Αυτό το διάταγμα αφορά τις αγωγές του προσωπικού που εργάζεται σε έργα που εκτελούνται για λογαριασμό του Δημοσίου και καθορίζει πώς αυτές οι αγωγές ασκούνται κατά του Δημοσίου.
20. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ 1289 της 17 Μαρτ./2 Μαΐου 1942 Περί εγέρσεως κατά του Δημοσίου των αγωγών του προσωπικού των απολογιστικώς δια λογαριασμόν του Δημοσίου εκτελουμένων έργων. Άρθρον 1 Πάσα αγωγή πάσης φύσεως υπαλλήλου, επιστάτου, τεχνίτου ή εργάτου εκ των εργαζομένων εις απολογιστικώς δια λογαριασμόν του Δημοσίου εκτελούμενα έργα και αμοιβομένων εις βάρος της "αξίας των έργων" στηριζομένη εις την σύμβασιν εργασίας είτε οιανδήποτε σχέσιν έχουσα προς αυτήν, εγείρεται ή συνεχίζεται από της ισχύος του παρόντος νόμου κατά του Δημοσίου, εάν ο ενάγων έχη προσληφθή απ' ευθείας υπό των Κρατικών Υπηρεσιών ή του αναδόχου, ουχί δε και αν ούτος προσελήφθη υπό υπεργολάβου. Άρθρον 2 Δια την συνέχισιν εκκρεμών δικών, ήτις γενήσεται από του σημείου, εις ο αύται, ευρίσκονται, απαιτείται επί ποινή απαραδέκτου της συζητήσεως εξ επαγγέλματος ερευνομένου η κοινοποίησις προς το Δημόσιον πλην της κλήσεως και πάντων των κατά την δίκην κοινοποιηθέντων παρ' οιουδήποτε των διαδίκων δικογράφων και πασών των επί της υποθέσεως εκδοθεισών αποφάσεων, των τυχόν μη προηγουμένως κοινοποιηθέντων εις το Δημόσιον. Άρθρον 3 Το Δημόσιον δύναται πάντοτε κατά πάσαν στάσιν της δίκης να προσεπικαλέση εις τας δίκας ταύτας τον Ανάδοχον υποχρεούμενον εις παρέμβασιν και υποστήριξιν του Δημοσίου, δια παντός εις την διάθεσίν του νομίμου μέσου και εν γένει παντός τοιούτου όπερ ηδύνατο να ώφειλε να έχη και δύναται και οφείλει να έχη κατά την συζήτησιν της υποθέσεως. Άρθρον 4 Δικαίωμα αναγωγής του Δημοσίου, κατά του Αναδόχου δια πάσαν εκ της εγέρσεως τοιαύτης αγωγής ζημίας του υφίσταται αν η ζημία του Δημοσίου επήλθε λόγω παραβάσεως υπό του Αναδόχου οιωνδήποτε Νόμων ή πάσης φύσεως Κανονισμών, διεπόντων το περί ου ο λόγος προσωπικόν, ή των μετά του Δημοσίου συνομολογηθεισών παρ’ αυτού συμβάσεων ή πάσης εν γένει νομίμου υποχρεώσεώς του, λόγω παραβάσεως εκ μέρους του Αναδόχου της κατά το προηγούμενον άρθρον 3 υποχρεώσεώς του και εν γένει της μη προσκομιδής παντός νομίμου μέσου όπερ ώφειλε και ηδύνατο να έχη πριν και κατά την συζήτησιν της σχετικής υποθέσεως και εις πάσαν άλλην περίπτωσιν, καθ’ ην κατά την μετά του Δημοσίου σύμβασιν ο Ανάδοχος ανέλαβε την ευθύνην της σχετικής δαπάνης. Άρθρον 5 Η λύσις των μεταξύ Δημοσίου και Αναδόχου διαφορών των αφορωσών την ύπαρξιν του κατά το προηγούμενον άρθρον δικαιώματος αναγωγής ανήκει εις το τυχόν υπό της μετά του Δημοσίου συμβάσεως του Αναδόχου προβλεπόμενον διαιτητικόν Δικαστήριον, ή άλλως εν εναντία περιπτώσει εις τα τακτικά δικαστήρια. Άρθρον 6 Η ισχύς του παρόντος άρχεται ένα μήνα μετά την δημοσίευσίν του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.