5. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 16/23 Μαρτ. 1934 Περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον των διατάξεων του Ν.Δ. της 8/14 Αυγ. 1925 "περί ταμείου συντάξεως

5. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 16/23 Μαρτ. 1934 Περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον των διατάξεων του Ν.Δ. της 8/14 Αυγ. 1925 "περί ταμείου συντάξεως και αυτασφαλείας ιατρών εν Ελλάδι" ως και των Νόμων 5090, 5333 και 5945 "περί ταμείου συντάξεως και αυτασφαλίσεως υγειονομικών". Κωδικοποιούμεν τας διατάξεις του Ν.Δ. της 8/14 Αυγ. 1925 "περί Ταμείου συντάξεως και αυτασφαλείας ιατρών εν Ελλάδι" και των Νόμ. 5090, 5333 και 5945 "περί Ταμείου συντάξεως και αυτασφαλίσεως υγειονομικών" εις ενιαίον κείμενον Νόμου, φέροντος τον αριθ. 5945,ως ακολούθως: ΝΟΜΟΣ 5945 Περί Ταμείου Συντάξεως και Αυτασφαλίσεως Υγειονομικών. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ Γενικαί διατάξεις Ονομασία. Νομική υπόστασις. Έδρα Σκοπός. Μέτοχοι Άρθρ.1.-(Άρθρ.1 Νόμ. 5333).-Το υπό των διατάξεων του παρόντος Νόμου διεπόμενον ταμείον αποτελεί συνέχισιν του δυνάμει του Ν.Δ. της 8/14 Αυγ. 1925 υφισταμένου "περί ιδρύσεως Ταμείου Συντάξεως και Αυτασφαλείας των ιατρών εν Ελλάδι", ως και του Νόμ. 5090. Όνομα και έδρα Άρθρ.32.-(Άρθρ.32 Νόμ. 5333 και άρθρ. 8 Νόμ. 5945).-1.Παρ’ εκάστη εκτός της έδρας του ταμείου περιφερεία του Κράτους, ως αύται ορίζονται εν τω Νόμω "περί συστάσεως ιατρικών συλλόγων", το διοικητικόν συμβούλιον του Ταμείου εκπροσωπείται υπό του προεδρείου του Ι.Σ., συμμετεχόντων των προέδρων και των άλλων υγειονομικών συλλόγων. Τα μέλη της συνελεύσεως του ταμείου, τα κατοικούντα εν τη περιφερεία αντιπροσωπείας τινός, δύνανται να παρίστανται άνευ ψήφου κατα τας συνεδριάσεις της αντιπροσωπείας, τη προσκλήσει του προέδρου αυτής. "Πρόεδρος της αντιπροσωπείας εκπροσώπων εν τη περιφερεία ταύτη το ταμείον, κατά τας αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου, είναι ο πρόεδρος του Ι.Σ. Ο γραμματεύς και ο ταμίας ορίζονται υπό της αντιπροσωπείας. Το διοικητικόν συμβούλιον του ταμείου δύναται δια μίαν ή περισσοτέρας πράξεις δικαστικάς ή εξωδίκους, ή και δια κατηγορίας τοιούτων πράξεων, να αναθέση την εκπροσώπησιν του ταμείου και εις υπάλληλον του Ταμείου". Η εντός " " παράγραφος προσετέθη δια του Άρθρ.111.-(Άρθρ. 111 Νόμ. 5333). -Η παράβασις της ανωτέρω υποχρεώσεως συνεπάγεται, πλην της υποχρεώσεως προς επιστροφήν των παρανόμως εισπραχθέντων εντόκως προς δώδεκα τοις εκατόν ετησίως από της εισπράξεως, και την ποινήν, ήτις επιβάλλεται εις το αδίκημα της απάτης. Άρθρ.112.-(Άρθρ. 50 Νόμ. 5945). -Δια την είσπραξιν των κατά το προηγούμενον άρθρον οφειλομένων, εφαρμόζονται τα εν άρθρ. 51 οριζόμενα. Εκ παντός ποσού, όπερ υπέρ του ταμείου εσπράττουσιν οι δημόσιοι ταμίαι, παρακρατούσι 3% υπέρ της υπηρεσίας των, κατά τα οριζόμενα από τους λογιστικούς νόμους, και τα υπόλοιπα φέρουσιν εις πίστωσιν του Τ.Σ.Α.Υ. Άρθρ.113.-(Τροποποιηθέν δια του άρθρ. 19 Νόμ. 6441/1935 κατηργήθη δια της υπ' αριθ. 55430/1939 αποφ. Υφυπ. Εργασίας). Δικαιώματα νοσηλείας των μετόχων εις τα νοσοκομεία Άρθρ.114.-(Καταργήθηκε από το άρθρ. 18 περίπτ. α' του Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α' 239), κατωτ. αριθ. 68). Άρθρ.115.-(Μεταβατική διάταξις) Άρθρ.116.-(Κατηργήθη δια της υπ' αριθ. 55430/1939 αποφ. Υφυπ. Εργασίας). Άρθρ.117.-(Άρθρ. 117 Νόμ. 5333 και άρθρ. 52 Νόμ. 5945).-1.Δια Δ/των θα διαρρυθμισθώσιν ειδικώτερον τα της εκτελέσεως του παρόντος Νόμου. 2.Πάσα άλλη λεπτομέρεια κανονίζεται δια Δ/τος τη εισηγήσει του διοικητικού συμβουλίου του Τ.Σ.Α.Υ. και μετά πρότασιν του υφυπουργού Κρατικής Υγιεινής, εις ον και ανατίθεται η εκτέλεσις του παρόντος Νόμου. άρθρ.3 του Νόμ.6441/1935. 2.Όπου δεν υπάρχουν σύλλογοι ιατρικοί, το διοικητικόν συμβούλιον του ταμείου ή αναθέτει το έργον της αντιπροσωπείας εις τον τυχόν υπάρχοντα φαρμακευτικόν ή οδοντιατρικόν σύλλογον ή ορίζει προς τούτο ιδίαν τριμελή επιτροπήν εκ μετόχων, ης ορίζει και τον πρόεδρον και τον ταμίαν. Το έργον ταύτης παύει άμα καταρτισθή ιατρικός σύλλογος. 3.Περί της οικονομικής ενισχύσεως των αντιπροσωπειών δια την εκτέλεσιν της υπηρεσίας του ταμείου, το διοικητικόν συμβούλιον προνοεί αναγράφον ανάλογον κονδύλιον εις τας δαπάνας της διοικήσεως του ταμείου. Άρθρ.33.-(Άρθρ.33 Νόμ.5333 και άρθρ. 9 Νόμ. 5945).-1.Αι αντιπροσωπείαι του ταμείου έχουσιν έργον: α)Να κρατούν πλήρες και ενήμερον μητρώον των εν τη περιφερεία των μετόχων του ταμείου. β)να δέχωνται πάσας τας προς το ταμείον καταβολάς των μετόχων. Ταύτας, ως και πάσαν άλλην είσπραξιν υπέρ του ταμείου, οφείλουσι να καταθέτωσιν εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μηνός ει το πλησιέστερον υποκατάστημα της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος, κατά τας οδηγίας του διοικητικού συμβουλίου. Η καθυστέρησις της καταθέσεως των ανωτέρω εισπράξεων συνεπάγεται δια τον ταμίαν της αντιπροσωπείας υποχρέωσιν προς καταβολήν τόκου 12% ετησίως, εκτός και της ποινικής ευθύνης. γ)Να συντρέχουν εις την ευόδωσιν των σκοπών του ταμείου, συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας και διαταγάς του διοικητικού συμβουλίου. δ)Το διοικητικόν συμβούλιον του ταμείου δύναται να συγχωνεύη περισσοτέρας αντιπροσωπείας εις άλλην ή και να αναθέτη εις τινας των αντιπροσωπειών δικαίωμα εποπτείας επί άλλων τοιούτων. Το περιεχόμενον της εποπτείας καθορίζει εκάστοτε το διοικητικόν συμβούλιον. 2.Διά πάσαν προκύπτουσαν κατάχρησιν ή ζημίαν επί του ταμείου, λόγω παραλείψεων των κατά τόπους αντιπροσωπειών, το διοικητικόν συμβούλιον ασκεί δίωξιν υποχρεωτικήν επί καταχρήσει και παραβάσει καθήκοντος. Άρθρ.34–39.(Αντικατεστάθησαν δια των διατάξεων του κατωτ. Α.Ν.617/1945). (Μετά την σελ. 648 (γ) Σελ.648,01 Τεύχος 1132 – Σελ.29 11 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 12 34.Η.α.5 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. Πόροι δι’ ασφαλίσεις και παραγωγική τοποθέτησις αυτών Άρθρ.40.-(Αρθρ.40 Νόμ.5333, άρθρ.11 Νόμ.5945 και Ν.Δ.8/15 Αυγ.1925). Οι υπάρχοντες πόροι του ταμείου βελτιούνται ως εξής: 1)Ως δικαίωμα εγγραφής δραχμαί "διακόσιαι", καταβαλλόμεναι εις το Ταμείον εφ’ άπαξ ή εις τέσσαρας μηνιαίας δόσεις. "Εις την καταβολήν του δικαιώματος εγγραφής υπολογίζεται και παν ποσόν περιελθόν οπωσδήποτε εις το Ταμείον εκ περιοδικών καταβολών του υγειονομικού προ της εγγραφής αυτού εις το Ταμείον, πάντως το υπολογισθέν κατά τ’ ανωτέρω δια την εγγραφήν ποσόν οφείλεται εις το Τ.Σ.Α.Υ". Τα εντός " " τίθενται κατά τροποποίησιν του άρθρ.6 παρ.1 Ν.Δ. 3348/1955. 2)Μηνιαία εισφορά των ελευθέρως ασκούντων το επάγγελμα ησφαλισμένων εκ δραχμών εκατόν. Η μηνιαία εισφορά των ασκούντων την ειδικότητα χειρουργού παντός κλάδου, ωτορινολαρυγγολόγου, οφθαλμολόγου, γυναικολόγου, μαιευτήρος, νευρολόγου, ψυχιάτρου, των χορηγούντων φάρμακα ιατρών εις μέρη ένθα δεν λειτουργεί φαρμακείον και των οδοντιάτρων εις δραχ. 130 μηνιαίως. Το εδάφ. 2 τίθεται κατά τροποποίησιν του άρθρ.6 παρ.4 Ν.Δ. 3348/1955. 3.(Καταργήθηκε, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε από τις παρ.8 και 10 του άρθρ.6 του Ν.Δ. 3348/1955, από το αρθρ.18 περίπτ ε΄ Νόμ.982/1979 (ΦΕΚ Α΄ 239), κατωτ. αριθ. 68). 4.(Καταργήθηκε, όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρ.1 Νόμ. 1040/1943, από το άρθρ.18 περιπτ. γ΄ Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α΄ 239), κατωτ. αριθ. 68). 5.(Καταργήθηκε, όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρ.1 Νόμ. 1040/1943, από το άρθρ.18 περιπτ.γ΄ Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α΄ 239), κατωτ. αριθ.68). 6.(Καταργήθηκε, όπως είχε τροποποιηθεί και συμπληρωθεί από την παρ. 2 άρθρ. 6 Ν.Δ. 3348/1955, από το άρθρ.18 περιπτ. η΄ Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α΄ 239), κατωτ. αριθ. 68). 7.(Ελογίσθη ως μηδέποτε ισχύσασα δια του άρθρ. 4 Νόμ. 6441/1955). 8.