1. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 489 της 8/11 Δεκ. 1976 (ΦΕΚ Α΄ 331) Περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης. Με το Π.Δ. 237/10 Ι

1. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 489 της 8/11 Δεκ. 1976 (ΦΕΚ Α΄ 331) Περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης. Με το Π.Δ. 237/10 Ιουν.-18 Ιουλ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 110), κατωτ. αριθ. 9, αναριθμήθηκαν τα άρθρ.22(21) και επόμενα έως 39(38) και κωδικοποιήθηκαν οι διατάξεις του άνω νόμου, όπως είχε συμπληρωθεί και τροποποιηθεί, αλλά με το άρθρου αποτελούν και (α) η κατά τις διατάξεις των άρθρ. 5 παρ. 3 και 25 έως 32 του παρόντος νόμου διεθνής ασφάλιση (πράσινη κάρτα), (β), η κατά τις διατάξεις των άρθρ. 33 έως 35 συνοριακή ασφάλιση και (γ) η ασφάλιση των μελών αλληλασφαλιστικών συνεταιρισμών κατά της αστικής ευθύνης από ατυχήματα αυτοκινήτων». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 29 Π.Δ. 118/8-8 Μαρτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 35) (ανωτ. σελ. 246,17). 4.(Καταργήθηκε από την παρ. 2 του άρθρ. 16, του Νόμ. 2170/10-10 Σεπτ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 150, ανωτ. σελ. 246,33). Άρθρ.5.-1.Επιφυλασσομένων των διατάξεων του άρθρ. 3, απαγορεύεται η εντός της Ελλάδος κυκλοφορία αυτοκινήτου, εφ’ όσον δεν υφίσταται η κατά τας διατάξεις του άρθρ. 2 ασφαλιστική κάλυψις. 2.Η ύπαρξις της ασφαλιστικής καλύψεως αποδεικνύεται δι’ εγγράφου βεβαιώσεως εκδιδομένης υπό του ασφαλιστού και αναγραφούσης την χρονικήν διάρκειαν ασφαλίσεως του αυτοκινήτου. Ο τύπος της εγγράφου βεβαιώσεως καθορίζεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου καθορίζεται ωσαύτως τύπος ειδικού σήματος χορηγουμένου υπό του ασφαλιστού και επικολλουμένου υποχρεωτικώς εις εμφανές μέρος του ησφαλισμένου αυτοκινήτου. Σελ. 248,104(ε) Τεύχος 1418 Σελ. 46 «3.Προκειμένου περί αυτοκινήτου έχοντος τόπον συνήθους σταθμεύσεως το έδαφος χώρας το Εθνικόν Γραφείον Διεθνούς Ασφαλίσεως της οποίας δεν έχει προσυπογράψει την κατά το άρθρ. 2 παρ. 2 του παρόντος συμπληρωματικήν συμφωνίαν ή το μη Ευρωπαϊκόν έδαφος Κράτους–μέλους της ΕΟΚ, η ασφαλιστική κάλυψις θεωρείται υφισταμένη, εφ’ όσον δια το αυτοκίνητον τούτο υπάρχει εν ισχύϊ πιστοποιητικόν Διεθνούς Ασφαλίσεως εκδοθέν υπό Γραφείου εδρεύοντος εν τη αλλοδαπή, ιδρυθέντος δια την έκδοσιν πιστοποιητικών διεθνούς ασφαλίσεως και συμβεβλημένου μετά του εν Ελλάδι κατά το άρθρ. 25 Γραφείου δια τον διακανονισμόν ζημιών ή υπό ασφαλιστού έχοντος δικαίωμα εκδόσεως τοιούτων πιστοποιητικών». Η παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 5 Π.Δ. 1019/3-14 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 253), (κατωτ. αριθ. 5), Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 336/21 Δεκ. 1981. (4.Παραλείφθηκε στο Π.Δ.237/10 Ιουν.-18 Ιουλ. 1986, ΦΕΚ Α΄110, κατωτ. αριθ. 9, που κωδικοποίησε τον παρόντα Νόμο). 12.Μ.γ.1 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων «4.Σε περίπτωση κυκλοφορίας οχήματος χωρίς το παραπάνω ειδικό σήμα επιβάλλονται, πέραν των αναφερόμενων στο άρθρ.12 ποινών, και οι παρακάτω κυρώσεις: α) Αφαίρεση των πινακίδων και της άδειας κυκλοφορίας με πράξη της Αστυνομικής Αρχής για ένα (1) χρόνο. Σε περίπτωση πρόκλησης ατυχήματος από όχημα χωρίς το παραπάνω ειδικό σήμα, οι πινακίδες και η άδεια κυκλοφορίας αφαιρούνται για δύο (2) χρόνια και επί υποτροπής για τρία (3) χρόνια. Για την επιστροφή των πινακίδων και της άδειας κυκλοφορίας μετά την παρέλευση των ανωτέρω περιόδων απαιτείται η προσκόμιση από τον ενδιαφερόμενο του σχετικού σήματος ασφάλισης. β.(Καταργήθηκε από την παρ.3 άρθρ.16 Νόμ.2753/15-17 Νοεμ.1999, ΦΕΚ Α΄249, τόμ.21Α σελ.208,267). γ)Χρηματικό πρόστιμο, το οποίο βεβαιώνεται με πράξη της Αστυνομικής Αρχής, υπέρ του κατά το άρθρ.16 του κ.ν.489/1976 Επικουρικού Κεφαλαίου ίσο με το σε δραχμές ισόποσο των 1.000 ΕΥΡΩ (EURO) για τα λεωφορεία και τα φορτηγά δημόσιας χρήσης, των 500 ΕΥΡΩ (EURO) για τα επιβατηγά και άλλα οχήματα κάθε φύσης και των 250 ΕΥΡΩ (EURO) για τα δίκυκλα. Το παραπάνω χρηματικό πρόστιμο εισπράττεται κατά τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Ανάπτυξης, Δημόσιας Τάξης και Μεταφορών και Επικοινωνιών, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μπορεί να ρυθμίζεται κάθε λεπτομέρεια, που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.» Τα εδάφ.α΄ και γ΄ αντικαταστάθηκαν ως άνω από την περίπτ.ζ΄ της παρ.5 άρθρ.10 Νόμ.2741/1999 (ΦΕΚ Α΄199), τόμ.5 σελ.180,03. δ.(Καταργήθηκε από το άρθρ.45 Νόμ.2648/21-22 Οκτ.1998, ΦΕΚ Α΄238, τόμ.30Α σελ.266,225). Η παρ.4 προστέθηκε με την παρ.2 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. Για τον καθορισμό της διαδικασίας επιβολής των κυρώσεων, που προβλέπονται από την άνω παρ.4 βλ. την αριθ. Κ3-11658/30 Δεκ.1997-23 Ιαν.1998 (ΦΕΚ Β΄25), απόφ. Υπ. Οικον., Ανάπτυξης και Δημ. Τάξης, κατωτ.αριθ.14, η οποία στη συνέχεια καταργήθηκε από την υπ’ αριθ.Κ3-1563/25 Φεβρ.-24 Μαρτ.2000 (ΦΕΚ Β΄385) απόφ. Υπ. Οικον., Ανάπτ. Δημ. Τάξης και Μεταφ. και Επικοιν., κατωτ. αριθ.16. Άρθρ.6.-1.Η ασφάλισις δέον να καλύπτη την αστικήν ευθύνην του κυρίου, του κατόχου και οιουδήποτε οδηγού ή προστηθέντος εν τη οδηγήσει ή υπευθύνου του ησφαλισμένου αυτοκινήτου, εξαιρέσει της αστικής ευθύνης των δια κλοπής ή βίας επιληφθέντων του αυτοκινήτου προσώπων, ως και της αστικής ευθύνης των εκ προθέσεως προκαλεσάντων το ατύχημα. «2.Η ασφαλιστική κάλυψη πρέπει να περιλαμβάνει την έναντι τρίτων αστική ευθύνη εξαιτίας θανάτωσης ή σωματικής βλάβης ή ζημιών σε πράγματα, στην οποία περιλαμβάνεται και η χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη ή ηθική βλάβη, καθώς και την αστική ευθύνη λόγω θανάτωσης ή σωματικών βλαβών έναντι των μελών της οικογένειας του ασφαλισμένου, οδηγού ή κάθε άλλου προσώπου του οποίου η αστική ευθύνη καλύπτεται σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο, ανεξάρτητα από δεσμό συγγενείας. Η ασφαλιστική κάλυψη επίσης περιλαμβάνει και την αστική ευθύνη του κυρίου ή κατόχου έναντι τρίτων σε περίπτωση αυτοκινήτων που έχουν, είτε κλαπεί, είτε αποκτηθεί με χρήση βίας. Τα πράγματα που μεταφέρονται με το ίδιο αυτοκίνητο εξαιρούνται της υποχρεωτικής ασφάλισης». (84/5/ΕΟΚ Αρ. 3, Αρ. 2 παρ. 2). Εξαιρείται της κάλυψης η αστική ευθύνη έναντι προσώπων τα οποία συγκατατέθηκαν να μεταφερθούν με αυτοκίνητο, εφ’ όσον ο ασφαλιστής αποδείξει ότι γνώριζαν ότι το αυτοκίνητο αφαιρέθηκε από το νόμιμο κάτοχό του με αθέμιτα μέσα ή χρησιμοποιείται προς εκτέλεση, εγκληματικής πράξης». (84/5/ΕΟΚ Αρ. 2, παρ. 1, εδάφ. 2). Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 2 Π.Δ. 264/17 Ιουν.–1 Ιουλ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 98) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 143/25-9-1991). «3."α. Ο ασφαλιστής ευθύνεται βάσει ενιαίου ασφαλίστρου, έναντι των τρίτων που ζημιώθηκαν από την κυκλοφορία αυτοκινήτων που έχουν τον τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα, στα εδάφη των Κρατών-Μελών της Ε.Ε,, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις υποχρεωτικές καλύψεις του κράτους του ατυχήματος ή την κάλυψη που προβλέπεται από το ασφαλιστήριο ή την ελληνική νομοθεσία, όταν αυτή είναι υψηλότερη. Το ίδιο ισχύει και για τα λοιπά κράτη, των οποίων τα Εθνικά Γραφεία Διεθνούς Ασφάλισης έχουν προσυπογράψει την κατά το άρθρο 2 παρ 2 του παρόντος σύμβαση." Το μέσα «» εδάφ.α΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.3 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. (Μετά τη σελ. 248,104(ε) Σελ. 248,1041 Τεύχος 1418 Σελ. 47 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 β)Ο ασφαλιστής ευθύνεται και έναντι υπηκόων κρατών–μελών της ΕΟΚ ζημιωθέντων εξ αυτοκινήτου, έχοντος τον τόπον συνήθους σταθμεύσεως εν Ελλάδι, κατά την διέλευσίν του εκ περιοχής η οποία συνδέει απ’ ευθείας την Ελληνικήν Επικράτειαν μετά εδάφους κράτους–μέλους εφ’ όσον δεν υφίσταται εις το Κράτος της διελεύσεως Εθνικόν Γραφείον Διεθνούς Ασφαλίσεως, της ευθύνης τούτου καθοριζομένης κατά τας διατάξεις του παρόντος. γ. "Την κατά το εδάφιο α' ευθύνη έχει και το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων που έχουν τον τόπο συνήθους στάθμευσης στην Ελλάδα στα εδάφη των παραπάνω Κρατών." Το μέσα «» εδάφ.