1. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 17/18 Φεβρ. 1956 (ΦΕΚ Α΄ 67) Περί υπηρεσιακής καταστάσεως των μονίμων ιατρών του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Έχοντες υπ

1. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 17/18 Φεβρ. 1956 (ΦΕΚ Α΄ 67) Περί υπηρεσιακής καταστάσεως των μονίμων ιατρών του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις του άρθρ. 23 του Ν.Δ. 2698/53, ως και την υπ’ αριθ. 118/15.2.1956 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί της Εργασίας Υπουργού, αποφασίζομεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-«Μόνιμοι ιατροί του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων είναι: α)Οι κατέχοντες οργανικήν θέσιν μονίμου θεραπευτού ιατρού. β)Οι υγειονομικοί Διευθυνταί και οι ελεγκταί ιατροί». Το άρθρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν./22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄ Μόνιμοι θεραπευταί ιατροί Αρμοδιότης, διαδικασία και προϋποθέσεις διορισμού Άρθρ.6.-Πειθαρχικόν παράπτωμα των μονίμων ιατρών θεραπευτών αποτελεί πάσα υπαίτιον παράβασις ή παραμέλησις των δια Νόμων Δ/των, κανονισμών, υπηρεσιακών οδηγιών ή άλλως πως νομίμως ανατεθειμένων εις τα υγειονομικά όργανα του Ιδρύματος καθηκόντων και ιδία η απροθυμία ή βραδύτης περί την περίθαλψιν των ασθενών ή κακή συμπεριφορά έναντι τούτων και των ησφαλισμένων εν γένει ή άρνησις παροχής των υπηρεσιών των ή χορήγησις παροχών κατά παράβασιν των διατεταγμένων, ως και των κανόνων περί οικονομικής διαθέσεως των μέσων του Ιδρύματος ή ανάρμοστος, εκτός της υπηρεσίας, συμπεριφορά (αποτελεί πειθαρχικόν παράπτωμα συνεπαγόμενον την επιβολήν των εν τω παρόντι οριζομένων πειθαρχικών ποινών). Η εντός ( ) τελευταία φράσις απηλείφθη δια της παρ. 5 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν./22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). (Ως προς τας ποινάς και την πειθαρχικήν δικαιοδοσίαν και διαδικασίαν, ισχύουσιν αι διέπουσαι τους τακτικούς υπαλλήλους του Ιδρύματος, κατά την δημοσίευσιν του παρόντος, διατάξεις. Κατά την εκδίκασιν πειθαρχικών παραπτωμάτων μονίμων ιατρών θεραπευτών, εις την σύνθεσιν του Γ΄ Τμήματος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου (Πρωτοβάθμιον Πειθαρχικόν Συμβούλιον Υγειονομικού Προσωπικού του Ιδρύματος) μετέχει, αντί του Διευθυντού του Κλάδου Διοικητικών Υπηρεσιών, είς Υγειονομικός Διευθυντής της Διοικήσεως του Ιδρύματος, ή, ελλείψει τοιούτου, είς των παρά τη Διοικήσει υπηρετούντων ελεγκτών ιατρών, οριζόμενοι μετά των αναπληρωτών των κατ’ έτος δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος). Το εντός ( ) δεύτερον εδάφιον απηλείφθη δια της παρ. 14 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). (Αντί της σελ. 378,63(β) Σελ. 378,63(γ) Τεύχος 534-Σελ. 85 442 Ιατροί Ι.Κ.Α 15Β.Λ.