Εισφορά κλινικών, νοσοκομείων και θεραπευτηρίων εν γένει, σανατορείων, ξενώνων ή αναρρωτηρίων, των δεχομένων επί πληρωμή αρρώστους, καθορίζεται εις δραχ. 150 δια τας περιφερείας τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης και Θες/νίκης και 100 δια τας επαρχίας κατά κλίνην, ασχέτως εάν αύται είναι κατειλημμέναι ή όχι και διατίθεται μέρος αυτών δι’ απόρους ασθενείς. Η καταβολή θα ενεργήται τον τελευταίον μήνα εκάστης εξαμηνίας. Εις την ως άνω εισφοράν υπόκεινται και τα δημοσίου δικαίου νοσηλευτικά ιδρύματα δια τας κλίνας τας διατιθεμένας δια την νοσηλείαν αρρώστων επί πληρωμή κατά την διάταξιν του άρθρ. 9 παρ. 2 του Ν.Δ. 2592/1953. Το εδάφ.8 διετυπώθη ως άνω δυνάμει του άρθρ.6 παρ.3 Ν.Δ. 3348/1956. Κατά την προϊσχύσασαν διάταξιν της παρ.13 της υπ΄αριθ. 21724/1945 απόφ. Υπ. Οικον. και Προνοίας η ανωτέρω εισφορά ήτο 1% επί των ακαθαρίστων εισπράξεων των κλινικών κλπ. απηλλάσσοντο δε αυτής τα ως Κρατικά ή Δημοσίου Δικαίου λειτουργούντα Ιδρύματα ως και τα θεραπευτήρια "Ευαγγελισμός" και "Ερυθρός Σταυρός", εφ’ όσον διέθετον το 1/3 του όλου αριθμού των κλινών υπέρ απόρων ασθενών. Δια τας παλαιάς οφειλάς εκ του πόρου τούτου βλ. άρθρ.6 παρ.3 Ν.Δ. 3348/1955 και άρθρ. 43 παρ.3 Ν.Δ.3895/1958. 9.Άπασα η περιουσία των διαλυθέντων ιατρικών, φαρμακευτικών, οδοντοϊατρικών σωματείων και συλλόγων ή διαλυομένων τοιούτων περιέρχεται εις το ταμείον τούτο, ως και παν ποσόν εξ εράνων, δωρεάς ή τελευταίας διατάξεως και οιασδήποτε άλλης αιτίας ευρισκόμενον εις χείρας οιουδήποτε μετά των τόκων αυτών και προωρισμένον δια σκοπούς, εις ους αποβλέπει το Ταμείον τούτο. 10.(Ετροποποιήθη, ως καθορίζει το εδφ.2 του άρθρου τούτο). 11.(Καταργήθηκε από την παρ.1 άρθρ.4 Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α΄ 239), κατωτ. αριθ. 68. Σχετικά μα τις εισφορές βλ. παρ.4 και 5 άρθρ.6 Ν.Δ. 3348/1955,κατωτ. αριθ.53, όπως αντικαταστάθηκαν από την παρ.1 του άρθρ.4 Νόμ. 982/1979). 12.Κληρονομίαι, κληροδοσίαι και δωρεαί εν ζωή, είτε αιτία θανάτου προς το ταμείον, ως και παν ποσόν εξ εράνων, δωρεάς ή τελευταίας διαθέσεως οιασδήποτε άλλης αιτίας ευρισκόμενον εις χείρας οιουδήποτε μετά των τόκων αυτού και προωρισμένον δια σκοπούς, εις ους αποβλέπει το ταμείον τούτο. 13.Τα έσοδα εκ της παραγωγικής διαθέσεως της περιουσίας του Ταμείου. 14.Οι πόροι εκ των ιατροσήμων διατηρούνται και βελτιούνται ως εξής: α–δ.(Καταργήθηκαν, όπως είχαν τροποποιηθεί από την παρ.9 άρθρ.6 Ν.Δ. 3348/1955, κατωτ. αριθ.53, από το άρθρ.18 περίπτ.ς΄ Νόμ.982/1979 (ΦΕΚ Α΄ 239), κατωτ. αριθ. 68). ε)Εφ’ ενός εκάστου πωλουμένου φαρμακευτικού (ή καλλυντικού) ιδιοσκευάσματος Ελληνικού ή ξένου Οίκου ή Εργαστηρίου επικολλάται ιατρόσημον αναλόγως της αγοραίας αξίας τούτου (και κατά την ακόλουθον κλίμακα)". Δια του κατωτ. Β.Δ. 3/6 Ιουν.1952 το ανωτέρω τέλος κατηργήθη ως προς τα καλλυντικά και οδοντοϊατρικά ιδοσκευάσματα, δια δε τα φαρμακευτικά ωρίσθη εις 5%. (Αντί για τη σελ. 649) Σελ. 649 (α) Τεύχος 712 – Σελ.73 13 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 Δια τα εκ της αλλοδαπής εισαγόμενα βλ.το ρηθέν Δ/μα, δια δε τα παρασκευαζόμενα εν τη ημεδαπή ισχύουσι τα κατωτέρω. "Φύσιγγες οιουδήποτε φαρμάκου, φερόμεναι εις το εμπόριον εντός κυτίου υπό ιδίαν συσκευασίαν, έστω και αν δεν κυκλοφορούσιν υπό μορφήν ιδιοσκευάσματος εξομοιούνται προς τα ιδιοσκευάσματα και ιατροσημαίνονται αναλόγως της αξίας αυτών κατά την ανωτέρω κλίμακα. Το ιατρόσημον τούτο βαρύνει τον παρασκευαστήν ή τον αντιπρόσωπον αυτού (και τον καταναλωτήν. Και τον μεν πρώτον) βάσει της τιμής της Κρατικής διατιμήσεως (χονδρικής πωλήσεως άνευ ουδεμιάς εκπτώσεως, το δε δεύτερον βάσει της διαφοράς της προκυπτούσης μεταξύ χονδρικής και) λιανικής πωλήσεως επίσης άνευ ουδεμίας εκπτώσεως". "Ως αγοραία αξία των καλλυντικών υπολογίζεται η τιμή λιανικής πωλήσεως τούτων προς το κοινόν. Επίσης προκειμένου περί ιδιοσκευασμάτων άτινα δι’ οιονδήποτε λόγου δεν περιλαμβάνονται εις την Κρατικήν διατίμησιν, ως αγοραία αξία λογίζεται η τιμή λιανικής πωλήσεως τούτων προς το κοινόν". Η παρ. ε΄ ετροποποιήθη ως άνω δια του Νόμ. 1040/1943 και διετηρήθη εν ισχύϊ δια της υπ’ αριθ. 303/1946 πραξ. Υπ. Συμβουλίου. Από της 1 Ιαν. 1933 απαγορεύεται η εν γένει κυκλοφορία των ανωτέρω άνευ ιατροσήμου. ς)"Ιατρόσημον δραχ. 1000 επί εκάστου πιστοποιητικού απλού ή ενόρκου επικολλωμένου υπό του εκδίδοντος τούτο ιατρού ή οδοντιάτρου ή κτηνιάτρου. Εάν οι εκδίδοντες είναι πλείονες του ενός επικολλώνται τόσα 1000 δραχμών ιατρόσημα όσοι και οι προσυπογράφοντες. Εξαιρούνται τούτου τα πιστοποιητικά θανάτου, ως και τα κατά παραγγελίαν δικαστικής ή άλλης αρμοδίας Διοικητικής Αρχής τα εκδιδόμενα χάριν της λειτουργίας και προς το συμφέρον των Δημοσίων υπηρεσιών". Η περιπτ. ς΄ ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ.1 Νόμ.1040/1943 και εκυρώθη δια της υπ’ αριθ. 303/1946 πράξ. Υπ. Συμβουλίου. "16.Εισφορά ισόποσος προς το σύνολον των ενεργουμένων κρατήσεων 3% επί των αποδοχών των μισθωτών υγειονομικών επιβάλλεται υπέρ του Τ.Σ.Α.Υ. και εις τας μισθοδοτούσας τους υγειονομικούς τούτους Επιχειρήσεις εν γένει, αποδιδομένη αυτώ μετά των άλλων τυχόν κρατήσεων κατά τον αυτόν τρόπον και εντός της αυτής προθεσμίας. Της Σελ.650 (α) Τεύχος 712 – Σελ.74 εισφοράς ταύτης εξαιρείται το Ελληνικόν Δημόσιον (και τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου)". Δια του άρθρ.2 Νόμ.1040/1943 είχον προστεθή παρ. 15-18, πλην εκ τούτων μόνον ή ανωτέρω υπ’ αριθ.16 χωρίς τα εντός ( ) εκυρώθη δια της υπ’ αριθ.303/1946 πράξ. Υπ. Συμβουλίου, καταργηθεισών των λοιπών. Το άρθρ.18 περιπτ. γ΄του Νόμ.982/1979, κατωτ. αριθ.68, καταργεί την παρ.18 που είχε προστεθεί με το άρθρ.2 του Νόμ.1040/1943. "Αι υπέρ του ΤΣΑΥ ασφαλιστικαί εισφοραί, είτε βαρύνουσαι τους ησφαλισμένους είτε τους εργοδότας, είναι υποχρεωτικαί, μη εχουσών εφαρμογήν εν τη προκειμένη περιπτώσει των εν ισχύϊ διατάξεων του άρθρ.48 του κωδ. Νόμου περί Δήμων και Κοινοτήτων". Η άνω εντός " " δευτέρα παράγραφος προσετέθη δια του άρθρ.6 του Ν.Δ.693/48. 14 34.Η.α.5 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. Αι υποχρεώσεις των μετοχών Άρθρ.41.-(Άρθρ.41 Νόμ.5333 και άρθρ.12 Νόμ.5945).-1.Αι κατά τον παρόντα Νόμον υποχρεώσεις των μετοχών άρχονται από 1 Ιαν. 1932. 2.(Αφεώρα τας υποχρεώσεις των μετοχών των ετών 1928/1931. Αντικατεστάθη δια του άρθρ.3 Νόμ.1040/1943, πλην τούτο καταργήθη δια της υπ’ αριθ.303/961 πράξεως Υπ. Συμβουλίου. Υποχρεώσεις και ποιναί Η θέσις των διοικητικών συμβουλίων των υγειονομικών συλλόγων Άρθρ.2.-(Άρθρ.2 Νόμ. 5333).-Το Ταμείον τούτο φέρει του λοιπού το όνομα "Ταμείον Συντάξεως και Αυτασφαλίσεως Υγειονομικών" (Τ.Σ.Α.Υ.). Αποτελεί νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου, εδρεύει εν Αθήναις και τελεί υπό την ανωτέραν εποπτείαν του Υπουργείου Υγιεινής. Σκοπός και αντικείμενον της ασφαλίσεως Άρθρ.42.-(Άρθρ.42 Νόμ.5333).-Τα προεδρεία και τα διοικητικά συμβούλια των ιατρικών, φαρμακευτικών, οδοντιατρικών και κτηνιατρικών συλλόγων υπόκεινται εις τα όργανα της διοικήσεως του ταμείου τούτου, οφείλοντα να εκτελούν προθύμως πάσας τα διαταγάς και αποφάσεις των οργάνων της διοικήσεως, αίτινες αποβλέπουν εις την διεξαγωγήν της διοικήσεως, την οικονομικήν διαχείρισιν και την πραγμάτωσιν των σκοπών του ταμείου. Υποχρεώσεις και ποιναί των μελών των διοικητικών συμβουλίων, των μετόχων και των αντιπροσώπων ιδιοσκευασμάτων κλπ. Άρθρ.43-(Άρθρ.43 Νόμ.5333, άρθρ.13 Νόμ.5945 και άρθρ.2 Νόμ.5090).-1.Τα μέλη των ανωτέρω συμβουλίων, αμελήσαντα την εκπλήρωσιν των καθηκόντων των των απορρεόντων εκ του παρόντος Νόμου, των προς εκτέλεσιν τούτου διαταγμάτων και κανονισμών και διαταγών του διοικητικού συμβουλίου, ή παραλείψαντα την άσκησιν της πειθαρχικής εξουσίας του συλλόγου επί των μελών του, τιμωρούνται υπό του υπουργού της Υγιεινής, μετ’ έγγραφον προς τούτο πρόσκλησιν του διοικητικού συμβουλίου του ταμείου, δια της εν .αρθρ.56 του Νόμου "περί συστάσεως ιατρικών συλλόγων" ποινής. 2.Άρνησις εκτελέσεως ωρισμένης παραγγελίας του διοικητικού συμβουλίου του ταμείου προς τους προέδρους ιατρικών, φαρμακευτικών, οδοντιατρικών και κτηνιατρικών συλλόγων τιμωρείται κατά τας περί απειθείας διατάξεις του Ποινικού Νόμου. 