γ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.4 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. Η νέα παρ. 3 προστέθηκε από το άρθρ. 6 Π.Δ. 1019/3-14 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 253), (κατωτ. αριθ. 5), Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 336/21 Δεκ. 1981, οι δε υπάρχουσες παρ. 3, 4 και 5 παίρνουν τον αριθμό 4, 5, 6 από την ίδια διάταξη. 4(3).Εάν το αυτοκίνητον πρόκειται να εκτεθή εις ειδικούς κινδύνους αστικής ευθύνης, η ασφαλιστική κάλυψις πρέπει να περιλαμβάνη και τούτους, εκδιδομένου ειδικού πιστοποιητικού ασφαλίσεως, εφαρμοζομένων εν προκειμένω των διατάξεων της παρ. 4 του άρθρ. 4. Η υποχρέωσις αύτη ισχύει ιδία δια την περίπτωσιν καθ’ ην το αυτοκίνητον πρόκειται να συμμετάσχη εις αγωνίσματα επαγόμενα ειδικούς κινδύνους, ως αγώνες ή διαγωνισμοί ταχύτητος, ακριβείας ή δεξιοτεχνίας (ειδική κάλυψις). «5.Το ασφαλιστικό ποσό είναι τουλάχιστον ίσο με αυτό που καθορίζει κάθε φορά με αποφάσεις του ο Υπουργός Εμπορίου για κάθε είδος κινδύνου που υπάγεται στην υποχρεωτική ασφάλιση». Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από τη παρ. 2 άρθρ. 39 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183), (κατωτ. αριθ. 8). «Δεν μπορεί όμως για κάθε ατύχημα να οριστούν ποσά κατώτερα από αυτά που προβλέπονται ακολούθως: Από 1ης Ιαν. 1996, 500.000 ECU για σωματικές βλάβες ανεξαρτήτως αριθμού θυμάτων και 100.000 ΕCU για υλικές ζημιές. Σελ. 248,1042 Τεύχος 1418 Σελ. 48 Από 1ης Ιαν. 1993 ποσοστό 31% των ποσών αυτών», (84/5/ΕΟΚ αρ. 1 παρ. 2, αρ. 5 παρ. 3). Η παρ. 5 συμπληρώθηκε με τα μέσα στα « »εδάφια από το άρθρ. 3 Π.Δ. 264/17 Ιουν.-1 Ιούλ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 98) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 143/25-9-1991). "6. Ο ασφαλιστής υποχρεούται εντός τριάντα (30) ημερών από την υποβολή δήλωσης ατυχήματος σ αυτόν εκ μέρους του ασφαλισμένου, να έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία διακανονισμού της ζημιάς. Η μη συμμόρφωση του ασφαλιστή προς την υποχρέωση αυτή επισύρει τις κυρώσεις του άρθρου 38 παρ. 1 και 2 του παρόντος." Η παρ.6 προστέθηκε και η μέσα σε () παρ.(6) αναριθμήθηκε ως παρ.7 από την παρ.5 άρθρ.37 νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄ 87), ανωτ.σελ.246,40. 12.Μ.γ.1 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων «7. Στην περίπτωση που ο ζημιωθείς είναι μόνιμος κάτοικος κράτους μέλους εκτός της Ελλάδος και έχει υποστεί ζημιά από αυτοκίνητο με τόπο συνήθους στάθμευσης την Ελλάδα ή σε άλλο κράτος μέλος και ασφαλισμένο σε ασφαλιστική επιχείρηση εγκατεστημένη στην Ελλάδα (με έδρα την Ελλάδα ή με υποκατάστημα), η ασφαλιστική επιχείρηση υποχρεούται εντός τριών (3) μηνών από την κοινοποίηση της αίτησης αποζημίωσης του ζημιωθέντος εις αυτήν ή στον αντιπρόσωπο της για τον διακανονισμό ζημιών, που έχει διορίσει σύμφωνα με τα άρθρα 15 παρ. 1 στοιχ. στ) και 20 παρ. 2Α στοιχ. στ) Ν.Δ. 400/70, όπως ισχύει. α) να υποβάλει αιτιολογημένη προσφορά αποζημίωσης σε περίπτωση που η ευθύνη δεν αμφισβητείται και η ζημιά έχει αποτιμηθεί. β) να υποβάλει αιτιολογημένη απάντηση επί των σημείων που περιέχονται στην αίτηση, στην περίπτωση που η ευθύνη αμφισβητείται ή δεν έχει ακόμα διαπιστωθεί σαφώς ή σε περίπτωση που η ζημιά δεν έχει αποτιμηθεί πλήρως. Σε περίπτωση παράβασης της περίπτωσης του εδαφίου α) της παρούσας παραγράφου, οφείλεται ο εκάστοτε προβλεπόμενος τόκος υπερημερίας επί του ποσού της αποζημίωσης την οποία προσφέρει η ασφαλιστική επιχείρηση στον ζημιωθέντα, μετά την λήξη του τριμήνου και μέχρι την ημέρα της προσφοράς. Η μη συμμόρφωση της ασφαλιστικής επιχείρησης προς τις ανωτέρω υποχρεώσεις επισύρει τις κυρώσεις του άρθρου 38 του Π.Δ. 237/1986 (Α΄ 110), όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 2170/93 (Α΄ 150) και τον Ν. 2496/97 (Α΄ 87)». Η παρ.7 προστέθηκε και η υπάρχουσα παρ(7) αναριθμήθηκε σε παρ.8, με το άρθρ.3 Π.Δ.10/16-21 Ιαν.2003 (ΦΕΚ Α΄7), κατωτ.αριθ.17. 8.(7)(6)(5).Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου, δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (ΤΑΕ και ΕΠΕ) καθορίζονται οι γενικοί όροι του ασφαλιστηρίου συμβολαίου του καλύπτοντος την εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικήν ευθύνην, τηρουμένης της διαδικασίας του άρθρ. 30 του Ν.Δ. 400/1970. «Άρθρ.7.-Δεν θεωρούνται τρίτοι, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθ. 2 παρ. 1 και του άρθρ. 6 παρ. 2: α)Ο οδηγός του αυτοκινήτου που προξένησε την ζημιά. β)Κάθε πρόσωπο του οποίου η ευθύνη καλύπτεται με την σύμβαση ασφάλισης. γ)Εκείνος ο οποίος έχει καταρτίσει μετά του ασφαλιστή την ασφαλιστική σύμβαση. δ)Οι νόμιμοι εκπρόσωποι νομικού προσώπου που είναι ασφαλισμένο ή εταιρείας που δεν έχει αποκτήσει νομική προσωπικότητα». (84/5/ΕΟΚ αρ. 3). Το άρθρ. 7 τροποποιήθηκε και αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 4 Π.Δ. 264/17Ιουν.–1 Ιουλ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 98) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 143/25-9-1991). Άρθρ.8.-Εν περιπτώσει μεταβιβάσεως του αυτοκινήτου αιτία θανάτου, τα εκ της ασφαλίσεως δικαιώματα και αι υποχρεώσεις του προκτήτορος μεταβιβάζονται εις τον νέον κτήτορα, εκτός εάν ούτος ειδοποιήση περί της μη αποδοχής των τον ασφαλιστήν εντός ενός μηνός από του θανάτου. άρθρ. 57 του ίδιου Π.Δ/τος ορίστηκε ότι σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ του κειμένου του άνω Δ/τος και των κειμένων των νομοθετημάτων που κωδικοποιούνται υπερισχύει το κείμενο των τελευταίων. Σύμφωνα με την παρ.20 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ. σελ. 246,40, όπου στις διατάξεις του παρόντος αναφέρεται ο Υπουργός Εμπορίου νοείται ο Υπουργός Ανάπτυξης. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ Γενικαί Διατάξεις Άρθρ.9.-1.Ο ησφαλισμένος ή ο αντισυμβαλλόμενος υποχρεούται να δηλώση το βραδύτερον εντός τριών εργασίμων ημερών προς τον ασφαλιστήν παν ατύχημα, του οποίου έλαβε γνώσιν και αφορά εις το ησφαλισμένον αυτοκίνητον. Υποχρεούται επίσης να παρέχη εις τον ασφαλιστήν, κατόπιν αιτήσεως τούτου, πάσιν πληροφορίαν και παν έγγραφον αναγκαιούν εις τον ασφαλιστήν, ως και πάσαν Δικαστικήν αρωγήν. Ο αντισυμβαλλόμενος υποχρεούται να παράσχη εις τον ασφαλιστήν πάσαν πληροφορίαν και παν έγγραφον, προβλεπόμενον δια του ασφαλισηρίου συμβολαίου. 2.Η παράβασις των ανωτέρω υποχρεώσεων επάγεται ευθύνην του ησφαλισμένου και του αντισυμβαλλομένου, προς αποκατάστασιν πάσης εκ της αιτίας ταύτης ζημίας του ασφαλιστού. «Ο ασφαλιστής μπορεί να συμφωνήσει την απαλλαγή του σε περίπτωση δόλιας παράβασης των ως άνω υποχρεώσεων». Η μέσα σε « » διάταξη προστέθηκε από την παρ. 3 του άρθρ. 16 του Νόμ. 2170/10-10 Σεπτ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 150), ανωτ. σελ. 246,32. «Άρθρ.9α.-1. Ο ζημιωθείς που είναι μόνιμος κάτοικος Ελλάδος και το ατύχημα έχει συμβεί: α) Σε άλλο κράτος μέλος εκτός της Ελλάδος και προκλήθηκε από όχημα που συνήθως σταθμεύει και είναι ασφαλισμένο σε κράτος μέλος ή β) Σε τρίτη χώρα, με την επιφύλαξη της νομοθεσίας των τρίτων χωρών σε θέματα αστικής ευθύνης, της οποίας το Γραφείο Διεθνούς Ασφαλίσεως έχει προσχωρήσει στο σύστημα πράσινης κάρτας και προκλήθηκε από όχημα που συνήθως σταθμεύει και είναι ασφαλισμένο σε κράτος μέλος, (Αντί για τη σελ. 248,105(δ) Σελ. 248,105(ε) Τεύχος 1418 Σελ. 49 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 υποβάλει αίτηση στον, κατά το άρθρο 37α του παρόντος, αντιπρόσωπο ζημιών στην Ελλάδα που έχει διορίσει η ασφαλιστική επιχείρηση του υπαίτιου ή απ’ ευθείας στην ασφαλιστική επιχείρηση, αναφέροντας τις αξιώσεις που έχει από το ατύχημα. Ο αντιπρόσωπος ζημιών ή η ασφαλιστική επιχείρηση οφείλει εντός τριών (3) μηνών από την λήψη της σχετικής αίτησης α) να υποβάλει στον ζημιωθέντα αιτιολογημένη προσφορά αποζημίωσης σε περίπτωση που η ευθύνη δεν αμφισβητείται και η ζημιά έχει αποτιμηθεί ή β) αιτιολογημένη απάντηση επί των σημείων που περιέχονται στην αίτηση στις περιπτώσεις που η ευθύνη αμφισβητείται ή δεν έχει αποτιμηθεί πλήρως η ζημιά. Στην περίπτωση που ο ζημιωθείς δεν έχει λάβει εντός τριμήνου τα ανωτέρω στοιχεία τότε μπορεί να απευθυνθεί στον «Οργανισμό Αποζημίωσης» σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 27α του παρόντος.» Το άρθρ.9α προστέθηκε με το άρθρ.4 Π.