Αυτός ο νόμος ρυθμίζει την υποχρέωση των επιχειρήσεων θερινών κινηματογράφων να καταβάλλουν τους μισθούς στο προσωπικό τους μέχρι το τέλος της θερινής περιόδου, ακόμη και αν διακοπεί η λειτουργία του κινηματογράφου. Προβλέπει επίσης την κάλυψη των μισθών από το Ταμείο Ασφαλίσεως επιχειρηματιών κινηματογράφων (Τ.Α.Ε.Κ.) σε περίπτωση οικονομικής αδυναμίας των επιχειρήσεων.
10. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 704 της 7/8 Οκτ. 1943 Περί καταβολής του μισθού προσωπικού θερινών κινηματογράφων μέχρι λήξεως της θερινής περιόδου. Άρθρον μόνον 1.Επιχειρήσεις θερινών κινηματογράφων, συνδεόμεναι μετά του προσωπικού αυτών (Μηχανικών, βοηθών μηχανικών τίτλων, ελεγκτών εισιτηρίων και ταμιών) δια συμβάσεως εργασίας ωρισμένου χρόνου, υποχρεούνται όπως καταβάλωσιν εις το προσωπικόν τούτο τον μισθόν μέχρι τέλους της θερινής περιόδου 15 Οκτωβρίου 1943 ως αύτη καθορίζεται εν τη οικεία συλλογική συμβάσει, και εις ην έτι περίπτωσιν διακόπτεται η λειτουργία του κινηματογράφου εξ οιουδήποτε λόγου και δεν γίνεται χρήσις των υπηρεσιών των μισθωτών. Η υποχρέωσις προς καταβολήν του μισθού άρχεται αφ’ ης διεκόπη η λειτουργία του κινηματογράφου. 2.Εις περίπτωσιν καθ’ ην αι επιχειρήσεις θερινών κινηματόγραφων ευρίσκονται εις ολικήν ή μερικήν οικονομικήν αδυναμίαν προς καταβολήν του μισθού του προβλεπομένου υπό της προηγουμένης παραγράφου, καταβάλλεται ούτος ή συμπληρούται υπό του Ταμείου Ασφαλίσεως επιχειρηματιών κινηματογράφων (Τ.Α.Ε.Κ.) και εις βάρος του κλάδου Προνοίας αυτού. 3.Περί της ολικής μη μερικής οικονομικής αδυναμίας των επιχειρήσεων θερινών κινηματογράφων αποφαίνεται δι’ ητιολογημένης αποφάσεώς του το Διοικητικόν Συμβούλιον του Τ.Α.Ε.Κ. 4.Παραβάται του παρόντος νόμου τιμωρούνται δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών ή δια χρηματικής ποινής από 500.000 – 1.000.000 δραχμών. Η μήνυσις ασκείται παρά παντός έχοντος έννομον συμφέρον και εισάγεται δι’ απ’ ευθείας κλήσεως κατά την διαδικασίαν των επ’ αυτοφώρω αδικημάτων. Εν υποτροπή επιβάλλονται αμφότεραι αι ποιναί. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Δια την επιμέτρησιν των χρηματικών ποινών, βλ. Α.Ν. 110/1945 και άρθρ. 57 και 474 του νέου Ποινικού Κώδικος, ως και Β.Δ. 27 Δεκ. 1950 (τομ. 8 σελ. 6, 28, 80 και 84, 1).
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.