3.Πάντες οι ιατροί, φαρμακοποιοί, οδοντίατροι, κτηνίατροι και αντιπρόσωποι φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων οφείλουσι, προσκαλούμενοι υπό της αρμοδίας κατά τόπον αντιπροσωπείας του διοικητικού συμβουλίου του ταμείου, να παρέχωσι πάσαν ζητουμένην πληροφορίαν και πιστοποίησιν, σχετικήν προς τους σκοπούς και την λειτουργίαν του ταμείου. Ιατρός, μη συμμορφούμενος προς τας υποχρεώσεις αυτού έναντι του ταμείου εντός διμήνου, αφ’ ης προσκλήθη προς τούτο, θεωρείται παρανόμως ασκών την ιατρικήν και διώκεται και τιμωρείται κατά τας διατάξεις του Νόμου ΔΞΓ΄ "περί παρανόμου ασκήσεως της ιατρικής", εγκλήσει του προέδρου του οικείου συλλόγου ή του ταμείου. Πρόεδρος ιατρικού συλλόγου, αμελών την εκπλήρωσιν των καθηκόντων αυτού, τιμωρείται πειθαρχικώς υπό του πειθαρχικού συμβουλίου ιατρικού συλλόγου, οριζομένου υπό του πανελληνίου ιατρικού συλλόγου. 4.Την αυτήν υποχρέωσιν έχει και πας ιδιοκτήτης ή διαχειριστής καταστήματος ή κλινικής, θεραπευτηρίου κλπ., ιδιώτης ή εταιρεία ή άλλο φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον, προς ους απευθύνεται το ταμείον ή η αντιπροσωπεία, δυνάμει του παρόντος Νόμου. 5."Άρνησις ή ατελής παροχή πληροφοριών υπό των ανωτέρω προσώπων αποτελεί το αδίκημα της απειθείας κατά της αρχής και κολάζεται αυτεπαγγέλτως δια της εν τω άρθρ.164 του Ποιν. Νόμου αναγραφομένης ποινής". Η παρ.5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.6 Νόμ. 6441/1935. (Αντί για τη σελ. 651) Σελ.651 (α) Τεύχος 712 – Σελ.75 15 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 16 34.Η.α.5 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 6.Παροχή ψευδών πληροφοριών υπό τούτων τιμωρείται, εάν μεν εγένετο εξ αμελείας, δια φυλακίσεως μέχρι δύο μηνών, εάν δε εκ προθέσεως, δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους. 7.Εν πάση περιπτώσει δεν αναστέλλεται ουδέ παρακωλύεται η ενάσκησις της πειθαρχικής εξουσίας υπό των οικείων πειθαρχικών συμβουλίων των συλλόγων, εις ους οι μέτοχοι υπάγονται. 8.Με χρηματικήν ποινήν (δέκα χιλιάδων μέχρι πεντήκοντα χιλιάδων δραχμών) τιμωρείται: 1)ο ιδιοκτήτης ή διευθυντής φαρμακευτικού οίκου ή αντιπρόσωπος αυτού, ως και πας πωλών φάρμακα ή ειδικότητας, όστις εις την τιμήν τούτων προσθέτει ποσοστόν ανάλογον προς την υπέρ του ταμείου συντάξεως υγειονομικών εισφοράν, και 2)ο εις την ιατρικήν αμοιβήν και εις τα νοσήλεια επιβάλλων τοιαύτην προσθήκην. Το αδίκημα τούτο διώκεται κατ’ έγκλησιν του ταμείου. 10.(Καταργήθη δια του άρθρ.43 Νόμ.5945). Ορισμός Φαρμάκου και ιδιοσκευάσματος Υποχρεώσεις περί ενσήμου τούτων Άρθρ.44.-"1.Ειδικώς δια την εφαρμογήν των περί ιατροσήμου διατάξεων του παρόντος Νόμου ιδιοσκεύασμα νοείται παν σκεύασμα απλούν ή σύνθετον, το οποίον, χωρίς να ετοιμάζηται εκάστοτε δια μίαν εκάστην περίπτωσιν, προορίζεται δια την λιανικήν πώλησιν υπό ιδιάζουσαν και την αυτήν πάντοτε συσκευασίαν και σύνθεσιν, τίθεται εις κυκλοφορίαν υπό ιδίαν ονομασίαν, μη σαφώς δηλωτικήν της συνθέσεως αυτού, παρέχεται δε, κατά κανόνα, υπό τα ως άνω χαρακτηριστικά γνωρίσματα, εις το κοινόν, ως φάρμακον δια σκοπούς θεραπευτικούς, προφυλακτικούς ή διαγνωστικούς επί ανθρώπων ή ζωών. Ως ιδιάζουσα θεωρείται η συσκευασία, εφ’ όσον αύτη, δια της μορφής ή του ονόματος, καθίσταται ευδιάκριτος, υπό άλλα ομοειδή προϊόντα άλλης προελεύσεως. Ως φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα θεωρούνται και τα παρασκευάσματα εκ διαφόρων τροφών, τα τεχνικώς βιταμινωθέντα ή ακτινοβοληθέντα, τα εντομοκτόνα, τα εμβόλια και βιολογικά εν γένει παρασκευάσματα, εφ’ όσον παρέχουσι μίαν ή και περισσοτέρας, ξένας θεραπευτικάς ουσίας, τα υποθεραπευτικά προϊόντα, αι φύσιγγες οιουδήποτε φαρμάκου, κυκλοφορούσαι υπό ιδιαιτέραν συσκευασίαν απλαί βιταμίναι και υποκατάστατα τούτων, οδοντοσκευάσματα και εν γένει άπαντα τα παρασκευάσματα, άτινα φέρουσιν ονομασίαν σαφώς δηλωτικήν του περιεχομένου αυτών και πωλούνται εις το κοινόν υπό ετοίμην μορφήν και χρήζουσιν αδείας της διοικητικής αρχής, ίνα τεθώσιν εις κυκλοφορίαν, ασχέτως εάν έχωσι καταχωρηθή εις την εν ισχύϊ κρατικήν διατίμησιν. 2.Επίσης καλλυντικά ιδιοσκευάσματα κατά την έννοιαν του παρόντος είναι αι μοιραλοιφαί (κρέμαι) και τα υγρά προσώπου, τα οδοντοσκευάσμαατα, αι τριχοβαφαί και τα προς βοστρίχωσιν της κόμης ή ενίσχυσιν της τριχοφυΐας σκευάσματα, τα ραβδία χειλέων, τα ψίλωθρα και κατά της κακοσμίας του ιδρώτος σκευάσματα τιθέμενα εις κυκλοφορίαν υπό ιδιάζουσαν και την αυτήν πάντοτε ονομασίαν, συσκευασίαν και σύνθεσιν δια σκοπούς καλλυντικούς". Το άρθρ.44 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.5 Νόμ.1040/1943 κυρωθέντος δια της υπ’ αριθ. 303/1946 πραξ. Υπ. Συμβ. Έλεγχος Επικολλήσεως Ιατροσήμων Άρθρ.45.-"Τον έλεγχον της επικολλήσεως των πάσης φύσεως ιατροσήμων ενεργεί το Ταμείον, είτε δια των Επιθεωρητών αυτού, είτε δια των Αντιπροσωπειών, αι οποίαι, εν τη προκειμένη περιπτώσει, ορίζουσι τον μέλλοντα να ενεργήση τον εις την περιφέρειαν της Αντ/πείας έλεγχον, είτε δια των κατά τόπους, Επιθεωρητών Φαρμακείων του Υπουργείου Εθνικής Προνοίας, του Δ.Σ. ορίζοντος την χρονολογίαν διενεργείας ελέγχου την αποζημίωσιν αυτών δια τας υπηρεσίας των ταύτας, ως και τα έξοδα μετακινήσεώς των. Ο διενεργών τον έλεγχον συντάσσει πρωτόκολλον, όπερ υποβάλλει εις το Δ.Σ. του ΤΣΑΥ , είτε απ’ απευθείας είτε δια της Αντ/πείας εάν μέσω ταύτης διετάχθη ο έλεγχος". Το άρθ.45 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.6 Νόμ.1040/1943, κυρωθέντος δια της υπ’ αριθ. 303/1946 πράξ. Υπ. Συμβ. Άρθρ.46.-(Άρθρ.46 Νόμ.5333).- Μέτοχος παραβαίνων τας διατάξεις περί επικολλήσεως και διαγραφής των ιατροσήμων τιμωρείται δια προστίμου μέχρι δραχμών πεντακοσίων, επιβαλλομένου υπέρ του ταμείου υπό της αντιπροσωπείας του ταμείου ή του επιθεωρητού του ταμείου. Εν περιπτώσει υποτροπής εντός έτους επιβάλλεται πρόστιμον δραχμών χιλίων. Προσφυγή ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου Άρθρ.47.-(Άρθρ.47 Νόμ.5333 και άρθρ.15 Νόμ.5945).-1.Κατά της αποφάσεως ταύτης επιτρέπεται προσφυγή ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου του συλλόγου, εις ο υπάγεται ο τιμωρηθείς εντός 15 ημερών από της κοινοποιήσεως εις τον τιμωρηθέντα της επιβαλλούσης το πρόστιμον αποφάσεως, περί της ασκήσεως της οποίας ειδοποιείται αμέσως το ταμείον υπό του οικείου συλλόγου. Παρελθούσης της προθεσμίας ταύτης απράκτου, το πρόστιμον καθίσταται απαιτητόν παραχρήμα, οφειλόμενον εντόκως προς 12% ετησίως. Σελ. 653 17 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 2.Η προσφυγή είναι απαράδεκτος, εάν δεν επισυνάπτεται απόδειξις της αντιπροσωπείας του ταμείου, ότι έχει καταβληθή εις αυτήν το επιβληθέν υπό ταύτης πρόστιμον, όπερ αναλαμβάνεται εν περιπτώσει τελεσιδίκου απαλλακτικής αποφάσεως. 3.Εν ελλείψει οικείου πειθαρχικού συμβουλίου η προσφυγή γίνεται εις το Π.Σ. του πλησιεστέρου οικείου συλλόγου. Έφεσις κατ’ αποφάσεως πειθαρχικού συμβουλίου Άρθρ.48.-(Άρθρ.48 Νόμ.5333).-Κατά της αποφάσεως του πειθαρχικού συμβουλίου επιτρέπεται να ασκηθή έφεσις και υπό του προέδρου της αντιπροσωπείας ή του επιθεωρητού του ταμείου εντός δεκαημέρου αφ’ ης περιέλθη το αντίγραφον της αποφάσεως εις την αντιπροσωπείαν του ταμείου. Η έφεσις δικάζεται παρά του οικείου ανωτάτου πειθαρχικού συμβουλίου. Τα άρθρ.47 και 48 είχον αντικατασταθή δια του άρθρ.9 του Νόμ.1040/1943, πλην το άρθρον τούτο καταργήθη δια της υπ’ αριθ.303/1946 πράξ. Υπ. Συμβουλίου. Κυρώσεις Άρθρ.3.-(Άρθρ.1 Νόμ. 5945).1.-Αντικείμενον της παρούσης ασφαλίσεως είναι η παροχή α)συντάξεως αναπηρίας, β)συντάξεως γήρατος, γ)συντάξεως επιζώντος συζύγου, ορφανών, γονέων και αδελφών, δ)εκτάκτων βοηθημάτων. 2.Τα εν τω παρόντι Νόμω οριζόμενα ποσά των συντάξεων εν ουδεμιά περιπτώσει δύνανται να μειωθώσι, δύνανται δε αντιθέτως να αυξηθώσιν ανά πενταετίαν δι’ αποφάσεως της γενικής συνελεύσεως των μετόχων μετά ητιολογημένην τεχνικήν ασφαλιστικήν μελέτην. Σελ.646 Μέτοχοι Ιδιότης μετόχων. Η υποχρεωτική εγγραφή εις τον οικείον Σύλλογον. Άρθρ.49.