Εν συντομία

Αυτός ο νόμος καθορίζει τη δυνατότητα ενός διαθέτη να ορίσει ότι η κληρονομιά ή μέρος αυτής θα μεταβιβαστεί σε άλλο πρόσωπο (καταπιστευματοδόχο) μετά από ένα συγκεκριμένο γεγονός ή χρονικό σημείο.

Τι ρυθμίζει

• Την υποχρέωση του κληρονόμου να παραδώσει την κληρονομία σε καταπιστευματοδόχο.
• Την αδυναμία επιβολής περαιτέρω υποχρέωσης στον καταπιστευματοδόχο.
• Την περίπτωση εγκατάστασης ως κληρονόμου προσώπου που δεν έχει ακόμη συλληφθεί.
• Την περίπτωση εγκατάστασης ως κληρονόμου νομικού προσώπου που δεν έχει ακόμη συσταθεί.

Ποιους αφορά

• Τον διαθέτη που επιθυμεί να ορίσει καταπιστευματική διαδοχή.
• Τον κληρονόμο που λαμβάνει την κληρονομία με την υποχρέωση να την παραδώσει σε καταπιστευματοδόχο.
• Τον καταπιστευματοδόχο που θα λάβει την κληρονομία.

Βασικά σημεία

• Ο διαθέτης μπορεί να υποχρεώσει τον κληρονόμο να παραδώσει την κληρονομία ή ποσοστό αυτής σε άλλον (καταπιστευματοδόχο) από ορισμένο γεγονός ή χρονικό σημείο.
• Δεν μπορεί να επιβληθεί παρόμοια υποχρέωση στον καταπιστευματοδόχο.
• Αν ο διαθέτης όρισε ως κληρονόμο πρόσωπο που δεν είχε ακόμη συλληφθεί κατά το θάνατό του, αυτό το πρόσωπο θεωρείται καταπιστευματοδόχος.
• Το ίδιο ισχύει αν ορίστηκε ως κληρονόμος νομικό πρόσωπο που δεν είχε ακόμη συσταθεί κατά το θάνατο του διαθέτη.