4. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 379 της 16 Οκτ./4 Νοεμ. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 250) (Διόρθ. σφαλμ. στα ΦΕΚ Α΄ 35/12-31997 και ΦΕΚ Α΄ 13/14-2-1997) Κανονισμός πυ

4. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 379 της 16 Οκτ./4 Νοεμ. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 250) (Διόρθ. σφαλμ. στα ΦΕΚ Α΄ 35/12-31997 και ΦΕΚ Α΄ 13/14-2-1997) Κανονισμός πυροσβεστικών μέσων των πλοίων. Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις των άρθρων 2 παράγραφος 1, 32 παράγραφος 2 και 36 παράγραφος 2 του ν.δ. 187/1973 «Περί Κώδικος Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου» (Α 261). Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων 19.Γ.κ.1-4 2.Τις διατάξεις του άρθρου 36 του π.δ.259/1988 «Οργανισμός Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας» (Α 117). 3.Τις διατάξεις του άρθρου 29Α του ν. 1558/1985 «Κυβέρνηση και Κυβερνητικά όργανα» (Α 137) όπως αυτό έχει προστεθεί με το άρθρο 27 του ν. 2081/1992 (Α 154). 4.Το γεγονός ότι από τις διατάξεις του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού. 5.Τις 310/21-6-94 και 325/10-4-96 γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου Εμπορικού Ναυτικού. 6.Την 321/1996 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, μετά από πρόταση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, αποφασίζουμε: Άρθρο Πρώτο Τίθεται σε εφαρμογή ο Κανονισμός πυροσβεστικών μέσων των πλοίων, ο οποίος έχει ως εξής: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΜΕΡΟΣ Ι ΓΕΝΙΚΑ Άρθρο 9 Αντλίες πυρκαϊάς Κύριο δίκτυο πυρκαϊάς Σωληνώσεις θαλασσινού νερού Λήψεις, εύκαμπτοι σωλήνες και ακροσωλήνια 1.Κάθε πλοίο Κατηγορίας ΙΓ πρέπει να φέρει τα μέσα, που καθορίζονται στο άρθρο αυτό, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η εκτόξευση, δύο τουλάχιστον προβολών νερού μέχρι οποιοδήποτε σημείο του πλοίου που είναι κανονικά προσιτό κατά τη διάρκεια του ταξιδίου στους επιβάτες ή στο πλήρωμα, και μέχρι οποιοδήποτε σημείο οποιουδήποτε χώρου φορτίου όταν αυτός είναι κενός. 2.Τα πλοία της Κατηγορίας ΙΓ πρέπει να φέρουν μηχανοκίνητες αντλίες πυρκαϊάς, ως εξής: α)Τα ολικής χωρητικότητας 4.000 κόρων και άνω τουλάχιστον τρεις και (β)Τα ολικής χωρητικότητας κάτω των 4.000 κόρων τουλάχιστο δύο. Κάθε μία από τις αντλίες αυτές πρέπει να είναι ικανή να παρέχει, τουλάχιστο μία προβολή νερού από δύο οποιεσδήποτε λήψεις, ταυτόχρονα, δια μέσου εύκαμπτων σωλήνων και ακροσωληνίων και να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 57. 3.(α)Στα πλοία της Κατηγορίας ΙΓ, ολικής χωρητικότητας 1.000 κόρων και άνω, η διάταξη, των αντλιών, των αναρροφήσεων θάλασσας αυτών και των πηγών ενέργειας για την κίνησή τους, πρέπει να είναι τέτοια ώστε να εξασφαλίζεται ότι πυρκαϊά μέσα σε ένα οποιοδήποτε διαμέρισμα δεν θα θέτει εκτός λειτουργίας όλες τις αντλίες πυρκαϊάς. 19.Γ.κ.4 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων (β)Εφόσον πυρκαϊά σε διαμέρισμα πλοίου Κατηγορίας ΙΓ ολικής χωρητικότητας κάτω των 1.000 κόρων είναι πιθανό να θέσει εκτός λειτουργίας όλες τις αντλίες πυρκαϊάς, πρέπει να τοποθετείται έξω από το χώρο του μηχανοστασίου μία μηχανοκίνητη, αλλά όχι βενζινοκίνητη αντλία πυρκαϊάς ανάγκης μαζί με την πηγή ενέργειάς της και το σύνδεσμο θάλασσας, η οποία θα έχει ανεξάρτητη κίνηση. Η αντλία αυτή πρέπει να μπορεί να παρέχει τουλάχιστο δύο προβολές ύδατος από δύο οποιεσδήποτε λήψεις, ταυτόχρονα δια μέσου εύκαμπτων σωλήνων και ακροσωληνίων, που πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 4.β του άρθρου 59, διατηρουμένης της πίεσης σε οποιαδήποτε λήψη του πλοίου στις 2,1 ατμόσφαιρες (30 PSI) τουλάχιστο. 4.Τα πλοία της Κατηγορίας ΙΓ πρέπει να διαθέτουν κύριο δίκτυο πυρκαϊάς, σωληνώσεις θαλασσινού νερού, λήψεις και ακροσωλήνια η διάταξη των οποίων, όταν είναι κλειστές όλες οι υδατοστεγείς θύρες των στεγανών διαφραγμάτων, πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις των άρθρων 58 και 59. 5.Για κάθε λήψη πλοίου Κατηγορίας ΙΓ που είναι τοποθετημένη σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού αυτού, πρέπει να προβλέπεται ένας τουλάχιστον εύκαμπτος σωλήνας με ακροσωλήνιο. 6.Σε κάθε χώρο πλοίου της Κατηγορίας αυτής όπου είναι εγκατεστημένοι πετρελαιολέβητες ή προωστήριες μηχανές εσωτερικής καύσης ή άλλες μηχανές εσωτερικής καύσης συνολικής ισχύος τουλάχιστο 1000 ίππων (ΒΗΡ) πρέπει να υπάρχουν δύο τουλάχιστο λήψεις πυρκαϊάς μία σε κάθε πλευρά του πλοίου. Επιπλέον εφ’ όσον το πλοίο διαθέτει δίοδο ή διόδους προς το χώρο αυτό δια μέσου της σήραγγας ή των σηράγγων των ελικοφόρων αξόνων πρέπει να υπάρχει λήψη πυρκαϊάς σε κάθε σήραγγα προς την πλευρά του παραπάνω χώρου. Σε κάθε μία από τις λήψεις αυτές πρέπει να υπάρχει εύκαμπτος σωλήνας πυρκαϊάς και από ένα ακροσωλήνιο προβολής και ραντισμού ή ένα μικτού τύπου. Άρθρο 10 Φορητοί πυροσβεστήρες σε χώρους ενδιαίτησης και υπηρεσίας 1.Σε κάθε κατάστρωμα πλοίου κατηγορίας ΙΓ πρέπει να υπάρχουν επαρκείς φορητοί πυροσβεστήρες, από τους οποίους δύο τουλάχιστο πρέπει να είναι εύκολα διαθέσιμοι για χρήση σε κάθε χώρο ενδιαίτησης και υπηρεσίας, μεταξύ των στεγανών διαφραγμάτων και των κυρίων κατακόρυφων πυρίμαχων ζωνών. Σε περίκλειστους χώρους ενδιαίτησης και υπηρεσίας πάνω από το κατάστρωμα στεγανών πρέπει να υπάρχει για χρήση ένας τουλάχιστο φορητός πυροσβεστήρας σε κάθε πλευρά του πλοίου. Σε κάθε μαγειρείο επιφάνειας κάτω των 46 τετραγ. μέτρων πρέπει να υπάρχει ένας τουλάχιστο φορητός πυροσβεστήρας και σε κάθε μαγειρείο άνω των 46 τετραγ. μέτρων τουλάχιστο δύο (2). 2.Μέσα σε κάθε σταθμό ελέγχου πλοίου Κατηγορίας ΙΓ, ή κοντά στην είσοδό του πρέπει να υπάρχουν για χρήση συνολικά δύο (2) φορητοί πυροσβεστήρες. Άρθρο 11 Μόνιμα συστήματα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αέριο σε χώρους φορτίου 1.Σε κάθε πλοίο Κατηγορίας ΙΓ ολικής χωρητικότητας 1.000 κόρων και άνω, πρέπει να υπάρχει μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αέριο, το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 65. Το σύστημα αυτό πρέπει να έχει τέτοια διάταξη ώστε να προστατεύει κάθε χώρο φορτίου. Άρθρο 12 Χώροι μηχανών που περιέχουν πετρελαιολέβητες ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου 1.Για προστασία κάθε χώρου πλοίου Κατηγορίας ΙΓ που περιέχει πετρελαιολέβητες, ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου, πρέπει να υπάρχει ένα τουλάχιστον από τα παρακάτω μόνιμα συστήματα κατάσβεσης πυρκαϊάς: (α)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με ραντισμό νερού υπό πίεση, που να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 64. (β)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αέριο, που να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 65. (γ)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αφρό χαμηλής εκτόνωσης, που να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 66. (δ)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αφρό υψηλής εκτόνωσης, που να πληροί τις απαιτήσεις του Κανονισμού 9 του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 (Π.Δ. 541/1984-ΦΕΚ 198Α). Εφόσον το μηχανοστάσιο δεν χωρίζεται εντελώς από το λεβητοστάσιο με διάφραγμα ή είναι δυνατό καύσιμο πετρέλαιο να διαρρεύσει από το λεβητοστάσιο στο μηχανοστάσιο, τότε το σύνολο των χώρων του μηχανοστασίου και του λεβητοστασίου θεωρείται ως ένα διαμέρισμα για τους σκοπούς του άρθρου αυτού. 2.Επιπλέον των συστημάτων της προηγούμενης παραγράφου πρέπει να υπάρχουν: (α)Μέσα σε κάθε λεβητοστάσιο ένας τουλάχιστον πυροσβεστήρας αφρού, χωρητικότητας τουλάχιστον 150 λίτρων, ή διοξειδίου του άνθρακα τουλάχιστον 60 χιλιογράμμων ή σκόνης 25 τουλάχιστο χιλιογράμμων. Οι πυροσβεστήρες αυτοί πρέπει να είναι επαρκείς σε αριθμό και τοποθετημένοι σε θέσεις εύκολα προσιτές ώστε σε περίπτωση πυρκαϊάς να είναι δυνατή η εκτόξευση του αφρού ή του διοξειδίου του άνθρακα, ή της σκόνης απευθείας μέσω ευκάμπτων σωλήνων σε κάθε σημείο του λεβητοστασίου, ή των χώρων όπου είναι εγκατεστημένο τμήμα μονάδας καυσίμου πετρελαίου. (β)Μέσα σε κάθε χώρο όπου γίνεται αφή πυράς ή βρίσκονται τμήματα μονάδας καυσίμου πετρελαίου, ένας φορητός πυροσβεστήρας για κάθε λέβητα, κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊάς πετρελαίου και πάντως όχι λιγότεροι από δύο (2). (γ)Μέσα σε κάθε χώρο όπου γίνεται αφή πυράς ένα δοχείο άμμου που περιέχει τουλάχιστον 0,3 κυβικά μέτρα άμμου, ή άλλου ξηρού υλικού κατάλληλου για γρήγορη κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου, μαζί με μικρό φτυάρι για το διασκορπισμό του περιεχομένου του δοχείου. Αντί του δοχείου μπορεί να υπάρχει πρόσθετος φορητός πυροσβεστήρας κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου. Άρθρο 13 Χώροι που περιέχουν μηχανές εσωτερικής καύσης 1.