-(Άρθρ.16 Νόμ.5945).1.Η παράβασις των διατάξεων περί επικολλήσεως και διαγραφής των παντός είδους ιατροσήμων παρά παντός υποχρέου ως και η παρ’ οιουδήποτε πώλησις φαρμακευτικών ή καλλυντικών ιδιοσκευασμάτων ή οδοντοσκευασμάτων άνευ επικολλήσεως του κεκανονισμένου ιατροσήμου εκτός των δια του προηγουμένου άρθρου απειλουμένων διοικητικών κυρώσεων συνιστά αδίκημα και κολάζεται τη εγκλήσει του Ταμείου ή και αυτεπαγγέλτως δια χρηματικής ποινής (μέχρι 200.000). Εν περιπτώσει δε υποτροπής δια φυλακίσεως μέχρι έξ μηνών και χρηματικής ποινής (μέχρις 1.000.000 δραχμών). Αι χρηματικαί ποιναί περιέρχονται εις το Ταμείον. 2.Τα όργανα του Ταμείου διαπιστούντα κυκλοφορίαν φαρμακευτικών ή καλλυντικών ιδιοσκευασμάτων ή οδοντοσκευασμάτων ως και άλλων ειδών υποβαλλομένων εις ιατροσήμανσιν δικαιούνται να ζητήσωσι την κατάσχεσιν τούτων παρά των Αστυνομικών οργάνων υποχρεουμένων προς τούτο. Τα κατασχόμενα είδη εκποιούνται υπό του Ταμείου και εις όφελος αυτού, της εκποιήσεως διατασσομένης παρά του εκδίδοντος την απόφασιν Δικαστηρίου. 3.Εις τας αυτάς ως άνω ποινάς υπόκεινται οι παρασκευασταί ή αντιπρόσωποι των ως άνω ειδών ή άλλων υποχρέων προς καταβολήν πρόσωπα, εν περιπτώσει μη καταβολής εμπροθέσμως των εν άρθρ.1 εδάφ.4 παρ.β΄ του παρόντος υποχρεώσεων. 4.Η παραποίησις ή η επαναχρησιμοποίησις των παντός είδους ιατροσήμων συνεπάγεται τας επί παρομοίων παραβάσεων ως προς την χρήσιν του σφραγιστού χάρτου ποινάς. Σελ.654 5.Πάντες οι διαχειριζόμενοι πόρους και εν γένει περιουσιακά στοιχεία του Ταμείου υπόκεινται εις έλεγχον διενεργούμενον μετ’ απόφασιν του Δ.Σ. υπό υπαλλήλων του Ταμείου εξαιρουμένων των δημοσίων υπολόγων. 6.Η καθ’ οιονδήποτε τρόπον παρεμπόδισις του έργου των οργάνων των εντεταλμένων τον έλεγχον υπολόγων διαχειριστών, ως και η παρεμπόδισις του εν άρθρ.7 του παρόντος προβλεπομένου ελέγχου υπό των Επιθεωρητών του Ταμείου ή άλλων εντεταλμένων οργάνων κολάζεται αυτεπαγγέλτως με τας εν εδαφ.1 του παρόντος άρθρου ποινάς". Το άρθρ.49 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.8 Νόμ.1040/1943, κυρωθέντος δια της υπ’ αριθ.303/1946 αποφ. Υπ. Συμβ. Ανακοίνωσις καταδικαστικών αποφάσεων Άρθρ.50.-(Άρθρ.50 Νόμ.5333).-(Προεβλέπετο ανακοίνωσις των καταδικαστικών αποφάσεων εις την συνέλευσιν των αντιπροσώπων, πλην η συνέλευσις αύτη καταργήθη δια του άρθρ.3 Ν.Δ. 3348/1955). Το επιτόκιον των προστίμων Άρθρ.51.-(Άρθρ.17 Νόμ.5945).–Το κατά τα άρθρ.46 και επ. επιβληθέν πρόστιμον οφείλεται προς 12% ετησίως από της τελεσιδικίας της αποφάσεως, η δε απόφασις διαβιβάζεται εις τον δημόσιον ταμίαν, ίνα εισπράξη τούτο μετά των τόκων κατά τας διατάξεις του Νόμου "περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων" και αποδώση εις το Ταμείον. Υποχρεώσεις της δημοσίας αρχής δια το έργον της διοικήσεως του ταμείου Άρθρ.52.-(Άρθρ.52 Νόμ.5333).-Πάσα δημοσία αρχή, εις ην αποτείνεται το Ταμείον ή η αντιπροσωπεία αυτού, υποχρεούται να παρέχη προθύμως πάσαν αιτουμένην πληροφορίαν και να συντρέχη εντός της αρμοδιότητός του το έργον της διοικήσεως του Ταμείου. 18 34.Η.α.5 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. Οφειλαί μετόχων μη καταβληθείσαι εμπροθέσμως Άρθρ.53.-(Άρθρ. 53 Νόμ. 5333 και άρθρ. 18 Νόμ. 5945). Οφειλαί μετόχων του ταμείου απορρέουσαι εκ των διατάξεων του παρόντος Νόμου και μη καταβληθείσαι εντός των ωρισμένων προθεσμιών, οφείλονται από της παρελεύσεως των προθεσμιών τούτων προς το ταμείον εντόκως προς έξ τοις εκατόν ετησίως άνευ οχλήσεως ή άλλης τινός ειδοποιήσεως. Δικαίωμα του Ταμείου επί ληξιπροθέσμων οφειλών. Άρθρ.54.-"1.Καθυστέρησις υπό του μετόχου οιασδήποτε των εισφορών του υπερβαίνουσα το έτος συνεπάγεται την απώλειαν των υπό των άρθρ. 8, 9, 71, 72, 76, 80 και 82 προβλεπομένων δικαιωμάτων. 2.Η διάταξις αύτη ουδόλως αλλοιοί την ισχύν της διατάξεως του άρθρ. 57 παρ. 1 του Νόμ. 5333 (ως εκωδικοποιήθη δια του άρθρ. 57 παρ. 1 του Νόμ. 5945). 3.Το Δ.Σ. του Ταμείου δύναται να εκδώση κατά του καθυστερούντος τας υποχρεώσεις του καταλογιστικήν πράξιν και να επιδιώξη την είσπραξιν των οφειλομένων κατά τας διατάξεις του Νόμου "περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων" διαβιβάζον απόσπασμα των πρακτικών του Συμβουλίου εις τον οικείον δημόσιον Ταμίαν. Από της χρονολογίας της εκδόσεως της καταλογιστικής πράξεως ως τόκος υπολογίζεται ο τόκος υπερημερίας. 4.Όπου του παρόντος Νόμου ή του 5945 γίνεται χρήσις του όρου "εισφορά" νοείται και πάσα εφ' άπαξ καταβολή του άρθρ. 40. Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου ή και αντιπρόσωπος της Συνελεύσεως δεν δύναται να είναι πας οπωσδήποτε οφειλέτης προς το Ταμείον ποσού ανωτέρου των δύο χιλιάδων δραχμών". Το άρθρ. 54 αντικατεστάθη ως άνω δια του 8 Νόμ. 6441/1935. Τα άρθρ. 53-54 υπέστησαν εν συνεχεία τας κατωτέρω τροποποιήσεις και συμπληρώσεις: Άρθρ.53-54."Επί καθυστερήσεως καταβολής οιασδήποτε των προς το ταμείον, υποχρεώσεων των ησφαλισμένων του ταμείου πέρα του εξαμήνου, ουδέν δικαίωμα κατά του ταμείου υφίσταται, υποχρεούται δε το διοικητικόν συμβούλιον, μετά όχλησιν του οφειλέτου προς καταβολήν των καθυστερουμένων υποχρεώσεών του εντός ευλόγου προθεσμίας, υπ' αυτού οριζομένης, να εκδώση καταλογιστικήν πράξιν και να επιδιώξη την είσπραξιν των οφειλομένων κατά τας διατάξεις του Νόμου περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. Τα άρθρ. 53-54 αντικατεστάθησαν ως άνω δια της υπ' αριθ. 21129/1938 αποφ. Υφυπ. Εργασίας. "Η αληθής έννοια της διατάξεως του άρθρ. 3 της υπ' αριθ. 21129/1938 αποφάσεως του Υφυπουργού Εργασίας, είναι ότι η κατά την πρώτην αυτής περίοδον συνέπεια της απωλείας των δικαιωμάτων του ησφαλισμένου έναντι του Ταμείου, επί καθυστερήσεως καταβολής των προς αυτό υποχρεώσεών του πέραν του εξαμήνου, επέρχεται ανεξαρτήτως της υπό της δευτέρας περιόδου προβλεπομένης υποχρεώσεως του Δ. Συμβουλίου προς όχλησιν του οφειλέτου. (Άρθρ. 3 αποφ. 40390/1941 Υπ. Εργασίας). "1.Εν πάσει περιπτώσει το Δ.Σ. του Ταμείου δύναται και να μη προβή εις έκδοσιν καταλογιστικής πράξεως, εφ' όσον δι' ητιολογημένης αποφάσεώς του, ήθελε κρίνει ότι βάσιμοι συντρέχουσι προς τούτο λόγοι και δεν παραβλάπτονται τα συμφέροντα του Ταμείου. 2.Κατ' εξαίρεσιν προκειμένου περί οικογενειών υγειονομικών μετόχων θανόντων εν πολέμω ή ένεκα τούτου μέχρι της λήξεως της εμπολέμου καταστάσεως ή συνεπεία βομβαρδισμών η κατά τ' ανωτέρω καθυστέρησις υποχρεώσεων πέραν του εξαμήνου δεν συνεπάγεται απώλειαν των έναντι του Ταμείου δικαιωμάτων. Το οφειλόμενον ποσόν παρακρατείται τμηματικώς εκ της συντάξεως των δικαιουμένων ταύτης προσώπων δια δόσεων καθοριζομένων υπό του Δ.Σ. του Ταμείου". Το εντός " " προσετέθησαν δια του άρθρ. 4 της υπ' αριθ. 40390/1941 αποφ. Υπ. Εργασίας. "3.Υπό τας προϋποθέσεις της προηγουμένης παραγράφου δεν απαιτείται δια την απονομήν συντάξεως λόγω θανάτου και η προ τριετίας καταβολή του δικαιώματος εγγραφής παρά του θανόντος μετόχου ουδέ η προ εξαμήνου συμπλήρωσις των εξακισχιλίων δραχμών". Η παρ. 3 προσετέθη εις το άρθρ. 4 της υπ' αριθ. 40390/1941 αποφ. Υπ. Εργασίας δια του Άρθρ.4.-(Άρθρ.4 Νόμ. 5333 και άρθρ. 2 Νόμ. 5945).-1.Πάντες οι ασκούντες νομίμως εν Ελλάδι το επάγγελμα του ιατρού, του οδοντιάτρου, του φαρμακοποιού και του κτηνιάτρου είναι υποχρεωτικώς και άνευ άλλης τινός διατυπώσεως μέτοχοι του Ταμείου. Η αληθής έννοια της παραγρ. 1 του άρθρου 4 είναι ότι δια την απόκτησιν της ιδιότητος του μετόχου απαιτείται και η καταβολή του δικαιώματος εγγραφής του άρθρου 40 του Νόμ. 5945 (κωδικοποιήσεως). (Άρθρ.15 Νόμ. 6441/1934). Δια τους καθηγητάς της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου εφαρμογήν έχουσι τα εν τω επομένω εδαφίω οριζόμενα. "Οι κατά την έναρξιν της ισχύος του Νόμ.5333 υγειονομικοί οι έχοντες συμπληρώσει το 64ον έτος της ηλικίας και απομακρυνθή της ασκήσεως του επαγγέλματος δεν καθίστανται μέτοχοι κατά τον Νόμ.5333 και αν επαναλάβωσι την άσκησιν του επαγγέλματος εφ’ όσον δεν φέρονται εγγεγραμμένοι εις το Μητρώον του Ταμείου μέχρι της ισχύος του παρόντος". Η εντός " " διάταξις προσετέθη δια του άρθρ. 3 Κ.