Δ.10/16-21 Ιαν.2003 (ΦΕΚ Α΄7), κατωτ.αριθ.17. Άρθρ.10.-1.Το ζημιωθέν πρόσωπον έχει εκ της ασφαλιστικής συμβάσεως και μέχρι του ποσού αυτής ιδίαν αξίωσιν κατά του ασφαλιστού. 2.Η αξίωσις αύτη παραγράφεται μετά πάροδον δύο ετών από της ημέρας του ατυχήματος, επιφυλασσομένων των περί αναστολής και διακοπής της παραγραφής κειμένων διατάξεων. 3.Επί πλειόνων ζημιωθέντων προσώπων, οσάκις το σύνολον των καταβλητέων υπό του υπαιτίου αποζημιώσεων υπερβαίνη το ασφαλιστικόν ποσόν, το δικαίωμα εκάστου τούτων κατά του ασφαλιστού περιορίζεται συμμέτρως, μέχρι συμπληρώσεως του όλου ασφαλιστικού ποσού. Εάν ο ασφαλιστής τελών εν αγνοία της υπάρξεως ή του μεγέθους άλλων απαιτήσεων ή κατόπιν δικαστικής αποφάσεως κατέβαλεν εις τι των προσώπων τούτων ποσόν ανώτερον του αναλογούντος αυτώ μεριδίου, ο ασφαλιστής υποχρεούται έναντι των λοιπών ζημιωθέντων μόνον μέχρι συμπληρώσεως του ασφαλιστικού ποσού. Τα πρόσωπα ταύτα έχουν δικαίωμα αναγωγής κατά του καθ’ υπέρβασιν λαβόντος. 4.Εάν το ζημιωθέν πρόσωπον είναι μόνιμος κάτοικος της αλλοδαπής επιτρέπεται η καταβολή του ασφαλίσματος εις το νόμισμα της χώρας ένθα ή μόνιμος κατοικίας του δικαιούχου. Σελ. 248,106(ε) Τεύχος 1418 Σελ. 50 «5.Η συζήτηση της κύριας αγωγής κατά ασφαλιστικής εταιρίας, του κατά το άρθρ.19 του παρόντος νόμου Επικουρικού Κεφαλαίου ή άλλου υπόχρεου για απώλεια εισοδήματος λόγω ατυχήματος που προκλήθηκε από αυτοκίνητο κηρύσσεται απαράδεκτη, αν δεν προσαχθεί βεβαίωση περί προηγούμενης κοινοποίησης αντιγράφου της αγωγής στην αρμόδια Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία του ενάγοντος». Η παρ.5 προστέθηκε με την περίπτ.η΄ της παρ.5 άρθρ.10 Νόμ.2741/28-28 Σεπτ.1999 (ΦΕΚ Α΄199), τόμ.5 σελ.180,03. Σύμφωνα δε με την περίπτ.νι ίδιου άρθρ.10 Νόμ.2741/99, η διάταξη της άνω υπό στοιχ. η΄ περίπτωσης, καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς δίκες για τις οποίες δεν έχει εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση. 12.Μ.γ.1 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων Άρθρ.11.-1.Ο ασφαλιστής δεν δύναται να αντιτάξη κατά του ζημιωθέντος προσώπου ασκούντος την κατ’ άρθρ. 10 παρ. 1 αξίωσιν, ενστάσεις απορρεούσας εκ της ασφαλιστικής συμβά-σεως, επιφυλασσομένου αυτώ του δικαιώματος αγωγής κατά του ησφαλισμένου, του αντισυμβαλλομένου και του οδηγού. 2.Η ακύρωσις, η λήξις ή η αναστολή της ασφαλιστικής συμβάσεως δύναται να αντιταχθή, κατά του ζημιωθέντος τρίτου, μόνον εφ’ όσον το ατύχημα συνέβη μετά πάροδον δέκα εξ ημερών από της γνωστοποιήσεως της ακυρώσεως ή λήξεως ή αναστολής υπό του ασφαλιστού. ««Η γνωστοποίηση γίνεται στην κατοικία ή διαμονή του ασφαλισμένου ή αντισυμβαλλόμενου με επιστολή του ασφαλιστή προς αυτόν». Η δεύτερη μέσα σε « » περίοδος αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 του άρθρ. 7 του Νόμ. 2170/10-10 Σεπτ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 150, ανωτ. σελ. 246,33. Ως κατοικία ή διαμονή θεωρείται, εκτός από την πραγματική, και η τελευταία διεύθυνση που ο ασφαλισμένος ή ο αντισυμβαλλόμενος δήλωσαν στον ασφαλιστή. Η γνωστοποίηση στη διεύθυνση αυτή δεν είναι νόμιμη, εφόσον ο ασφαλιστής γνωρίζει την πραγματική κατοικία του ασφαλισμένου ή του αντισυμβαλλόμενου»». Οι μέσα σε ««»» διατάξεις της παρ. 2 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθ. 40 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄183), (κατωτ. αριθ. 8). (Εν περιπτώσει διαδοχικών ασφαλίσεων η παρούσα διάταξις εφαρμόζεται μόνον επί του τελευταίου ασφαλιστού.) Το μέσα σε ( ) εδάφ.αν και δεν καταργήθηκε παραλείφθηκε στο Π.Δ. 237/10 Ιουν.-18 Ιουλ. 1986, κατωτ. αριθ. 9, που κωδικοποίησε τον παρόντα Νόμο. «Άρθρ.12.-Ο κύριος ή κάτοχος του αυτοκινήτου που το θέτει σε κυκλοφορία ή ανέχεται να το κυκλοφορεί άλλος χωρίς να είναι τούτο ασφαλισμένο κατά τις διατάξεις του νόμου αυτού, τιμωρείται με φυλάκιση από 2 μέχρι 12 μηνών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον ίση με το σε δραχμές ισόποσο των 300 ECU. Με τις ίδιες ποινές τιμωρείται και όποιος θέτει σε κυκλοφορία αυτοκίνητο που δεν ανήκει σ’ αυτόν και δεν είναι ασφαλισμένο κατά τις διατάξεις του παρόντος. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρ. 103 του Νόμ. 2094/1992 (ΦΕΚ 182 Α΄)» Το άρθρ. 12, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 του άρθρ. 17 του Νόμ. 2170/10-10 Σεπτ. 1993, (ΦΕΚ Α΄ 150), ανωτ. σελ. 246,33. Άρθρ.13.- 1.(Καταργήθηκε από την παρ.6 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαίου1997, ΦΕΚ Α΄87, ανωτ.σελ.246,40). "2. Δεν ενεργείται έλεγχος για την ύπαρξη ασφαλιστικής κάλυψης σε αυτοκίνητα που εισέρχονται ή κυκλοφορούν στην Ελλάδα, τα οποία έχουν τόπο συνήθους στάθμευσης το έδαφος άλλου κράτους, το Εθνικό Γραφείο του οποίου έχει προσυπογράψει μετά του Ελληνικού Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης την κατά το άρθρο 2 παρ. 2 του παρόντος σύμβαση." Η παρ.2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.7 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. 3.Προκειμένου περί αυτοκινήτων εισερχομένων εις την Ελλάδα εκ της περιοχής ετέρου κράτους– μέλους και εχόντων τόπον συνήθους σταθμεύσεως το έδαφος τρίτης χώρας μετά της οποίας δεν έχει συναφθεί η κατά την προηγουμένην παράγραφον συμφωνία ενεργείται μόνον δειγματοληπτικός έλεγχος». Το κείμενο που υπήρχε έγινε παρ. 1 και οι παρ. 2 και 3 προστέθηκαν από το άρθρ. 7 Π.Δ. 1019/3-14 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 253), (κατωτ. αριθ. 5), Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 336/21 Δεκ. 1981. Άρθρ.14.-1.Απαγορεύεται η συντηρητική κατάσχεσις αυτοκινήτου δι’ απαιτήσεις εξ ατυχημάτων προκληθέντων εκ της κυκλοφορίας τούτου, εφ’ όσον υπάρχει η κατά τας διατάξεις του παρόντος ασφαλιστική κάλυψις, εσωτερική ή διεθνής, εκτός εάν πιθανολογήται ότι η απαίτησις υπερβαίνει το ποσόν δι’ ο έχει συναφθή η ασφάλισις, οπότε επιτρέπεται η τοιαύτη κατάσχεσις δια το υπερβάλλον ποσόν. «2.Κατεξαίρεση, το πρόσωπο που ζημιώθηκε έχει το δικαίωμα συντηρητικής κατάσχεσης του ασφαλισμένου αυτοκινήτου για απαιτήσεις από ατυχήματα που προκλήθηκαν από την κυκλοφορία του, εφόσον ο κύριος, κάτοχος ή οδηγός του δεν προβαίνει στην κατά το άρθρ. 9 του παρόντος δήλωση στον ασφαλιστή του. Το δικαίωμα αυτό το έχει και ο ασφαλιστής σε περίπτωση αναγωγής κατά του κυρίου του αυτοκινήτου». Η διάταξη του άρθρ. 14 αριθμήθηκε ως παρ. 1 και προστέθηκε παρ. 2 από το άρθρ. 42 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183), (κατωτ. αριθ. 8). (Αντί για τη σελ.248,1061(γ) Σελ. 248,1061(δ) Τεύχος 1418 Σελ. 51 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 Άρθρ.15.-1.Η άδεια δια την οργάνωσιν αγώνων ή αγωνισμάτων ταχύτητος, ακριβείας ή δεξιοτεχνίας δι’ αυτοκινήτων, χορηγείται παρά της αρμοδίας Αρχής, μόνον εφ’ όσον ήθελε διαπιστωθή ότι υπάρχει η κατά το άρθρ. 6 γενική και ειδική ασφαλιστική κάλυψις και εφ’ όσον υπάρχη και ασφαλιστική κάλυψις της αστικής ευθύνης των οργανωτών εξ οιουδήποτε ατυχήματος προερχομένου εκ της οργανώσεως και διεξαγωγής του αγώνος ή διαγωνισμού. 2.Όστις διοργανώνει αγώνας ή διαγωνισμούς περί ων η προηγουμένη παράγραφος, άνευ της τηρήσεως των εν αυτή προϋποθέσεων, τιμωρείται δια των εν άρθρ. 12 παρ. 1 οριζομένων ποινών. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Επικουρικόν Κεφάλαιον Άρθρ.16.-Συνιστάται δια του παρόντος νομικόν πρόσωπον ιδιωτικού δικαίου υπό την επωνυμίαν «Επικουρικόν Κεφάλαιον Ασφαλίσεως Ευθύνης εξ Ατυχημάτων Αυτοκινήτων» συντετμημένως «ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ» τελούν υπό την εποπτείαν και τον έλεγχον του Υπουργού Εμπορίου, εδρεύον εν Αθήναις και διεπόμενον υπό των διατάξεων του παρόντος. Άρθρ.17.-Σκοπός του Επικουρικού Κεφαλαίου είναι η καταβολή ασφαλιστικής αποζημιώσεως δι’ αστικήν ευθύνην εξ αυτοκινητιστικών ατυχημάτων (επερχομένων μετά την έναρξιν της λειτουργίας του, καθ’ ας περιπτώσεις δεν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψις) κατά τα εν άρθρ. 19 ειδικώτερον οριζόμενα. Η μέσα σε ( ) φράση απαλείφθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 50 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183), (κατωτ. αριθ. 8). Άρθρ.1.