Στους χώρους πλοίων Κατηγορίας ΙΓ στους οποίους βρίσκονται μηχανές εσωτερικής καύσης, που χρησιμοποιούνται, είτε για την πρόωση του πλοίου είτε για βοηθητικούς σκοπούς εφ’ όσον έχουν στην περίπτωση αυτή συνολική ισχύ τουλάχιστον 1.000 ίππων (ΒΗΡ), πρέπει να υπάρχει ένα τουλάχιστον από τα μόνιμα συστήματα κατάσβεσης πυρκαϊάς, που προβλέπονται από την παράγ. 1 του άρθρου 12. 2.Επί πλέον των συστημάτων της προηγούμενης παραγράφου πρέπει να υπάρχουν: (α)Ένας πυροσβεστήρας αφρού χωρητικότητας τουλάχιστον 50 λίτρων ή διοξειδίου του άνθρακα τουλάχιστον 20 χιλιογράμμων, ή σκόνης τουλάχιστον 12 χιλιογράμμων. (β)Ένας φορητός πυροσβεστήρας κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου, για κάθε 1.000 ίππων (ΒΗΡ) ιπποδύναμης των μηχανών, ή κλάσματος αυτών και πάντως όχι λιγότεροι από δύο, ούτε περισσότεροι από έξη. Οι μισοί τουλάχιστον από τους πυροσβεστήρες αυτούς πρέπει να είναι κατάλληλοι για κατάσβεση πυρκαϊών παρουσία ηλεκτρικού ρεύματος. Άρθρο 14 Χώροι που περιέχουν ατμομηχανές 1.Στους χώρους πλοίων Κατηγορίας ΙΓ, στους οποίους είναι εγκατεστημένοι ατμοστρόβιλοι, ή κλειστές ατμομηχανές που λιπαίνονται με πίεση και χρησιμοποιούνται είτε για την πρόωση του πλοίου είτε για βοηθητικούς σκοπούς εφ’ όσον έχουν στην δεύτερη αυτή περίπτωση συνολική ιπποδύναμη τουλάχιστο 1.000 ίππων (SΗΡ), πρέπει να υπάρχουν: (Αντί για τη σελ. 334,705(α) Σελ. 334,705(β) Τεύχος 1279-Σελ. 25 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων 19.Γ.κ.4 (α)Πυροσβεστήρες αφρού χωρητικότητας τουλάχιστον 50 λίτρων ο καθένας, ή διοξειδίου του άνθρακα τουλάχιστον 20 χιλιογράμμων, ή σκόνης 12 χιλιογράμμων ο καθένας, επαρκείς σε αριθμό ώστε να είναι δυνατή η εκτόξευση αφρού ή διοξειδίου του άνθρακα, ή σκόνης σε οποιοδήποτε σημείο του συστήματος λίπανσης με πίεση, καθώς και σε οποιοδήποτε τμήμα του περιβλήματος που περικλείνει τα μέρη των ατμοστροβίλων, των μηχανών ή του συνδεδεμένου με αυτούς μηχανισμού που λιπαίνονται με πίεση. Οι πυροσβεστήρες αυτοί δεν απαιτούνται εφ’ όσον οι χώροι προστατεύονται με μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 12 ή της παραγράφου 1 του άρθρου 13. (β)Ένας φορητός πυροσβεστήρας κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου για κάθε 1.000 ίππων (SΗΡ) ιπποδύναμης των μηχανών ή κλάσματος αυτών και πάντως όχι λιγότεροι από δύο, ούτε περισσότεροι από έξη ή επί πλέον εκείνων που προβλέπονται από την παράγραφο 2 του άρθρου 13. Άρθρο 15 Εξάρτυση πυροσβέστη Κάθε επιβατηγό πλοίο Κατηγορίας ΙΓ πρέπει να φέρει εξαρτύσεις πυροσβέστη σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού 17 του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των Τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974. (Π.Δ. 541/84 όπως τροποποιήθηκε με το Π.Δ. 136/95). Άρθρο 16 Σύνδεσμος διεθνούς τύπου για σύνδεση με την ξηρά 1.Κάθε πλοίο Κατηγορίας ΙΓ με ολική χωρητικότητα μεγαλύτερη από 1.000 κόρους πρέπει να είναι εφοδιασμένο με ένα τουλάχιστον σύνδεσμο διεθνούς τύπου για σύνδεση με την ξηρά, ο οποίος να πληροί τις απαιτήσεις του Κανονισμού 19 του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 ώστε να είναι δυνατή η τροφοδότηση με νερό του δικτύου πυρκαϊάς του πλοίου από άλλο πλοίο, ή από την ξηρά. 2.Η χρησιμοποίηση του συνδέσμου αυτού πρέπει να είναι δυνατή από οποιαδήποτε πλευρά του πλοίου. Πλοία Κατηγορίας ΙΒ Άρθρο 17 1.Τα πλοία της κατηγορίας ΙΒ πρέπει να πληρούν από πλευράς πυροσβεστικών μέσων τις σχετικές απαιτήσεις του Μέρους Α καθώς και του Μέρους Β ή Γ (ανάλογα με τον αριθμό των επιβατών που μεταφέρουν) του Κεφαλαίου ΙΙ-2 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974. 2.Τα πλοία της Κατηγορίας ΙΒ όταν εκτελούν διεθνείς πλόες φέρουν τις εξαρτύσεις πυροσβέστη που καθορίζονται στο άρθρο 15 του παρόντος Κανονισμού ενώ όταν δεν εκτελούν διεθνείς πλόες Σελ. 334,706(β) Τεύχος 1279-Σελ. 26 φέρουν τις εξαρτύσεις πυροσβέστη που καθορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 19 του παρόντος Κανονισμού. 3.Τα πλοία Κατηγορίας ΙΒ οφείλουν να πληρούν επίσης τις ειδικές απαιτήσεις των παραγράφων 1, 2, 3 και 4 του άρθρου 8, 3.β και 6 του άρθρου 9, 1 και 2 του άρθρου 10, 5 του άρθρου 57, 2 α.ιιι, 4.δ και 4.ε του άρθρου 58, 1 και 3 του άρθρου 59, 8 και 9 του άρθρου 64, 7 και 8 του άρθρου 65, 4 του άρθρου 66 και 2 του άρθρου 67 του Κανονισμού αυτού. Πλοία Κατηγορίας ΙΑ Άρθρο 1 Ορισμοί Κατά τον παρόντα Κανονισμό νοείται: Ο Υπουργός: Ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. Η ΔΕΕΠ: Η Διεύθυνση Ελέγχου Εμπορικών Πλοίων. Το Πλοίο: Κάθε σκάφος προορισμένο να μετακινείται στο νερό, για μεταφορά προσώπων ή πραγμάτων, ρυμούλκηση, επιθαλάσσια αρωγή, αλιεία, αναψυχή, επιστημονικές έρευνες ή άλλο σκοπό. Το Επιβατηγό πλοίο: Κάθε πλοίο που μεταφέρει περισσότερους από 12 επιβάτες. Το Φορτηγό πλοίο: Κάθε πλοίο που δεν είναι επιβατηγό. Το Τουριστικό πλοίο: Κάθε πλοίο που απασχολείται στην εκτέλεση κυκλικών πλόων θαλάσσιας περιήγησης και αναψυχής, μεταφορικής ικανότητας μέχρι 25 επιβατών. Το δυναμικά υποστηριζόμενο πλοίο: Το σκάφος το οποίο κινείται επάνω, ή υπεράνω του ύδατος και το οποίο έχει χαρακτηριστικά διάφορα απ’ αυτά των συμβατικών πλοίων, στα οποία εφαρμόζονται οι Διεθνείς Συμβάσεις που ισχύουν, ειδικότερα η Διεθνής Σύμβαση «περί ασφαλείας της ανθρωπίνης ζωής εν θαλάσση» και η Διεθνής Σύμβαση «περί γραμμών φορτώσεως», ώστε να απαιτείται η λήψη εναλλακτικών μέτρων προς επίτευξη ισοδυνάμων επιπέδων ασφαλείας. (Αντί για τη σελ. 334,701(α) Σελ. 334,701(β) Τεύχος 1279-Σελ. 21 Με την επιφύλαξη της ανωτέρω γενικής έννοιας, μπορεί να θεωρηθεί ως δυναμικά υποστηριζόμενο σκάφος, το σκάφος το οποίο συγκεντρώνει τουλάχιστο ένα από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: (1)Το βάρος του ή σημαντικό τμήμα αυτού, εξουδετερώνεται με την επίδραση αντιρρόπων μη υδροστατικών δυνάμεων που αναπτύσσονται κάτω από ορισμένες συνθήκες λειτουργίας. (2)Το σκάφος είναι ικανό να λειτουργεί σε τέτοιες ταχύτητες ώστε ο λόγος V/v (g΄L) να είναι ίσος ή μεγαλύτερος του 0,9 όπου: V = η μέγιστη ταχύτητα L = το μήκος στην ίσαλο και g = η οφειλόμενη στη βαρύτητα επιτάχυνση. Τα ανωτέρω στοιχεία εκφράζονται σε μονάδες του αυτού συστήματος. Το Δεξαμενόπλοιο: Φορτηγό πλοίο κατασκευασμένο ή διασκευασμένο για τη μεταφορά χύμα υγρών φορτίων εύφλεκτης φύσης κυρίως. Το Αλιευτικό πλοίο: Πλοίο που χρησιμοποιείται για την αλιεία, κατεργασία ή μεταφορά αλιευμάτων. Το Χημικό Δεξαμενόπλοιο: Το δεξαμενόπλοιο που κατασκευάσθηκε (ή προσαρμόστηκε) και χρησιμοποιείται για τη μεταφορά χύμα οποιουδήποτε υγρού προϊόντος εύφλεκτης φύσης που είναι καταχωριμένο είτε: (α)στο κεφάλαιο 17 του Διεθνή Κώδικα για την Κατασκευή και Εξοπλισμό των πλοίων που Μεταφέρουν Επικίνδυνα Χημικά Χύμα που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή Ναυτικής Ασφαλείας με την απόφαση MSC. 4(48), ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Διεθνής Κώδικας Χημικών Χύμα», όπως μπορεί να τροποποιηθεί από το Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ), είτε (β)στο κεφάλαιο VI του Κώδικα για την Κατασκευή και τον Εξοπλισμό των Πλοίων που μεταφέρουν Επικίνδυνα Χημικά Χύμα που υιοθετήθηκε από τη Συνέλευση του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού με την απόφαση Α 212 (VII) ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Κώδικας Χημικών Χύμα» όπως τροποποιήθηκε ή μπορεί να τροποποιηθεί από το Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ). Το Υγραεριοφόρο πλοίο: Το δεξαμενόπλοιο που κατασκευάσθηκε (ή προσαρμόσθηκε) και