Δ. 13 Μαρτ./30 Απρ. 1942. Άρθρ.53-54.(Άρθρ.53-54 Νόμ.5333 και άρθρ.18 Νόμ.5945)"1.Καθυστέρησις καταβολής εξ οιασδήποτε αιτίας των πάσης φύσεως προς το Ταμείον υποχρεώσεων των ησφαλισμένων πέραν του έτους, συνεπάγεται την απώλειαν των έναντι του Ταμείου δικαιωμάτων και την υποχρέωσιν του Διοικητικού Συμβουλίου όπως εκδώση κατά των καθυστερούντων, μετ' όχλησιν ή μη, καταλογιστικήν πράξιν και επιδιώξει την είσπραξιν των οφειλομένων κατά τας διατάξεις του Νόμου "περί εισ(Αντί για τη σελ. 655) Σελ. 655(α) Τεύχος 712 - Σελ. 77 19 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 πράξεως Δημοσίων εσόδων" διαβιβάζων απόσπασμα της σχετικής αυτού αποφάσεως εις το οικείον Δημόσιον Ταμείον προς εκτέλεσιν. 2.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον συνέπεια της απωλείας των έναντι του Ταμείου δικαιωμάτων των ησφαλισμένων επί καθυστερήσεως καταβολής των προς αυτό υποχρεώσεών των, πέραν του έτους, επέρχεται ανεξαρτήτως της εκπληρώσεως της εν αυτώ προβλεπομένης υποχρεώσεως του Διοικητικού Συμβουλίου προς έκδοσιν καταλογιστικής πράξεως. 3.Ανεξαρτήτως των εν τη πρώτη παραγράφω κυρώσεων, περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής υποχρεώσεων επιβάλλεται μετά την πάροδον της 15ης ημέρας από της λήξεως της προθεσμίας της τασσομένης προς εξόφλησιν εκάστης υποχρεώσεως, πρόσθετον τέλος ίσον προς τα 10% της οφειλής, μετά δε την πάροδον του μηνός πρόσθετον τέλος ίσον προς το 50% της αυτής οφειλής μη συνυπολογιζομένου εν τη δευτέρα ταύτη περιπτώσει και του πρώτου τέλους. 4.Αι μη εγκαίρως καταβαλλόμεναι μηνιαίαι εισφοραί επιβαρύνονται εφ' άπαξ δια των ως άνω τελών μέχρι της εξοφλήσεως των οφειλομένων. Η μηνιαία εισφορά καθίσταται απαιτητή μετά την 30 μηνός δι' ον οφείλεται. 5.Αι διατάξεις του άρθρ. 4 της υπ' αριθ. 40390/1941 αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας "περί τροποποιήσεως της περί Ταμείου Συντάξεως και Αυτασφαλίσεως Υγειονομικών Νομοθεσίας" και του άρθρ. 3 του από 13 Μαρτ. 1942 Δ/τος του Προέδρου της Κυβερνήσεως και του Υπουργού Εργασίας "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της Νομοθεσίας των Ταμείων, Συντάξεως και Αυτασφαλίσεως Υγειονομικών και προσωπικού Τραπεζών, Εθνικής, Κτηματικής και Ελλάδος" διατηρούνται εν ισχύϊ". Τα άρθρ. 53-54 αντικατασταθέντα αρχικώς δια της υπ' αριθ. 21129/1938 αποφ. Υφυπ. Εργασίας, αντικατεστάθησαν εν συνεχεία δια της υπ' αριθ. 4883 της 13 Μαρτ./6 Απρ. 1943 και κατόπιν ως άνω δια του άρθρ. 4 Κ.Δ 19/28 Απρ. 1944. Τόκος επί εισπρακτέων οφειλών Άρθρ. 55.-(Ως αντικατεστάθη δια του άρθρ. 9 Νόμ. 6441/1935 και ετροποποιήθη δια του άρθρ. 8 Α.Ν. 343/1936, αφεώρα την εξόφλησιν των μέχρι 31 Δεκ. 1934 πάσης φύσεως οφειλών προς το Ταμείον δια συνάψεως εντόκου δανείου και τον τρόπον εξοφλήσεως του δανείου τούτου). Άρθρ.56.(Κατηργήθη δια του άρθρ. 26 Ν.Δ. 3348/1955). Σελ. 656(α) Τεύχος 712 - Σελ. 78 Άρθρ.57.-1."Άσκησις επαγγέλματος υπό συνταξιούχου του ΤΣΑΥ υγειονομικού, δεν επιτρέπεται, εξαιρέσει των φαρμακοποιών των συνταξιοδοτουμένων κατά τας διατάξεις του άρθρ. 11 του Νόμ. 6441/1935 ως αύται ετροποποιήθησαν υπό της παρ. 2 του άρθρ. 4 του Α.Ν. 517/1968. 2.Εις περίπτωσιν ασκήσεως επαγγέλματος άνευ διακοπής της συνταξιοδοτήσεως αι καταβληθείσαι συντάξεις του αντιστοίχου χρονικού διαστήματος επιστρέφονται εντόκως. 3.Δεν θεωρείται ως άσκησις επαγγέλματος η συμμετοχή εις ιατρικά συμβούλια. 4.Κατ' εξαίρεσιν η σύνταξις λόγω γήρατος δεν διακόπτεται προκειμένου περί ιατρών προσλαμβανομένων εις ιαματικάς πηγάς δια να παράσχουν εποχιακώς τας υπηρεσίας των, εφ' όσον δεν καθίσταται δυνατή η πλήρωσις των αντιστοίχων θέσεων υπό εν ενεργεία ιατρών. Επί των αποδοχών των ούτω κατ' εξαίρεσιν ασκούντων το επάγγελμα καθ' εκάστην λουτρικήν περίοδον, δεν διενεργείται κράτησις υπέρ του ΤΣΑΥ , ουδέ αναγνωρίζεται ως συντάξιμος ο αντίστοιχος χρόνος". Το άρθρ. 57 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 6 παρ. 2 του Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α' 239), κατωτ. αριθ. 68. 20 34.Η.α.5 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. Παραγωγική τοποθέτησις της περιουσίας του ταμείου Άρθρ.58.-(Άρθρ. 58 Νόμ. 5333).-Η περιουσία του ταμείου καθίσταται παραγωγός κατά ένα εκ των κατωτέρω οριζομένων τρόπων: Α'.Δια καταθέσεως επ' ονόματι του Ταμείου χρημάτων παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος, τη Εθνική Τραπέζη, τη Αγροτική Τραπέζη, τω ταμείω παρακαταθηκών και δανείων, επί τόκω συμφωνουμένω μεταξύ του διοικητικού συμβουλίου και του παρ' ω η κατάθεσις. "Ανάληψις καταθέσεων επί προθεσμία δύναται να γίνη είτε υπό τύπον δανεισμού του Ταμείου παρά του παρ' ω η κατάθεσις οργανισμού, είτε υπό άλλον οιονδήποτε τύπον αποβλέποντα εις τον αυτόν σκοπόν". Τα εντός " " προσετέθησαν δια του άρθρ. 20 Νόμ. 6441/1935. Β'.Δι' αγοράς ομολογιών δανείων του Ελληνικού Κράτους ή ομολογιών της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος ή εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου. Γ'.Δια πωλήσεως των ανωτέρω ομολογιών και εντόκων γραμματίων. Δ'.Δια χορηγήσεως δανείου εντόκου ή και επί προμηθεία επί ενεχύρω δανείων των ανωτέρω ομολογιών και γραμματίων λαμβανομένων δια τα 3/4 κατ' ανώτατον όριον της τιμής της ημέρας. Το εις ενέχυρον δοθέν χρηματόγραφον μεταβιβάζεται δι' οπισθογραφήσεως εις το ταμείον, εάν είναι εις διαταγήν. Το δοθέν εις ενέχυρον χρηματόγραφον κατατίθεται εις το ταμείον, είναι δε υπέγγυον δια την δανεισθείσαν ποσότητα οιοσδήποτε και αν είναι ο ιδιοκτήτης αυτού. Ε'.Δια χορηγήσεως δανείων εις δήμους, λιμένας και άλλα νομικά πρόσωπα επί ενεχυριασμώ ή εκχωρήσει ειδικών προσόδων ή υποθήκη επί ακινήτων. ΣΤ'.Δια χορηγήσεως ενυποθήκου δανείου εντόκου. Επί των δανείων κρατούσιν αι εξής αρχαί: α)Το δάνειον θα χορηγήται επί πρώτη υποθήκη. β)Το ακίνητον, εφ' ου η υποθήκη, θα είναι αστικόν, (κείμενον εντός των σχεδίων των πόλεων Αθηνών και Πειραιώς). Τα εντός ( ) διεγράφησαν δια του άρθρ. 34 παρ. 6 Ν.Δ. 3895/1958. γ)Το ακίνητον, θα είναι απηλλαγμένον παντός βάρους εμπραγμάτου ή ρυμοτομίας. δ)Θα ανήκη εξ ολοκλήρου εις τον παραχωρούντα την υποθήκην. "Εξ ολοκλήρου ιδοκτησία θεωρείται και η κατά όροφον τοιαύτη κατά τον Νόμ. 3741". Η εντός " " διάταξις προσετέθη δια του άρθρ. 22 Νόμ. 6441/1935. ε)Απαγορεύεται η παροχή ενυποθήκων δανείων επί οικοπέδων, λατομείων, ορυχείων και μεταλλείων. ς)Επί οικοδομών περιεχουσών μηχανικάς εγκαταστάσεις λαμβάνεται υπ' όψιν η αξία μόνον του κτιρίου και του γηπέδου. "ζ)Το ποσόν του δανείου δεν δύναται να υπερβαίνη τα 35% της αξίας του ακινήτου, μη συνυπολογιζομένου του ανοικοδομήτου χώρου του πέραν του τετραπλασίου του υπό της οικοδομής κατεχομένου, όστις εν τούτοις υποθηκεύεται συν τη οικοδομή. Προκειμένου περί ανοικοδομήσεως Κλινικής το ποσοστόν δεν δύναται να υπερβαίνη τα 25% της αξίας του ακινήτου. Η παροχή του δανείου γίνεται μόνον εφ' όσον εξασφαλίζεται ότι δια της παροχής τούτου συμπληρούται το ακίνητον και καθίσταται προσοδοφόρον". Το εδάφ. ζ' αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 της υπ' αριθ. 62691 της 19 Δεκ. 1938/5 Ιαν. 1939 (ΦΕΚ Β' 4) αποφ. Υπ. Εργασίας. η)Προς εξακρίβωσιν της αξίας του ακινήτου δέον να εκτιμάται ο χρόνος της συνάψεως του δανείου, να λαμβάνωνται υπ' όψιν μόνον αι διαρκείς ιδιότητες αυτού και η πρόσοδος, ην τούτο δύναται να αποδίδη ασφαλώς εις πάντα κάτοχον. Η εκτίμησις γίνεται υπό δύο εκτιμητών, ων τον έτερον προσδιορίζει ο πρόεδρος των πρωτοδικών και όστις δεν δύναται να λάβη αμοιβήν μείζονα των 500 δραχμών δι' έκαστον κτήμα. Τον έτερον διορίζει το διοικητικόν συμβούλιον. Εν διαφωνία των εκτιμητών λαμβάνεται υπ' όψιν το μικρότερον ποσόν. Η έκθεσις τούτων συντάσσεται εγγράφως. θ)Η διάρκεια του δανείου, του απλού, δεν δύναται να είναι κατωτέρα του έτους. Οι τόκοι τούτου