Εν συντομία
Αυτός ο νόμος αφορά την παροχή μηνιαίου επιδόματος οικογενειακών βαρών σε τακτικούς δημόσιους υπαλλήλους που έχουν οικογενειακές υποχρεώσεις, ξεκινώντας από την 1η Ιανουαρίου 1956.
Τι ρυθμίζει
- Την παροχή μηνιαίου επιδόματος σε τακτικούς δημόσιους πολιτικούς υπαλλήλους.
- Το ύψος του επιδόματος ανάλογα με τον μισθό του υπαλλήλου.
- Τα μέλη της οικογένειας για τα οποία παρέχεται το επίδομα.
- Τις προϋποθέσεις για να θεωρηθούν τα μέλη της οικογένειας προστατευόμενα.
Ποιους αφορά
- Τακτικούς δημόσιους πολιτικούς υπαλλήλους που έχουν οικογενειακά βάρη.
- Τις συζύγους, τα τέκνα, τους γονείς και τους συζύγους των γυναικών υπαλλήλων υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Βασικά σημεία
- Το επίδομα παρέχεται από την 1η Ιανουαρίου 1956.
- Το ύψος του επιδόματος είναι 80 δραχμές για υπαλλήλους με μισθό 1.320 δραχμές και 200 δραχμές για υπαλλήλους με μισθό έως 1.155 δραχμές.
- Προστατευόμενα μέλη θεωρούνται όσα δεν κατέχουν έμμισθη θέση, δεν ασκούν επάγγελμα, δεν λαμβάνουν σύνταξη και μέρισμα ανώτερο των 500 δραχμών μηνιαίως, και δεν έχουν εισοδήματα από περιουσία ανώτερα των 500 δραχμών μηνιαίως.
- Από την 1η Ιανουαρίου 1956, η κράτηση υπέρ του Μ.Τ.Π.Υ. ορίζεται σε 2% επί του βασικού μισθού και 1% επί των επιδομάτων, με εξαίρεση το επίδομα του Νόμ. 2142/1952.
📄 Κείμενο νόμου
1. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 2378 της 23/31 Δεκ. 1955 Περί παροχής επιδόματος οικογενειακών βαρών εις τακτικούς δημοσίους υπαλλήλους. Λαβόν υπ’ όψιν εισήγησιν των κ.κ.Προέδρου της Κυβερνήσεως και Υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών, αποφασίζει: Εκυρώθη δια του άρθρ.36 Ν.Δ. 4242/1962 (ανωτ.σελ.384,34). Άρθρ.1.-Από 1ης Ιαν. 1956 εις τους υπέχοντας οικογενειακά βάρη τακτικούς δημοσίους πολιτικούς υπαλλήλους παρέχεται μηνιαίον επίδομα οριζόμενον ως ακολούθως: Δια τους επί μισθώ δραχ. 1.320 υπαλλήλους εις δραχ. 80. Δια τους επί μισθώ μέχρι και δρχ. 1.155 υπαλλήλους εις δρχ. 200. Άρθρ.2.-1.Το κατά το προηγούμενον άρθρον επίδομα παρέχεται εις τους βεβαρυμένους με την συντήρησιν των κάτωθι μελών της ιδίας ή της πατρικής οικογενείας των: α)Της συζύγου αυτών. β)Των εκ νομίμου γάμου ή φυσικών ή θετών νομιμοποιήτων τέκνων των μεν αρρένων εφ’ όσον τυγχάνουσιν ανήλικα και άγαμα ή ενήλικα αλλ’ ανίκανα σωματικώς ή πνευματικώς προς άσκησιν παντός βιοποριστικού επαγγέλματος των δε θηλέων εφ’όσον τυγχάνουσιν, άγαμα. γ)Του απόρου και ανέργου ή σωματικώς ανικάνου προς άσκησιν βιοποριστικού επαγγέλματος πατρός και δ)Της απόρου χήρος μητρός. 2.Αι θήλεις υπάλληλοι δικαιούνται του εν άρθρ.1 επιδόματος εφ’ όσον συνοικούσι και βαρύνονται με την συντήρησιν των κάτωθι μελών της οικογενείας των: α)Των εν τη προηγουμένη παραγράφω τέκνων των, εφ’ όσον αύται διατελούσιν εν χηρεία ή διαζεύξει. β)Του απόρου και σωματικώς ανικάνου προς άσκησιν παντός βιοποριστικού επαγγέλματος συζύγου και γ)Των εν τη προηγουμένη παραγράφω απόρων κλπ.γονέων των. Βλ.όμως παρ.5 του άρθρ.2 της υπ’ αριθ.1020 της 1 Οκτ./25 Νοεμ. 1958 Πρ. Υπουργ. Συμβουλίου (ανωτ.σελ.384,09). 3.Τα κατά τας προηγουμένας παραγράφους πρόσωπα θεωρούνται ως προστατευόμενα εφ’ όσον δεν κατέχουσιν οιανδήποτε έμμισθον θέσιν, δεν ασκούσιν οιονδήποτε επάγγελμα, δεν λαμβάνουσι σύνταξιν και μέρισμα ανώτερον των δραχμών 500 μηνιαίως και δεν έχουσιν εισοδήματα εξ ιδίας ή προικώας περιουσίας ανώτερα των δραχ. 500 μηνιαίως. Άρθρ.3.-Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών θέλουσι καθορισθή τα δια την εκκαθάρισιν και εντολήν πληρωμής του επιδόματος της παρούσης δικαιολογητικά. Μερικήν κατάργησιν των ανωτέρω άρθρ.1,2 και 3 από 1 Ιαν. 1976, βλ. εν εδαφ.γ΄ του άρθρ.11 Νόμ.283/1976 (τόμ. 2Α σελ.384,851). Άρθρ.4.-Από 1ης Ιαν. 1956 η υπέρ του Μ.Τ.Π.Υ. παγία κράτησις επί των αποδοχών των τακτικών δημοσίων υπαλλήλων μετόχων του Ταμείου τούτου ορίζεται εις 2% επί του βασικού μισθού μετά της προσαυξήσεως πολυετίας και εις 1% επί των επιδομάτων, εξαιρέσει του επιδόματος του Νόμ.2142/1952 ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.