Εν συντομία
Αυτός ο νόμος τροποποιεί προηγούμενη απόφαση σχετικά με τα ανώτατα και κατώτατα όρια εφάπαξ αποζημίωσης για εργατικά ατυχήματα. Καθορίζει νέα ποσά αποζημίωσης για εργάτες και υπαλλήλους που παθαίνουν ατύχημα στην εργασία.
Τι ρυθμίζει
- Τα ανώτατα και κατώτατα όρια εφάπαξ αποζημίωσης για εργατικά ατυχήματα.
- Την αναπροσαρμογή των ποσών αποζημίωσης για εργατικά ατυχήματα.
- Την εφαρμογή των νέων ορίων σε ατυχήματα που συνέβησαν από συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Ποιους αφορά
- Εργάτες και υπαλλήλους που παθαίνουν ατύχημα στην εργασία.
- Εργάτες που δικαιούνται αποζημίωση από το Κεφάλαιο Δυτών.
Βασικά σημεία
- Τα ανώτατα και κατώτατα όρια εφάπαξ αποζημίωσης για εργατικά ατυχήματα ορίζονται σε 22.000 και 30.000 δραχμές αντίστοιχα.
- Η αναπροσαρμογή ισχύει για ατυχήματα που συνέβησαν από την 1η Απριλίου 1953, εφόσον δεν έχει γίνει συμβιβασμός ή δεν έχει εκδοθεί τελεσίδικη δικαστική απόφαση.
- Δεν εφαρμόζεται σε εργατικά ατυχήματα ναυτικών που ανήκουν σε συγκροτημένα πληρώματα, ούτε σε δικαιούχους από το Κεφάλαιο Δυτών, για τους οποίους η ισχύς αρχίζει από την 1η Ιανουαρίου 1958.
📄 Κείμενο νόμου
8. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 40135/4764 της 2/7 Νοεμ. 1949 Περί τροποποιήσεως της υπ’ αριθ. 50123/5059/47 αποφάσεως Υπουργού Εργασίας. Τροποποιούντες την υπ’ αριθ. 50123/5059/47 Υπουργικήν Απόφασιν ορίζομεν εις το 200πλάσιον τα προβλεπόμενα υπό του άρθρ. 1 του Νόμ. 4705/1935 ανώτατα και κατώτατα όρια εφ’ άπαξ αποζημιώσεως εργατικών ατυχημάτων περί ων το Β.Δ. της 24 Ιουλ. 1920 «περί Κωδικοποιήσεως των Νόμων περί ευθύνης προς αποζημίωσιν των εξ ατυχήματος εν τη εργασία παθόντων εργατών και υπαλλήλων». Βλ. σχόλιον εις ανωτέρω υπ’ αριθ. 7 Υπουργικήν απόφασιν. Η ανωτέρω διάταξις ισχύει και επί των από 1111-44 μέχρι της δημοσιεύσεως της παρούσης επισυμβάντων ατυχημάτων εφ’ ων δεν εξεδόθη τελεσίδικος απόφασις ή δεν έλαβε χώραν συμβιβασμός, προκειμένου δε περί των αποζημιουμένων εργατών εκ του Κεφαλαίου δυτών, αύτη ισχύει μόνον επί της 1ης Απρ. 1950 συμβησομένων εργατικών ατυχημάτων. Η παρούσα απόφασις δεν έχει εφαρμογήν επί της υπό του άρθρ. 2 του Νόμ. 1015/49 προβλεπομένης αποζημιώσεως των οικογενειών των μελών του πληρώματος του ναυαγήσαντος α/π «Χειμάρα». 15.Μ.α.7-8 Εργατικά ατυχήματα 9. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 38904/7594 της 20 Ιουν./14 Ιουλ. 1957 Περί αναπροσαρμογής ποσών αποζημιώσεως εξ εργατικών ατυχημάτων. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις του άρθρ. 7 του Νόμ. 1224 έτους 1944, κυρωθέντος δια της υπ’ αριθ. 324/30.5.1946 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου (εκδοθείσης κατά την υπ’ αριθ. 58/1945 Συντακτικήν πράξιν, ΦΕΚ 182, τεύχ. Α΄). 2.Το Β.Δ. της 24.7.1920 «περί κωδικοποιήσεως των νόμων περί ευθύνης προς αποζημίωσιν των εξ ατυχήματος εν τη εργασία παθόντων εργατών και υπαλλήλων». 3.Την υπ’ αριθ. 187/37731/16.7.1956 γνώμην του Συμβουλίου Εργασίας, αποφασίζομεν: Τροποποιούντες την υπ’ αριθ. 40135/4764/ 7.11.1949 απόφασιν ημών, ορίζομεν το υπό του άρθρ. 1 του Νόμ. 4705/1930 προβλεπόμενα κατώτατα και ανώτατα όρια εφ’ άπαξ αποζημιώσεως εργατικών ατυχημάτων περί ων το Β.Δ. της 24.7.1920 «περί κωδικοποιήσεως των νόμων περί ευθύνης προς αποζημίωσιν των εξ ατυχήματος παθόντων εργατών και υπαλλήλων» εις δραχ. 22.000 και 30.000 αντιστοίχως. Η ανωτέρω αναπροσαρμογή ισχύει επί των από 1ης Απρ. 1953 επισυμβάντων ατυχημάτων εφ’ όσον μέχρι της δημοσιεύσεως της παρούσης δεν έλαβε χώραν συμβιβασμός ή δεν εξεδόθη τελεσίδικος δικαστική απόφασις. Η παρούσα απόφασις δεν έχει εφαρμογήν δια α)τα μέχρι της δημοσιεύσεως αυτής λαβόντα χώραν εργατικά ατυχήματα τα αφορώντα τους ναυτικούς τους ανήκοντας κατά τον χρόνον του ατυχήματος εις συγκεκροτημένα πληρώματα ως και β)τους εκ του Κεφαλαίου Δυτών δικαιουμένους να τύχωσιν αποζημιώσεως λόγω ατυχήματος, δι’ ους η ισχύς της άρχεται από της 1ης Ιανουαρίου 1958.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.