πληρώνονται εις το τέλος εκάστης εξαμηνίας. Αν το δάνειον είναι χρεωλυτικόν, η διάρκεια τούτου δεν δύναται να υπερβαίνη την δεκαπενταετίαν, αι δε δόσεις τούτου, περιλαμβάνουσαι τον τόκον και το χρεωλύσιον, θα είναι ετήσιαι και θα καταβάλλωνται την πρώτην Ιανουαρίου εκάστου έτους. ι)Η καθυστέρησις της καταβολής τόκων προς το ταμείον καθιστά απαιτητόν άνευ άλλης διατυπώσεως το κεφάλαιον. ια)Τα της εκτιμήσεως του ακινήτου έξοδα και η αμοιβή του δικηγόρου δια την εξέλεγξιν των τίτλων του ακινήτου, οριζόμενα υπό του διοικητικού συμβουλίου, ως και τα προς σύναψιν του δανειστικού συμβολαίου τέλη και συμβολαιογραφικά δικαιώματα, τα προς εγγραφήν και εξάλειψιν της υποθήκης έξοδα, ως και πάσα απαιτουμένη δαπάνη δια την κατάργησιν και εξόφλησιν, βαρύνουσι τον δανειζόμενον. (Αντί για τη σελ 657) Σελ. 657(α) Τεύχος 712 - Σελ. 79 21 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 "ιβ)Ειδικώς, προκειμένου περί χορηγήσεως ενυποθήκου δανείου προς μετόχους του Ταμείου, δύναται να χορηγηθή τούτο κατά λόγον της προόδου των οικοδομικών εργασιών (προοδευτικώς). Και επί υποθήκη του οικοπέδου ή εν γένει αστικού κτήματος, εφ' όσον εις το οικόπεδον πρόκειται ν' ανεγερθή οικοδομή ή εις το κτήμα να γίνη προσθήκη ή βελτίωσις υπαρχούσης τοιαύτης, ισχυουσών κατά τα λοιπά των προϋποθέσεων των προηγουμένων εδαφίων της παρούσης παραγράφου. Η καταβολή αρχίζει αφού η αξία της ανεγειρομένης οικοδομής μετά του οικοπέδου καλύψη τα 65% τουλάχιστον της όλης οικοδομής και του οικοπέδου. Τα της εξετάσεως του παρόντος εδαφίου κανονίζει το Διοικητικόν Συμβούλιον". Το εδάφ. ιβ' προσετέθη δια της παρ. 2 της υπ' αριθ. 62691 της 19 Δεκ. 1938/5 Ιαν. 1939 (ΦΕΚ Β' 4) αποφ. Υπ. Εργασίας. "Ζ'.Δια χορηγήσεως χρεωλυτικών δανείων προς το Δημόσιον. Κατά τας διατάξεις του άρθρ. 2 του Α.Ν. 464 και κατά την εν αυτώ διαδικασίαν ή κατά τας διατάξεις του άρθρ. 1 του Α.Ν. 137 άνευ άλλης διατυπώσεως. Η ισχύς της παρούσης παραγράφου άρχεται αναδρομικώς αφ' ης ήρξατο ισχύων ο Α.Ν. 464". Η παρ. Ζ' προσετέθη δια της παρ. 3 της υπ' αριθ. 62691 της 19 Δεκ. 1938/5 Ιαν. 1939 (ΦΕΚ Β' 4) Αποφ. Υπ. Εργασίας. "Το Δ. Συμβούλιον μετ' απόφασιν του Υπουργού Εργασίας δύναται να χορηγή δάνεια εις μετόχους του Ταμείου λόγω εξαιρετικών και επιτακτικών αναγκών τούτων. Τα μέχρι της ισχύος του παρόντος χορηγηθέντα δάνεια μετ' απόφασιν του Υπουργού Εργασίας κυρούνται δια του παρόντος άρθρου". Τα εντός " " προσετέθησαν δια του Κ.Δ. 13 Μαρτ./30 Απρ. 1942. Περί ενεχύρου, υποθήκης κλπ. Δικονομικαί διατάξεις Άρθρ.59.-(Άρθρ. 59 Νόμ. 5333).-Αι διατάξεις των άρθρ. 31 και επ. περί ενεχύρου, των άρθρ. 48 και επ. περί υποθήκης, ως και αι δικονομικαί διατάξεις των άρθρ. 87 και επ. του Ν.Δ. της 17 Ιουλ./13 Αυγ. 1923 "περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών", εφαρμόζονται και υπέρ του Ταμείου Αυτασφαλείας Υγειονομικών αυτοδικαίως και χωρίς να απαιτήται άλλη τις διατύπωσις. Σελ. 658(α) Τεύχος 712 - Σελ. 80 Αγορά ή ανοικοδόμησις ακινήτου Άρθρ.60.-(Άρθρ. 19 Νόμ. 5945).-Αγορά ακινήτου ιδιωτικώς, είτε μεσολαβήσει μεσίτου είτε μη, ή εν δημοσίω πλειστηριασμώ, ως και ανοικοδόμησις ακινήτου, επιτρέπεται μόνον δι' εγκατάστασιν των γραφείων του ταμείου και στέγασιν πάσης υγειονομικής οργανώσεως επί καταβολή μισθώματος ή και ανεξαρτήτως του σκοπού τούτου, εφ' όσον η αξία του ακινήτου δεν υπερβαίνει τας 500 χιλιάδας δραχμών. Προκειμένου περί αγοράς ανταλλαξίμων κτημάτων, εκποιουμένων παρά της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος, ο υπολογισμός του ως άνω ορίου θα γίνεται επί τη βάσει της τρεχούσης αξίας των ομολογιών ανταλλαξίμων και ουχί επί τη βάσει της ονομαστικής προσφοράς κατά την δημοπρασίαν. Δια πάσαν άλλην αγοράν ή ανέγερσιν ακινήτου απαιτείται η προηγουμένη άδεια της συνελεύσεως, λαμβανομένη δια των 3/5 του όλου αριθμού των μελών. Άλλοι τρόποι παραγωγικής διαθέσεως της περιουσίας του ταμείου Άρθρ.61.-(Άρθρ. 20 Νόμ. 5945).-Η συνέλευσις των αντιπροσώπων δύναται δι' αποφάσεώς της, λαμβανομένης δια των 3/5 του όλου αριθμού, να ορίση και άλλους τρόπους παραγωγικής διαθέσεως της περιουσίας του ταμείου. Κεφάλαιον Τέταρτον Παροχαί Αποθεματικόν Κεφάλαιον του Ταμείου άρθρ.1 Νόμ.6441/1935. 8 34.Η.α.5 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 2.Εκ των ανωτέρω οι εν ενεργεία υγιειονομικοί αξιωματικοί στρατού ξηράς και θαλάσσης, δικαιούνται να συμμετάσχωσιν εις το ταμείον, εφ’όσον ήθελον ζητήσει τούτο εγγράφως εντός διετίας από της ισχύος του παρόντος ή εφ’ όσον την ιδιότητα ταύτην απέκτησαν μετά την ισχύν του παρόντος, από του διορισμού των. Του δικαιώματος τούτου δεν στερούνται ούτοι και αν είναι μέτοχοι άλλου ταμείου. Δεν θεωρούνται κατά τον Νόμ.5333 εν ενεργεία υγειονομικοί αξιωματικοί οι τελούντες εις μόνιμον διαθεσιμότητα ή εις τιμητικήν αποστρατείαν υγειονομικοί, εφ’ όσον ήσκουν κατά την ισχύν του νόμου ή ήσκησαν μετά τούτον το επάγγελμά των. Η ισχύς της παρ.2 παρετάθη δια της υπ’ αριθ.43743 της 1/14 Οκτ. 1937 (ΦΕΚ Β΄ 209) και 39900 της 9 Αυγ./16 Σεπτ. 1938 (ΦΕΚ Β΄ 197) αποφ. Υπ. Εργασίας μέχρι 31 Δεκ. 1938. 3.Άπαντες οι μέτοχοι του ταμείου θεωρούνται υποχρεωτικώς εγγεγραμμένοι εις τον οικείον σύλλογον. 4.Καθ’ όσον αφορά τα μέλη των φαρμακευτικών συλλόγων αι διατάξεις του Νόμ.3601 διατηρούνται εν ισχύϊ. 5.Εκ των φαρμακεμπόρων οι δυνάμει του Νόμ.615 διατηρούντες φαρμακεία και εκτελούντες συνταγάς εγγράφονται τη αιτήσει των μέτοχοι του ταμείου με τα αυτά δικαιώματα και τας αυτάς υποχρεώσεις των άνω φαρμακοποιών. 6."Δεν καθίστανται μέτοχοι του Ταμείου οι κατά την έναρξιν της ισχύος της παρούσης άγοντες ηλικίαν άνω του 50ού έτος υγειονομικοί εφ’ όσον εντός εξαμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας αρχομένης από της ισχύος της παρούσης δεν ήθελον εγγραφή εις το Μητρώον του Ταμείου δια της καταβολής του εν Άρθρ.62.-(Καταργήθηκε από το άρθρ. 18 περίπτ. α' του Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α' 239), κατωτ. αριθ. 68). Άρθρ.63-64.(Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 21 Νόμ. 5945/1933). Το βοήθημα εις γέροντας υγειονομικούς ενδεείς κατά την έναρξιν εφαρμογής του Νόμου. Άρθρ.65.-(Άρθρ. 65 Νόμ. 5333).-Οι άγοντες κατά την έναρξιν της εφαρμογής του Νόμου ηλικίαν άνω του 75ου έτους ενδεείς υγειονομικοί δικαιούνται βοηθήματος εκ μέρους του ταμείου. Το βοήθημα τούτο εν ουδεμιά περιπτώσει δύναται να είναι ανώτερον των χιλίων δραχμών μηνιαίως και εφ' όσον θα εξακριβωθή η απορία των εν λόγω υγειονομικών. 2.Οι άγοντες την άνω ηλικίαν υγειονομικοί δεν υποχρεούνται εις τας διατάξεις του παρόντος της υποχρεωτικής συμμετοχής των εις το ταμείον. Δύνανται όμως ούτοι να γίνωσι μέτοχοι του ταμείου συνεισφέροντες, ως οι λοιποί μέτοχοι, και απολαύοντες των αυτών ευεργετημάτων. 22 34.Η.α.5 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. Βοήθημα επί αποδεδειγμένης ενδείας ή επί εξαιρετικών αναγκών Άρθρ.66-67.-"Επιτρέπεται εις το διοικητικόν συμβούλιον του Ταμείου όπως αναγράφη κατ' έτος εν τω προϋπολογισμώ πίστωσιν ποσού αναλόγου προς την εκάστοτε οικονομικήν κατάστασιν του ταμείου, δια την απονομήν βοηθημάτων, εφ' άπαξ ή περιοδικώς, εν περιπτώσει αποδεδειγμένης ενδείας, εις τους ανικάνους προς άσκησιν του επαγγέλματος αυτών υγειονομικούς, ως και εις τας χήρας, ορφανά, γονείς, και αδελφάς θανόντων υγειονομικών, μη δικαιουμένων συντάξεως. Το διοικητικόν συμβούλιον δύναται να διακόπτη ή να ελαττώνη την καταβολήν βοηθημάτων εγκριθέντων ήδη, κατά την ανεξέλεγκτον κρίσιν του". Τα άρθρ. 66 και 67 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 5 της υπ' αριθ. 39900 της 9 Αυγ./16 Σεπτ. 1938 αποφ. Υπ. Εργασίας. Βλέπε και παρ. 6 άρθρ. 7 Νόμ. 982/1979, κατωτ. αριθ. 68. Άρθρ.68.-(Κατηργήθη δια του άρθρ. 24 Νόμ. 5945/1933). Συντάξεις Περιπτώσεις δικαιώματος συντάξεως Άρθρ.69.-(Άρθρ. 69 Νόμ. 5333).-Δικαίωμα προς απονομήν συντάξεως παρέχει: 1)ο θάνατος, προς ον εξομοιούται και η αφάνεια, 2)το γήρας, και 3)η ανικανότης. Άρθρ.70.