3. ΝΟΜΟΣ ΓΩΛΖ της 23.25 Ιουλ. 1911 Περί συμβατικού τόκου, τοκογλυφίας

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος του 1911 ρυθμίζει θέματα συμβατικού τόκου, τοκογλυφίας και αισχροκέρδειας, καθορίζοντας τους τρόπους απόδειξης αυτών των ισχυρισμών και εξαιρέσεις για εμπορικές συναλλαγές.

Τι ρυθμίζει

Τους τρόπους απόδειξης ισχυρισμών περί τοκογλυφίας ή αισχροκέρδειας.
Την εξαίρεση ορισμένων εμπορικών δικαιοπραξιών από τις διατάξεις του.
Την κατάργηση προηγούμενων διατάξεων που αφορούσαν τα ίδια θέματα.

Ποιους αφορά

Όσους εμπλέκονται σε υποθέσεις τοκογλυφίας ή αισχροκέρδειας.
Εμπόρους σε εμπορικές δικαιοπραξίες, καθώς και δανειστές και δανειζόμενους σε ναυτοδάνεια ή δάνεια με ναυτική υποθήκη.

Βασικά σημεία

Ο ισχυρισμός περί τοκογλυφίας ή αισχροκέρδειας μπορεί να αποδειχθεί εγγράφως, με όρκο, ή και με μάρτυρες.
Το δικαστήριο μπορεί να παραπέμψει τον ισχυρισμό αυτό σε ιδιαίτερη συζήτηση, αν δεν αποδεικνύεται εγγράφως ή δι' όρκου.
Οι διατάξεις του νόμου δεν εφαρμόζονται σε εμπορικές δικαιοπραξίες μεταξύ εμπόρων, ούτε σε ναυτοδάνεια ή δάνεια με ναυτική υποθήκη.
Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Κείμενο νόμου

3. ΝΟΜΟΣ ΓΩΛΖ της 23.25 Ιουλ. 1911 Περί συμβατικού τόκου, τοκογλυφίας και αισχροκερδείας. Άρθρον 1 (Κατηργήθη υπό του άρθρ. 22 Εισαγωγ. Νόμου). Άρθρον 2 (Αντικαθίστανται τα άρθρ. 434 και 435 του Ποινικού Νόμου Βλ. τόμ. 8). ΄Αρθρον 3 "Οσάκις ο περί τοκογλυφίας ή αισχροκερδίας ισχυρισμός δεν αποδεικνύεται εγγράφως ή δι’ όρκου, επαγομένου αντί πάσης άλλης αποδείξως, το δικαστήριον δύναται να παραπέμψη τον ισχυρισμόν τούτον εις ιδιαιτέραν συζήτησιν, εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων του άρθρ. 729 εδ. γ΄ της Πολιτικής Δικονομίας, ως ετροποποιήθη. Προς απόδειξιν του περί τοκογλυφίας ή αισχροκερδείας ισχυρισμού επιτρέπονται και μάρτυρες". Το άρθ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου 22 Εισαγ. Ν. 2783/1941, δι’ ου διετηρήθησαν εν ισχύϊ αι λοιπαί διατάξεις του νόμου τούτου. Αρθρον 4 Επί εμπορικών δικαιοπραξιών, εν αις αφμότεροι οι συμβαλλόμενοι είναι έμποροι, ως και επί ναυτοδανείων ή επί ναυτική υποθήκη δανείων, δεν έχουσιν εφαρμογήν αι διατάξεις των προηγουμένων άρθρων. Άρθρον 5 [Όστις εκ πλεονεξίας εκμεταλλεύεται την απειρίαν ή πνευματικήν αδυναμίαν άλλου τινός, αποπλανών τούτον εις χρηματιστικάς κερδοσκοπικάς πράξεις προφανώς δυσαναλόγους προς τας περιουσιακάς του αποπλανωμένου σχέσεις και δυναμένας ένεκα τούτου να συνεπαγάγωσιν ή επιταχύνωσι την οικονομικήν αυτού καταστροφήν, υποβάλλεται εις φυλάκισιν το πολύ εξ μηνών. Δύναται δε να καταδικασθή και εις χρηματικήν ποινήν (μέχρι 2.000 δραχμών).] Το άρθρον 5 κατηργήθη υπό του άρθρ. 473 § 2 εδ. 11 του νέου Ποιν. Κώδικος, ισχύοντος από 1 Ιαν. 1951 (βλ. τ. 8). Άρθρον 6 (Μεταβατική διάταξις) Άρθρον. 7 Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως, από της ημέρας δε ταύτης καταργούνται τα άρθρα 434 και 435 του ποιν. νόμου, ο νόμος ΓΦΗΔ΄της 2 Μαρτ. 1910 και πάσα διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον.

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.