χρησιμοποιείται για τη μεταφορά χύμα οποιουδήποτε υγροποιημένου αερίου ή άλλων προϊόντων εύφλεκτης φύσης καταχωριμένων είτε: (α)στο κεφάλαιο 19 του Διεθνή Κώδικα για την Κατασκευή και τον Εξοπλισμό των Πλοίων που Μεταφέρουν Υγροποιημένα Αέρια Χύμα που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή Ναυτιλιακής Ασφάλειας με την απόφαση MSC. 5(48) ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Διεθνής Κώδικας Υγραεριοφόρων» όπως μπορεί να τροποποιηθεί από το Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό, είτε (β)στο κεφάλαιο XIX του Κώδικα για την Κατασκευή και τον Εξοπλισμό των Πλοίων που Μεταφέρουν Υγροποιημένα Αέρια Χύμα, που υιοθετήθηκε από τη Συνέλευση του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού με την απόφαση Α. 328 (IX), ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Κώδικας Υγραεριοφόρων» όπως τροποποιήθηκε ή μπορεί να τροποποιηθεί από το Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό. Το πλοίο συνδυασμένων μεταφορών-: Το δεξαμενόπλοιο που προορίζεται για τη μεταφορά πετρελαίου ή εναλλακτικά - στερεών χύμα φορτίων. Σελ. 334,702(β) Τεύχος 1279-Σελ. 22 Ο Πλοίαρχος: Αυτός που ασκεί τη διακυβέρνηση του πλοίου. Το πλήρωμα: Το σύνολο των προσώπων που είναι ναυτολογημένα στο πλοίο, ή απασχολούνται με οποιαδήποτε ιδιότητα στο πλοίο για τις ανάγκες του, εκτός από τον Πλοίαρχο. Ο επιβάτης: Κάθε πρόσωπο που επιβαίνει στο πλοίο, εκτός από τον Πλοίαρχο, το πλήρωμα και τα παιδιά που είναι ηλικίας κάτω του ενός (1) έτους. Το μήκος του πλοίου: Το ολικό μήκος του πλοίου. Οι χώροι ενδιαίτησης: Οι χώροι που χρησιμοποιούνται ως κοινόχρηστοι χώροι, διάδρομοι, χώροι υγιεινής, θαλαμίσκοι, γραφεία, νοσοκομεία, κινηματογράφοι, χώροι παιγνιδιών και ασχολιών, κουρεία, κυλικεία, που δεν περιέχουν συσκευές μαγειρικής καθώς και οι παρόμοιοι χώροι. Οι κοινόχρηστοι χώροι: Τα τμήματα των χώρων ενδιαίτησης που χρησιμοποιούνται ως προθάλαμοι, τραπεζαρίες, χώροι παραμονής (σαλόνια) και παρόμοιοι μόνιμα περίκλειστοι χώροι. Οι χώροι υπηρεσίας: Οι χώροι που χρησιμοποιούνται ως μαγειρεία, κυλικεία που περιέχουν συσκευές μαγειρικής, ερμάρια, χώροι ταχυδρομείου και αξιών, αποθήκες, εργαστήρια εκτός από εκείνα που αποτελούν μέρος του χώρου μηχανών, και παρόμοιοι χώροι και οχετοί προς τέτοιους χώρους. Οι χώροι φορτίου: Οι χώροι που χρησιμοποιούνται για φορτία, περιλαμβανομένων των πετρελαιοδεξαμενών φορτίου και οι οχετοί προς τέτοιους χώρους εκτός από τους χώρους οχημάτων των επιβατηγών οχηματαγωγών πλοίων. Οι χώροι μηχανών: Οι χώροι που περιέχουν μηχανές πρόωσης λέβητες, μονάδες καυσίμου πετρελαίου, μηχανές ατμού και εσωτερικής καύσης, γεννήτριες και μεγάλες ηλεκτρικές μηχανές, σταθμούς παραλαβής πετρελαίου, ψυκτικά μηχανήματα, σταθερωτήρες, μηχανήματα αερισμού και κλιματισμού και παρόμοιοι χώροι και οχετοί προς τέτοιους χώρους. Η μονάδα καυσίμου πετρελαίου: Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για την προπαρασκευή καυσίμου πετρελαίου, για τη διοχέτευσή του σε πετρελαιολέβητα ή ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για την προπαρασκευή πετρελαίου, που έχει θερμανθεί για τη διοχέτευσή του σε μηχανή εσωτερικής καύσης και περιλαμβάνει οποιαδήποτε αντλία κατάθλιψης πετρελαίου, φίλτρα και θερμαντήρες για πετρέλαιο σε πίεση μεγαλύτερη από 0,18 Ν/ΜΜ 2 . Οι σταθμοί ελέγχου: Οι χώροι στους οποίους ευρίσκονται οι ραδιοτηλεγραφικές συσκευές του πλοίου, ή τα κύρια όργανα ναυσιπλοΐας, ή η πηγή ενέργειας ανάγκης, ή όπου είναι συγκεντρωμένες οι συσκευές καταγραφής ή ελέγχου πυρκαϊάς. Το νεκρό βάρος: Η διαφορά μεταξύ του εκτοπίσματος του πλοίου εμφόρτου μέχρι της γραμμής φόρτωσης θέρους και του βάρους του πλοίου σε μετρικούς τόννους. Ο διεθνής πλους: Ο πλους από Ελληνικό λιμάνι σε λιμάνι του εξωτερικού και αντίστροφα καθώς και ο πλους μεταξύ λιμανιών του εξωτερικού που δεν βρίσκονται στην ίδια χώρα. 19.Γ.κ.4 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων Ο πλους εσωτερικού: Ο πλους μεταξύ Ελληνικών λιμανιών καθώς και ο πλους μεταξύ λιμανιών του εξωτερικού που ευρίσκονται στην ίδια χώρα. Ο πλους μεγάλης ακτοπλοΐας: Ο πλους εσωτερικού που δεν είναι μικρής διάρκειας. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται ενδεικτικά οι πλόες από Πειραιά για Κέρκυρα, Βόρεια Ελλάδα, Χίο, Μυτιλήνη, Κρήτη, Δωδεκάνησα κλπ. Ο πλους μικρής ακτοπλοΐας: Ο μικρής διάρκειας πλους εσωτερικού μέσα σε σχετικά προστατευμένες θαλάσσιες περιοχές κατά τον οποίο το πλοίο δεν απομακρύνεται περισσότερο από είκοσι (20) ναυτικά μίλια από την πλησιέστερη ακτή. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται ενδεικτικά οι πλόες από Πειραιά για Κυκλάδες, Βόρειες Σποράδες, Ζάκυνθο, Κεφαλληνία, λιμάνια Ακαρνανίας και Αμβρακικού που προεκτείνονται και μέχρι Κέρκυρας ή Πελοπονήσσου ανατολικά του Ταίναρου. Ο πλους περιορισμένης έκτασης: Ο πλους εσωτερικού μέσα στον ίδιο ή σε συνεχόμενους κόλπους ή προστατευμένες περιοχές. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται ενδεικτικά οι πλόες από Πειραιά για λιμάνια Σαρωνικού και Αργολικού, από λιμάνι του Ν. ή Β. Ευβοϊκού για λιμάνια Ν. ή Β. Ευβοϊκού μέχρι Βόλο, από λιμάνια Κορινθιακού μέχρι Πάτρα. Ο τοπικός πλους: Ο πλους εσωτερικού μικρών συνήθως μηχανοκίνητων σκαφών μεταξύ λιμανιών ή όρμων που απέχουν μεταξύ τους λιγότερο από 6 ναυτικά μίλια, για εξυπηρέτηση συγκοινωνιακών αναγκών. Άρθρο 18 1.Τα πλοία της Κατηγορίας ΙΑ πρέπει να πληρούν από πλευράς πυροσβεστικών μέσων τις σχετικές απαιτήσεις των Μερών Α και Β του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974. (Π.Δ 541 /84-ΦΕΚ 198Α/84). Πλοία της κατηγορίας αυτής των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή βρίσκονταν σε παραμφερές στάδιο κατασκευής την ή μετά την 1-7-1986 ή προήλθαν από μετασκευή φορτηγών πλοίων που άρχισε μετά την ημερομηνία αυτή, πρέπει επιπλέον να πληρούν από πλευράς πυροσβεστικών μέσων, τις σχετικές απαιτήσεις του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1983 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 (ΠΔ 126/87-ΦΕΚ 70Α/87). 2.Τα πλοία της Κατηγορίας ΙΑ όταν εκτελούν διεθνείς πλόες φέρουν τις εξαρτύσεις πυροσβέστη που καθορίζονται στο άρθρο 15 του παρόντος Κανονισμού ενώ όταν δεν εκτελούν διεθνείς πλόες φέρουν τις εξαρτύσεις πυροσβέστη που καθορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 19 του παρόντος Κανονισμού. 3.Τα πλοία Κατηγορίας ΙΑ οφείλουν να πληρούν επίσης τις ειδικές απαιτήσεις της παραγράφου 3 του άρθρου 17 του Κανονισμού αυτού. Πλοία Κατηγορίας II Άρθρο 19 1.Τα πλοία Κατηγορίας II πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των άρθρων 8 (εκτός από την παράγραφο 6 αυτού), 9, 10, 11, 12, 13, 14 και 16 όπως αυτές ισχύουν για πλοία κατηγορίας ΙΓ. 2.Κάθε πλοίο της κατηγορίας αυτής μήκους 33 μέχρι και 60 μέτρων πρέπει να φέρει μία εξάρτυση πυροσβέστη και μήκους άνω των 60 μέτρων δύο. Πλοία ολικής χωρητικότητας μεγαλύτερης των 10.000 κόρων πρέπει να φέρουν τουλάχιστον τρεις εξαρτύσεις πυροσβέστη και ολικής χωρητικότητας μεγαλύτερης των 20.000 κόρων τουλάχιστον τέσσερις. Οι εξαρτύσεις αυτές πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 67 του Κανονισμού αυτού, να είναι έτοιμες για χρήση και να βρίσκονται σε θέσεις εύκολα προσιτές, κατάλληλα σημασμένες και σε αρκετή απόσταση η μία από την άλλη. 19.Γ.κ.4 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων Πλοία Κατηγορίας ΙΙΙ Μήκους 33 μέτρων και άνω Άρθρο 20 Αντλίες πυρκαϊάς- Κύριο δίκτυο πυρκαϊάς – Σωληνώσεις θαλασσινού νερού Λήψεις – Εύκαμπτοι σωλήνες και ακροσωλήνια 1.