Εν συντομία
Αυτή η απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών καθορίζει τις γεωγραφικές αρμοδιότητες των δύο Επιθεωρήσεων Χωροφυλακής, της Α' και της Β', μετά τη μείωση του αριθμού τους.
Τι ρυθμίζει
- Την εδαφική αρμοδιότητα της Α' Επιθεώρησης Χωροφυλακής.
- Την εδαφική αρμοδιότητα της Β' Επιθεώρησης Χωροφυλακής.
- Τις εξαιρέσεις από τη δικαιοδοσία των Επιθεωρήσεων.
- Την κατάργηση της Γ' Επιθεώρησης Χωροφυλακής από 1.1.1957.
Ποιον αφορά
- Τις Επιθεωρήσεις Χωροφυλακής (Α' και Β').
- Τις Ανώτερες Διοικήσεις Χωροφυλακής και άλλες Υπηρεσίες Χωροφυλακής.
Βασικά σημεία
- Οι Επιθεωρήσεις Χωροφυλακής ορίστηκαν σε δύο: η Α' με έδρα την Αθήνα και η Β' με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
- Η Α' Επιθεώρηση έχει αρμοδιότητα σε 8 Ανώτερες Διοικήσεις Χωροφυλακής (Πρωτευούσης, Στερεάς Ελλάδος, Νήσων Αιγαίου, Δωδεκανήσου, Κρήτης, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδος, Ηπείρου) και 3 Υπηρεσίες (Σύνταγμα Χωροφυλακής, Φρουραρχείο Χωροφυλακής, Διεύθυνση Ασφαλείας Υψηλών Προσώπων).
- Η Β' Επιθεώρηση έχει αρμοδιότητα σε 5 Ανώτερες Διοικήσεις Χωροφυλακής (Θράκης, Ανατολικής Μακεδονίας, Κεντρικής Μακεδονίας, Δυτικής Μακεδονίας, Θεσσαλίας) και τη Διεύθυνση Αστυνομίας Θεσσαλονίκης.
- Εξαιρούνται από τη δικαιοδοσία των Επιθεωρήσεων το Επιτελείο του Αρχηγείου, οι Σχολές Χωροφυλακής, συγκεκριμένες Υπηρεσίες της Γενικής Διεύθυνσης Χωροφυλακής και το προσωπικό ορισμένων Υπηρεσιών (π.χ. Γενική Διεύθυνση Πολιτικής Άμυνας, Διεύθυνση Εγκληματολογικών Υπηρεσιών, Ταμεία Χωροφυλακής).
📄 Κείμενο νόμου
71. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ Αριθ. 39/64/6 α της 16/28 Ιουν. 1957 Περί καθορισμού εδαφικής αρμοδιότητος Επιθεωρήσεων Λαβόντες υπ' όψει : 1)τας διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 2 του Ν.Δ/τος 3529/1956 "περί μειώσεως της δυνάμεως των Σωμάτων Ασφαλείας διά λόγους οικονομιών", δυνάμει των οποίων αι Επιθεωρήσεις Χωροφυλακής ωρίσθησαν εις δύο, με έδρας η μεν Α' Επιθεώρησις τας Αθήνας, η δε Β' Επιθεώρησις την Θεσσαλονίκην, καταργηθείσης της Γ' Επιθεωρήσεως από 1.1.1957, αφ' ης ο αριθμός των Υποστρατήγων του Σώματος, λόγω προαγωγής ενός τούτων, εξισώθη με τον υπό του άρθρου 1 του ανωτέρω 3259/1956 Ν.Δ. προβλεπόμενον και 2) την υπ' αριθ. 85/104/47β από 14.1.1957 πρότασιν του Αρχηγού Βασ. Χωροφυλακής. Ιδόντες και τας διατάξεις 1) του άρθρου 2 παρ. 4 του Ν.Δ.3365/1955 "περί Κώδικος του Σώματος της Ελληνικής Βασ. Χωροφυλακής", 2)του Α.Ν. 1671/1951 "περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων", ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη διά του Νόμου 3076/1954 και 3)την υπ' αριθ. 92138/16.2.1954 απόφασιν του Υπουργού Εσωτερικών "περί αναθέσεως ασκήσεως αρμοδιοτήτων του Υπουργού Εσωτερικών εις τον Υφυπουργόν Εσωτερικών", αποφασίζομεν : Καθορίζομεν την εδαφικήν αρμοδιότητα των Α' και Β' Επιθεωρήσεων Χωροφυλακής ως ακολούθως: α)Της Α' Επιθεωρήσεως επί των Ανωτέρων Διοικήσεων Χωροφυλακής 1)Πρωτευούσης, 2)Στερεάς Ελλάδος, 3)Νήσων Αιγαίου, 4)Δωδεκανήσου, 5)Κρήτης, 6)Πελοποννήσου, 7)Δυτικής Ελλάδος και 8)Ηπείρου και επί των Υπηρεσιών 1)Συντάγματος Χωροφυλακής, 2)Φρουραρχείου Χωροφυλακής και 3)Διευθύνσεως Ασφαλείας Υψηλών Προσώπων. β)Της Β' Επιθεωρήσεως επί των Ανωτέρων Διοικήσεων Χωροφυλακής 1)Θράκης, 2)Ανατολικής Μακεδονίας, 3)Κεντρικής Μακεδονίας, 4)Δυτικής Μακεδονίας και 5)Θεσσαλίας, ως και της Διευθύνσεως Αστυνομίας Θεσσαλονίκης. Η δικαιοδοσία εκάστης των ανωτέρω Επιθεωρήσεων εκτείνεται επί πλέον και επί πασών των λοιπών Υπηρεσιών Χωροφυλακής των εδρευουσών εν τη ως άνω καθορισθείση εδαφική αρμοδιότητι, πλην: 1)Του Επιτελείου του Αρχηγείου. 2)Των Σχολών Χωροφυλακής και των Παραρτημάτων αυτών. 3)Των υπό του Β.Δ/τος της 17.4.1956 "περί Κανονισμού εσωτερικής υπηρεσίας της Γενικής Διευθύνσεως Χωροφυλακής Υπουργείου Εσωτερικών" προβλεπομένων Υπηρεσιών, και επί του προσωπικού Χωροφυλακής. 1)Της Γενικής Διευθύνσεως Πολιτικής Αμύνης της Χώρας. 2)Της Διευθύνσεως Εγκληματολογικών Υπηρεσιών. 3)Της Διευθύνσεως Αλλοδαπών. 4)Της Διευθύνσεως Τουριστικής Αστυνομίας. 5)Του Ταμείου Αρωγής Αξιωματικών Χωροφυλακής. 6)Του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Οπλιτών Χωροφυλακής. 7)Του Επικουρικού Ταμείου Χωροφυλακής. 8)Του Τυπογραφείου Χωροφυλακής. Η παρούσα δημοσιευθήτω εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Σελ. 226,30 (β) 252-044 71
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.