Εν συντομία
Αυτή η απόφαση καθορίζει τους όρους αμοιβής και εργασίας για μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, μειώνοντας τις ώρες εργασίας τους χωρίς μείωση των αποδοχών.
Τι ρυθμίζει
- Τους όρους αμοιβής και εργασίας των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα.
- Τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας.
- Τις αποδοχές των εργαζομένων.
- Την αμοιβή της 41ης ώρας εργασίας.
Ποιον αφορά
- Μισθωτούς που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα.
- Μισθωτούς των οποίων οι αποδοχές έχουν καθορισθεί με κοινές Υπουργικές αποφάσεις κατά τη διαδικασία του Α.Ν. 435/1968.
Βασικά σημεία
- Ο χρόνος εργασίας μειώνεται από 41 σε 40 ώρες την εβδομάδα.
- Οι αποδοχές των εργαζομένων δεν μειώνονται παρά τον περιορισμό των ωρών εργασίας.
- Από την έναρξη ισχύος της απόφασης μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1983, η 41η ώρα αμείβεται ως απλό ωρομίσθιο.
- Από 1 Ιανουαρίου 1984, η 41η ώρα αμείβεται ως υπερεργασία με προσαύξηση 25%.
📄 Κείμενο νόμου
22α. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 18160 της 6/8 Δεκ. 1983 (ΦΕΚ Β΄ 704) Καθορισμός όρων αμοιβής και εργασίας των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα οι οποίοι διέπονται από τις Υπουργικές αποφάσεις, που εκδόθηκαν κατά τη διαδικασία του Α.Ν. 435/68. Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου μόνου του Α.Ν. 435/1968 «Περί καθορισμού ελαχίστων ορίων μισθών και λοιπών όρων εργασίας κατηγοριών τινών μισθωτών» (ΦΕΚ 124/Α/ 4.6.1968). 2.Το γεγονός ότι, δεν υπάρχουν επαγγελματικές οργανώσεις ιδιωτικού δικαίου εργοδοτών που να καλύπτουν όλους τους εργοδότες και να μπορούν να ρυθμίσουν τους όρους αμοιβής των μισθωτών που απασχολούνται σ’ αυτούς, με συνέπεια να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Α.Ν. 435/68 (ΣτΕ 2445/ 73 ολομ.) και ότι οι σχέσεις εργασίας των μισθωτών που αφορά η παρούσα δεν καταλαμβάνονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που να ισχύουν σαν γενικά υποχρεωτικές, σύμφωνα με τις διατάξεις των παρ. 2 και 3 του άρθρ. 5 του Νόμ. 3239/55. 3.Σχετική γνωμοδότηση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας που πάρθηκε κατά τη συνεδρίασή του της 3.11.1983, την οποία δεχόμαστε, αποφασίζουμε: 1.Στις διατάξεις της απόφασης αυτής υπάγονται οι μισθωτοί που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα και των οποίων οι αποδοχές έχουν καθορισθεί με κοινές Υπουργικές αποφάσεις που εκδόθηκαν κατά τη διαδικασία του Α.Ν. 435 / 1968, επειδή δεν υπάρχουν επαγγελματικές οργανώσεις εργοδοτών και δεν δύνανται να υπογραφούν συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή αν εκδοθούν Διαιτητικές αποφάσεις. 2.Ο χρόνος εργασίας κατά εβδομάδα των μισθωτών που αφορά η απόφαση αυτή μειώνεται από 41 σε 40 ώρες. 3.Οι αποδοχές των εργαζομένων παρά τον περιορισμό των ωρών εργασίας τους δεν μειώνονται. 4.Από την έναρξη ισχύος της απόφασης αυτής μέχρι 31 Δεκ. 1983 η 41 η ώρα αμείβεται σαν απλό ωρομίσθιο και από 1 Ιαν. 1984 αμείβεται σαν υπερεργασία με το αντίστοιχο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά ποσοστό 25%. 5.Ευνοϊκώτερες για τους εργαζόμενους ρυθμίσεις, που ισχύουν διατηρούνται. 6.Η απόφαση αυτή ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. (Μετά τη σελ. 130,18) Σελ. 130,19 Τεύχος 1295 – Σελ. 49 Κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων 15.Δ.γ.22-22α 44
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.