Κάθε πλοίο Κατηγορίας III μήκους 33 μέτρων και άνω πρέπει: (α)Να φέρει τα μέσα που καθορίζονται στο άρθρο αυτό, με τα οποία να είναι δυνατή η εκτόξευση, μίας τουλάχιστον προβολής νερού μέχρι οποιοδήποτε σημείο του πλοίου που είναι κανονικά προσιτό κατά τη διάρκεια του ταξιδίου στους επιβάτες ή στο πλήρωμα και μέχρι οποιοδήποτε σημείο οποιουδήποτε χώρου φορτίου, όταν αυτός είναι κενός. (β)Να φέρει μία τουλάχιστον μηχανοκίνητη αντλία πυρκαϊάς η οποία να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 57, ικανή να παρέχει μία τουλάχιστον προβολή νερού με τη χρησιμοποίηση ευκάμπτου σωλήνα και ακροσωληνίου που προσαρμόζονται σε οποιαδήποτε λήψη του πλοίου. (γ)Να φέρει πρόσθετη μηχανοκίνητη αντλία πυρκαϊάς ανάγκης με μόνιμο σύνδεσμο θάλασσας, μόνιμα συνδεδεμένη στο δίκτυο πυρκαϊάς. Η αντλία αυτή, η πηγή ενέργειά της και το επιστόμιο αναρρόφησης θάλασσας δεν πρέπει να είναι εγκατεστημένα στο διαμέρισμα όπου βρίσκεται η αντλία που αναφέρεται στην παράγραφο 1β του άρθρου αυτού. Η αντλία αυτή πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 1β του άρθρου αυτού και δεν πρέπει να είναι βενζινοκίνητη. (δ)Να διαθέτει κύριο δίκτυο πυρκαϊάς, σωληνώσεις θαλασσινού νερού, λήψεις και ακροσωλήνια τα οποία πληρούν τις απαιτήσεις των άρθρων 58 και 59. (ε)Να διαθέτει ένα τουλάχιστο εύκαμπτο σωλήνα πυρκαϊάς για κάθε λήψη τοποθετημένη σύμφωνα με τον παρόντα Κανονισμό. (στ)Να διαθέτει μία τουλάχιστο λήψη πυρκαϊάς στους χώρους των λεβήτων ή του μηχανοστασίου. Σε κάθε λήψη τοποθετημένη σύμφωνα με τον Κανονισμό αυτό στους πιο πάνω χώρους, πρέπει να υπάρχουν για κάθε εύκαμπτο σωλήνα πυρκαϊάς, από ένα ακροσωλήνιο προβολής και ραντισμού ή ένα μικτού τύπου. 2.Πλοία της Κατηγορίας αυτής εφοδιασμένα, κατά τη δημοσίευση του παρόντος Κανονισμού, με βενζινοκίνητη αντλία πυρκαϊάς ανάγκης πρέπει να την αντικαταστήσουν με την προβλεπόμενη από το εδάφιο (γ) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου αντλία μέχρι την πρώτη ετήσια επιθεώρηση που θα πραγματοποιηθεί μετά την πάροδο τριμήνου από την ημερομηνία δημοσίευσης του Κανονισμού αυτού. Άρθρο 21 Φορητοί πυροσβεστήρες 1.Στους χώρους ενδιαίτησης και υπηρεσίας πλοίου Κατηγορίας III μήκους 33 μέτρων και άνω που βρίσκονται πάνω από το κατάστρωμα στεγανών διαφραγμάτων πρέπει να υπάρχουν επαρκείς φορητοί πυροσβεστήρες από τους οποίους ένας τουλάχιστον να είναι αμέσως διαθέσιμος σε κάθε χώρο. 2.Στους χώρους ενδιαίτησης και υπηρεσίας που βρίσκονται κάτω από το κατάστρωμα στεγανών διαφραγμάτων πρέπει να υπάρχουν δύο τουλάχιστον φορητοί πυροσβεστήρες σε κάθε στεγανό διαμέρισμα. 3.Σε κάθε μαγειρείο πρέπει να υπάρχει διαθέσιμος για χρήση ένας τουλάχιστον κατάλληλος φορητός πυροσβεστήρας. Στις περιπτώσεις που η επιφάνεια του μαγειρείου είναι μεγαλύτερη από 46 τετραγωνικά μέτρα πρέπει να υπάρχουν δύο τέτοιοι πυροσβεστήρες. Άρθρο 22 Χώροι όπου υπάρχουν πετρελαιολέβητες ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου 1.Σε χώρους πλοίων Κατηγορίας III μήκους 33 μέτρων και άνω όπου υπάρχουν πετρελαιολέβητες ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου, που χρησιμοποιούνται για σκοπούς πρόωσης πρέπει να υπάρχει ένα τουλάχιστον από τα μόνιμα συστήματα κατάσβεσης πυρκαϊάς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 12 του παρόντος Κανονισμού. 2.Επί πλέον της απαίτησης της προηγούμενης παραγράφου πρέπει να υπάρχουν: (α)Μέσα σε κάθε λεβητοστάσιο δύο τουλάχιστον πυροσβεστήρες αφρού χωρητικότητας τουλάχιστον 50 λίτρων ο καθένας, ή διοξειδίου του άνθρακα τουλάχιστον 20 χιλιογράμμων, ή σκόνης τουλάχιστον 12 χιλιογράμμων. Οι πυροσβεστήρες αυτοί πρέπει να είναι επαρκείς σε αριθμό και τοποθετημένοι σε θέσεις εύκολα προσιτές σε περίπτωση πυρκαϊάς ώστε να είναι δυνατή η εκτόξευση του αφρού, ή διοξειδίου του άνθρακα, ή της σκόνης σε κάθε σημείο του λεβητοστασίου, ή των χώρων όπου είναι εγκατεστημένο τμήμα μονάδας καυσίμου πετρελαίου. (β)Μέσα σε κάθε χώρο όπου γίνεται αφή πυράς ή βρίσκονται τμήματα μονάδας καυσίμου πετρελαίου δύο τουλάχιστον φορητοί πυροσβεστήρες κατάλληλοι για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου. (γ)Μέσα σε κάθε χώρο όπου γίνεται αφή πυράς, ένα δοχείο άμμου το οποίο να περιέχει τουλάχιστον 0,15 κυβικά μέτρα άμμου, ή άλλου ξηρού υλικού κατάλληλου για γρήγορη κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου, μαζί με μικρό φτυάρι για το διασκορπισμό του περιεχομένου του δοχείου. Αντί του δοχείου άμμου μπορεί να υπάρχει πρόσθετος φορητός πυροσβεστήρας κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου. Άρθρο 23 Χώροι όπου υπάρχουν μηχανές εσωτερικής καύσης Σε χώρους πλοίων Κατηγορίας III μήκους 33 μέτρων και άνω όπου υπάρχουν μηχανές εσωτερικής καύσης εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 13 του παρόντος Κανονισμού. Άρθρο 24 Εξάρτυση πυροσβέστη Κάθε πλοίο κατηγορίας III πρέπει να φέρει τις εξαρτύσεις πυροσβέστη που καθορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 19 του παρόντος κανονισμού. Πλοία Κατηγορίας III Μήκους κάτω των 33 μέτρων Άρθρο 25 Αντλίες πυρκαϊάς - Λήψεις Εύκαμπτοι σωλήνες και ακροσωλήνια 1.Κάθε πλοίο κατηγορίας III μήκους κάτω των 33 μέτρων πρέπει να φέρει: (α)Μηχανοκίνητη αλλά όχι βενζινοκίνητη αντλία με μόνιμο επιστόμιο αναρρόφησης, (εξαρτημένη ή όχι από την κύρια μηχανή). (β)Εύκαμπτο σωλήνα με ακροσωλήνιο διαμέτρου τουλάχιστον 10 χιλιοστομέτρων. (γ)Από ένα ακροσωλήνιο προβολής και ραντισμού ή ένα μικτού τύπου. 2.Η αντλία της παραγράφου 1.α. πρέπει να είναι ικανή να παρέχει προβολή νερού σε απόσταση τουλάχιστον 5 μέτρων προς οποιοδήποτε σημείο του πλοίου δια μέσου του εύκαμπτου σωλήνα και του ακροσωληνίου της παραγράφου 1.β. 3.Προκειμένου για πλοία της Κατηγορίας αυτής μήκους 15 μέτρων και άνω η αντλία και το επιστόμιο αναρρόφησής της πρέπει να είναι τοποθετημένα εκτός του μηχανοστασίου και να έχει ανεξάρτητη κίνηση. Οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 20 εφαρμόζονται και στα πλοία της Κατηγορίας αυτής. Άρθρο 2 Κατάταξη πλοίων σε κατηγορίες Για την εφαρμογή του Κανονισμού αυτού τα πλοία στα οποία αυτός εφαρμόζεται, κατατάσσονται στις ακόλουθες κατηγορίες: Κατηγορία ΙΑ: Επιβατηγά πλοία: (α)Διεθνών πλόων (β)Πλόων μεγάλης ακτοπλοΐας και (γ)Πλόων μικρής ακτοπλοΐας άνω των 500 ΚΟΧ. των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή βρίσκονταν σε παρόμοιο στάδιο κατασκευής την, ή μετά την 1-9-1984, ή προήλθαν από μετασκευή φορτηγών πλοίων που άρχισε μετά την ημερομηνία αυτή. Κατηγορία ΙΒ: Επιβατηγά πλοία: (α)Διεθνών πλόων (β)Πλόων μεγάλης ακτοπλοΐας και (γ)Πλόων μικρής ακτοπλοΐας άνω των 500 ΚΟΧ. των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή βρίσκονταν σε παρόμοιο στάδιο κατασκευής την, ή μετά την 25-5-1980, αλλά πριν από την 1-9-84, ή προήλθαν από μετασκευή φορτηγών που άρχισε την, ή μετά την 25-5 1980, αλλά πριν από την 1-9-1984. Κατηγορία ΙΓ: Όλα τα επιβατηγά πλοία διεθνών πλόων που δεν ανήκουν στις κατηγορίες ΙΑ και ΙΒ. Κατηγορία II: Επιβατηγά πλοία που εκτελούν πλόες μεγάλης ακτοπλοΐας και δεν ανήκουν στις κατηγορίες ΙΑ και ΙΒ. Κατηγορία III: Επιβατηγά πλοία που εκτελούν πλόες μικρής ακτοπλοΐας και δεν ανήκουν στις κατηγορίες ΙΑ και ΙΒ. Κατηγορία IV: Επιβατηγά πλοία που εκτελούν πλόες περιορισμένης έκτασης ή τοπικούς. Κατηγορία V: Τουριστικά πλοία. Κατηγορία VI: Δυναμικά υποστηριζόμενα πλοία. Πλοία κατηγορίας V ΙΙΑ: Φορτηγά πλοία διεθνών πλόων ολικής χωρητικότητας 500 κόρων και άνω των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε, ή τα οποία βρίσκονταν σε παρόμοιο στάδιο κατασκευής πριν από την 1-9-1984. Πλοία κατηγορίας V ΙΙΒ: Φορτηγά πλοία διεθνών πλόων ολικής χωρητικότητας 500 κόρων και άνω των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε, ή τα οποία βρίσκονταν σε παρόμοιο στάδιο κατασκευής την, ή μετά την 1-9-1984. Πλοία κατηγορίας V ΙΙΓ: Φορτηγά πλοία διεθνών πλόων ολικής χωρητικότητας κάτω των 500 κόρων. Πλοία κατηγορίας VIII: Φορτηγά πλοία που εκτελούν πλόες εσωτερικού. Κατηγορία IX Α: Δεξαμενόπλοια διεθνών πλόων ολικής χωρητικότητας 500 κόρων και άνω των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε, ή τα οποία βρίσκονταν σε παρεμφερές στάδιο κατασκευής πριν από την 1-9-1984. Κατηγορία IX Β: Δεξαμενόπλοια διεθνών πλόων ολικής χωρητικότητας 500 κόρων και άνω των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε, ή τα οποία βρίσκονταν σε παρεμφερές στάδιο κατασκευής την ή μετά την 1-9-1984. Κατηγορία IX Γ: Δεξαμενόπλοια διεθνών πλόων ολικής χωρητικότητας κάτω των 500 κόρων. Κατηγορία Χ: Δεξαμενόπλοια που εκτελούν πλόες εσωτερικού. Κατηγορία XI: Ρυμουλκά και ναυαγοσωστικά πλοία. Κατηγορία XII: Αλιευτικά πλοία. Κατηγορία XIII: Υγραεριοφόρα πλοία. Κατηγορία XIV: Χημικά Δεξαμενόπλοια. Άρθρο 26 Φορητοί πυροσβεστήρες Στους χώρους ενδιαίτησης και υπηρεσίας πλοίου Κατηγορίας III μήκους κάτω από 33 μέτρων πρέπει να υπάρχουν επαρκείς σε αριθμό φορητοί πυροσβεστήρες από τους οποίους ένας τουλάχιστον να είναι αμέσως διαθέσιμος σε κάθε χώρο. Επίσης σε κάθε μαγειρείο πρέπει να υπάρχει διαθέσιμος για χρήση ένας τουλάχιστον κατάλληλος φορητός πυροσβεστήρας. (Αντί για τη σελ. 334,707(α) Σελ. 334,707(β) Τεύχος 1279-Σελ. 27 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων 19.