-Κατά την έννοιαν του παρόντος: α.Αυτοκίνητον όχημα είναι το επί του εδάφους και ουχί επί τροχιών δια μηχανικής δυνάμεως ή δι’ ηλεκτρικής ενεργείας κινούμενον όχημα, ανεξαρτήτως αριθμού τροχών. Ως αυτοκίνητον θεωρείται και παν ρυμουλκούμενον όχημα συνεζευγμένον μετά του κυρίως αυτοκινήτου ή μη, ως και ποδήλατον εφωδιασμένον δια βοηθητικού κινητήρος. β.Ησφαλισμένος είναι το πρόσωπον του οποίου η ευθύνη καλύπτεται συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος. γ.Ζημιωθέν πρόσωπον είναι το πρόσωπον το οποίον δικαιούται αποζημιώσεως ένεκα ζημίας, προξενηθείσης υπό αυτοκινήτου. δ.Ασφαλιστής είναι η καλύπτουσα τον κίνδυνον ασφαλιστική επιχείρησις, ως και τα κατά τας διατάξεις του άρθρ. 16 και 25 Επικουρικόν Κεφάλαιον και Γραφείον Διεθνούς Ασφαλίσεως. «ε)«Τόπος συνήθους στάθμευσης αυτοκινήτου οχήματος είναι: Το έδαφος του κράτους του οποίου το όχημα φέρει πινακίδα κυκλοφορίας». (84/5/ΕΟΚ αρ. 4). Τα δύο πρώτα εδάφια της περιπτ. ε΄αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 2 Π.Δ. 264/17 Ιουν.-1 Ιουλ.1991 (ΦΕΚ Α΄ 98) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 143/25-9-1991). -Εις ην περίπτωσιν δεν προβλέπεται καταχώρησις εις μητρώον δι’ ωρισμένα αυτοκίνητα τα οποία όμως φέρουν πιστοποιητικόν ασφαλίσεως ή διακριτικόν σήμα ανάλογον της πινακίδος κυκλοφορίας, τόπος συνήθους σταθμεύσεως θεωρείται το έδαφος του Κράτους εις το οποίον εξεδόθη το ανωτέρω σήμα ή πιστοποιητικόν. -Εις ην περίπτωσιν δεν προβλέπεται δι’ ωρισμένα αυτοκίνητα ούτε καταχώρησις εις μητρώα, ούτε πιστοποιητικόν ασφαλίσεως, ούτε διακριτικόν σήμα, τόπος συνήθους σταθμεύσεως θεωρείται το έδαφος του Κράτους της κατοικίας του κατόχου αυτών». Η περίπτ. ε΄ προστέθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 Π.Δ. 1019/3-14 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 253) (κατωτ. αριθ. 5), Διόρθρ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 336 της 21 Δεκ. 1981. «στ. Ασφάλιση με καθεστώς Ελεύθερης Παροχής Υπηρεσιών στην Ελλάδα, σημαίνει κάλυψη του κινδύνου της αστικής ευθύνης από χερσαία αυτοκίνητα οχήματα εξαιρουμένης της ευθύνης του μεταφορέα από ασφαλιστική επιχείρηση που έχει έδρα σε άλλο κράτος-μέλος ή υποκατάστημα ή πρακτορείο της επιχείρησης αυτής σε άλλο κράτος- μέλος». Το μέσα σε «» στοιχ.στ΄ προστέθηκε με την παρ.1 άρθρ.34 Π.Δ.252/6-19 Αυγ.1996 (ΦΕΚ Α΄186),ανωτ.σελ.246,35. (Αντί για τη σελ. 248,101(ε) Σελ. 248,101(στ) Τεύχος 1418 Σελ. 43 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 «ζ) Αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό ζημιών κατά την έννοια του παρόντος Νόμου, είναι το κατά το άρθρο 37α πρόσωπο που έχει διορισθεί στην Ελλάδα από ασφαλιστική επιχείρηση εγκατεστημένη σε κράτος μέλος της Ε.Ε. και του Ε.Ο.Χ. η) «Οργανισμός Αποζημίωσης» ορίζεται το κατά το άρθρο 26 του παρόντος «Γραφείο Διεθνούς ασφάλισης». θ) Κέντρο πληροφοριών ορίζεται η κατά το άρθρο 27β του παρόντος Οργανική μονάδα της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης. Οι παρ.ζ΄, η΄ και θ΄ προστέθηκαν με το Άρθρ.18.-«1.Μέλη του Επικουρικού Κεφαλαίου καθίστανται υποχρεωτικώς και αυτοδικαίως οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που ασκούν την ασφάλιση αστικής ευθύνης από ατυχήματα αυτοκινήτων, συμπεριλαμβανομένων και των ασφαλιστικών επιχειρήσεων που ασκούν στην Ελλάδα την ασφάλιση με καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, κατά την έννοια του άρθρ.1 στοιχ.στ΄ του παρόντος, οι αλληλασφαλιστικοί συνεταιρισμοί που καλύπτουν τον αυτό κίνδυνο, καθώς και τα Ν.Π.Δ.Δ. ή οι οργανισμοί κοινής ωφέλειας, εφόσον τα αυτοκίνητά τους εξαιρεθούν της υποχρεωτικής ασφάλισης σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρ. 3 του νόμου αυτού». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 άρθρ. 34 Π.Δ.252/6-9 Αυγ.1996(ΦΕΚ Α΄ 186) ανωτ.σελ.246,35. Σελ. 248,1062(δ) Τεύχος 1418 Σελ. 52 2.(Καταργήθηκε από την παρ. 1 του άρθρ.18 του Νόμ. 2170/10-10 Σεπτ. 1993, ΦΕΚ Α΄ 150, ανωτ. σελ. 246,33). 3.(Καταργήθηκε από την παρ. 4 άρθρ. 50 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183), κατωτ. αριθ. 8). Άρθρ.19.-1.Το Επικουρικόν Κεφάλαιον υποχρεούται να καταβάλη εις τα ζημιωθέντα πρόσωπα την κατά την παρ. 2 του παρόντος άρθρου αποζημίωσιν λόγω θανατώσεως ή σωματικών βλαβών «ή υλικών ζημιών» εκ αυτοκινητιστικών ατυχημάτων όταν: Η φράση «ή υλικών ζημιών» προστέθηκε από την παρ. 5 άρθρ. 50 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183), (κατωτ. αριθ. 8). α.Ο υπέχων ευθύνην παραμένη άγνωστος. «Εις την περίπτωσιν αυτήν όμως δεν υπάρχει υποχρέωσις αποζημιώσεως λόγω υλικών ζημιών». Το δεύτερο εδάφιο στην άνω περίπτ. α΄προστέθηκε από την παρ. 6 άρθρ. 50 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985(ΦΕΚ Α΄ 183), (κατωτ. αριθ. 8). 12.Μ.γ.1 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων β. Το ατύχημα προήλθεν εξ αυτοκινήτου ως προς το οποίον δεν έχη εκπληρωθή η κατά το άρθρ. 2 υποχρέωσις. «Εξαιρούνται της αποζημίωσης τα πρόσωπα που επιβιβάσθηκαν με τη θέλησή τους στο όχημα που προκάλεσε την ζημία, εφόσον το Επικουρικό Κεφάλαιο αποδείξει ότι γνώριζαν ότι το όχημα δεν ήταν ασφαλισμένο».(84/5/ΕΟΚ, αρ. 1 παρ. 4 εδαφ. 3). Το μέσα στα « »δεύτερο εδάφιο προστέθηκε από την περίπτ. β της διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 145/25-9-1991 που είχε διορθώσει το Π.Δ. 264/91. «γ)Το Ατύχημα προήλθε από αυτοκίνητο οδηγούμενο από πρόσωπο που προκάλεσε από πρόθεση το ατύχημα».(84/5/ΕΟΚ αρ. 2 παρ. 2). Το μέσα στα « » εδάφ. γ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 5 Π.Δ. 264/17 Ιουν.-1 Ιουλ.1991(ΦΕΚ Α΄ 98) (διόρθ. σφαλμ.στο ΦΕΚ Α΄ 143/25-9-1991). δ. Ο ασφαλιστής επτώχευσεν ή η εις βάρος του εκτέλεσις απέβη άκαρπος «ή ανεκλήθη η άδεια λειτουργίας ασφαλιστικής επιχειρήσεως ένεκα παραβάσεως νόμου». Η μέσα στα « »φράση στην άνω περίπτ. δ΄ προστέθηκε από την παρ. 7 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183), (κατωτ. αριθ. 8). «Στην περίπτωση αυτή. το Επικουρικό Κεφάλαιο έχει, δικαίωμα αναγωγής κατά του διαμεσολαβήσαντος στην: ασφάλιση προσώπου μέχρι του ισόποσου σε δραχμές των 1500 ECU. εκτός αν αυτός αποδείξει ότι δεν γνώριζε ούτε μπορούσε να γνωρίζει, οσηδήποτε επιμέλεια και αν είχε επιδείξει, την επικείμενη πτώχευσή ή ανάκληση. Ο παραπάνω περιορισμός της ευθύνης του διαμεσολαβήσαντος δεν ισχύει, αν αυτός ενήργησε με δόλο. Επίσης, στην ως ανω περίπτωση το Επικουρικό Κεφάλαιο έχει ιδία αξίωση κατά του αντασφαλιστή για τις υποχρεώσεις του προς την ασφαλιστική επιχείρηση που προκύπτουν από την αντασφαλιστική σύμβαση αστικής ευθύνης από χερσαία οχήματα." Τα μέσα σε «» εδάφια της περίπτ.δ΄ προστέθηκαν με την παρ.21 άρθρ.37 Νόμ.2496/1216 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. "2. Η αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβεί τα κατά το άρθρο 6 παράγραφος 5 κατώτατα όρια ασφαλιστικών ποσών του χρόνου του ατυχήματος, η δε σχετική αξίωση υπόκειται στην κατά το άρθρα 10 παρ. 2 παραγραφή." Η παρ.2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.26 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. «Οι τόκοι που στις περιπτώσεις της προηγούμενης παραγράφου του παρόντος άρθρου υποχρεούται να καταβάλει το Επικουρικό Κεφάλαιο υπολογίζονται σε κάθε περίπτωση με επιτόκιο έξι τοις εκατό (6%) ετησίως. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μπορεί να μεταβάλλεται το εν λόγω ποσοστό». Το μέσα σε «» εδάφιο, όπως είχε προστεθεί με την περίπτ.θ΄ της παρ.5 άρθρ.10 Νόμ.2741/28-28 Σεπτ.1999 (ΦΕΚ Α΄199), τόμ.5 σελ.180,03, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.3 άρθρ.3 Νόμ.2837/1-3 Αυγ.2000 (ΦΕΚ Α΄178), τόμ.11 σελ.210,244. 3.Εις τας περιπτώσεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου το ζημιωθέν πρόσωπον έχη ιδίαν αξίωσιν κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου, ουδεμίαν δε κατά των μελών αυτού. «Το Επικουρικό Κεφάλαιο με βάση τις πληροφορίες που του παρέχει το θύμα και έπειτα από σχετική αίτηση αυτού, υποχρεούται να του δώσει αιτιολογημένη απάντηση σχετικά με την καταβολή ή μη αποζημίωσης». (84/5/ΕΟΚ αρ. 1παρ. 4). Το μέσα στα « » δεύτερο εδάφιο της παρ. 3 προστέθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 5 Π.