Εν συντομία
Αυτός ο νόμος αφορά τη διαδικασία εκκαθάρισης μιας κληρονομίας, δηλαδή τη διαχείριση και διανομή των περιουσιακών στοιχείων του αποθανόντος. Επιτρέπει στους δανειστές να ζητήσουν από το δικαστήριο να διατάξει αυτή την εκκαθάριση.
Τι ρυθμίζει
- Τη δυνατότητα του δικαστηρίου να διατάξει την εκκαθάριση κληρονομίας.
- Την υποχρέωση του δικαστηρίου να διατάξει εκκαθάριση ακόμα και αν η κληρονομία είναι "σχολάζουσα" (χωρίς διαχειριστή) ή αν ο κληρονόμος την αποδέχθηκε με το ευεργέτημα της απογραφής.
- Τη δυνατότητα του δικαστηρίου να απορρίψει αίτηση εκκαθάρισης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Ποιους αφορά
- Δανειστές της κληρονομίας.
- Κληρονόμους.
Βασικά σημεία
- Οποιοσδήποτε δανειστής της κληρονομίας μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο την εκκαθάριση.
- Το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την εκκαθάριση ακόμα και αν η κληρονομία είναι σχολάζουσα ή αν ο κληρονόμος την αποδέχθηκε με το ευεργέτημα της απογραφής.
- Το δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αίτηση εκκαθάρισης αν ο κληρονόμος δώσει ασφάλεια στον αιτούντα δανειστή.
📄 Κείμενο νόμου
Άρθρον 1913 Πότε διατάσσεται Το δικαστήριον της κληρονομίας, τη αιτήσει παντός δανειστού αυτής, δύναται να διατάξη την εκκαθάρισιν της κληρονομίας. Η εκκαθάρισις διατάσσεται και αν έτι η κληρονομία σχολάζη, ή ο κληρονόμος εδέχθη ταύτην επ’ ωφελεία απογραφής. Το δικαστήριον δύναται να απορρίψη την αίτησιν, αν ο κληρονόμος παρέχη ασφάλειαν υπέρ του αιτούντος δανειστού (Εισαγ. Ν. 121). Σελ. 179 Αστικός Κώδικας 7.Α.β.1
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.