Γ.κ.4 Άρθρο 27 Χώροι όπου υπάρχουν πετρελαιολέβητες ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου Σε χώρους πλοίων Κατηγορίας III μήκους κάτω των 33 μέτρων όπου υπάρχουν πετρελαιολέβητες, ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου εφαρμόζονται οι διατάξεις των παραγράφων 2.α, 2.β και 2.γ του άρθρου 22 του παρόντος Κανονισμού. Άρθρο 28 Χώροι μηχανών όπου υπάρχουν μηχανές πρόωσης εσωτερικής καύσης 1.Πλοία Κατηγορίας III μήκους 20 μέτρων και. άνω αλλά κάτω των 33 μέτρων πρέπει να φέρουν σε κάθε χώρο που υπάρχουν προωστήριες μηχανές εσωτερικής καύσης, τρείς (3) φορητούς πυροσβεστήρες κατάλληλους για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου, από τους οποίους οι δύο τουλάχιστον πρέπει να είναι κατάλληλοι για κατάσβεση πυρκαϊών παρουσία ηλεκτρικού ρεύματος. 2.Πλοία Κατηγορίας III μήκους μικροτέρου των 20 μέτρων πρέπει να φέρουν στους πιο πάνω χώρους δύο (2) τέτοιους φορητούς πυροσβεστήρες, από τους οποίους ένας τουλάχιστον πρέπει να είναι κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών παρουσία ηλεκτρικού ρεύματος. Πλοία Κατηγορίας IV Μήκους 33 μέτρων και άνω Άρθρο 29 1.Πλοία Κατηγορίας IV μήκους 33 μέτρων και άνω, πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των άρθρων 20 και 21 του παρόντος Κανονισμού, όπως αυτές ισχύουν για πλοία Κατηγορίας III μήκους 33 μέτρων και άνω. 2.Τα πλοία της προηγούμενης παραγράφου πρέπει να φέρουν επίσης στους χώρους μηχανών τα πυροσβεστικά μέσα που προβλέπονται στις παραγράφους 2.α, 2.β και 2.γ του άρθρου 22 ή στις παραγράφους 2.α και 2.β του άρθρου 13 ανάλογα με το είδος των μηχανών. Πλοία Κατηγορίας IV Μήκους κάτω των 33 μέτρων Άρθρο 30 Πλοία Κατηγορίας «IV» πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των άρθρων 25, 26, 27 και 28 όπως αυτές ισχύουν για πλοία Κατηγορίας ΙΙΙ μήκους κάτω των 33 μέτρων. Πλοία Κατηγορίας «V» Άρθρο 31 Πλοία Κατηγορίας «V» πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του Κανονισμού «περί επιθεωρήσεως των τουριστικών πλοίων» όπως αυτός ισχύει κάθε φορά. Σελ. 334,708(β) Τεύχος 1279-Σελ. 28 Πλοία Κατηγορίας «VI» Άρθρο 32 Πλοία Κατηγορίας «VI», πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του Κανονισμού «περί ασφαλείας των δυναμικά υποστηριζομένων σκαφών», όπως αυτός ισχύει κάθε φορά. Άρθρο 33 Χώροι οχημάτων Οι χώροι οχημάτων πλοίων Κατηγοριών Ι, II, III, IV και V, πρέπει να φέρουν τα πυροσβεστικά μέσα που καθορίζονται στα οικεία άρθρα του Κανονισμού «καταλληλότητας οχηματαγωγών πλοίων», όπως αυτός ισχύει κάθε φορά. ΜΕΡΟΣ III ΜΗ ΕΠΙΒΑΤΗΓΑ ΠΛΟΙΑ Πλοία Κατηγορίας VII Α Άρθρο 34 1.Κάθε πλοίο Κατηγορίας VII Α πρέπει να φέρει τα μέσα που καθορίζονται στο άρθρο αυτό ώστε να είναι δυνατή η εκτόξευση, δύο τουλάχιστον προβολών νερού μέχρι οποιοδήποτε σημείο του πλοίου που είναι κανονικά προσιτό κατά τη διάρκεια του ταξιδίου στους επιβαίνοντες και μέχρι οποιοδήποτε σημείο οποιουδήποτε χώρου φορτίου όταν αυτός είναι κενός. (α)Κάθε πλοίο κατηγορίας VII Α ολικής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω πρέπει να φέρει τουλάχιστον δύο μηχανοκίνητες αντλίες πυρκαϊάς, κάθε μια από τις οποίες πρέπει να είναι ικανή να παρέχει δύο τουλάχιστον προβολές νερού ταυτόχρονα από δύο οποιεσδήποτε λήψεις διαμέσου εύκαμπτων σωλήνων και ακροσωληνίων με τα οποία είναι εφοδιασμένο το πλοίο και να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 57. (β)Κάθε πλοίο Κατηγορίας VII Α, ολικής χωρητικότητας κάτω των 1000 κόρων πρέπει να φέρει δύο τουλάχιστον μηχανοκίνητες αντλίες πυρκαϊάς, κάθε μία από τις οποίες πρέπει να είναι ικανή να παρέχει μία τουλάχιστον προβολή νερού από οποιαδήποτε λήψη, εύκαμπτο σωλήνα και ακροσωλήνιο με τα οποία είναι εφοδιασμένο το πλοίο και να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 57. 2.Σε πλοία Κατηγορίας VII Α ολικής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω εάν πυρκαϊά σε οποιοδήποτε διαμέρισμα μπορεί να θέσει όλες τις αντλίες εκτός λειτουργίας πρέπει να υπάρχει άλλο εναλλακτικό μέσο στο πλοίο για την κατάσβεση της πυρκαϊάς. Σε πλοία ολικής χωρητικότητας 2000 κόρων και άνω το εναλλακτικό αυτό μέσο θα είναι μία μόνιμη αντλία κινδύνου η οποία να έχει ανεξάρτητη κίνηση. Η αντλία αυτή πρέπει να είναι ικανή να εκτοξεύει δύο τουλάχιστον προβολές νερού ενώ ταυτόχρονα η πίεση σε οποιαδήποτε λήψη του πλοίου να διατηρείται μεγαλύτερη από 2,6 ατμόσφαιρες. Η προβολή του νερού από οποιαδήποτε λήψη με εύκαμπτο σωλήνα και ακροσωλήνιο πρέπει να εκτοξεύεται μέχρι 13 μέτρα. Σε πλοία ολικής χωρητικότητας 1000 έως 2000 κόρων καθώς και σε πλοία ολικής χωρητικότητας 2000 κόρων και άνω, των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή τα οποία βρίσκονταν σε παρεμφερές στάδιο κατασκευής πριν από την 26η Μαΐου 1965, το παραπάνω εναλλακτικό μέσο μπορεί να είναι μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς που να προστατεύει το χώρο εγκατάστασης των αντλιών πυρκαϊάς. 19.Γ.κ.4 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων 3.Κάθε πλοίο Κατηγορίας VΙΙΑ πρέπει να διαθέτει κύριο δίκτυο πυρκαϊάς, σωληνώσεις θαλασσινού νερού, λήψεις και ακροσωλήνια σύμφωνα με τις απαιτήσεις των άρθρων 58 και 59. (α)Κάθε πλοίο της Κατηγορίας αυτής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω, πρέπει να φέρει επιπλέον των εύκαμπτων σωλήνων που προβλέπονται για τους χώρους μηχανών, έναν εύκαμπτο σωλήνα πυρκαϊάς για κάθε 30 μέτρα μήκους του πλοίου και πάντως όχι λιγότερους από 5 τέτοιους σωλήνες. Το συνολικό μήκος των εύκαμπτων αυτών σωλήνων εκτός από αυτούς των χώρων μηχανών, πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσο με το 60% του μήκους του πλοίου. Επιπλέον πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένας εφεδρικός εύκαμπτος σωλήνας πυρκαϊάς. (β)Κάθε πλοίο της Κατηγορίας αυτής ολικής χωρητικότητας κάτω των 1000 κόρων, πρέπει να φέρει επί πλέον των εύκαμπτων σωλήνων που προβλέπονται για τους χώρους μηχανών, δύο τουλάχιστον εύκαμπτους σωλήνες πυρκαϊάς συνολικού μήκους ίσου τουλάχιστον με το 60% του μήκους του πλοίου και επιπλέον τουλάχιστον ένα εφεδρικό εύκαμπτο σωλήνα πυρκαϊάς. (γ)Σε κάθε χώρο πλοίου της Κατηγορίας αυτής όπου είναι εγκατεστημένοι πετρελαιολέβητες ή προωστήριες μηχανές εσωτερικής καύσης πρέπει να υπάρχουν δύο τουλάχιστον λήψεις πυρκαϊάς μία σε κάθε πλευρά του πλοίου. Επιπλέον εφόσον το πλοίο διαθέτει δίοδο ή διόδους προς το χώρο αυτό δια μέσου της σήραγγας ή των σηράγγων των ελικοφόρων αξόνων πρέπει να υπάρχει λήψη πυρκαϊάς σε κάθε σήραγγα προς την πλευρά του παραπάνω χώρου. Σε κάθε μία από τις λήψεις αυτές πρέπει να υπάρχει εύκαμπτος σωλήνας πυρκαϊάς και από ένα ακροσωλήνιο προβολής και ραντισμού ή ένα μικτού τύπου. Άρθρο 35 Φορητοί πυροσβεστήρες Κάθε πλοίο Κατηγορίας VIΙΑ πρέπει να φέρει επαρκείς σε αριθμό φορητούς πυροσβεστήρες, ώστε ένας τουλάχιστον να είναι αμέσως διαθέσιμος σε κάθε χώρο ενδιαίτησης ή υπηρεσίας. Οι πυροσβεστήρες αυτοί πρέπει να είναι πέντε τουλάχιστον για πλοία ολικής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω και τρεις τουλάχιστον για πλοία ολικής χωρητικότητας 500 μέχρι 1000 κόρων. Άρθρο 3 Εφαρμογή 1.Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 3 του άρθρου αυτού ο παρών Κανονισμός εφαρμόζεται σε όλα τα με Ελληνική σημαία πλοία ολικού μήκους άνω των έξη μέτρων ή ολικής χωρητικότητας άνω των πέντε κόρων. 2.Αρμόδιες Αρχές για τον έλεγχο της εφαρμογής του παρόντος Κανονισμού είναι η Δ.Ε.Ε.Π, οι Ελληνικές Λιμενικές Αρχές ημεδαπής και αλλοδαπής. 3.Στα πλοία που υπόκεινται στις διατάξεις ειδικών Κανονισμών οι οποίοι καλύπτουν μερικά ή ολικά τον τομέα των πυροσβεστικών μέσων εφαρμόζονται ολικά ή μερικά οι αντίστοιχες διατάξεις των Κανονισμών εκείνων. 4.