-(Κατηργήθη δια του άρθρ. 10 Νόμ. 6441/1935, κατωτ. αριθ. 8). Η σύνταξις, επί θανόντος καταλιπόντος σύζυγον ή και τέκνα Άρθρ.71.-(Άρθρ. 26 Νόμ. 5945).-Σύνταξις λόγω θανάτου του μετόχου χορηγείται εις τον επιβιούντα εκ των συζύγων, εφ' όσον παραμένει εν τη χηρεία, ως και εις τα τέκνα, τα άρρενα μεν μέχρι της συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας αυτών, ανεξαρτήτως δε ηλικίας, εάν ευρίσκωνται εν ενδεία και είναι ανίκανα προς εργασίαν ένεκα σωματικού ή διανοητικού ελαττώματος, εις δε τα θήλεα, εάν δεν έχωσιν έλθει εις γάμον, μέχρι της αποκαταστάσεως αυτών. Το άρθρ. 71 επανήχθη εν ισχύϊ δια του άρθρ. 25 Νόμ. 3796/57. Με το άρθρ. 1 Π.Δ. 141/9-27 Ιουν. 1994 (ΦΕΚ Α' 95) (διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α' 125/27-7-1994), ορίστηκε ότι: "Η προϋπόθεση της ένδειας που απαιτείται για τη συνταξιοδότηση των ανικάνων τέκνων από τις διατάξεις του άρθρ. 71 του Κ.Ν. 5945/1934 (Α' 113) όπως ισχύουν μετά την τροποποίησή τους από τις διατάξεις των άρθρ. 5 της παρ. 4, εδάφ. β του Νόμ. 982/1979 (Α 239) (κατωτ. αριθ. 68) και του άρθρ. 9 παρ. 9, εδάφ. α' του Νόμ. 1976/1991 (Α 184) Τόμ. 29, σελ. 30, 851, καταργείται". Σύμφωνα με το άρθρ. 2 η ισχύς του άνω Π.Δ/τος αρχίζει από την πρώτη του επομένου μήνα από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η σύνταξις επί θανόντος μη καταλιπόντος σύζυγον ουδέ τέκνα Άρθρ.72.-(Άρθρ. 72 Νόμ. 5333).-Εάν ο θανών μέτοχος δεν κατέλιπε σύζυγον ουδέ τέκνα, η σύνταξις χορηγείται εις τους γονείς, αδελφούς μέχρι συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας των και τας μη ελθούσας εις γάμον αδελφάς μέχρις αποκαστάσεώς των, εφ' όσον ούτοι ευρίσκονται εν ενδεία και απέζων εκ της εργασίας του αποθανόντος μετόχου κατά το τελευταίον προ του θανάτου έτος. Εάν δια τινας τούτων συντρέχωσιν οι ανωτέρω όροι, εις τούτους και μόνον απονέμεται η σύνταξις. Η σύνταξις συζύγου και ορφανών, ως και γονέων και αδελφών Άρθρ.73.-1.(Αντικατεστάθη δια των διατάξεων του κατωτ. Β.Δ. 6/22 Αυγ. 1959). 2.Η σύνταξις συζύγου και ορφανών δεν δύναται να υπερβή το ποσόν της συντάξεως γήρατος, ην ελάμβανεν ή θα εδικαιούτο ο μέτοχος κατά τον χρόνον του θανάτου του. 3.Η σύνταξις γονέων και αδελφών ανέρχεται εν συνόλω εις 50% της ως άνω συντάξεως γήρατος. άρθρ.40 του Κ.Ν.5945 οριζομένου χιλιοδράχμου δικαιώματος εγγραφής. Η διάταξις αύτη εφαρμογήν έχει και επί των καθηγητών του Πανεπιστημίου και των εν ενεργεία ή μη υγειονομικών αξιωματικών". Η παρ. 6 προσετέθη δια του άρθρ. 9 της υπ’ αριθ.40390/1941 αποφ. Υπ. Εργασίας. Βλέπε και Ν.Δ. 306/8-13 Φεβρ. 1974 (ΦΕΚ Α΄ 40), κατωτ. αριθ. 57, με το οποίο τροπο-ποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν οι διατάξεις της νομοθεσίας του ΤΣΑΥ . Προθεσμίαι εγγραφής και διαγραφής μετοχών. Βιβλίον μετοχών Μέτοχοι β΄ τάξεως Άρθρ.74-75.(Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 28 Νόμ. 5945/1933). Σύνταξις ανικανότητος Άρθρ.76.-(Άρθρ. 29 Νόμ. 5945). Σύνταξις ανικανότητος απονέμεται εις μέτοχον, καταστάντα ανίκανον προς άσκησιν του επαγγέλματος αυτού και εφ' όσον διαρκεί η ανικανότης αύτη. Καθορισμός ανικανότητος Άρθρ.77.-(Άρθρ. 77 Νόμ. 5333). -Ανικανότης υπάρχει, όταν και εφ' όσον υφίσταται νοσηρά κατάστασις εκ νόσου χρονίας ή οξείας ή αναπηρίας, περιορίζουσα την άσκησιν του επαγγέλματος τουλάχιστον κατά τα 2/3 και η οποία να έχη επέλθει είτε προ δέκα τριών εβδομάδων, είτε να προβλέπεται ότι θα διαρκέση τουλάχιστον δέκα τρεις εβδομάδας. "Κατ' ουδεμίαν περίπτωσιν αναγνωρίζεται δικαίωμα συντάξεως ανικανότητος αναδρομικώς πέραν του τριμήνου από της υποβολής της περί συντάξεως αιτήσεως εις την κεν(Αντί για τη σελ. 659(α) Σελ. 659(β) Τεύχος 1237 - Σελ. 61 23 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 τρικήν υπηρεσίαν του Ταμείου". Η άνω εντός "" παράγραφος προσετέθη δια του άρθρ. 24 του Ν.Δ. 3348/1955. Ανακοίνωσις ανικανότητος Άρθρ.78.-(Άρθρ. 78 Νόμ. 5333).-Η επέλευσις της ανικανότητος δέον ν' ανακοινούται κατά το δυνατόν πάραυτα εις το διοικητικόν συμβούλιον δια της αντιπροσωπείας του ταμείου. Υποβολή αιτήσεως συντάξεως ανικανότητος Η παροχή και η διακοπή συντάξεως ανικανότητος Άρθρ.79.-(Άρθρ. 79 Νόμ. 5333).-1.Εις την αίτησιν προς παροχήν συντάξεως ανικανότητος, δέον να επισυνάπτωνται δύο πιστοποιητικά ιατρών, εξ ων ο μεν εις ορίζεται παρά της αντιπροσωπείας, ο δε έτερος παρά του αιτούντος. 2.Το διοικητικόν συμβούλιον του ταμείου δικαιούται, προ παντός καθορισμού της απονεμητέας συντάξεως, να προκαλέση γνωμοδότησιν ενός ή πλειόνων υπ' αυτού οριζομένων ιατρών. 3.Η χορήγησις συντάξεως ανικανότητος παύει, όταν επέλθη ουσιώδης βελτίωσις της καταστάσεως και τοιαύτη, ώστε να αίρη την ανικανότητα. 4.Το διοικητικόν συμβούλιον, οσάκις κρίνει τούτο αναγκαίον, διατάσσει επανεξέτασιν προς βεβαίωσιν, ότι η ανικανότης εξακολουθεί. Άρθρ.80-81.-1."Συντάξεως λόγω γήρατος δικαιούται ο ησφαλισμένος ο εξερχόμενος της ασφαλίσεως και έχων συμπληρώσει: α)35ετή χρόνον ασφαλίσεως, ανεξαρτήτως ηλικίας. β)30ετή χρόνον ασφαλίσεως και το 59ον έτος της ηλικίας του. γ)15ετή χρόνον ασφαλίσεως και το 64ον έτος της ηλικίας του, προκειμένου δε περί θηλέων ησφαλισμένων το 58ον έτος της ηλικίας. Εις απάσας τας ανωτέρω περιπτώσεις απαιτείται 15ετής χρόνος πραγματικής ασφαλίσεως, υπολογιζόμενος από της ημερομηνίας καταβολής ή συμπληρώσεως του δικαιώματος εγγραφής". Τα άρθρ. 80-81 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 5 παρ. 1 Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α' 239), κατωτ. αριθ. 68. Σελ. 660(β) Τεύχος 1237 - Σελ. 62 3."Δια την απονομήν συντάξεως λόγω ανικανότητος ή θανάτου απαιτείται η συμπλήρωσις πενταετούς τουλάχιστον χρόνου πραγματικής ασφαλίσεως υπό του μετόχου, εκτός εάν η ανικανότης ή ο θάνατος επήλθεν εκ βιαίου συμβάντος κατά την εκτέλεσιν του καθήκοντος, οπότε δεν απαιτείται χρόνος αναμονής". Η παρ. 3 του άρθρ. 8 Ν.Δ. 4111/1960 που είχε αντικαταστήσει τη β' περίπτωση του άρθρ. 81 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 5 Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α' 239), κατωτ. αριθ. 68. Σύνταξις εις περιπτώσεις θανάτου ή ανικανότητος Άρθρ.82.-(Άρθρ. 32 Νόμ. 5945).-Εις τας περιπτώσεις θανάτου ή ανικανότητος, ίνα απονεμηθή σύνταξις, δέον ο μέτοχος να έχη συμπληρώσει 36 μήνας συμμετοχής εις το ταμείον αμέσως προηγουμένως της επελεύσεως της ανικανότητος ή του θανάτου και να έχη καταβάλει 6 τουλάχιστον μήνας προ των γεγονότων τούτων εις ιατρόσημα και εισφοράς ποσόν ανερχόμενον εις έξ χιλιάδας δραχμάς. Ελλειπουσών των προϋποθέσεων τούτων, χορηγείται μόνον εφ' άπαξ βοήθημα, ίσον προς 6 μηνιαίας συντάξεις. "Προκειμένου περί συντάξεως θανάτου η κατά τ' ανωτέρω τριετής συμμετοχή λογίζεται υπάρχουσα έστω και αν ο προς συμπλήρωσιν ταύτης χρόνος υπολείπεται κατά μήνα". Η εντός " " παράγραφος προσετέθη δια της υπ' αριθ. 45765 της 28 Δεκ. 1942/1 Φεβρ. 1943 (ΦΕΚ Β' 13) αποφ. Υφυπ. Εργασίας. 24 34.Η.α.5 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. Μέτοχοι θανόντες ή υποστάντες ανικανότητα προ της ισχύος του παρόντος Νόμου Άρθρ.33.-(Άρθρ. 33 και 34 Νόμ. 5945).-1.Ουδεμία του λοιπού παρέχεται σύνταξις δια τον προ της ισχύος του παρόντος νόμου λαβόντα χώραν θάνατον ή ανικανότητα, αν ο μέτοχος δεν έχη καταβάλει αποδεδειγμένως 6 μήνας προ των γεγονότων τούτων τουλάχιστον δραχμάς εξακισχιλίας. Η σύνταξις απονέμεται ηλαττωμένη εις το ήμισυ, εάν η ως άνω καταβολή είναι μικροτέρα των εξακισχιλίων δραχμών, ουχί δε και των χιλίων. Ανίκανοι μέτοχοι του προϋφισταμένου ταμείου δικαιούνται συντάξεως ακεραίας ή ηλαττωμένης, αναλόγως του ποσού των καταβολών του. 2.Κατ' εξαίρεσιν δικαιούνται συντάξεως, κανονιζομένης επί τη βάσει των διατάξεων ως είχον αύται προ των δια του παρόντος επερχομένων τροποποιήσεων, αι χήραι και τα τέκνα μέχρις ενηλικιώσεως και αι άγαμοι θυγατέρες ιατρών αποθανόντων μέχρι της ισχύος του Νόμ. 5333 ή και 6 μήνας μετά την ισχύν του άνω Νόμου, εφ' όσον ούτοι είχον καταβάλει εντός του έτους 1928 το τέταρτον του υπό του Ν.