Δ.264/17 Ιουν.-1 Ιουλ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 98) (διόρθ.σφάλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 143/25-9-1991). «Ωστόσο δεν επιτρέπεται στο Επικουρικό Κεφάλαιο να απαιτεί, προκειμένου να καταβάλει την αποζημίωση, να αποδείξει το θύμα καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ότι το υπεύθυνο για το ατύχημα μέρος δεν είναι σε θέση ή αρνείται να πληρώσει». Το τελευταίο μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από το άρθρ`. 2 του Π.Δ. 314/4-13 Αυγ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 134), κατωτ. αριθ. 13. 4.Το Επικουρικόν Κεφάλαιον καταβαλόν την αποζημίωσιν, υποκαθίσταται εις πάντα τα εξ αιτίας του ατυχήματος δικαιώματα του ζημιωθέντος προσώπου, έναντι του υποχρέου προς αποζημίωσιν ή του ασφαλιστού αυτού. «Στην περίπτ. δ΄ της παρ. 1 το επικουρικό κεφάλαιο δεν υποκαθίσταται στα εξ αιτίας του ατυχήματος δικαιώματα του ζημιωθέντος προσώπου έναντι του υποχρέου προς αποζημίωση, υποκαθίσταται όμως στο κατά το άρθρ. 10 του Ν.Δ. 400/1970 «περί ιδιωτικής επιχειρήσεως ασφαλίσεως» (ΦΕΚ 10) προνόμιο του ασφαλισμένου». Το δεύτερο εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 9 άρθρ. 50 Νόμ.1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183), (κατωτ. αριθ. 8). (Αντί για τη σελ.248,1063) Σελ. 248,1063(α) Τεύχος 1418 Σελ. 53 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 «5.Η Αποζημίωση του Επικουρικού Κεφαλαίου περιορίζεται στην συμπλήρωση του ποσού που υποχρεούται να καταβάλει ασφαλιστικό Ταμείο ή άλλος Οργανισμός κοινωνικής ασφάλισης για την αυτή αιτία στο ζημιωθέντα». (84/5/ΕΟΚ άρθρ. 1 παρ. 4 εδάφ. α΄). Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 5 Π.Δ. 264/17 Ιουν.-1 Ιουλ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 98) (διόρθ.σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 143/25-9-1991). «Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ του Επικουρικού Κεφαλαίου και του ασφαλιστή αστικής ευθύνης για το ποιος πρέπει να αποζημιώσει το θύμα για σωματικές βλάβες, που προκαλούνται από όχημα αγνώστων στοιχείων ή για υλικές ζημιές και σωματικές βλάβες ανασφάλιστου οχήματος, το Επικουρικό Κεφάλαιο υποχρεούται σε πρώτη φάση να αποζημιώσει το θύμα. Αν τελικά αποφασισθεί ότι ο ασφαλιστής αστικής ευθύνης θα έπρεπε να έχει καταβάλει την αποζημίωση εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, ο ασφαλιστής αστικής ευθύνης θα επιστρέψει το οφειλόμενο ποσό στο Επικουρικό Κεφάλαιο που την κατέβαλε. (90/232/ΕΟΚ αριθ. 4)». Το δεύτερο μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από το άρθρ. 3 του Π.Δ. 314/4-13 Αυγ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 134), κατωτ. αριθ. 13. «6.Οι αποζημιώσεις που καταβάλλει το Επικουρικό Κεφάλαιο σε δικαιούχους ασφαλίσματος αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων απαλλάσσονται τέλους χαρτοσήμου.» Η παρ.6 προστέθηκε με την παρ.3 άρθρ.25 Νόμ.2919/19-25 Ιουν.2001 (ΦΕΚ Α΄128), τόμ.24 σελ.336,416. «7(6). Το Επικουρικό κεφάλαιο είναι υποχρεωμένο να καταβάλει τις αποζημιώσεις που απαιτούνται από τους οργανισμούς αποζημίωσης των κρατών μελών, μέχρι του ποσού που έχει καταβληθεί σε μόνιμους κατοίκους των κρατών αυτών λόγω ζημιών που προκλήθηκαν: α) από αυτοκίνητα που έχουν ως τόπο συνήθους στάθμευσης την Ελλάδα και είναι ανασφάλιστα, β) από αυτοκίνητα αγνώστων στοιχείων και τα ατυχήματα έχουν συμβεί στην Ελλάδα, γ) από ανασφάλιστα οχήματα τρίτων χωρών, των οποίων τα εθνικά Γραφεία Διεθνούς Ασφάλισης έχουν προσχωρήσει στο σύστημα πράσινης κάρτας και για ατυχήματα που έχουν συμβεί στην Ελλάδα. Σελ. 248,1064(α) Τεύχος 1418 Σελ. 54 Το Επικουρικό κεφάλαιο με την καταβολή των ανωτέρω αποζημιώσεων υποκαθίσταται κατ΄ αναλογία σύμφωνα με την παρ. 4 του παρόντος άρθρου.» Η μέσα σε «» παράγραφος προστέθηκε με την παρ.1 άρθρ.7 Π.Δ.10/16-21 Ιαν.2003 (ΦΕΚ Α΄7), κατωτ.αριθ.17 και αριθμήθηκε ως παρ.7 με την παρ.6 άρθρ.10 Νόμ.3190/22-30 Οκτ.2003 (ΦΕΚ Α΄249), τόμ.11 σελ.270,24. 12.Μ.γ.1 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων «Άρθρ.20.-1. α) Για την εκπλήρωση του σκοπού του επικουρικού κεφαλαίου επιβάλλεται εισφορά υπέρ αυτού, η οποία καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Εμπορίου, υπολογιζομένη σε ποσοστό επί τοις εκατό, που δεν δύναται να υπερβαίνει το 5% επί των καθαρών ασφαλίστρων του κλάδου αστικής ευθύνης από χερσαία αυτοκίνητα οχήματα. («Στην περίπτωση άσκησης του κλάδου με καθεστώς Ελεύθερης Παροχής Υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρ.1 στοιχ.στ του παρόντος, η εισφορά υπολογίζεται επί των καθαρών ασφαλίστρων από ασφαλίσεις που συνήφθησαν με καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στην Ελλάδα»). Η μέσα σε («») φράση προστέθηκε με την παρ.3 άρθρ.34 Π.Δ.252/6-19 Αυγ.1996 (ΦΕΚ Α΄186), ανωτ.σελ.246,34. Η εισφορά αυτή βαρύνει κατά 70% τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και κατά 30% τους ασφαλισμένους. Η εισφορά των ασφαλισμένων εμφανίζεται στο ασφαλιστήριο και απαλλάσσεται παντός φόρου ή άλλης φορολογικής επιβάρυνσης εκτός των τελών χαρτοσήμου. Η απόδοση του τέλους χαρτοσήμου γίνεται από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 160/1978 (ΦΕΚ 34 Α΄). Το εδάφ.α΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.16 Νόμ.2367/29-29 Δεκ.1995 (ΦΕΚ Α΄261), ανωτ.σελ.86,61. Σύμφωνα δε με το άρθρ.23 του ίδιου νόμου η ισχύς των άνω διατάξεων αρχίζει από 1-1-1996. β)Μέσα σε 15 ημέρες από τη λήξη κάθε ημερολογιακού διμήνου οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις αποδίδουν στο Επικουρικό Κεφάλαιο τις εισφορές οι οποίες αναλογούν στα ασφαλιστήρια συμβόλαια που συνήψαν ή ανανέωσαν κατά το δίμηνο που έληξε, ανεξάρτητα από το αν οι εισφορές αυτές έχουν εισπραχθεί ή όχι. Σε περίπτωση εκπρόθεσμης καταβολής η εισφορά προσαυξάνεται κατά το επιτόκιο υπερημερίας που ισχύει. Οι εν λόγω εισφορές εξαιρουμένων των απαιτουμένων για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του Επικουρικού Κεφαλαίου χρηματικών ποσών, επενδύονται, με ευθύνη της Διαχειριστικής Επιτροπής αυτου ή κατατίθενται σε έντοκο λογαριασμό τράπεζας που λειτουργεί νόμιμα στην Ελλάδα. γ)Ο Υπουργός Εμπορίου μπορεί να μεταβάλλει το ποσοστό εισφοράς υπέρ του Επικουρικού Κεφαλαίου, χωρίς όμως σε περίπτωση αύξησης, αυτή να υπερβαίνει το όριο που ορίζεται στο στοιχ. α΄ της παρούσας παραγράφου. 2.(Καταργήθηκε από την παρ.24 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997, ΦΕΚ Α΄87, ανωτ.σελ.246,34. Σύμφωνα δε με την ίδια παρ.24 τα χρηματικά ποσά που είχαν επενδυθεί ή είχαν κατατεθεί σε τραπεζικό λογαριασμό σύμφωνα με την ως άνω καταργούμενη παρ.2 υπέρ του Λογαριασμού Αρωγής Ασφαλισμένων επενδύονται με ευθύνη της Διαχειριστικής Επιτροπής υπέρ του Επικουρικού Κεφαλαίου ή μεταφέρονται στον προβλεπόμενο σύμφωνα με την περίπτ.β΄ της παρ.1 του άρθρ.20 του κ.ν. 489/1976 λογαριασμό τράπεζας.) «2(3) Για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του το Επικουρικό Κεφάλαιο μπορεί να συνάπτει δάνεια και να εκχωρεί ή ενεχυριάζει σε ασφάλεια του δανείου απαιτήσεις του ληξιπρόθεσμες η και μελλοντικές εισφορές υπέρ αυτού μέχρι ποσοστό 2/3 του συνόλου τους». 3(4).Το Επικουρικό Κεφάλαιο έχει δικαίωμα αγωγής κατά των μελών του για την είσπραξητων εισφορών τους». Οι μέσα σε () παρ.(3) και (4) αναριθμήθηκαν σε 2 και 3 αντίστοιχα και η παρ.2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.25 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997(ΦΕΚ Α¨87), ανωτ.σελ.246,40. Το άρθρ. 20 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 του άρθρ. 18 του Νόμ. 2170/10-10 Σεπτ. 1993, ανωτ. σελ. 246,33. Εκδόθηκε η Κ 4-5497/7-29 Νοεμ.1985 (ΦΕΚ Β΄720) απόφ. Υπ. Εμπορίου, περί επιβολής εισφοράς επί των ασφαλίστρων αυτοκινήτου υπέρ του Λογαριασμού Αρωγής, η ισχύς της οποίας άρχισε από 1 Ιαν.1986. (Μετά τη σελ.248,1064(α) Σελ. 248,1065 Τεύχος 1418 Σελ. 55 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 «Άρθρ.21.-1.Η Συνέλευση των Μελών είναι το ανώτατο όργανο του Επικουρικού Κεφαλαίου και αποφασίζει για κάθε υπόθεση. Οι δε αποφάσεις της υποχρεώνουν και τα μέλη που απουσιάζουν ή διαφωνούν. 2.