Στα πλοία που εκτελούν πλόες μεταξύ λιμανιών του εξωτερικού τα οποία ανήκουν στην εδαφική αρμοδιότητα της ίδιας χώρας, οι διατάξεις του παρόντος Κανονισμού εφαρμόζονται ανεξάρτητα από τυχόν πρόσθετες απαιτήσεις που επιβάλλονται από τη νομοθεσία της χώρας εκείνης. Άρθρο 36 Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς σε χώρους φορτίου 1.Σε κάθε πλοίο Κατηγορίας VΙΙΑ ολικής χωρητικότητας 2000 κόρων και άνω πρέπει να υπάρχει μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αέριο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 65, για την προστασία κάθε χώρου φορτίου. Πλοία των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε, ή τα οποία βρίσκονταν σε παρεμφερές στάδιο κατασκευής, πριν από την 255-1980 μπορούν να φέρουν στους χώρους φορτίου μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με ατμό αντί με αέριο, με την προϋπόθεση τήρησης των απαιτήσεων των άρθρων 56 και 65. 2.Η ΔΕΕΠ μπορεί να εξαιρέσει πλοίο της Κατηγορίας αυτής από την υποχρέωση εγκατάστασης μονίμου συστήματος κατάσβεσης πυρκαϊάς στα κύτη φορτίου, αν έχει κατασκευασθεί και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μεταφορά σιδηρομεταλλεύματος, άνθρακα, σιτηρών, χλωρής ξυλείας και άκαυστων φορτίων ή φορτίων που παρουσιάζουν μικρό κίνδυνο πυρκαϊάς. Η εξαίρεση αυτή μπορεί να χορηγηθεί μόνον εφόσον το πλοίο διαθέτει χαλύβδινα καλύμματα κυτών και αποτελεσματικά μέσα κλεισίματος όλων των ανεμοδόχων και λοιπών ανοιγμάτων που οδηγούν στα κύτη φορτίου. Άρθρο 37 Χώροι όπου υπάρχουν πετρελαιολέβητες ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου 1.Για την προστασία κάθε χώρου πλοίου Κατηγορίας VIΙΑ όπου υπάρχουν πετρελαιολέβητες ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου πρέπει να υπάρχει ένα τουλάχιστον από τα παρακάτω μόνιμα συστήματα κατάσβεσης πυρκαϊάς: (α)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με ραντισμό νερού υπό πίεση το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 64. (β)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αέριο το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 65. (γ)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αφρό χαμηλής εκτόνωσης το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 66. (δ)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αφρό υψηλής εκτόνωσης το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του Κανονισμού 9 του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1981 της ΠΑΑΖΕΘ 1974 (ΠΔ541/1984-ΦΕΚ 198Α). 2.Πλοία Κατηγορίας VΙΙΑ ολικής χωρητικότητας κάτω των 1000 κόρων των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή τα οποία βρίσκονταν σε παραμφερές στάδιο κατασκευής, πριν από την 25-51980 μπορούν αντί των μόνιμων συστημάτων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, να φέρουν μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με ατμό το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 65. 3.Εφόσον το μηχανοστάσιο δεν χωρίζεται πλήρως από το λεβητοστάσιο με διάφραγμα ή μπορεί να διαρρεύσει καύσιμο πετρέλαιο από το λεβητοστάσιο στο μηχανοστάσιο, τότε το σύνολο των χώρων του λεβητοστασίου και του μηχανοστασίου θεωρείται για τους σκοπούς του άρθρου αυτού ως ένα διαμέρισμα. 4.Επί πλέον των απαιτήσεων της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού πρέπει να υπάρχουν: (α)Μέσα σε κάθε λεβητοστάσιο, όπου υπάρχουν πέντε ή περισσότεροι καυστήρες ένας τουλάχιστον πυροσβεστήρας αφρού χωρητικότητας τουλάχιστον 50 λίτρων, ή διοξειδίου του άνθρακα 20 τουλάχιστον χιλιογράμμων, ή σκόνης 12 τουλάχιστον χιλιογράμμων. Εφόσον οι καυστήρες του λεβητοστασίου είναι λιγότεροι από πέντε πρέπει να υπάρχει για κάθε καυστήρα ένας φορητός πυροσβεστήρας κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου. (β)Μέσα σε κάθε χώρο όπου γίνεται αφή πυράς ή βρίσκονται τμήματα μονάδας καυσίμου πετρελαίου, δύο τουλάχιστον φορητοί πυροσβεστήρες κατάλληλοι για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου επιπλέον εκείνων που απαιτούνται από την παράγ. 4.α. (γ)Μέσα σε κάθε χώρο όπου γίνεται αφή πυράς, ένα δοχείο άμμου ή άλλου ξηρού υλικού κατάλληλου για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου, χωρητικότητας 0.3 τουλάχιστον κυβικών μέτρων για πλοία ολικής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω και 0.15 τουλάχιστον κυβικών μέτρων για πλοία ολικής χωρητικότητας κάτω των 1000 κόρων. Μαζί με το δοχείο πρέπει να υπάρχει ένα μικρό φτυάρι για το διασκορπισμό του περιεχομένου του. Αντί του δοχείου μπορεί να υπάρχει πρόσθετος φορητός πυροσβεστήρας κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου. 5.Στα πλοία της Κατηγορίας VΙΙΑ ολικής χωρητικότητας κάτω των 1000 κόρων, που φέρουν σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με ατμό και το σύστημα αυτό τροφοδοτείται με ατμό από υδραυλωτό λέβητα, πρέπει να υπάρχει, επιπλέον, για προστασία του λεβητοστασίου και των χώρων όπου βρίσκεται η μονάδα καύσιμου πετρελαίου ένας πυροσβεστήρας αφρού χωρητικότητας τουλάχιστον 150 λίτρων ή διοξειδίου του άνθρακα τουλάχιστον 45 χιλιογράμμων ή σκόνης τουλάχιστον 25 χιλιογράμμων. 6.Πλοία της Κατηγορίας VΙΙΑ, χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή τα οποία βρίσκονταν σε παραμφερές στάδιο κατασκευής, πριν από την 26 Μαΐου 1965, μπορούν να φέρουν, ύστερα από έγκριση της ΔΕΕΠ, αντί των μονίμων συστημάτων που προβλέπονται από την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού, μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με ατμό το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 65 υπό τον όρο ότι υπάρχει επί πλέον για την προστασία του λεβητοστασίου και των χώρων όπου βρίσκεται η μονάδα καυσίμου πετρελαίου, ένας πυροσβεστήρας αφρού χωρητικότητας 150 τουλάχιστον λίτρων ή διοξειδίου του άνθρακα 45 τουλάχιστον χιλιογράμμων ή σκόνης 25 τουλάχιστον χιλιογράμμων. (Αντί για τη σελ. 334,709(β) Σελ. 334,709(γ) Τεύχος 1279-Σελ. 29 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων 19.Γ.κ.4 Άρθρο 38 Χώροι όπου υπάρχουν μηχανές εσωτερικής καύσης 1.Για την προστασία κάθε χώρου πλοίου Κατηγορίας VIIΑ μέσα στον οποίο βρίσκονται μηχανές εσωτερικής καύσης, που χρησιμοποιούνται είτε ως κύριο μέσο πρόωσης, είτε για βοηθητικούς σκοπούς και που έχουν στη δεύτερη αυτή περίπτωση συνολική ιπποδύναμη τουλάχιστον 1000 ίππων (ΒΗΡ) πρέπει να υπάρχει ένα τουλάχιστον από τα μόνιμα συστήματα κατάσβεσης πυρκαϊάς που προβλέπονται από την παράγραφο 1 του άρθρου 12. 2.Επί πλέον των απαιτήσεων της προηγουμένης παραγράφου πρέπει να υπάρχουν: (α)Ένας πυροσβεστήρας αφρού χωρητικότητας 50 τουλάχιστον λίτρων ή διοξειδίου του άνθρακα 20 τουλάχιστον χιλιογράμμων, ή σκόνης 12 τουλάχιστον χιλιογράμμων. (β)Φορητοί πυροσβεστήρες κατάλληλοι για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου, ένας για κάθε 1000 ίππους (ΒΗΡ) ιπποδύναμης των μηχανών ή κλάσματός της. Οι πυροσβεστήρες αυτοί δεν πρέπει να είναι λιγότεροι από δύο ούτε απαιτούνται περισσότεροι από έξι, και οι μισοί τουλάχιστον από αυτούς πρέπει να είναι κατάλληλοι για κατάσβεση πυρκαϊών παρουσία ηλεκτρικού ρεύματος. 3.Πλοία Κατηγορίας VΙΙΑ των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή τα οποία βρίσκονταν σε παραμφερές στάδιο κατασκευής, πριν από την 26-5-1965, μπορούν αντί της εγκατάστασης ενός από τα μόνιμα συστήματα κατάσβεσης πυρκαϊάς που προβλέπονται από την παράγραφο 1 του άρθρου αυτού να φέρουν τα πυροσβεστικά μέσα που προβλέπονται από την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού σε διπλάσιο αριθμό. Άρθρο 39 Χώροι όπου υπάρχουν ατμομηχανές 1.