γ.1 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Ιατροί Θεραπευτηρίων Άρθρ.7.-«1.Άπασαι αι διατάξεις του Κεφαλαίου Α΄ (άρθρ. 2-6) εφαρμόζονται και επί των μονίμων ιατρών θεραπευτών μερικής απασχολήσεως, πλην της περιπτ. ιβ΄ της παρ. 2 του άρθρ. 2. 2.Πλήρης απασχόλησις ιατρού θεραπευτού δια την εφαρμογήν του παρόντος Δ/τος είναι η απασχόλησις: α)Ιατρού οιασδήποτε ειδικότητος απασχολουμένου εν ιατρείω του ΙΚΑ ή δεχομένου εις το ίδιον αυτού ιατρείον επί 4 1/2 ώρας ημερησίως και επί αριθμόν ημερών μηνιαίως ίσον προς τας εργασίμους ημέρας, ανεξαρτήτως του αν η απασχόλησις λαμβάνη χώραν εις εργασίμους ή μη ημέρας. β)Ιατρού παθολόγου ή γενικής ιατρικής ή παιδιάτρου αναλαμβάνοντος την ιατρικήν περίθαλψιν (εν ιατρείω ή κατ’ οίκον του ασθενούς) δικαιούχων τοιαύτης περιθάλψεως πλειόνων των 2.000 και μη υπερβαινόντων τους 3.000 κατά τα ειδικώτερον δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ, οριζόμενα κατά περιοχάς, αναλόγως της πυκνότητος της εν αυταίς κατοικίας των δικαιούχων και της νοσηρότητος αυτών. γ)Ιατρού ετέρας ειδικότητος αναλαμβάνοντος την ιατρικήν περίθαλψιν της ειδικότητός του (εν ιατρείω και, ενδεχομένως, κατ’ οίκον του ασθενούς) αριθμού δικαιούχων τοιαύτης περιθάλψεως οριζομένου δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ βάσει της σχέσεως ανάγκης ιατρού εκάστης ειδικότητος προς την τοιαύτην κατά την προηγουμένην παράγραφον θεράποντος ιατρού παθολόγου ή γενικής ιατρικής ή παιδιάτρου. δ)Επί αναλήψεως παρ’ ιατρών παθολόγων ή γενικής ιατρικής αποκλειστικώς της εν ιατρείω περιθάλψεως ή αποκλειστικώς της κατ’ οίκον τοιαύτης νοείται πλήρης η απασχόλησις τόσων συνολικώς ιατρών εκατέρων των κατηγοριών, όσοι θα απητούντο, κατά την περίπτ. β΄ της παρούσης παραγράφου δια την ανάληψιν της εν ιατρείω άμα και κατ’ οίκον περιθάλψεως του συνολικού αριθμού των δικαιούχων. Η παρούσα περίπτωσις εν συνδυασμώ προς την περίπτ. γ΄ αποτελεί γνώμονα και δια την στάθμισιν των αναγκών εις ιατρούς της περιπτ. α΄ της παρούσης παραγράφου. Προς καθορισμόν του αριθμού των δικαιουμένων ιατρικής περιθάλψεως προσώπων, η εξυπηρέτησις των οποίων συνιστά, κατά τα εν περιπτ. β΄-δ΄ οριζόμενα, πλήρη απασχόλησιν ιατρού, λαμβάνεται υπ’ όψιν η υποχρέωσις τούτου όπως παρέχη τας υπηρεσίας του καθ’ απάσας τας ημέρας, εργασίμους και μη, προκειμένου δε περί επισκέψεων κατ’ οίκον του ασθενούς οποτεδήποτε ήθελεν απαιτηθή προς παροχήν αρτίας ιατρικής περιθάλψεως. Σελ. 378,64(γ) Τεύχος 534-Σελ. 86 3.Μερική απασχόλησις ιατρού θεραπευτού δια την εφαρμογήν του παρόντος είναι η απασχόλησις του ιατρού υπό τας εν περιπτ. α΄-δ΄ της παρ. 2 του παρόντος διακρίσεις επί χρόνον ελάσσονα ή προς εξυπηρέτησιν αριθμού δικαιούχων ιατρικής περιθάλψεως ελάσσονος του συνεπαγομένου πλήρη απασχόλησιν κατά την έννοιαν της προηγουμένης παρ. 2 του παρόντος. Δια της συνιστώσης την εν εκάστη περιπτώσει οργανικήν θέσιν μονίμου θεραπευτού ιατρού μερικής απασχολήσεως πράξεως ορίζεται το κλάσμα της πλήρους απασχολήσεως, δι’ ο συνιστάται η θέσις εις τα 3/4, το 1/2 ή τα 3/8 της τοιαύτης απασχολήσεως, αναλόγως της εκτάσεως των υφισταμένων εν εκάστη περιπτώσει αναγκών απασχολήσεως ιατρού. 