Η Συνέλευση των μελών είναι μόνη αρμόδια να αποφασίζει: α)Για το διορισμό και την ανάκληση των μελών της κατ’ άρθρο 22 Διαχειριστικής Επιτροπής. β)Για την έγκριση ή τροποποίηση του προϋπολογισμού, απολογισμού και ισολογισμού. γ)Για την κατάρτιση εσωτερικού κανονισμού που διέπει την όλη λειτουργία του Επικουρικού Κεφαλαίου με βάση τις διατάξεις του νόμου αυτού ο οποίος εγκρίνεται από τον Υπουργό Εμπορίου και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΤΑΕ & ΕΠΕ). δ)Για τη σύναψη από το Επικουρικό Κεφάλαιο ασφάλισης κατά της αφερεγγυότητας των μελών αυτού για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους προς το Επικουρικό Κεφάλαιο. 3.Με απόφαση του Υπουργού Εμπορίου που εκδίδεται κατά μήνα Δεκέμβριο κάθε έτους και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΤΑΕ & ΕΠΕ) καθορίζεται κατά λόγο της εισφοράς κάθε μέλους, ο αριθμός των, κατά το επόμενο έτος, διατιθεμένων από αυτά στη συνέλευση ψήφων. Η κατά το άρθρο 22 Διαχειριστική Επιτροπή, είναι υποχρεωμένη να υποβάλλει μέχρι τέλους Νοέμβρη κάθε έτους στο Υπουργείο Εμπορίου πίνακα των κατά το έτος αυτό εισφορών των μελών του Επικουρικού Κεφαλαίου. Μέχρι να εκδοθεί η ανωτέρω απόφαση κάθε μέλος διαθέτει στη συνέλευση μία ψήφο ανά εκατομμύριο δραχμών παραγωγής ασφαλίστρων κλάδου αυτοκινήτων του προηγούμενου έτους. Τα μέλη που έχουν παραγωγή ασφαλίστρων μικρότερη του εκατομμυρίου διαθέτουν, ανεξάρτητα από ποσό, μία ψήφο.» Το άρθρ.21 προστέθηκε με το Π.Δ. 237/10 Ιουν. – 18 Ιουλ. 1986 (ΦΕΚ Α 110) κατωτ. αριθ. 9, που κωδικοποίησε τον παρόντα νόμο. Σελ. 248,1066 Τεύχος 1418 Σελ. 56 Άρθρ.22(21).-«1.Η διαχείριση του Επικουρικού Κεφαλαίου ασκείται από τη διαχειριστική επιτροπή, η οποία έχει την υποχρέωση, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, να λαμβάνει κάθε πρόσφορο μέτρο (σύναψη δανείων πρόσληψη προσωπικού, προμήθεια υλικών, κ.λ.π.) για την εξυπηρέτηση των σκοπών του Επικουρικού Κεφαλαίου. Η διαχειριστική επιτροπή αποτελείται από εννέα μέλη τα οποία εκλέγει η Γενική Συνέλευση και ένα μέλος, χωρίς ψήφο, το οποίο ορίζει ο Υπουργός Εμπορίου με απόφασή του. Η διαχειριστική επιτροπή εκλέγει μεταξύ των αιρετών μελών τον Πρόεδρό της. Η διαχειριστική επιτροπή δημοσιεύει στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Τ.ΑΕ και ΕΠΕ) την ετήσια έκθεση πεπραγμένων και τον ετήσιο ισολογισμό του Επικουρικού Κεφαλαίου. Στην ετήσια έκθεση πεπραγμένων και στον ετήσιο ισολογισμό του Επικουρικού Κεφαλαίου προβλέπονται ειδικά κεφάλαια, που περιλαμβάνουν την ετήσια έκθεση πεπραγμένων και των ετήσιο ισολογισμό του Λογαριασμού Αρωγής». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 12 άρθρ. 50 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183), (κατωτ.αριθ. 8). 2.Το Επικουρικόν Κεφάλαιον εκπροσωπείται δικαστικώς και εξωδίκως υπό του Προέδρου της Διαχειριστικής Επιτροπής. Δι’ αποφάσεως της Διαχειριστικής Επιτροπής δύναται να ορισθή ότι και εν ή πλείονα μέλη αυτής ή άλλα πρόσωπα δικαιούνται να εκπροσωπούν το Επικουρικόν Κεφάλαιον γενικώς ή δι’ ωρισμένου μόνον είδους πράξεις. 12.Μ.γ.1 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων Άρθρ.23(22).-Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (Τ.Α.Ε. και ΕΠΕ) μετά γνώμην της Συνελεύσεως των Μελών του Επικουρικού Κεφαλαίου, καθορίζονται: α.(Καταργήθηκε και οι περιπτ. β, γ, δ και ε, έλαβαν αντίστοιχα τα στοιχεία α, β, γ και δ, από την παρ. 3 του άρθρ. 18 του Νόμ.2170/10-10 Σεπτ.1993, ΦΕΚ Α΄ 150, ανωτ.σελ.246,33). α.(β).Τα της συνθέσεως, συγκλήσεως, λειτουργίας και αρμοδιοτήτων της κατά το άρθρ. 21 Διαχειριστικής Επιτροπής. β(γ).Τα του χρόνου και τρόπου της συγκλήσεως, απαρτίας, τρόπου λήψεως αποφάσεων και λειτουργίας της Συνελεύσεως των μελών αυτού. γ(δ).Τα της τυχόν επιστροφής κατά την διάρκειαν της λειτουργίας αυτού χρηματικών ποσών προς τα μέλη. δ(ε).Πάσα λεπτομέρεια αναγκαία δια την λειτουργίαν του Επικουρικού Κεφαλαίου. Άρθρ.24(23).-Το Επικουρικόν Κεφάλαιον διαλύεται δια Π.Δ/τος εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού Εμπορίου μετά γνώμην της Συνελεύσεως των μελών. Δια του ιδίου Δ/τος ορίζονται και τα της εκκαθαρίσεως και της διανομής της περιουσίας αυτού. Άρθρ.25(24).-1.Η μη συμμόρφωσις των μελών του Επικουρικού Κεφαλαίου προς τας διατάξεις του παρόντος και τα εις εκτέλεσιν τούτου Προεδρικά Δ/τα και Υπουργικάς αποφάσεις, επάγεται την ανάκλησιν της αδείας λειτουργίας αυτών ως προς τον Κλάδον ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης. 2.Χορήγησις εκ νέου της ανακληθείσης κατά την προηγουμένην παράγραφον αδείας επιτρέπεται μόνον μετά πάροδον έτους από της ανακλήσεως και μετά προηγουμένην πλήρη τακτοποίησιν των υποχρεώσεών των. 3.Εν περιπτώσει αποχωρήσεως μέλους συνεπεία ανακλήσεως της αδείας λειτουργίας του εις τον Κλάδον ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης, δικαιούται τούτο μετά εξάμηνον από της λήξεως της χρήσεως, καθ’ ην ανεκλήθη η άδεια λειτουργίας του, ν’ αναλάβη το τυχόν υπόλοιπον των καταβληθεισών εισφορών του, μετ’ αφαίρεσιν των αναλογουσών εις αυτό αποζημιώσεων και δαπανών των γενομένων μέχρι της αποχωρήσεώς του και των προβλέψεων δι’ εκκρεμείς ζημίας. «4.Από την ημερομηνία που η ασφαλιστική επιχείρηση κηρύσσεται σε κατάσταση πτώχευσης ή ανακαλείται η άδεια λειτουργίας της για παράβαση νόμου, το Επικουρικό Κεφάλαιο υπεισέρχεται αυτοδίκαια στο σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της ασφαλιστικής επιχείρησης που πηγάζουν από ασφαλιστικές συμβάσεις του κλάδου αστικής ευθύνης από χερσαία αυτοκίνητα οχήματα. Εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται άνευ ετέρου από το Επικουρικό Κεφάλαιο. 5.Με αποφάσεις του, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Τ.ΑΕ και ΕΠΕ), ο Υπουργός Εμπορίου μπορεί να υπάγει στις διατάξεις του νόμου αυτού και ασφαλιστικές επιχειρήσεις, των οποίων η άδεια έχει ανακληθεί πριν από την έναρξη ισχύος του. Ο Υπουργός Εμπορίου δύναται με απόφασή του να ορίζει ειδικές προϋποθέσεις καταβολής αποζημιώσεων από το Λογαριασμό Αρωγής σε περίπτωση πτώχευσης της ασφαλιστικής επιχείρησης. 6.Οι διατάξεις του νόμου αυτού, όπως τροποποιείται, δεν θίγουν τις διατάξεις του Νόμ.1380/1983 «τροποποίηση και συμπλήρωση των διατάξεων που αφορούν την ιδιωτική επιχείρηση ασφάλισης». Οι παρ. 4, 5 και 6 προστέθηκαν από την παρ. 13 άρθρ. 50 Νόμ. 1569/21-25 Οκτ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 183),(κατωτ. αριθ. 8). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Γραφείον Διεθνούς Ασφαλίσεως Άρθρ.26(25).-Συνιστάται δια του παρόντος νομικόν πρόσωπον ιδιωτικού δικαίου υπό την επωνυμίαν «Γραφείον Διεθνούς Ασφαλίσεως» τελούν υπό την εποπτείαν και τον έλεγχον του Υπουργού Εμπορίου, εδρεύον εν Αθήναις και διεπόμενον υπό των διατάξεων του παρόντος. άρθρ.2 Π.Δ.10/16-21 Ιαν.2003 (ΦΕΚ Α΄7), κατωτ.αριθ.17. Άρθρ.27(26).-«1.Το Γραφείον Διεθνούς Ασφαλίσεως διακανονίζει ζημίας και καταβάλλει αποζημιώσεις δια λογαριασμόν αλλοδαπών Γραφείων Διεθνούς Ασφαλίσεως εντός των ορίων του παρόντος νόμου, συνεπεία ατυχημάτων προκαλουμένων εκ της κυκλοφορίας εν Ελλάδι αυτοκινήτων εχόντων τόπον συνήθους σταθμεύσεως εις χώρας, μετά των αντιστοίχων Γραφείων των οποίων έχει καταρτίσει συμβάσεις κατά το άρθρ. 30 (29) παρ. 1 του παρόντος εφ’ όσον τα αυτοκίνητα ταύτα είναι εφωδιασμένα δια πιστοποιητικού διεθνούς ασφαλίσεως εν ισχύϊ. Προκειμένου όμως περί αυτοκινήτων επί των οποίων δεν ενεργείται έλεγχος δια την ύπαρξιν ασφαλιστικής καλύψεως κατά το άρθρ. 13 παρ. 2 του παρόντος, αι ανωτέρω υποχρεώσεις του Γραφείου Διεθνούς Ασφαλίσεως υφίστανται έστω και εάν τα αυτοκίνητα ταύτα δεν είναι εφωδιασμένα δια πιστοποιητικού διεθνούς ασφαλίσεως (πρασίνη κάρτα) ή δεν είναι ησφαλισμένα. (Αντί για τη σελ.248,107(δ) Σελ. 248,107(ε) Τεύχος 1418 Σελ. 57 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 "2. Ο διακανονισμός των ζημιών στην Ελλάδα γίνεται είτε απευθείας από το, Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης είτε από διακανονιστές μέλη του, τους οποίους διορίζει, το Γραφείο, είτε από εντεταλμένους ανταποκριτές των αλλοδαπών ασφαλιστών κατόπιν προτάσεως του Γραφείου της έδρας τους και εγκρίσεως του Ελληνικού Γραφείου.' Η νέα παρ.2 προστέθηκε και οι μέσα σε () παρ.