Στους χώρους πλοίων Κατηγορίας VΙΙΑ στους οποίους είναι εγκατεστημένοι ατμοστρόβιλοι ή κλειστές ατμομηχανές, που λιπαίνονται με πίεση, και χρησιμοποιούνται είτε για την πρόωση του πλοίου είτε για βοηθητικούς σκοπούς εφ’ όσον έχουν στη δεύτερη αυτή περίπτωση συνολική ιπποδύναμη τουλάχιστον 1000 ίππων (SΗΡ), πρέπει να υπάρχουν. (α)Πυροσβεστήρες αφρού χωρητικότητας 50 τουλάχιστον λίτρων ο καθένας ή πυροσβεστήρες διοξειδίου του άνθρακα 20 τουλάχιστον χιλιογράμμων, ή σκόνης 12 τουλάχιστον χιλιογράμμων ο καθένας, επαρκείς σε αριθμό ώστε να καθίσταται δυνατή η εκτόξευση αφρού ή διοξειδίου του άνθρακα ή σκόνης σε οποιοδήποτε σημείο του συστήματος λίπανσης με πίεση καθώς και σε οποιοδήποτε τμήμα του περιβλήματος των μερών των ατμοστροβίλων, των ατμομηχανών ή του συνδεδεμένου με αυτούς μηχανισμού που λιπαίνονται με πίεση. Σελ. 334,710(γ) Τεύχος 1279-Σελ. 30 Οι πυροσβεστήρες δεν απαιτούνται στους παραπάνω χώρους εφ’ όσον αυτοί προστατεύονται με μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παραγράφου 1 του άρθρου 37 ή της παραγράφου 1 του άρθρου 38. (β)Ένας φορητός πυροσβεστήρας κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου για κάθε 1000 ίππους (SΗΡ) ιπποδύναμης των μηχανών ή κλάσματός της. Οι πυροσβεστήρες αυτοί δεν μπορεί να είναι λιγότεροι από δύο ούτε απαιτείται να είναι περισσότεροι από έξη και πάντως δεν απαιτούνται περισσότεροι εκείνων που προβλέπονται από την παράγραφο 2 του άρθρου 38. Άρθρο 40 Εξαρτύσεις πυροσβέστη Πλοία Κατηγορίας VΙΙΑ πρέπει να φέρουν δύο τουλάχιστον εξαρτύσεις πυροσβέστη. Οι εξαρτύσεις αυτές πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 67 του παρόντος Κανονισμού. Άρθρο 41 Σύνδεσμος διεθνούς τύπου για σύνδεση με την ξηρά 1.Κάθε πλοίο Κατηγορίας VIΙΑ ολικής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω, πρέπει να είναι εφοδιασμένο με ένα τουλάχιστον σύνδεσμο διεθνούς τύπου για σύνδεση με την ξηρά ο οποίος να πληροί τις απαιτήσεις του Κανονισμού 19 του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 (Π.Δ. 541/1984 ΦΕΚ 198Α), ώστε να είναι δυνατή η τροφοδότηση με νερό του δικτύου πυρκαϊάς του πλοίου από άλλο πλοίο ή από την ξηρά. 2.Η χρησιμοποίηση του συνδέσμου αυτού πρέπει να είναι δυνατή σε οποιαδήποτε πλευρά του πλοίου. Πλοία Κατηγορίας VII Β Άρθρο 42 1.Πλοία Κατηγορίας VΙΙΒ, πρέπει να πληρούν από πλευράς πυροσβεστικών μέσων τις σχετικές απαιτήσεις των Μερών Α και Γ του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 (ΠΔ 541/1984 ΦΕΚ 198Α). Πλοία της κατηγορίας αυτής των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή βρίσκονταν σε παραμφερές στάδιο κατασκευής την ή μετά την 1-7-1986 πρέπει επιπλέον να πληρούν από πλευράς πυροσβεστικών μέσων τις σχετικές απαιτήσεις του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1983 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 (ΠΔ 126/1987 ΦΕΚ 70Α). 2.Τα πλοία της Κατηγορίας VΙΙΒ, πρέπει να πληρούν κατά περίπτωση τις ειδικές απαιτήσεις των παραγράφων 1.β και 3.β του άρθρου 34, του άρθρου 35, της παραγράφου 4.γ του άρθρου 37, των παραγράφων 2.β(ιιι), 4.δ και 4.ε. του άρθρου 58, των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 59, της παραγράφου 9 του άρθρου 64, της παραγράφου 8 του άρθρου 65 και της παραγράφου 2 του άρθρου 67 του παρόντος Κανονισμού. 19.Γ.κ.4 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων Πλοία Κατηγορίας VΙΙ Γ Άρθρο 43 1.Κάθε πλοίο Κατηγορίας VII Γ, πρέπει να φέρει τα μέσα που καθορίζονται στο άρθρο αυτό, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η εκτόξευση μιας τουλάχιστον προβολής νερού μέχρι οποιοδήποτε σημείο του πλοίου που είναι κανονικά προσιτό κατά τη διάρκεια του ταξιδίου στους επιβαίνοντες και μέχρι οποιοδήποτε σημείο οποιουδήποτε χώρου φορτίου όταν αυτός είναι κενός. 2.Κάθε πλοίο της Κατηγορίας αυτής πρέπει να φέρει μία τουλάχιστον αντλία πυρκαϊάς που να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 57 και να είναι ικανή να παρέχει μια τουλάχιστον προβολή νερού από οποιαδήποτε λήψη, εύκαμπτο σωλήνα και ακροσωλήνιο με τα οποία να είναι εφοδιασμένο το πλοίο. 3.Κάθε πλοίο της Κατηγορίας VII Γ πρέπει να διαθέτει κύριο δίκτυο πυρκαϊάς, σωληνώσεις θαλασσινού νερού και λήψεις πυρκαϊάς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 58. Επί πλέον πρέπει να διαθέτει τρεις τουλάχιστον εύκαμπτους σωλήνες πυρκαϊάς εφοδιασμένους με ακροσωλήνια σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 59 καθώς και ένα τουλάχιστον ακροσωλήνιο ραντισμού ή μικτού τύπου. 4.Κάθε πλοίο της Κατηγορίας αυτής πρέπει να φέρει τρεις τουλάχιστον φορητούς πυροσβεστήρες τοποθετημένους σε κατάλληλες θέσεις, ώστε ένας τουλάχιστον να είναι αμέσως διαθέσιμος σε κάθε χώρο ενδιαίτησης ή υπηρεσίας. 5.α) Για την προστασία κάθε χώρου πλοίου της Κατηγορίας αυτής όπου υπάρχουν πετρελαιολέβητες ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου, που χρησιμοποιούνται για σκοπούς πρόωσης, πρέπει να υπάρχει ένα τουλάχιστον από τα παρακάτω μόνιμα συστήματα κατάσβεσης πυρκαϊάς: ι)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με ραντισμό νερού υπό πίεση το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 64. ιι)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αέριο ή ατμό το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 65. ιιι)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αφρό χαμηλής εκτόνωσης το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 66. ιν)Μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με αφρό υψηλής εκτόνωσης το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις του Κανονισμού 9 του Κεφαλαίου 11-2 των τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 (Π.Δ.541/1984 ΦΕΚ 198Α). β)Εφ’ όσον το μηχανοστάσιο δεν χωρίζεται πλήρως από το λεβητοστάσιο με διάφραγμα ή μπορεί να διαρρεύσει καύσιμο πετρέλαιο από το λεβητοστάσιο στο μηχανοστάσιο, τότε το σύνολο των χώρων του μηχανοστασίου και του λεβητοστασίου θεωρείται για τους σκοπούς του άρθρου αυτού ως ένα διαμέρισμα. γ)Επί πλέον των απαιτήσεων της παραγράφου 5α πρέπει να υπάρχουν: ι)Μέσα σε κάθε λεβητοστάσιο ή χώρο όπου υπάρχει τμήμα οποιασδήποτε μονάδας καυσίμου πετρελαίου, δύο τουλάχιστον φορητοί πυροσβεστήρες κατάλληλοι για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου. ιι)Μέσα σε κάθε χώρο όπου γίνεται αφή πυράς, ένα δοχείο το οποίο να περιέχει τουλάχιστον 0,15 κυβικά μέτρα άμμου ή άλλου ξηρού υλικού κατάλληλου για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου μαζί με μικρό φτυάρι για το διασκορπισμό του περιεχομένου του δοχείου. Αντί του δοχείου μπορεί να υπάρχει πρόσθετος φορητός πυροσβεστήρας κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου. 6.Για την προστασία κάθε χώρου πλοίου της Κατηγορίας αυτής όπου υπάρχουν μηχανές εσωτερικής καύσης πρέπει να υπάρχει ένας φορητός πυροσβεστήρας ανά 100 ίππους (ΒΗΡ) ιπποδύναμης των μηχανών ή κλάσματος αυτής, κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου. Οι πυροσβεστήρες αυτοί δεν απαιτείται να είναι περισσότεροι από έξι (6). Αντί των πυροσβεστήρων αυτών μπορούν να υπάρχουν δύο μόνο φορητοί πυροσβεστήρες με την προϋπόθεση ότι υπάρχει επιπλέον ένας πυροσβεστήρας αφρού χωρητικότητας 50 τουλάχιστον λίτρων ή διοξειδίου του άνθρακα 20 τουλάχιστον χιλιογράμμων ή σκόνης 12 χιλιογράμμων. Από τους φορητούς πυροσβεστήρες οι μισοί τουλάχιστον πρέπει να είναι κατάλληλοι για κατάσβεση πυρκαϊών παρουσία ηλεκτρικού ρεύματος. 7.Κάθε πλοίο της Κατηγορίας VII Γ που εκτελεί πλόες εκτός Μεσογείου, Ερυθράς Θάλασσας και Ευξείνου Πόντου πρέπει να φέρει μία τουλάχιστον εξάρτυση πυροσβέστη η οποία να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 67. 8.Κάθε πλοίο της Κατηγορίας VII Γ πρέπει να φέρει τουλάχιστον ένα μεγάλο πέλεκυ πυρκαϊάς. Πλοία Κατηγορίας VIII Ολικής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω Άρθρο 4 Ισοδύναμα 1.Όπου ο Κανονισμός αυτός απαιτεί συγκεκριμένο εξάρτημα, υλικό, όργανο, μέσο, συσκευή ή ανάλογος τύπος αυτών να εγκαθίσταται ή να φέρεται σε πλοίο, ή ειδική διάταξη να ακολουθείται ή μέτρο να λαμβάνεται, μπορεί να επιτραπεί με απόφαση της ΔΕΕΠ όπως αντί αυτών εγκαθίσταται ή φέρεται κάθε άλλο εξάρτημα, υλικό όργανο, μέσο, συσκευή ή ανάλογος τύπος αυτών ή ακολουθείται άλλος τρόπος διάταξης ή λαμβάνεται άλλο μέτρο, εφόσον η ΔΕΕΠ πεισθεί με κατάλληλη δοκιμή ή με άλλο τρόπο ότι το άλλο εξάρτημα, υλικό, όργανο, μέσο, συσκευή ή ο ανάλογος τύπος αυτών ή ο άλλος τρόπος διάταξης ή το άλλο μέτρο είναι τουλάχιστον της αυτής απόδοσης με αυτήν που απαιτείται από τον Κανονισμό. 2.