4.«Ο αριθμός των δικαιούχων ιατρικής περιθάλψεως προσώπων εν εκάστη περιοχή ο λαμβανόμενος υπ’ όψιν δια την εφαρμογήν του παρόντος άρθρου καθορίζεται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ι.Κ.Α. Αι αποφάσεις αύται δεν δύνανται να τροποποιηθούν ει μη μόνον α)εν περιπτώσει σοβαρών αυξομειώσεων του πραγματικού αριθμού των κατά τ’ ανωτέρω δικαιούχων και πάντος ουχί προ της παρόδου έτους από της εκδόσεως της τελευταίας περί εκάστης περιοχής αποφάσεως, β)άνευ χρονικού περιορισμού εν περιπτώσει καθ’ ην επεκτείνεται η ασφάλισις εις νέαν περιοχήν ή διευρύνεται «υφισταμένη τοιαύτη, εν η λειτουργεί βιομηχανική μονάς ή εκτελείται έργον, παρ’ οις απασχολούνται πλείονες των δύο ησφαλισμένων». Το άρθρ. 7 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). Η παρ. 4 αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του Β.Δ. 542 της 29 Μαΐου/26 Ιουν. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 121). 5.«Εις τους μονίμους θεραπευτάς ιατρούς γενικής ιατρικής, παθολόγους και παιδιάτρους, ασχέτως της οργανικής θέσεως, ην κατέχουσι (κατ’ οίκον ή εν ιατρείω), δύναται να ανατεθή υπό του Διοικητού αναλόγων των εκάστοτε υπηρεσιακών αναγκών και προς πληρεστέραν εξυπηρέτησιν των ησφαλισμένων, υπηρεσία είτε αποκλειστικώς κατ’ οίκον ή εν ιατρείω του Ιδρύματος ή εν ιδίω αυτών ιατρείω είτε και μικτή τοιαύτη. Δια της αυτής αποφάσεως δύνανται να καθορίζωνται και αι ώραι της υποχρεωτικής παραμονής του ιατρού εν τω ιδίω αυτού ιατρείω. Προκειμένου περί των κατά την δημοσίευσιν του παρόντος υπηρετούντων μονίμων θεραπευτών ιατρών αι διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου δεν έχουσιν εφαρμογήν, εφ’ όσον ούτοι, εντός τασσομένης υπό του Διοικητού του ΙΚΑ προθεσμίας, ήθελον δηλώσει ότι δεν αποδέχονται την τοιαύτην απασχόλησιν. 443 15Β.Λ.γ.1 Ιατροί Ι.Κ.Α Εν τη περιπτώσει της κατά τ’ ανωτέρω απασχολήσεως του ιατρού, αποκλειστικώς ή μερικώς, εν ιδίω αυτού ιατρείω, αι ώραι της υποχρεωτικής εργασίας αυτού δεν δύνανται να υπερβώσι τας εις ας ο μισθός του αναλογεί ώρας υποχρεωτικής απασχολήσεως ημερησίως επιτρεπο-μένης και της αδιακρίτως ώρας παροχής υπ’ αυτού περιθάλψεως κατά τα εν παρ. 2 του παρόντος άρθρου οριζόμενα». Η παρ. 5 προστεθείσα δια της παρ. 6 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν. /22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110) αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 άρθρου μόνου Β.Δ. 608 της 18 Αυγ. /3 Σεπτ. 1960 (κατωτ. αριθ. 2). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Υγειονομικοί Διευθυνταί- Ελεγκταί Ιατροί Άρθρ.8.