(2) και (3) αναριθμήθηκαν σε παρ.3 και 4 αντίστοιχα, από την παρ.8 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. «3(2).Επίσης το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης βαρύνεται με αποζημιώσεις για ατυχήματα που προκαλούνται στο έδαφος χώρας με την οποία έχει προσυπογράψει την κατά το άρθρο 2 παρ, 2 του νόμου αυτού σύμβαση από αυτοκίνητα που έχουν τον τόπο συνήθους στάθμευσής τους στην Ελλάδα. Ομοίως, βαρύνεται με αποζημιώσεις για ατυχήματα στο έδαφος χώρας μετά του αντίστοιχου γραφείου της οποίας έχει συνάψει την κατά το άρθρο 30 παρ.1 εδάφιο α' του παρόντος νόμου σύμβαση και σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης αυτής, εφόσον τα αυτοκίνητα αυτά είναι εφοδιασμένα με το πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης σε ισχύ. που χορηγήθηκε από το Γραφείο». Η παρ.3(2) αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.9 του άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. «4(3).α. Προκειμένου για αυτοκίνητο που έχει τον τόπο της συνήθους στάθμευσής του στην Ελλάδα και είναι ανασφάλιστο, το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης έχει αναγωγικό δικαίωμα κατά του κυρίου, κατόχου και οδηγού για το ποσό της αποζημίωσης, την οποία κατέβαλε προς τρίτους ή υποχρεούται να καταβάλει στο αντίστοιχο Γραφείο της χώρας του ατυχήματος, καθώς και κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου στις περιπτώσεις του άρθρου 19 παρ. 1 εδάφια β, γ' και δ' του κ.ν. 489/1976, Το ίδιο ισχύει και για ατύχημα που προκλήθηκε από το αυτοκίνητο σε βάρος υπηκόων κράτουςμέλους της Ε.Ε. υπό τις προϋποθέσεις ταυ άρθρου 6 παρ. 3 του νόμου αυτού. Σελ. 248,108(ε) Τεύχος 1418 Σελ. 58 β. Σε περίπτωση που ο ασφαλιστής καταβάλει αποζημίωση κατά το άρθρο 6 παρ. 3 εδάφιο α του νόμου αυτού, πέραν του ορίου ευθύνης του, που ορίζεται στο άρθρο 29 παρ.1, έχει δικαίωμα αναγωγής κατά του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης για το υπερβάλλον.» Τα μέσα σε «» πρώτο και δεύτερο εδάφια αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ.10 άρθρ.37 Νόμ.2496/12-16 Μαΐου 1997 (ΦΕΚ Α΄87), ανωτ.σελ.246,40. Το άρθρ. 26 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 9 Π.Δ. 1019/3-14 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 253), (κατωτ. αριθ.5), Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 336/21 Δεκ. 1981. 12.Μ.γ.1 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων «Άρθρ.27α.-1. Ο κατά το άρθρο 1 του παρόντος Οργανισμός Αποζημίωσης είναι υπεύθυνος για την ικανοποίηση των ζημιωθέντων που διαμένουν στην Ελλάδα και έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημία από την κυκλοφορία οχημάτων σε άλλο κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα, της οποίας το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης συμμετέχει στο σύστημα πράσινων καρτών, από οχήματα ασφαλισμένα και συνήθως σταθμεύοντα σε άλλο κράτος μέλος εκτός του κράτους διαμονής τους, εφ΄ όσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρακάτω παραγράφου. 2. Ο «Οργανισμός αποζημίωσης» διακανονίζει σύμφωνα με τη νομοθεσία του τόπου του ατυχήματος και καταβάλλει αποζημιώσεις στους ανωτέρω ζημιωθέντες, ύστερα από αίτησή τους και εφ’ όσον: α) εντός τριών μηνών από την ημερομηνία που ο ζημιωθείς υπέβαλε την αίτηση στην ασφαλιστική επιχείρηση του οχήματος η κυκλοφορία του οποίου προκάλεσε το ατύχημα ή στον αντιπρόσωπο για τον διακανονισμό των ζημιών, η ασφαλιστική επιχείρηση ή ο αντιπρόσωπος για τον διακανονισμό των ζημιών δεν έχουν δώσει αιτιολογημένη απάντηση στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην αίτηση, ή β) η ασφαλιστική επιχείρηση δεν έχει διορίσει αντιπρόσωπο για τον διακανονισμό των ζημιών στην Ελλάδα. Στην περίπτωση αυτή δεν μπορούν να υποβάλουν αίτηση στον «Οργανισμό αποζημίωσης», αν έχουν υποβάλει αίτηση αποζημίωσης απ΄ ευθείας στην ασφαλιστική επιχείρηση του οχήματος, η κυκλοφορία του οποίου προκάλεσε το ατύχημα και έχουν λάβει αιτιολογημένη απάντηση εντός τριών μηνών. 3. Ο «Οργανισμός αποζημίωσης» με την υποβολή της αίτησης αποζημιώσεως, σύμφωνα με τα ανωτέρω, πρέπει να ενημερώσει αμέσως: α) την ασφαλιστική επιχείρηση του οχήματος η κυκλοφορία του οποίου προκάλεσε το ατύχημα ή τον αντιπρόσωπο για τον διακανονισμό των ζημιών, β) τον οργανισμό αποζημίωσης του κράτους μέλους που είναι εγκατεστημένη η ασφαλιστική επιχείρηση που έχει εκδώσει το ασφαλιστήριο, γ) τον υπαίτιο του ατυχήματος, όταν είναι γνωστός, ότι του υπεβλήθη αίτηση αποζημίωσης εκ μέρους του ζημιωθέντος και ότι πρόκειται να απαντήσει σ’ αυτήν εντός δύο (2) μηνών από της υποβολής της. 4. Ο «Οργανισμός αποζημίωσης» με βάση τις πληροφορίες που του παρέχει ο ζημιωθείς, μετά την πάροδο της ανωτέρω προθεσμίας των δύο (2) μηνών, διακανονίζει σύμφωνα με τη νομοθεσία του τόπου ατυχήματος και καταβάλει την αποζημίωση, εφόσον υποχρεούται προς τούτο Ωστόσο δεν επιτρέπεται στον «Οργανισμό Αποζημίωσης» να απαιτεί, προκειμένου να καταβάλει την αποζημίωση, να αποδείξει ο ζημιωθείς καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, ότι ο υπόχρεος αδυνατεί ή αρνείται να πληρώσει, με την επιφύλαξη των παρ.2 και 10 του παρόντος. 5. Ο «Οργανισμός αποζημίωσης» με την καταβολή της αποζημίωσης μπορεί να απαιτήσει από τον οργανισμό αποζημίωσης στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη η επιχείρηση που εξέδωσε το ασφαλιστήριο, να του επιστρέψει το ποσό που καταβλήθηκε ως αποζημίωση, κατ’ εφαρμογή της συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ των οργανισμών αποζημίωσης στα κράτη-μέλη. 6. Ο «Οργανισμός αποζημίωσης» υποκαθίσταται σε όλα τα εξ αιτίας του ατυχήματος δικαιώματα του ζημιωθέντος, έναντι του υπαιτίου του ατυχήματος ή της ασφαλιστικής επιχείρησής του, μέχρι του ποσού που κατέβαλε στον ανωτέρω ζημιωθέντα για οποιαδήποτε ζημιά ή σωματική βλάβη που υπέστη ή μέχρι του ποσού που κατέβαλε σε Οργανισμό Αποζημίωσης άλλου κράτους μέλους. 7. Η αποζημίωση που καταβάλλεται από τον Οργανισμό Αποζημίωσης περιορίζεται στην συμπλήρωση του ποσού που υποχρεούται να καταβάλει ασφαλιστικό Ταμείο ή άλλος Οργανισμός κοινωνικής ασφάλισης για την αυτή αιτία στον ζημιωθέντα. 8. Ο «Οργανισμός αποζημίωσης», είναι υπεύθυνος για την ικανοποίηση των ζημιωθέντων που διαμένουν στην Ελλάδα και έχουν υποστεί ατύχημα σε άλλο κράτος-μέλος: α) από όχημα του οποίου δεν μπορεί να αναγνωρισθεί η ταυτότητα, β) σε περίπτωση που δεν μπορεί να διαπιστωθεί η ταυτότητα της ασφαλιστικής επιχείρησης του οχήματος που προκάλεσε το ατύχημα, γ) σε περίπτωση ανασφάλιστων οχημάτων τρίτων χωρών των οποίων το Εθνικό Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης Αυτοκινήτων έχει προσχωρήσει στο σύστημα Πράσινης κάρτας. Η αποζημίωση καταβάλλεται σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου. 9. Ο «Οργανισμός αποζημίωσης», έχει αναγωγικό δικαίωμα για το ποσό της αποζημίωσης που κατέβαλε σύμφωνα με την παράγραφο 8 του παρόντος από: α) από το Επικουρικό κεφάλαιο του κράτους μέλους της συνήθους στάθμευσης του αυτοκινήτου, στην περίπτωση που δεν μπορεί να διαπιστωθεί η ταυτότητα της ασφαλιστικής επιχείρησης. β) από το Επικουρικό κεφάλαιο του κράτους μέλους που συνέβη το ατύχημα, στην περίπτωση που δεν μπορεί να αναγνωρισθεί η ταυτότητα του οχήματος. γ) από το Επικουρικό Κεφάλαιο του κράτους μέλους όπου συνέβη το ατύχημα σε περίπτωση ανασφάλιστων οχημάτων τρίτων χωρών κατά την έννοια της παραγράφου 8 του παρόντος άρθρου. (Αντί για τη σελ.248,1081) Σελ. 248,1081(α) Τεύχος 1418 Σελ. 59 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 10. Ο «Οργανισμός αποζημίωσης», δεν παρεμβαίνει ή σταματάει την οποιαδήποτε παρέμβαση του, όταν εν τω μεταξύ η ασφαλιστική επιχείρηση του υπευθύνου ή ο αντιπρόσωπος της έχει προβεί στις σχετικές ενέργειες. Επίσης στην περίπτωση που ο ζημιωθείς έχει ασκήσει ευθεία αγωγή κατά της ασφαλιστικής επιχείρησης, τότε δεν μπορεί να απαιτήσει αποζημίωση από τον «Οργανισμό αποζημίωσης». 11. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης τροποποιείται ανάλογα και συμπληρώνεται η Υ.Α. Κ44523/86 του Υφυπουργού Εμπορίου «Οργάνωση και Λειτουργία του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης» (ΦΕΚ / ΤΑΕ και ΕΠΕ 3087/23-10-1986)». Το άρθρ.27α προστέθηκε με την παρ.1 άρθρ.5 Π.