Δ. της 8/14 Αυγ. 1925 οριζομένου ποσού εγγραφής. 3.Προς τούτοις δικαιούνται της αυτής συντάξεως αι χήραι και τα τέκνα μέχρι της ενηλικιώσεως ιατρών μετόχων, θανόντων προ της ισχύος του παρόντος Νόμου και εχόντων καταβάλει το τέταρτον του ποσού εγγραφής, εφ' όσον ούτοι έπεσαν θύματα του καθήκοντός των, φονευθέντες υπό ανισορρόπων ασθενών των. 4.Κατ' εξαίρεσιν δικαιούνται συντάξεως, κανονιζομένης επί τη βάσει των διατάξεων, ως είχον αύται προ των δια του παρόντος επερχομένων τροποποιήσεων, αι αποδεδειγμένως άποροι χήραι, τα τέκνα μέχρις ενηλικιώσεως, αι άγαμοι θυγατέρες, τούτων δε μη υπαρχόντων, οι γονείς "υγειονομικών μετόχων" αποθανόντων το έτος 1933, εφ' όσον ούτοι καταβάλωσιν εντός ενός έτους από της ισχύος του παρόντος το υπό των ισχυόντων νόμων καθοριζόμενον ποσόν δι' εγγραφήν και εισφοράς. Αι εντός " " λέξεις προσετέθησαν δια του άρθρ. 21 Νόμ. 6441/1935. 5.Αι οικογένειαι υγειονομικών μετόχων του Τ.Σ.Α.Υ. αποβιωσάντων κατά την 1 Ιαν. 1932 και εντεύθεν, προ της επιψηφίσεως του παρόντος Νόμου, δικαιούνται πλήρους κανονικής συντάξεως, εφ' όσον εντός εξαμήνου από της ισχύος του παρόντος Νόμου ήθελον καταβάλει τα υπό του Νόμου οριζόμενα και εφ' όσον είναι αποδεδειγμένως άποροι. Τα εδάφ. 1, 4 και 5 κατηργήθησαν δια του άρθρ. 18 Ν.Δ. 3348/1955, πλην το άρθρον τούτο (18) κατηργήθη αφ' ης ίσχυσε δια του άρθρ. 6 Ν.Δ. 3626/1956. Άρθρ.5-(Άρθρ.5 Νόμ.5333 και άρθρ.3 Νόμ. 5945).1.-Πάντες οι εν τω άρθρ.4 σημειούμενοι λογίζονται μέτοχοι του ταμείου από 1 Ιαν. 1928, εφ’ όσον κατά τον χρόνον εκείνον εκέκτηντο το οικείον δίπλωμα. Από της 1 δε Ιανουαρίου του επομένου άπο της λήψεως του διπλώματος έτους, εφ’ όσον μετά την 1 Ιαν. 1928 έλαβον τούτο. 2.Οι αποστρατευόμενοι υγειονομικοί, ασκούντες το επάγγελμα αυτών, εξομοιούνται ως προς τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις αυτών προς τους λοιπούς μετόχους έναντι του ταμείου. Δια τους ανωτέρω η εγγραφή λογίζεται γινομένη από της συστάσεως του ταμείου ή αφ’ ης απέκτησαν την άδειαν ασκήσεως επαγγέλματος, εάν ταύτην απέκτησαν μετά την σύστασιν του ταμείου. Το ποσόν, το οποίον θα οφείλωσι δια τον προ της εγγραφής των χρόνον, θα κανονίζη δι’ αποφάσεώς του το συμβούλιον, θα είναι δε ανάλογον προς τας των λοιπών συγχρόνων μετόχων εισφοράς εις το Ταμείον. «Οι στρατιωτικοί υγειονομικοί, που ασκούν νόμιμα μετά την αποστρατεία τους το επάγγελμά τους, ασφαλίζονται υποχρεωτικά στο Τ.Σ.Α.Υ. από την έναρξη ισχύος του παρόντος». Το μέσα σε « » εδάφιο, προστέθηκε από την παρ. 10 άρθρ. 2 Νόμ. 2335/5-6 Σεπτ. 1995 (ΦΕΚ Α΄ 185), κατωτ. αριθ. 131. "3.Χρόνος πλασματικής ασφαλίσεως, λογιζόμενος δια τους ησφαλισμένους του ΤΣΑΥ ως πραγματικός έτι δε και άνευ ασκήσεως του επαγγέλματος, είναι ο χρόνος: α)Ο απαιτούμενος προς απόκτησιν της ειδικότητος του πτυχιούχου υγειονομικού εν Ελλάδι ή εν αλλοδαπή. "β)Κατά τον οποίο ο ασφαλισμένος διετέλεσε βουλευτής, υπουργός, υφυπουργός, γενικός ή ειδικός γραμματέας περιφέρειας, νομάρχης, ειδικός σύμβουλος ή συνεργάτης". Το εδάφ. β΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.6 άρθρ.27 Νόμ.1759/1988 (ΦΕΚ Α΄ 50), (τομ.15Β 1 , σελ. 70, 866). γ)Στρατεύσεως, ως κληρωτού ή εφέδρου του πτυχιούχου Υγειονομικού μέχρι 2 ετών, προ ή μετά την λήψιν του πτυχίου του. δ)Ασκήσεως του Υγειονομικού επαγγέλματος εν Δωδεκανήσω από της 1ης Ιαν. 1928 μέχρι και της 31ης Δεκ. 1946. ε)Προαιρετικής συνεχίσεως της ασφαλίσεως, όπου προβλέπεται τοιαύτη. Ο, κατά την παρούσαν παράγραφον, χρόνος λογίζεται ως εν πραγματική ασφαλίσει υπό την προϋπόθεσιν της εξαγοράς, δια καταβολής δι’ έκαστον μήναν της εισφοράς του ελευθέρως ασκούντος το επάγγελμα υγειονομικού, της ισχυούσης κατά τον χρόνον εξοφλήσεως της οφειλής. Ομοίως δύναται να αναγνωρίζεται ως χρόνος πλασματικής ασφαλίσεως ο χρόνος της μετεκπαιδεύσεως ή ασκήσεως του υγειονομικού επαγγέλματος εις την αλλοδαπήν προ της εγγραφής εις το Ταμείον ή μετά ταύτην και μέχρι 10 ετών, εν συνόλω. Οι αναγνωρίζοντες τον εν λόγω χρόνον υποχρεούνται εις την καταβολήν εισφοράς, κατά τα εν τη προηγουμένη περιπτώσει αναφερόμενα. Χρόνος πραγματικής ή πλασματικής ασφαλίσεως δι’ ον δεν κατεβλήθησαν εισφοραί υπό του ελευθέρως ασκούντος το επάγγελμα υγειονομικού και παρεγράφη η σχετική αξίωσις του Ταμείου, δεν υπολογίζεται ως ασφαλιστέος εκτός εάν ο ησφαλισμένος ή τα μέλη της οικογενείας του ήθελον καταβάλει τας αναλογούσας μηνιαίας εισφοράς βάσει του ισχύοντος ασφαλίστρου κατά τον χρόνον της καταβολής, μετά των προσαυξήσεων προ της εισαγωγής της αιτήσεως (Αντί για τη σελ. 647 (γ) Σελ. 647(δ) Τεύχος 1309 Σελ. 1 9 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 συνταξιοδοτήσεως ενώπιον του αρμοδίου οργάνου του Ταμείου δια την απονομήν της παροχής". Η παρ.3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το Άρθρ.84-85.(Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 17 Ν.Δ. 3348/1955). Βασικόν ποσόν συντάξεως ανικανότητος Άρθρ.86.-(Άρθρ. 86 Νόμ. 5333/1932 και άρθρ. 37 Νόμ. 5945/1933. Κατηργήθη δια του άρθρ. 6 Ν.Δ. 306/1974 κατωτ. αριθ. 57). Σύνταξις γήρατος επί ανικάνου μετόχου Άρθρ.87.-(Άρθρ. 87 Νόμ. 5333/1932 και άρθρ. 38 Νόμ. 5945/1933. Κατηργήθη δια του άρθρ. 6 Ν.Δ. 306/1974, κατωτ. αριθ. 57). Άρθρ.88.-Κατηργήθη (άρθρ. 39 Νόμ. 5945). Έναρξις και τερματισμός συντάξεως γήρατος και ανικανότητος, ως και συντάξεως χήρας, τέκνων κλπ. Άρθρ.89.-(Άρθρ. 40 Νόμ. 5945). -Η σύνταξις γήρατος παρέχεται από της πρώτης του επομένου της υποβολής της αιτήσεως μηνός και παύει την πρώτην του επομένου μηνός του θανάτου του συνταξιούχου. Η σύνταξις ανικανότητος παρέχεται από της ημέρας καθ' ην επήλθεν η ανικανότης προς εργασίαν, εν αμφιβολία δε από της πρώτης του επομένου μηνός και παύει δια του θανάτου του συνταξιούχου, ως και δια της επανακτήσεως της προς άσκησιν του επαγγέλματός του ικανότητος. Η σύνταξις χήρας, τέκνων, γονέων, αδελφών άρχεται από της ημέρας του θανάτου του μετόχου ή του συνταξιούχου και παύει από της ημέρας, καθ' ην επραγματοποιήθη λόγος τις εκ των συνεπαγομένων την παύσιν της συντάξεως, κατά τα εν άρθρ. 71 και επ. οριζόμενα. "Η αληθής έννοια των διατάξεων του άρθρ. 89 του αυτού Νόμου είναι ότι αύται εφαρμόζονται μόνον εάν ο θάνατος ή η ανικανότης έλαβε χώραν μετά την έναρξιν της ισχύος του Νόμ. 5945". (Άρθρ. 14 Νόμ. 6441/1934). Άρθρ.90.-1."Η χήρα (χήρος) σύζυγος δεν δικαιούται συντάξεως εάν ο θάνατος επήλθεν εντός έτους προκειμένου περί γάμου τελεσθέντος υπό εν ενεργεία ησφαλισμένου ή διετίας προκειμένου περί γάμου τελεσθέντος υπό συνταξιούχου λόγω γήρατος ή αναπηρίας, εκτός εάν: α)Ο θάνατος επήλθεν εκ βιαίου συμβάντος κατά την εκτέλεσιν του καθήκοντος. β)Υφισταμένου του γάμου εγεννήθη ή ενομιμοποιήθη τέκνον. γ)Η σύζυγος κατά την χρονολογίαν του θανάτου ευρίσκεται εις κατάστασιν εγκυμοσύνης και εκ ταύτης γεννηθή ζων τέκνον. 2.Η σύνταξις απόλλυται εάν η χήρα σύζυγος ή η χήρα μήτηρ ή ο χήρος σύζυγος ή ο χήρος πατήρ ή το θήλυ τέκνον ή η αδελφή ή το άγαμον άρρεν τέκνον ή ο άγαμος αδελφός συνήψε γάμον κατά το ημεδαπόν ή το αλλοδαπόν δίκαιον. 3.Η σύνταξις λόγω θανάτου ησφαλισμένης ή αμέσου συνταξιούχου χορηγείται εις τον χήρον σύζυγον, εφ' όσον ούτος είναι ενδεής και ανίκα(Αντί για τη σελ. 661(α) Σελ. 661(β) Τεύχος 712 - Σελ. 83 25 Καταστατικοί Νόμοι-Τ.Σ.Α.Υ. 34.Η.α.5 νος προς εργασίαν. Η ανικανότης διαπιστούται παρά της Υγειονομικής Επιτροπής του ΤΣΑΥ". Το άρθρ. 90 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 6 παρ. 2 Νόμ. 982/1979 (ΦΕΚ Α' 239), κατωτ. αριθ. 68. Η επί πλέον εισφορά προς επαύξησιν της συντάξεως Άρθρ.90α.-"Το ποσόν της υπό του Τ.Σ.Α.Υ. χορηγουμένης μηνιαίας συντάξεως λόγω γήρατος ή αναπηρίας δια τους κατά τας κειμένας διατάξεις θεμελιούντας δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως, αποτελείται εκ βασικού ποσού, οριζομένου εκάστοτε κατά την εν παρ. 1 του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 306/1974 διαδικασίαν, δια τους έχοντας 25ετή συνολικόν χρόνον ασφαλίσεως και εκ προσαυξήσεων εκ ποσοστού 6% επί του κατ …