-«1.Το Υγειονομικόν προσωπικόν διοικήσεως και ελεγχου διαβαθμίζεται ως ακολούθως: α)Υγειονομικός Διευθυντής. β)Ελεγκτής Ιατρός Α΄ τάξεως. γ) » » Β΄ » δ) » » Γ΄ » «2.(1)Μόνιμοι θεραπευταί ιατροί του Ιδρύματος, πλήρους ή και μερικής απασχολήσεως, δύναται να μετατάσσωνται, κατά τας εκάστοτε κατά Υποκατάστημα και κατ’ ειδικότητα ανάγκας της υπηρεσίας, εις κενάς οργανικάς θέσεις Ελεγκτών ιατρών. Περί της μετατάξεως αποφασίζει το Υπηρεσιακόν Συμβούλιον. Οι ούτω μετατασσόμενοι διαβαθμίζονται ως ακολούθως: α)Εις Ελεγκτάς Γ΄ τάξεως, εφ’ όσον έχουν επταετή υπηρεσίαν θεραπευτού ιατρού παρά τω Ιδρύματι, εξ ης εξαετή ως μόνιμοι. β)Εις Ελεγκτάς Β΄ τάξεως, εφ’ όσον έχουν δεκαετή υπηρεσία θεραπευτού ιατρού παρά τω Ιδρύματι, εξ ης εξαετή ως μόνιμοι. γ)Εις Ελεγκτάς Α΄ τάξεως, εφ’ όσον έχουν δεκαπενταετή υπηρεσίαν θεραπευτού ιατρού παρά τω Ιδρύματι, εξ ης εξαετή ως μόνιμοι. «Ωσαύτως μόνιμοι υγειονομικοί υπάλληλοι πτυχιούχοι ιατρικής Σχολής έχοντες δεκαπενταετή τουλάχιστον ευδόκιμον υπηρεσίαν εις τον 4ον βαθμόν της δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας, δύναται δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, να μετατάσσωνται εις Ελεγκτάς Ιατρούς Α΄ Τάξεως προς πλήρωσιν κενών Οργανικών θέσεων». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια του Π.Δ. 45 της 11/19 Ιαν. 1974 (ΦΕΚ Α΄ 18). (2)Δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου προάγονται οι Ελεγκταί ιατροί Γ΄ τάξεως, μετά τριετή ευδόκιμον υπηρεσίαν εν τω βαθμώ τούτω, εις Ελεγκτάς ιατρούς Β΄ τάξεως και οι Ελεγκταί ιατροί Β΄ τάξεως, ωσαύτως μετά τριετή ευδόκιμον υπηρεσίαν εν τω βαθμώ τούτω εις Ελεγκτάς ιατρούς Α΄ τάξεως. Η παρ. 2 αντικατασταθείσα δια της παρ. 1 άρθρ. 1 Β.Δ. 453 της 15 Ιουν. /23 Ιουλ. 1962 (ΦΕΚ Α΄ 109) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του Β.Δ. 78 της 31 Ιαν. /12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). Το άρθρ. 8 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1954 (ΦΕΚ Α΄ 100). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Κοιναί Διατάξεις Άρθρ.9.-«1.Ο βασικός μηνιαίος μισθός των υγειονομικών Διευθυντών ορίζεται εις δραχ. 5.200, των ελεγκτών ιατρών Α΄ τάξεως εις δραχ. 4.600, των ελεγκτών Β΄ τάξεως εις δραχ. 4.200, των ελεγκτών Γ΄ τάξεως εις δραχ. 3.800 και των μονίμων θεραπευτών ιατρών εις δραχ. 3.200. Ο βασικός μηνιαίος μισθός των περί ων το δεύτερον εδάφιον της παρ. 5 του αρθρ. 12 του παρόντος Διευθυντών τμημάτων των κλινικών του ΙΚΑ ορίζεται ίσος προς τον βασικόν μισθόν Υγειονομικού Διευθυντού, των επιμελητών του αυτού εδαφίου ίσος προς τον βασικόν μισθόν ελεγκτού γ΄ τάξεως και των εσωτερικών βοηθών ίσος προς τα 2/3 του βασικού μισθού ιατρού θεραπευτού πέραν της παρεχομένης αυτοίς τροφής και κατοικίας». