόν δι’ έξοδα κηδείας ορίζεται δι’ απάσας τας περιπτώσεις ίσον προς το διπλάσιον της κατά τον χρόνον του θανάτου του συνταξιούχου, μηνιαίας συντάξεως γήρατος της αναλογούσης εις ησφαλισμένων Α΄ τάξεως έχοντα τριακονταπενταετή υπηρεσίαν. Εις το αυτό ποσόν ορίζεται και το υπό του τρίτου εδαφίου της ως άνω διατάξεως ανώτατον όριον εξόδων κηδείας». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 22 Νόμ. 730/1977 (κατωτ. αριθ. 68). Άρθρ.3.-Η 31 Μαΐου 1968 καθορίζεται, ως τελευταίον χρονικόν όριον, μέχρι του οποίου δέον να τακτοποιηθώσιν αι οφειλαί έναντι του Ταμείου Νομικών και του Κλάδου Επικουρικής Ασφαλίσεως Δικηγόρων, αι προερχόμεναι α)εξ ασφαλιστικών Υποχρεώσεων των αναφερομένων εις τα άρθρ. 18 παρ. 3 και 19 παρ. 1 του Νόμ. 4507/1966 και β)εξ ασφαλιστικών βιβλιαρίων των ετών 1953-1966, υπό τους όρους και τας προϋποθέσεις τας αναφερομένας εις το άρθρ. 19 παρ. 1 και 2 του άνω Νόμ. 4507/1966. Άρθρ.4.-(Αντικαθίσταται αφ’ ης ίσχυσεν η παρ. 1 άρθρ. 18 Νόμ. 4507/1966, ανωτ. σελ. 96). Άρθρ.5.-(Αντικαθίσταται η παρ. 2 άρθρ. 18 του αυτού, ως άνω Νόμ. 4507/66). Άρθρ.6.-Η διάταξις της παρ. 2 του άρθρ. 20 του Νόμ. 4507/1966 καταργείται αφ’ ης ίσχυσεν, το δε κατ’ εφαρμογήν αυτής καταβληθέν υπό του ησφαλισμένου ποσόν, προς αναγνώρισιν δι’ εξαγοράς, επί πλέον συνταξίμου χρόνου, αποδίδεται υπό του Ταμείου Νομικών καθ’ ο μέρος τούτο υπερβαίνει την διαφοράν μεταξύ της προσηκούσης άνευ της ως άνω εξαγοράς συντάξεως και της κατ’ ακολουθίαν ταύτης πράγματι καταβληθείσης μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος. Άρθρ.7.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. (Μετά τη σελ. 98(η) Σελ. 98,01 Τεύχος 652-Σελ. 131 Γενικές διατάξεις Ταμείου Νομικών 39.Γ.α.59

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.