Εν συντομία
Αυτό το διάταγμα καθορίζει τα είδη και το περιεχόμενο των τακτικών και έκτακτων αυτοτελών εδρών της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ουσιαστικά, ορίζει ποιες συγκεκριμένες θέσεις καθηγητών υπάρχουν στη Σχολή και τι διδάσκουν.
Τι ρυθμίζει
- Τις τακτικές έδρες της Θεολογικής Σχολής.
- Τις έκτακτες αυτοτελείς έδρες της Θεολογικής Σχολής.
- Το αντικείμενο διδασκαλίας κάθε έδρας.
Ποιον αφορά
- Τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
- Τους καθηγητές και τους φοιτητές της Θεολογικής Σχολής.
Βασικά σημεία
- Υπάρχουν 14 τακτικές έδρες, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα θεολογικών και συναφών επιστημονικών πεδίων.
- Υπάρχουν 6 έκτακτες αυτοτελείς έδρες, οι οποίες επικεντρώνονται σε πιο εξειδικευμένα θέματα.
- Ορισμένες έδρες έχουν υποστεί αλλαγές στην ονομασία ή τον χαρακτηρισμό τους (π.χ., από έκτακτη σε τακτική) με μεταγενέστερα Βασιλικά Διατάγματα.
- Το διάταγμα εκδόθηκε μετά από σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου της Επικρατείας.
📄 Κείμενο νόμου
1. ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 31 Μαρτ./9 Απρ. 1942 (ΦΕΚ Α΄ 77) Περί καθορισμού του είδους και του περιεχομένου των τακτικών και εκτάκτων αυτοτελών εδρών της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχοντες υπ’ όψει τας διατάξεις: 1) του υπ’ αριθ. 1 της 30 Απρ./2 Μαΐου 1941 Ν.Διατάγματος «περί των αρμοδιοτήτων της Κυβερνήσεως, των Υπουργών κ.λπ.» και 2) του άρθρ. 16 του υπ’ αριθ. 917/1942 Ν.Διατάγματος «περί τροποποιήσεως της Πανεπιστημιακής Νομοθεσίας», εν συνδυασμώ προς το άρθρ. 13 του Ν.Δ. 1132/1942, μετά σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου Επικρατείας, διατυπωθείσαν δια της υπ’ αριθ. 95/24.3.42 πράξεως αυτού, απεφασίσαμεν: Καθορίζομεν ως κάτωθι το είδος και το περιεχόμενον των τακτικών και εκτάκτων αυτοτελών εδρών της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Α΄. Τακτικαί έδραι: α)Της Εισαγωγής και Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης. β)Της Ερμηνευτικής και Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης. γ)Της Εβραϊκής γλώσσης και ερμηνείας της Π.Διαθήκης εκ του πρωτοτύπου και της Εβραϊκής Αρχαιολογίας. δ)Της Εισαγωγής εις την Π.Διαθήκην και της Ερμηνείας των Ο΄. ε)Της Γενικής Εκκλησιαστικής Ιστορίας. ς)Της Πατρολογίας μετ’ αναγνώσεως των πατερικών έργων. ζ)Της Ιστορίας των Δογμάτων και Συμβολικής. η)Της Δογματικής και Χριστιανικής Ηθικής. θ)Της Απολογητικής και Εγκυκλοπαιδείας της Θεολογίας. (Β.Δ. 1026 της 9/22 Δεκ. 1965, ΦΕΚ Α΄ 238). ι)Του Κανονικού Δικαίου και της Ποιμαντικής. ια)Της Πρακτικής Θεολογίας (κατηχητικής, εκκλ. ρητορικής και τελετουργικής). ιβ)Αγιολογίας, Υμνολογίας και Παλαιογραφίας (προήχθη εις τακτικήν δια του Β.Δ. 16/18 Αυγ. 1953, ΦΕΚ Α΄ 215). ιγ)Της Φιλοσοφίας της Θρησκείας μετά στοιχείων της Ψυχολογίας της Θρησκείας. ιδ)Της Ιστορίας των Θρησκευμάτων. Β΄. Έκτακτοι αυτοτελείς έδραι: α)Της Ιστορίας της Εκκλησίας της Ελλάδος από της συστάσεως αυτής. (Β.Δ. 1026 της 9/22 Δεκ. 1965, ΦΕΚ Α΄ 238). (Της Ιστορίας των Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών της Χερσονήσου του Αίμου). γ)Της Ιστορίας της από του Θ΄ αιώνος Ελληνικής Εκκλησιαστικής Γραμματείας. δ)Βιβλικής Ιστορίας και Βιβλικής Θεολογίας. ε)Ιστορίας της συγχρόνου θρησκευτικής και Θεολογικής κινήσεως. Η β΄ έδρα κατηργήθη, η δ΄ μετωνομάθη ως άνω και η ε΄ ιδρύθη δια του Β.Δ. 16 Οκτ./15 Δεκ. 1945 (ΦΕΚ Α΄ 305). ς)Χριστιανικής και Βυζαντινής Αρχαιολογίας και Επιγραφικής. Η ως άνω έδρα μετετράπη εις έκτακτον δια του Β.Δ. 16/18 Αυγ. 1953 (ΦΕΚ Α΄ 215).
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.