← Ελλάδα

10. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 95 της 14/15 Μαΐου 1943 Περί ασφαλίσεως του προσωπικού των Δημοσίων υπηρεσιών κατά της ασθενείας.

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος καθιερώνει υποχρεωτική ασφάλιση ασθενείας και μητρότητας για το προσωπικό των Δημοσίων υπηρεσιών. Σκοπός του είναι να εξασφαλίσει ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη για τους δικαιούχους.

Τι ρυθμίζει

Ποιους αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
10. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 95 της 14/15 Μαΐου 1943 Περί ασφαλίσεως του προσωπικού των Δημοσίων υπηρεσιών κατά της ασθενείας. Άρθρον μόνον.1.Ασφαλίζονται υποχρεωτικώς δια την περίπτωσιν ασθενείας και μητρότητος πάντες οι έχοντες την ιδιότητα των δημοσίων πολιτικών υπαλλήλων και υπηρετών, ανεξαρτήτως βαθμού και κατηγορίας, οι πάσης κατηγορίας πολιτικοί συνταξιούχοι ως και τα κατά την νομοθεσίαν "περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων" μέλη των οικογενειών αυτών, μέχρι της ενηλικιώσεως. Εκ των ανωτέρω εξαιρούνται όσοι και εφ' όσον βάσει ισχυουσών ειδικών διατάξεων είναι ησφαλισμένοι. 2.Η ιατρική αντίληψις κατ' οίκον και εν ιατρείοις παρέχεται έναντι των υπό του Κράτους χορηγηθησομένων ενισχύσεων δια του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δια των Κρατικών Ιατρείων και δια των οπωσδήποτε υπό του Κράτους επιχορηγουμένων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων παρά τοις οποίοις λειτουργούν ιατρεία. Τα πρόσωπα της παρ.1 δύνανται να προσφεύγουν, εκτός των ανωτέρω, απ' ευθείας εις φροντίδας ιατρού της εκλογής των, ο οποίος υποχρεούται εφ' όσον καλείται να παράσχη τας υπηρεσίας του επ’ αμοιβή καταβαλλομένη υπό του καλούντος, οριζομένη δε εις το 1/3 του κατωτέρου ορίου της επισήμου διατιμήσεως. 3.Η φαρμακευτική αντίληψις παρέχεται δαπάναις του Κράτους είτε δι' επί τούτω συνιστωμένων εις τα μεγάλα αστικά κέντρα φαρμακείων είτε μέσω των λειτουργούντων τοιούτων κρατικών ή μη. 4.Πλήρης νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται κατά τους όρους Δ/τος εκδιδομένου προτάσει των Υπουργών Εργασίας, Εθνικής Προνοίας και Οικονομικών, υπό των νοσηλευτικών Ιδρυμάτων του άρθρ.2 του Ν.Δ.289/1941, υπό των νοσοκομειακών Ιδρυμάτων των οπωσδήποτε επιχορηγουμένων παρά του Κρατικού προϋπολογισμού ως και υπό των δημοτικών και κοινοτικών τοιούτων. 5.Εν περιπτώσει αδικαιολογήτου αρνήσεως χορηγήσεως των κατά τα ανωτέρω παροχών ασθενείας και μητρότητος, εκτός της τυχόν συντρεχούσης περιπτώσεως ποινικής διώξεως, οι μεν ιατροί τιμωρούνται υπό του Υπουργού Εθνικής Προνοίας, μετά γνώμην Συμβουλίου συνιστωμένου κατά τα δύο τρία εξ ιατρών και λειτουργούντος παρά τω Υπουργείω Εθνικής Προνοίας, δια προστίμου μέχρι του δεκαπλασίου του ποσού αμοιβής του οριζομένου υπό της επισήμου διατιμήσεως δια την εφ' ης η παράλειψις περίπτωσιν, οι δε Διευθυνταί των Νοσηλευτικών και Υγειονομικών Ιδρυμάτων, δια προστίμου επιβαλλομένου, κατά την προηγουμένην διαδικασίαν μέχρι ποσού ίσου προς τας αποδοχάς ενός μηνός. 6.Αι δια την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου απαιτούμεναι δαπάναι βαρύνουν τους πόρους της Κοινωνικής Προνοίας. 7.Πάσα διάταξις αναγκαία προς συμπλήρωσιν του παρόντος δια την λυσιτελή πραγμάτωσιν των σκοπών αυτού θεσπίζεται δια Δ/των προκαλουμένων υπό των Υπουργών Οικονομικών, Εθνικής Προνοίας και Εργασίας. 8.Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.