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 4 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100) ορίζοντος εν συνεχεία ότι ο βασικός μηνιαίος μισθός των υπηρετούντων κατά την δημοσίευσιν του παρόντος επί βαθμώ υγειονομικού Διευθυντού ιατρών Υποκαταστημάτων ορίζεται ίσος προς τον βασικόν μισθόν ελεγκτού α΄ τάξεως. 2.Οι ανωτέρω μισθοί προσαυξάνονται λόγω πολυετούς υπηρεσίας κατά τας περί υπαλληλικού προσωπικού του Ιδρύματος ισχυούσας διατάξεις. 3.«Εις τους Υγειονομικούς Διευθυντάς, τους μονίμους Διευθυντάς Τμημάτων Κλινικών του Ι.Κ.Α., τους ελεγκτάς ιατρούς, τους μονίμους θεραπευτάς ιατρούς και τους μονίμους Επιμελητάς Κλινικών του Ι.Κ.Α. παρέχεται δι’ αποφάσεως του Διοικητού του Ι.Κ.Α., μετά κρίσιν του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, κατά τα, δια τους Διοικητικούς υπαλλήλους του Ιδρύματος, ισχύοντα, επίδομα ευδοκίμου παραμονής εις τον αυτόν βαθμόν ή εξαντλήσεως ιεραρχίας εκ ποσοστού 10% επί του βασικού των μισθού ανά τριετίαν και μέχρι πέντε τριετιών δια τους μονίμους θεραπευτάς ιατρούς, μέχρι τεσσάρων δε τριετιών δια τους λοιπούς». Η παρ. 3 τροποποιηθείσα δια της παρ. 2 άρθρ. 4 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ (Αντί της σελ. 378,65(γ) Σελ. 378,65(δ) Τεύχος 522- Σελ. 49 444 Ιατροί Ι.Κ.Α 15Β.Λ.γ.1 100), άρθρ. 2 Β.Δ. 141/1963 (κατωτ. αριθ. 2) και άρθρ. 1 Β.Δ. 120 της 18 Μαρτ. /1 Απρ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 54) αντικατεστάθη ως άνω δια του Β.Δ. 771 της 21 Σεπτ. /3 Οκτ. 1966 (ΦΕΚ Α΄ 195). «4.Εις τους προϊσταμένους Υγειονομικών Διευθύνσεως εις τους βοηθούς αυτών, εις του προϊσταμένους Υγειονομικών Υπηρεσιών, ως και εις τους προϊσταμένους τμημάτων Υγειονομικών Διευθύνσεων Υποκαταστημάτων και εις τους προϊσταμένους Υγειονομικών μονάδων (ιατρεία, κεντρικά εργαστήρια Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης κλινικαί ΙΚΑ, Σταθμοί πρώτων βοηθειών κλπ.) υγειονομικούς Διευθυντάς, ελεγκτάς ή μονίμους θεραπευτάς ιατρούς παρέχεται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ πρόσθετος αποζημίωσις μέχρι 30% επί του βασικού μισθού των, εις δε τους Διευθυντάς Τμημάτων Κλινικών του Ιδρύματος της παρ. 5 του άρθρ. 12 του παρόντος μέχρις 100% επί του βασικού μισθού των και εις τους επιμελητάς αυτών μέχρι 30% επ’ αυτού. «Εις τους απασχολουμένους είτε αποκλειστικώς είτε εν μέρει εις την κατ’ οίκον περίθαλψιν μονίμους θεραπευτάς, ιατρούς, ως και τους ασκούντας, έλεγχον κατ’ οίκον, εν ιατρείω, εν εργαστηρίω, εν θεραπευτηρίω πάσης φύσεως ή επιθεώρησιν εις τοιούτους σχηματισμούς ελεγκτάς ή μονίμους θεραπευτάς ιατρούς παρέχεται κατά τα ανωτέρω άνευ αποδόσεως λογαριασμού πρόσθετος αποζημίωσις μέχρι 10% επί του βασικού μισθού των λόγω εξόδων κινήσεως, ήτις δύναται ν’ αυξάνεται, προκειμένου μεν περί θεραπευτού μέχρι 25%, προκειμένου δε περί ελεγκτών μέχρι 20%, εφ’ όσον ούτοι χρησιμοποιούσι μετ’ έγκρισιν αποδεδειγμένως προς εκτέλεσιν της τοιαύτης υπηρεσίας των ίδιον μεταφορικόν μέσον. Αι ανωτέρω αποζημιώσεις δεν αποτελούν μισθόν». Η εντός « » δευτέρα περίοδος αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 3 άρθρου μόνου Β.