Δ.10/16-21 Ιαν.2003 (ΦΕΚ Α΄7), κατωτ.αριθ.17. «Άρθρ.27β.-Συνιστάται στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Γενική Γραμματεία Εμπορίου, Κέντρο Πληροφοριών. 1. Το κέντρο πληροφοριών, αποτελεί οργανική μονάδα της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου. Η δημιουργία της οργανικής μονάδας, η ένταξη της στον Οργανισμό της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου, η οργάνωση και ο τρόπος λειτουργίας της, καθώς και τα ιδιαίτερα προσόντα που απαιτούνται για την άσκηση των καθηκόντων του προϊστάμενου της μονάδας και του λοιπού προσωπικού, όπως σε θέματα ανάλυσης συστημάτων πληροφορικής, διαχείρισης βάσης δεδομένων, διαχείρισης δικτύων, χειρισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών, ρυθμίζονται με Προεδρικό Διάταγμα. 2. Σκοπός του κέντρου πληροφοριών είναι να παρέχει πληροφόρηση στους ζημιωθέντες που διαμένουν στην Ελλάδα ώστε να διευκολύνονται στην απαίτηση αποζημίωσης για υλικές ζημιές ή σωματικές βλάβες από τροχαίο ατύχημα που συνέβη εκτός Ελλάδος Την ίδια υποχρέωση πληροφόρησης έχει το κέντρο πληροφοριών και για τους ζημιωθέντες που διαμένουν σε κράτος μέλος της Ε.Ε. και ΕΟΧ, εάν το ατύχημα συνέβη στην Ελλάδα ή προκλήθηκε σ΄ αυτούς από όχημα με Ελληνικές πινακίδες. Σελ. 248,1082(α) Τεύχος 1418 Σελ. 60 . Επίσης το κέντρο πληροφοριών μπορεί να δίνει πληροφορίες για οχήματα, που έχουν τόπο συνήθους στάθμευσης την Ελλάδα και έχουν εμπλακεί σε τροχαίο ατύχημα στην Ελλάδα, προκειμένου οι έχοντες έννομο συμφέρον τρίτοι ζημιωθέντες να διευκολύνονται για την απαίτηση της αποζημίωσης τους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού το Κέντρο Πληροφοριών είναι υπεύθυνο: α) Για την τήρηση μητρώου ή τον συντονισμό της συγκέντρωσης των ακολούθων πληροφοριών: - Αριθμό κυκλοφορίας κάθε οχήματος που φέρει Ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας, (αριθμό κυκλοφορίας, ονοματεπώνυμο και διεύθυνση ιδιοκτήτη ή ιδιοκτητών, είδος οχήματος, τύπος οχήματος). - Αριθμό ασφαλιστηρίου συμβολαίου που καλύπτει την εξ ατυχημάτων οχημάτων αστική ευθύνη, και την χρονική περίοδο ισχύος του. - Αριθμό πράσινης κάρτας ή πιστοποιητικών συνοριακής ασφάλισης του Ελληνικού Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης για ορισμένου τύπου οχήματα, όπως προβλέπεται από το άρθρο 4 στοιχ. β της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ. - Την ασφαλιστική επιχείρηση που έχει εκδώσει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο, με πλήρη στοιχεία ή τον φορέα που καλύπτει ασφαλιστικά το όχημα, όταν αυτό εμπίπτει στις εξαιρέσεις του άρθρου 3 του παρόντος, καθώς και τον αντιπρόσωπο που έχουν ορίσει, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις, στα άλλα κράτη μέλη. 12.Μ.γ.1 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων - Τους αντιπροσώπους στην Ελλάδα, όλων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες στην Ε.Ε. και ΕΟΧ και ασκούν τον κλάδο ασφάλισης «αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία οχημάτων». - Κατάλογο των οχημάτων που εξαιρούνται από την υποχρέωση ασφάλισης αστικής ευθύνης σύμφωνα με το άρθρο 3 του παρόντος νόμου και με το άρθρο 4 β της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ. β) Το κέντρο πληροφοριών είναι υποχρεωμένο να παρέχει συνδρομή στους δικαιούχους ώστε να λαμβάνουν τις κατά το στοιχείο α) πληροφορίες, καθώς και να συντονίζει την συγκέντρωση και την διάδοση των στοιχείων αυτών. Το κέντρο πληροφοριών προκειμένου να συγκεντρώνει τις κατά το στοιχείο α) πληροφορίες, απευθύνεται στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και στους ασφαλιστικούς συνεταιρισμούς που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και ασκούν τον κλάδο ασφάλισης «αστικής ευθύνης από χερσαία αυτοκίνητα οχήματα», στους φορείς που εξαιρούνται από την υποχρεωτική ασφάλιση (άρθρο 3 του παρόντος νόμου και άρθρο 4β της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ) καθώς και στις αρχές καταχώρησης (ταξινόμησης) των οχημάτων. Η συγκέντρωση των πληροφοριών αυτών μπορεί να γίνεται με την υποβολή των αντιστοίχων στοιχείων από τους φορείς ή με την άμεση πρόσβαση του Κέντρου Πληροφοριών, την οποία οφείλουν να εξασφαλίζουν, στα μηχανογραφικά μητρώα των φορέων ώστε να αντλούνται σε πραγματικό χρόνο (on line real time) τα στοιχεία και οι πληροφορίες που πρέπει να διαθέτει το Κέντρο Πληροφοριών. Με κοινή απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και των κατά περίπτωση αρμόδιων Υπουργών θα καθορισθεί κάθε λεπτομέρεια για την συλλογή των σχετικών πληροφοριών. 4. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 στοιχ. α) του παρόντος, τηρούνται επί χρονικό διάστημα επτά ετών από την ημερομηνία διαγραφής του οχήματος από το μητρώο του Κέντρου πληροφοριών ή από την λήξη του ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Τα κέντρα πληροφοριών των κρατών-μελών της Ε.Ε. συνεργάζονται μεταξύ τους για ανταλλαγή στοιχείων, σύμφωνα με τις αρχές της συμφωνίας συνεργασίας που έχουν συνάψει. 5. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ζημιώθηκε από τροχαίο ατύχημα και οποιοδήποτε πρόσωπο έχει έννομο συμφέρον, δικαιούται να ζητά και να λαμβάνει αμελητί από το κέντρο πληροφοριών του κράτους μέλους διαμονής του ή του κράτους μέλους του οποίου φέρει πινακίδα το όχημα ή του κράτους μέλους όπου συνέβη το ατύχημα τα εξής: α) Την επωνυμία και την διεύθυνση της ασφαλιστικής επιχείρησης ή του οργανισμού που ορίσθηκε για τα οχήματα που εμπίπτουν στις εξαιρέσεις του άρθρου 3 του παρόντος. β) Τον αριθμό του ασφαλιστηρίου συμβολαίου. γ) Το όνομα και την διεύθυνση του αντιπροσώπου στην Ελλάδα υπευθύνου για τον διακανονισμό των ζημιών, της ασφαλιστικής επιχείρησης. Το κέντρο πληροφοριών γνωστοποιεί στον ζημιωθέντα το όνομα και την διεύθυνση του ιδιοκτήτη του οχήματος ή του συνήθους οδηγού ή του κατόχου, εφόσον ο ζημιωθείς αποδείξει ότι έχει έννομο συμφέρον να λάβει αυτές τις πληροφορίες. Για την συλλογή αυτών των στοιχείων το Κέντρο πληροφοριών απευθύνεται είτε στην ασφαλιστική επιχείρηση είτε στoύς φορείς όπως ορίζεται στην παρ. 3β του παρόντος άρθρου. 6. Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν έδρα την Ελλάδα, οι αλληλοασφαλιστικοί συνεταιρισμοί, τα εγκατεστημένα στην Ελλάδα υποκαταστήματα ασφαλιστικών επιχειρήσεων με έδρα στην Ε.Ε και ΕΟΧ και τρίτες χώρες και οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται με Ελεύθερη Παροχή Υπηρεσιών (Ε.Π.Υ) στην Ελλάδα, στον κλάδο 10 «αστική ευθύνη από ατυχήματα από χερσαία οχήματα»,οφείλουν να ενημερώνουν το Κέντρο πληροφοριών με τα ακόλουθα στοιχεία: Τον αριθμό κυκλοφορίας των οχημάτων για τα οποία καλύπτουν την αστική ευθύνη Τον αριθμό του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και την χρονική περίοδο ισχύος αυτού Τον αριθμό της πράσινης κάρτας. Το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης οφείλει να ενημερώνει το Κέντρο πληροφοριών με τους αριθμούς των συναπτόμενων συνοριακών ασφαλίσεων όπως προβλέπονται από το άρθρο 4 στοιχ β της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ. Ο τρόπος υποβολής των ανωτέρω στοιχείων και πληροφοριών καθώς και οι σχετικές προθεσμίες, καθορίζονται με Υπουργική απόφαση. Η μη συμμόρφωση των επιχειρήσεων προς τα ανωτέρω επισύρει τις κυρώσεις του άρθρου 38 του Ν.489/76 (Π.Δ.237/86). (Μετά τη σελ.248,1082(α) Σελ. 248,1083 Τεύχος 1418 Σελ. 61 Ασφάλιση Αυτοκινητικών Ατυχημάτων 12.Μ.γ.1 7. Τα Υπουργεία Μεταφορών και Επικοινωνιών, ΥΠΕΧΩΔΕ, Δημόσιας Τάξης, Γεωργίας, Εθνικής Άμυνας και Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης καθώς και η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η) οφείλουν να εφοδιάζουν το κέντρο πληροφοριών με τα στοιχεία όλων των οχημάτων που έχουν καταχωρημένα ή να διασφαλίζουν στο κέντρο πληροφοριών άμεση πρόσβαση στο μηχανογραφικό μητρώο (βάση δεδομένων) που διαθέτουν. Τα στοιχεία αυτά είναι: αριθμοί κυκλοφορίας, ονοματεπώνυμο ιδιοκτήτη και στοιχεία διεύθυνσης κατοικίας ή έδρας αν αφορά νομικό πρόσωπο, τύπος και είδος οχήματος. Η οποιαδήποτε μεταβολή των στοιχείων αυτών αποστέλλεται εντός εύλογου χρόνου στο Κέντρο πληροφοριών στην περίπτωση που δεν διασφαλίζεται η άμεση πρόσβαση …