Εν συντομία
Αυτός ο νόμος απαγορεύει τη μεταφορά προσώπων στην Παλαιστίνη με ελληνικά πλοία, εάν αυτά τα πρόσωπα δεν διαθέτουν κανονικά διαβατήρια. Επίσης, προβλέπει ποινές για όσους παραβιάζουν αυτή την απαγόρευση.
Τι ρυθμίζει
- Την απαγόρευση μεταφοράς μη εφοδιασμένων με διαβατήριο προσώπων στην Παλαιστίνη.
- Τις ποινές για όσους μεταφέρουν τέτοια πρόσωπα με ελληνικά πλοία.
- Τις ποινές για Έλληνες πλοιοκτήτες, πλοιάρχους ή άλλους ναυτικούς που συμμετέχουν σε τέτοιες μεταφορές με ξένα πλοία.
- Τις εξουσίες των λιμενικών αρχών να απαγορεύουν την επικοινωνία με την ξηρά και να απομακρύνουν πλοία που μεταφέρουν απαγορευμένα πρόσωπα.
Ποιους αφορά
- Όσους μεταφέρουν πρόσωπα με ελληνικά πλοία προς την Παλαιστίνη.
- Έλληνες πλοιοκτήτες, εφοπλιστές, ναυλωτές, πλοιάρχους ή άλλους εργάτες θαλάσσης.
Βασικά σημεία
- Απαγορεύεται η μεταφορά προσώπων στην Παλαιστίνη με ελληνικά πλοία, πλοιάρια ή πλωτά ναυπηγήματα, εάν δεν έχουν κανονικά θεωρημένα διαβατήρια.
- Οι παραβάτες τιμωρούνται με φυλάκιση από 6 μήνες έως 5 έτη, ή χρηματική ποινή (30.000.000 δραχμές), ή και με τις δύο ποινές.
- Τα πλωτά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά δημεύονται, εκτός εάν ο δράστης τα χρησιμοποίησε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη.
- Έλληνες πλοιοκτήτες, πλοιάρχοι ή άλλοι ναυτικοί τιμωρούνται με τις ίδιες ποινές αν συμμετάσχουν σε τέτοια μεταφορά, ακόμη και με ξένα πλοία.
Κείμενο νόμου
- ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1746 της 20/25 Μαΐου 1939 Περί απαγορεύσεως μεταφοράς εις Παλαιστίνην προσώπων μη εφωδιασμένων δια κανονικού διαβατηρίου. ΄Αρθρ.1.-Απαγορεύεται η δι’ Ελληνικών πλοίων, πλοιαρίων ή πλωτών εν γένει ναυπηγημάτων μεταφορά προσώπων, μη εφωδιασμένων δια κανονικώς θεωρημένων διαβατηρίων, εκ λιμένος της ημεδαπής ή της αλλοδαπής εις Παλαιστίνην. «Οι κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου θεωρούμενοι παραβάται τιμωρούνται δια φυλακίσεως εξ μηνών μέχρις πέντε ετών, ή χρηματικής ποινής (30.000.000 δραχμών) ή και δι’ αμφότερων των ποινών, αδιαφόρως αν παρέλαβον τα ως άνω πρόσωπα εκ λιμένων ημεδαπής ή αλλοδαπής ή από των Ελληνικών χωρικών υδάτων δι’ Ελληνικών ή ξένων πλοίων, τα δε χρησιμοποιηθέντα δια μεταφοράν ως άνω προσώπων, πλωτά μέσα δημεύονται ανεξαρτήτως της συμμετοχής εις το αδίκημα του έχοντος οιαδήποτε επί του πράγματος (πλοίου ή πλωτού εν γένει) δικαιώματα. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ. 2 Ν. 110/1945 και άρθρ. 57 Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 6 και 28). 2.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον δήμευσις δεν επιβάλλεται εάν το Δικαστήριον ήθελε πεισθή ότι ο δράστης έλαβεν εις την κατοχήν του το μεταφορικόν μέσον αυτογνωμόνως και άνευ της συγκαταθέσεως του έχοντος δικαιώμα. Εις την περίπτωσιν ταύτην εις τον κηρυχθέντα ένοχον του εν τη παρ. 1 αδικήματος, επιβάλλεται χρηματική ποινή ίση προς την αξίαν του αποδιδομένου μεταφορικού μέσου ανεξαρτήτως της χρηματικής ποινής ήτις ήθελεν επιβληθή βάσει της παρ.
- 3.Το προϊόν των χρηματικών ποινών καθώς και των δημεύσεων των ως άνω πλωτών μεταφορικών μέσων κατατίθεται ως έκτακτον έσοδον απ’ ευθείας εις το Ταμείον του Ν.Α.Τ.» Το δεύτερον εδάφιον της παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου μόνου του Ν.Δ. 586/1948 δια του οποίου προσετέθησαν και αι εν συνεχεία παρ. 2 και
- Άρθρ.2.-Με τας αυτάς ποινάς τιμωρούνται Έλληνες πλοιοκτήται εφοπλισταί, ναυλωταί, πλοιάρχοι ή λοιποί εργάται θαλάσσης, εάν εκ προσθέσεως ενήργησαν μεταφοράν τοιούτων προσώπων δια πλοίου, πλοιαρίου ή πλωτού εν γένει ναυπηγήματος υπό ξένην σημαίαν ως και εάν εκ προσθέσεως συμμετέσχον εις τοιαύτην μεταφοράν, έστω και εάν ο αλλοδαπός αυτούργός δεν υπόκεινται εις ποινήν. Άρθρ.3.-Εάν ο παραβάτης τυγχάνη Έλλην πλοιάρχος ή έτερος εργάτης θαλάσσης διώκεται και πειθαρχικώς κατά τας διατάξεις του ποινικού και πειθαρχικού κώδικος του Εμπορικού Ναυτικού. Άρθρ.4.-1.Αι λιμενικαί αρχαί, εντολή του υφυπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, δύνανται ν’ απαγορεύσωσι την μετά της ξηράς επικοινωνίαν και ν’ αποπέμψωσι πέραν των χωρικών υδάτων παν πλοίον, πλοιάριον ή πλωτόν ναυπήγημα εφ’ ου επιβαίνουσι πρόσωπα ων η μεταφορά απαγορεύεται κατά τας διατάξεις του παρόντος. 2.Η προς τας περί ων το παρόν άρθρον διαταγάς των λιμενικών αρχών ανυπακοή τιμωρείται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 1 και
- Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.