21. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 2/26 Αυγ. 1952 Περί εφαρμογής της διατάξεως

Συνοπτικά

Αυτό το βασιλικό διάταγμα αφορά τον χαρακτηρισμό και τον ορισμό των αστικών και υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών.

Τι ρυθμίζει

Χαρακτηρίζει τις λεωφορειακές γραμμές που συνδέουν τις πρωτεύουσες Νομών με την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ως υπεραστικές.
Καθορίζει τις προϋποθέσεις για τον ορισμό μιας περιοχής ως "Αστικής Λεωφορειακής Περιοχής".
Περιγράφει τα κριτήρια πληθυσμού και βιομηχανικής δραστηριότητας για τον χαρακτηρισμό μιας πόλης ως αστικής λεωφορειακής περιοχής.

Ποιους αφορά

Τις λεωφορειακές γραμμές που συνδέουν τις πρωτεύουσες Νομών με την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Πόλεις και περιοχές που εξετάζονται για τον χαρακτηρισμό τους ως "Αστικές Λεωφορειακές Περιοχές".

Βασικά σημεία

Οι γραμμές που συνδέουν τις πρωτεύουσες Νομών με την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη χαρακτηρίζονται ως υπεραστικές.
Μια πόλη μπορεί να οριστεί ως "Αστική Λεωφορειακή Περιοχή" εάν έχει πληθυσμό άνω των 20.000 κατοίκων (ή άνω των 10.000 αν είναι πρωτεύουσα Νομού).
Ειδικές περιπτώσεις για τουριστικές πόλεις με πληθυσμό άνω των 7.000 κατοίκων ή πόλεις με άνω των 10.000 κατοίκων και πάνω από 2.000 εργαζόμενους σε βιομηχανικές μονάδες, μπορούν επίσης να χαρακτηριστούν ως αστικές λεωφορειακές περιοχές.

📄 Κείμενο νόμου

21. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 2/26 Αυγ. 1952 Περί εφαρμογής της διατάξεως του άρθρ. 4 του υπ’ αριθ. 2119/52 Νόμου. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις του άρθρ. 4 του υπ’ αριθ. 2119/52 Νόμου «περί των δια λεωφορείων αυτοκινήτων συγκοινωνιών» ως και την γνώμην του Συμβουλίου της Επικρατείας, διατυπωθείσαν εν τω υπ’ αριθ. 562/52 πρακτικώ αυτού, προτάσει του Ημετέρου επί των Συγκοινωνιών Υπουργού απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-Αι συνδέουσαι τας πρωτευούσας Νομών μετά των Αθηνών και Θεσσαλονίκης λεωφορειακαί γραμμαί χαρακτηρίζονται ως υπεραστικαί. Δια τον χαρακτηρισμόν των λοιπών υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών ισχύουσιν αι διατάξεις του από 31.1.36 Β.Δ/τος. Άρθρ.2.-«Αστική Λεωφορειακή περιοχή δύναται να ορισθή: 1.Εις πόλεις εχούσας πραγματικόν πληθυσμόν κατά την τελευταίαν απογραφήν άνω των 20.000 κατοίκων ως και εις Πρωτευούσας Νομών εχούσας ως ανωτέρω πραγματικόν πληθυσμόν άνω των 10.000 κατοίκων. 2.Εις πόλεις χαρακτηρισθείσας ως τουριστικάς και εχούσας πραγματικόν πληθυσμόν κατά την τελευταίαν απογραφήν άνω των 7.000 κατοίκων. 3.Εις πόλεις εχούσας πραγματικόν πληθυσμόν κατά την τελευταίαν απογραφήν άνω των 10.000 κατοίκων, εις ας λόγω ιδρύσεως και λειτουργίας σοβαρών βιομηχανικών μονάδων απασχολούνται άνω των 2.000 εργαζομένων εις τας υπ’ όψιν βιομηχανικάς μονάδας, αυξηθέντος του πληθυσμού της πόλεως σημαντικώς». Το άρθρ. 2 τροποποιηθέν δια του άρθρ. 1 Β.Δ. 738 της 19/20 Σεπτ. 1961 (ΦΕΚ Α΄186), αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου μόνου του Β.Δ. 1008 της 2/12 Δεκ. 1966 (ΦΕΚ Α΄273). Κατά τα λοιπά ισχύουσιν αι διατάξεις του από 31.3.36 Β.Δ/τος. Εις τον αυτόν επί των Συγκοινωνιών Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος.

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.