Εν συντομία
Αυτός ο νόμος αφορά την απώλεια της ελληνικής ιθαγένειας για άτομα που την απέκτησαν με συγκεκριμένους τρόπους. Καθορίζει τις περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να αφαιρεθεί η ιθαγένεια και τη διαδικασία για αυτό.
Τι ρυθμίζει
- Τις κατηγορίες προσώπων που μπορούν να χάσουν την ελληνική ιθαγένεια.
- Τους λόγους για τους οποίους μπορεί να αφαιρεθεί η ιθαγένεια.
- Την αρχή που αποφασίζει για την απώλεια της ιθαγένειας.
- Την ανάγκη για περαιτέρω καθορισμό της διαδικασίας και των αποδείξεων.
Ποιον αφορά
- Άτομα που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια μέσω πολιτογράφησης.
- Άτομα που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια μέσω γάμου με Έλληνα, καθώς και οι σύζυγοι και τα τέκνα των αναφερόμενων κατηγοριών.
Βασικά σημεία
- Η απώλεια της ιθαγένειας αποφασίζεται από τον Υπουργό Εσωτερικών, μετά από γνώμη του Συμβουλίου Ιθαγενείας.
- Λόγοι απώλειας περιλαμβάνουν πράξεις αντίθετες προς τη δημόσια τάξη ή την ασφάλεια του Κράτους.
- Άλλοι λόγοι είναι πράξεις προς όφελος ξένου Κράτους ασυμβίβαστες με την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη.
- Η μη εκπλήρωση στρατιωτικής υποχρέωσης ή η απόκτηση ξένης ιθαγένειας χωρίς κυβερνητική άδεια, καθώς και η αναξιότητα, μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε απώλεια της ιθαγένειας.
📄 Κείμενο νόμου
Άρθρον 28α "1.Κτησάμενοι την Ελληνικήν ιθαγένειαν: α)δια πολιτογραφήσεως β)δυνάμει του εδαφίου 2 του άρθρου 14 του αστικού Νόμου του 1856, προστεθέντος εις αυτό δια του Π.Δ. της 12/13 Αυγούστου 1927, γ)δυνάμει του εδαφίου ε' του άρθρου 14 του αστικού Νόμου, προστεθέντος δια του Ν.Δ. της 13/15 Σεπτεμβρίου 1926, τροποποιηθέντος δια του Π.Δ. της 12/13 Αυγούστου 1927 και αντικατασταθέντος δια του άρθρου 1 του Α.Ν. 2280/1940, δ)δυνάμει του εδαφίου στ' του ιδίου άρθρου 14 του αστικού Νόμου, προστεθέντος δια του άρθρου 1 του Ν.Δ. 13/15 Σεπτ. 1926, ε)δυνάμει του άρθρου 17 του αστικού νόμου, στ)δυνάμει του νόμου 1524 του 1918, ζ)δυνάμει του Νόμου 4415 του 1929 και η)δια γάμου μεν Έλληνος, ως και σύζυγοι και τέκνα των υπό στοιχεία α-ζ αναφερομένων, δύνανται να κηρυχθώσιν έκπτωτοι της ελληνικής ιθαγενείας. 2.Η έκπτωσις απαγγέλεται δι' αποφάσεως του επί των Εσωτερικών Υπουργών μετά γνώμην του Συμβουλίου Ιθαγενείας. 3.Περιπτώσεις, καθ' ας δύναται ν' απαγγελθή τοιαύτη έκπτωσις, είναι: α)Η ενέργεια πράξεων αντιβαινουσών εις την δημοσίαν τάξιν, την εσωτερικήν ή εξωτερικήν ασφάλειαν του Κράτους και το κοινωνικόν καθεστώς. β)Η ενέργεια προς όφελος ξένου Κράτους πράξεων ασυμβιβάστων προς την ιδιότητα του Έλληνος πολίτου και αντιθέτων προς τα συμφέροντα της Ελλάδος. γ)Η μη εκπλήρωσις στρατιωτικής υποχρεώσεως. δ)Η άνευ κυβερνητικής αδείας κτήσις ξένης ιθαγένειας. ε)Η αναξιότης". 4.Η σχετική διαδικασία και τα της αποδείξεως των άνω περιπτώσεων θέλουσι καθορισθή δια Β. Διατάγματος. Το άρθρον 28α προσετέθη δια του Α.Ν. 2280/1941, αι δε παρ. 1-3 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του Νόμου 580/1943 κυρωθέντος δια της υπ' αριθ. 253/1946 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.