Αναστολή παροχής επιδόματος ανεργίας – ΕΓΓΡ ΑΦΟΝ Ι.Κ.Α. Αριθ. 27346 της 20 Δεκ. 1951
ΕΓΓΡ ΑΦΟΝ Ι.Κ.Α. Αριθ. 27346 της 20 Δεκ. 1951
Τι αφορά αυτή η πράξη;
Αυτό το έγγραφο του Ι.Κ.Α. διευκρινίζει τι σημαίνει η αναστολή του επιδόματος ανεργίας και αν αυτή η αναστολή έχει χρονικό περιορισμό.
Για ποιους: Τους ασφαλισμένους που λαμβάνουν επίδομα ανεργίας; Τους ασφαλισμένους που αναλαμβάνουν εργασία ενώ λαμβάνουν επίδομα ανεργίας.
Με μια ματιά
- Χώρα
- Ελλάδα
- Τομέας δικαίου
- Λοιπές νομικές διατάξεις
- Πηγή
- greek_legal_code (Raptarchis/HuggingFace)
- Ανάκτηση κειμένου
- Ενημέρωση επεξήγησης
Τι ρυθμίζει αυτή η πράξη;
- Την έννοια της αναστολής παροχής επιδόματος ανεργίας.
- Τον χρονικό περιορισμό της αναστολής του επιδόματος ανεργίας.
- Τις εξαιρέσεις στον χρονικό περιορισμό της αναστολής.
- Τη σχέση μεταξύ επιδόματος ανεργίας και επιδόματος ασθενείας.
Ποιους αφορά αυτή η πράξη;
- Τους ασφαλισμένους που λαμβάνουν επίδομα ανεργίας.
- Τους ασφαλισμένους που αναλαμβάνουν εργασία ενώ λαμβάνουν επίδομα ανεργίας.
Ποια είναι τα βασικά σημεία;
- Η αναστολή επιδόματος ανεργίας σημαίνει ότι το δικαίωμα επιδότησης υπάρχει, αλλά παραμένει ανενεργό όσο διαρκεί ο λόγος της αναστολής.
- Δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός στην αναστολή του επιδόματος ανεργίας, εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις.
- Εξαίρεση στον χρονικό περιορισμό τίθεται ρητά στο άρθρο 36 παρ. 7 Α.Ν. 1846/51 για την ανάληψη εργασίας από τον επιδοτούμενο άνεργο.
- Το επίδομα ανεργίας αναστέλλεται όταν ο ασφαλισμένος ασθενεί, καθώς δεν πληροί την προϋπόθεση της ικανότητας προς εργασία.
Λοιπές νομικές διατάξεις
Κείμενο νόμου
Κείμενο νόμου
Συνεπώς οσονδήποτε χρόνον και αν διαρκέση η αναστολή, ο ησφαλισμένος θα συνεχίση την επιδότησίν του διότι: α)όπου ο Νομοθέτης ηθέλησε το αντίθετον εθέσπισε την διακοπήν και β)αντίθετος ερμηνεία δεν θα ήτο σύμφωνος προς το πνεύμα του Νομοθέτου, αφού σκοπός της παροχής του επιδόματος ανεργίας είναι η χορήγησις εις τον αποστερηθέντα της εργασίας του εκ λόγων ανεξαρτήτων της θελήσεώς του, των βιοποριστικών μέσων επί χρόνον ικανόν προς εξεύρεσιν νέας εργασιας. Απαραίτητος όμως προϋπόθεσις δια την εξεύρεσιν ταύτης είναι η ικανότης προς εργασίαν και η ελευθέρα διάθεσις ταύτης, όροι, οίτινες δεν συντρέχουν εις τον μη δυνάμενον εκ λόγων ανεξαρτήτων της θελήσεώς του να παράσχη ταύτην. Συνεπώς περιορισμός της αναστολής εντός ωρισμένων χρονικών ορίων, θα εστέρει της προστασίας του Νόμου τον χρήζοντα ίσως μεγαλυτέρας τοιαύτης. 3.Κατ’ εξαίρεσιν χρονικός περιορισμός της αναστολής τίθεται ρητώς εν άρθρ. 36 παρ. 7 Α.Ν. 1846/51 δια την περίπτωσιν της αναλήψεως αυτοτελούς ή εξηρτημένης εργασίας παρά του επιδοτουμένου ανέργου.
Εν προκειμένω συνεχίζεται η ανασταλείσα επιδότησις εφ’ όσον η λήξις της απασχολήσεως έλαβε χώραν εντός του έτους της επιδοτήσεως ως τούτο καθορίζεται δια του άρθρ. 38, ήτοι και κατά το επόμενον ημερολογιακόν έτος, εφαρμοζομένης αναλόγως της διατάξεως του άρθρ. 38 παρ. 3 εδ. δ΄. 4.Αλλά και η άποψις ημών, καθ’ ην δύναται να συντρέχη το επίδομα ανεργίας μετά του επιδόματος ασθενείας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 36 παράγραφος τελευταία, δεν ευσταθεί, διότι: α)ελλείπει η προϋπόθεσις της ικανότητος του ησφαλισμένου προς εργασίαν, συνεπώς αναστέλλεται το επίδομα ανεργίας, αφ’ ης ούτος ησθένησε και β)αι ημέραι, καθ’ ας ο ησφαλισμένος λαμβάνει την κατά το άρθρ. 36 παράγραφος τελευταία διαφοράν, είναι ημέραι επιδοτήσεως λόγω ανεργίας.