Ειδικά για εξοπλισμό, υλικά, διατάξεις ή συσκευές που κατασκευάζονται ή και κυκλοφορούν νόμιμα σε κράτη μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) η Διεύθυνση Ελέγχου Εμπορικών Πλοίων μπορεί να επιτρέψει τη χρήση τους για τους σκοπούς του παρόντος Κανονισμού εφόσον αυτά συνοδεύονται από πιστοποιητικά δοκιμών ελέγχου και αναλύσεων που πραγματοποιήθηκαν σε κράτη μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) από τα οποία να προκύπτει ότι ο ανωτέρω εξοπλισμός, υλικά, διατάξεις και συσκευές εγγυώνται το ίδιο επίπεδο προστασίας και ανταποκρίνονται με κατάλληλο και ικανοποιητικό τρόπο στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 44 1.Τα πλοία της Κατηγορίας VIII, ολικής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των άρθρων 34, 35, 37, 38, 39, 40 και 41 όπως αυτές ισχύουν για πλοία Κατηγορίας VΙΙΑ ολικής χωρητικότητας 1000 κόρων και άνω. 2.Πλοία της Κατηγορίας VIII, ολικής χωρητικότητας 2000 κόρων και άνω των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή τα οποία βρίσκονταν σε παραμφερές στάδιο κατασκευής την ή μετά την 1-984 πρέπει επιπλέον να πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 36. Πλοία Κατηγορίας VIII Ολικής χωρητικότητας 500 μέχρι 1000 κόρων Άρθρο 45 1.Τα πλοία της Κατηγορίας VIII ολικής χωρητικότητας 500 μέχρι 1000 κόρων πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 1 β και 3β του άρθρου 34 και του άρθρου 35, όπως αυτές ισχύουν για πλοία Κατηγορίας VΙΙΑ ολικής χωρητικότητας κάτω των 1000 κόρων. Επί πλέον τα πλοία αυτά εφ’ όσον διαθέτουν πετρελαιολέβητες για την πρόωσή τους πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 1, 3 και 4 του άρθρου 37. 2.Πλοία των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή τα οποία βρίσκονταν σε παραμφερές στάδιο κατασκευής πριν από την 1-9-84, μπορούν για την προστασία κάθε χώρου όπου υπάρχουν πετρελαιολέβητες για πρόωση ή μονάδες καυσίμου πετρελαίου, να φέρουν αντί των μόνιμων συστημάτων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 37 μόνιμο σύστημα κατάσβεσης πυρκαϊάς με ατμό που να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 65. 3.Στα πλοία που εφαρμόζονται οι διατάξεις του παρόντος άρθρου, η μια από τις δυο μηχανοκίνητες αντλίες πυρκαϊάς που προβλέπονται από την παράγραφο 1.β του άρθρου 34 μπορεί να λαμβάνει κίνηση από την κύρια μηχανή πρόωσης. 4.Πλοία εφοδιασμένα με πετρελαιολέβητες ή προωστήριες μηχανές εσωτερικής καύσης, πρέπει να φέρουν σε κάθε χώρο όπου υπάρχει πετρελαιολέβητας ή προωστήρια μηχανή εσωτερικής καύσης μία τουλάχιστον λήψη πυρκαϊάς μαζί με εύκαμπτο σωλήνα και από ένα ακροσωλήνιο προβολής και ραντισμού ή ένα μικτού τύπου. 5.Κάθε πλοίο στο οποίο εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου αυτού πρέπει να φέρει σε κάθε χώρο όπου υπάρχουν μηχανές εσωτερικής καύσης: α)Δύο τουλάχιστον φορητούς πυροσβεστήρες κατάλληλους για την κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου και έναν τουλάχιστον φορητό πυροσβεστήρα κατάλληλο για κατάσβεση πυρκαϊών παρουσία ηλεκτρικού ρεύματος. β)Εφ’ όσον η συνολική ιπποδύναμη των μηχανών υπερβαίνει τους 200 ίππους (ΒΗΡ), ένα πυροσβεστήρα αφρού χωρητικότητας 50 τουλάχιστον λίτρων ή διοξειδίου του άνθρακα 20 τουλάχιστον χιλιογράμμων ή σκόνης 12 χιλιογράμμων. 6.Κάθε πλοίο στο οποίο εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου αυτού πρέπει να φέρει μία τουλάχιστον εξάρτυση πυροσβέστη η οποία να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 67. 7.Κάθε πλοίο στο οποίο εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου αυτού πρέπει να φέρει ένα τουλάχιστον μεγάλο πέλεκυ πυρκαϊάς. (Αντί για τη σελ. 334,711(γ) Σελ. 334,711(δ) Τεύχος 1279-Σελ. 31 Κανονισμός Πυροσβεστικών μέσων των πλοίων 19.Γ.κ.4 Πλοία Κατηγορίας VΙΙΙ Ολικής χωρητικότητας 150 μέχρι 500 κόρων Άρθρο 46 Τα πλοία της Κατηγορίας VIII ολικής χωρητικότητας 150 μέχρι 500 κόρων πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 1, 2, 3, 4, 5.α, 5.β, 5.γ, 6 και 8 του άρθρου 43, όπως αυτές εφαρμόζονται σε πλοία Κατηγορίας VII Γ. Πλοία Κατηγορίας VIII Ολικής χωρητικότητας κάτω των 150 κόρων Άρθρο 47 1.Τα πλοία της Κατηγορίας VIII ολικής χωρητικότητας κάτω των 150 κόρων και μήκους 33 μέτρων και άνω πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 1, 2 και 3 του άρθρου 43. Η αντλία πυρκαϊάς που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 43 μπορεί να λαμβάνει κίνηση από την κύρια μηχανή πρόωσης. 2.Τα πλοία της Κατηγορίας VIII ολικής χωρητικότητας κάτω των 150 κόρων και μήκους 10 μέχρι 33 μέτρων εφόσον φέρουν συνεχές κατάστρωμα πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 25 όπως αυτές ισχύουν για πλοία Κατηγορίας III μήκους κάτω των 33 μέτρων. Πλοία στα οποία εφαρμόζεται η παρούσα παράγραφος και των οποίων η τρόπιδα είχε τοποθετηθεί πριν από την 7-8-1968 αντί της απαιτούμενης αντλίας πυρκαϊάς με μόνιμο επιστόμιο αναρρόφησης μπορούν να φέρουν φορητή μηχανοκίνητη αντλία της ίδιας τουλάχιστον απόδοσης. 3.Τα πλοία της Κατηγορίας VIII ολικής χωρητικότητας κάτω των 150 κόρων πρέπει να φέρουν δύο τουλάχιστον πυροσβεστικούς κάδους με σχοινί. 4.Κάθε πλοίο Κατηγορίας VIII ολικής χωρητικότητας κάτω των 150 κόρων εφοδιασμένο με πετρελαιολέβητες ή προωστήριες μηχανές εσωτερικής καύσης, εφ’ όσον έχει μήκος κάτω των 10 μέτρων πρέπει να φέρει δύο φορητούς πυροσβεστήρες κατάλληλους για κατάσβεση πυρκαϊών πετρελαίου και εφ’ όσον έχει μήκος 10 μέτρων και άνω πρέπει να φέρει τρεις τέτοιους πυροσβεστήρες. Από τους πυροσβεστήρες αυτούς ένας τουλάχιστον πρέπει να είναι κατάλληλος για κατάσβεση πυρκαϊών παρουσία ηλεκτρικού ρεύματος. Πλοία Κατηγορίας IX Α Άρθρο 48 1.Τα πλοία της Κατηγορίας IX Α πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις των άρθρων 34, 35, 37, 38, 39 και 41 όπως αυτές ισχύουν για πλοία Κατηγορίας VII Α. 2.Καθε πλοίο της Κατηγορίας αυτής πρέπει να φέρει τις εξαρτύσεις πυροσβέστη που καθορίζονται στον Κανονισμό 17 του Κεφαλαίου ΙΙ-2 των τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 (ΠΔ. 541/1984-ΦΕΚ 198Α). Σελ. 334,712(δ) Τεύχος 1279-Σελ. 32 3.Τα πλοία της Κατηγορίας αυτής πρέπει να πληρούν επίσης κατά περίπτωση τις απαιτήσεις των Κανονισμών 55 έως 64 του Κεφαλαίου ΙΙ-2 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 όπως αυτή τροποποιήθηκε με το Πρωτόκολλο 1978 ανάλογα με την ημερομηνία τοποθέτησης της τρόπιδας του όπως καθορίζεται στον Κανονισμό 1 (α) του Κεφαλαίου ΙΙ-2 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 όπως αυτή τροποποιήθηκε με το Πρωτόκολλο 1978. 4.Τα πλοία της Κατηγορίας IX Α ολικής χωρητικότητας 2.000 κόρων και άνω, που θεωρούνται υπάρχοντα κατά τον Κανονισμό 1 (α)του Κεφαλαίου ΙΙ-2 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 όπως αυτή τροποποιήθηκε με το Πρωτόκολλο 1978 και δεν υποχρεώνονται να συμμορφώνονται με τις διατάξεις του Κανονισμού 60 του Κεφαλαίου 11-2 αυτής, πρέπει να φέρουν μόνιμο σύστημα κατάσβεσης της πυρκαϊάς με αέριο ή ατμό για την προστασία κάθε χώρου φορτίου σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 65 του παρόντος Κανονισμού. Στα πλοία αυτά επιτρέπεται η αντικατάσταση του πιο πάνω συστήματος με μόνιμο σύστημα αφρού το οποίο να πληροί τις απαιτήσεις των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 66 του παρόντος Κανονισμού. 5.Το σύστημα αφρού που αναφέρεται στην παράγραφο (η) του Κανονισμού 60 του Κεφαλαίου ΙΙ-2 της ΔΣΠΑΑΖΕΘ 1974, όπως αυτή τροποποιήθηκε με το Πρωτόκολλο 1978 πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 66 του παρόντος Κανονισμού. Πλοία Κατηγορίας IX Β Άρθρο 49 1.Τα πλοία της Κατηγορίας IX Β πρέπει να πληρούν τις σχετικές απαιτήσεις των μερών Α και Δ του Κεφαλαίου II2 των τροποποιήσεων 1981 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974 (Π.Δ.541/1984ΦΕΚ 198Α). Πλοία της Κατηγορίας αυτής των οποίων η τρόπιδα τοποθετήθηκε ή βρίσκονταν σε παρεμφερές στάδιο κατασκευής την ή μετά την 1-7-1986 πρέπει επί πλέον να πληρούν από πλευράς πυροσβεστικών μέσων τις σχετικές απαιτήσεις του Κεφαλαίου Ι1-2των τροποποιήσεων 1983 της ΔΣ ΠΑΑΖΕΘ 1974, Π.Δ 126/1987 ΦΕΚ 70 Α). 2.Τα πλοία αυτά πρέπει επίσης να πληρούν κατά περίπτωση τις ειδικές απαιτήσεις της παραγράφου 2 του άρθρου 42 του παρόντος Κανονισμού. Πλοία Κατηγορίας IX Γ Άρθρο 50 1.Τα πλοία της Κατηγορίας IX Γ πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις …