Εν συντομία
Αυτό το Βασιλικό Διάταγμα του 1911 καθορίζει τα υγειονομικά μέτρα για την καταπολέμηση της ευλογιάς, εστιάζοντας στην υποχρεωτική δήλωση κρουσμάτων, την απομόνωση, τον εμβολιασμό και την απολύμανση. Σκοπός του είναι η πρόληψη της εξάπλωσης της νόσου μέσω αυστηρών κανόνων και συνεργασίας διαφόρων αρχών.
Τι ρυθμίζει
- Την υποχρεωτική δήλωση κρουσμάτων ευλογιάς ή ύποπτων συμπτωμάτων.
- Την εξακρίβωση της νόσου και τη λήψη προληπτικών μέτρων από την αστυνομία.
- Τον υποχρεωτικό εμβολιασμό και επανεμβολιασμό των κατοίκων με δαμαλίδα.
- Τη σύσταση υγειονομικών επιτροπών και τα καθήκοντα των δημοτικών αρχών και της αστυνομίας κατά την επιδημία.
Ποιον αφορά
- Ιατρούς, οικογενειάρχες, διευθυντές νοσοκομείων, φυλακών, ξενοδόχους, πλοιάρχους, οδηγούς τρένων και κάθε πολίτη που λαμβάνει γνώση κρούσματος ευλογιάς.
- Την αστυνομία, το Υπουργείο Εσωτερικών, τους δήμους, τους διδασκάλους και τους μαθητές.
Βασικά σημεία
- Κάθε ιατρός που εξετάζει ασθενή με βέβαια ή ύποπτα συμπτώματα ευλογιάς οφείλει να το γνωστοποιήσει αμέσως στην αστυνομική Αρχή.
- Η αστυνομία οφείλει να διατάξει τον γενικό δαμαλισμό και αναδαμαλισμό των κατοίκων με την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος, και όσοι αρνούνται τιμωρούνται σύμφωνα με τα άρθρα 568, 569 και 570 του Ποινικού Νόμου.
- Απαγορεύεται η φοίτηση στο σχολείο μαθητών από οικίες όπου εμφανίστηκε κρούσμα ευλογιάς για δύο εβδομάδες μετά την απομάκρυνση του ασθενούς και την απολύμανση.
- Απαγορεύεται η μεταφορά ανθρώπων που πάσχουν από ευλογιά από συνοικισμό σε συνοικισμό με οποιοδήποτε μέσο.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.