Δ. 608 της 18 Αυγ. /3 Σεπτ. 1960 (κατωτ. αριθ. 2). 5.Εις μονίμους θεραπευτάς ιατρούς απασχολουμένους εις περιοχήν, εν ή δεν εδρεύει υπηρεσία του Ιδρύματος, κειμένην όμως εντός ασφαλιστικής περιοχής τούτου, εφ’ όσον ούτοι διαθέτουν δια την υπηρεσίαν ταύτην χρόνον μακρότερον της διαρκείας της κατά το άρθρ. 7 παρ. 2 του παρόντος πλήρους απασχολήσεως παρέχεται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ ανάλογος πρόσθετος αποζημίωσις μέχρι 100% επί του βασικού μισθού των. Σελ. 378,66(δ) Τεύχος 522- Σελ. 50 Η ανωτέρω παραπομπή εις άρθρ. 7 παρ. 2 διωρθώθη ως άνω αντί της προϋπάρχούσης λανθασμένης δια της παρ. 7 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν. /22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). Εις μονίμους θεραπευτάς ιατρούς υπηρετούντας εις ασφαλιστικήν περιοχήν ετέραν εκείνης, παρ’ η είναι εγκατεστημένοι, λόγω ελλείψεως εν τη περιοχή ταύτη ιατρών της αντιστοίχου ειδικότητος κρινομένων κατά τας διατάξεις του παρόντος ως καταλλήλων και αποδεχομένων να προσφέρωσι τας υπηρεσίας των εις το ΙΚΑ κατά τας διατάξεις του παρόντος παρέχεται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ πρόσθετος αποζημίωσις μέχρι 50% επί του βασικού μισθού των. Αι ασφαλιστικαί περιοχαί Αθηνών και Πειραιώς, θεωρούνται ως ενιαία ασφαλιστική περιοχή δια την εφαρμογήν της παρούσης». Αι παρ. 4 και 5 αντικατεστάθησαν ως άνω δια της παρ. 3 άρθρ. 4 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). 6.Εις τους ασχολουμένους εντός των ακτινολογικών εργαστηρίων μονίμους θεραπευτάς ιατρούς παρέχεται επίδομα ακτινοβολίας κατά την διάταξιν της παρ. 2 του άρθρ. 11 του Ν.Δ. 3083/1954. «Το επίδομα τούτο καταβάλλεται και κατά τον χρόνον των μετ’ αποδοχών αναρωτικών απουσίας αδειών των δικαιούχων, εφ’ όσον κατά γνωμάτευσιν της αρμοδίας Υγειον. Επιτροπής η νόσος ή η πάθησις δι’ ην εχορηγήθη αναρρωτική άδεια δύναται να αποδοθή εις την εν τω θαλάμω των ακτινολογικών μηχανημάτων εργασίαν του ιατρού, ως επίσης και εις ην περίπτωσιν κρίνεται υπό της αυτής Επιτροπής και δια τον αυτόν λόγον επιβεβλημένη η προσωρινή απασχόλησις του ιατρού εντός των ακτινολογικών θαλάμων. Ωσαύτως το ως άνω επίδομα καταβάλλεται και κατά την διάρκειαν των αδειών ακτινοβολίας». Το δεύτερον εδάφιον προστεθέν δια της παρ. 1 του άρθρου μόνου Β.Δ. 25 οκτ. /15 Νοεμ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 20) αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 4 άρθρου μόνου Β.Δ. 608 της 18 Αυγ./ 3 Σεπτ. 1960 (κατωτ. αριθ. 2). 7.Μόνιμοι θεραπευταί ιατροί μετατασσόμενοι εις ελεγκτάς ή ελεγκταί ιατροί προαγόμενοι εις ανώτερον βαθμόν διατηρούσι τας αποδοχάς των εφ’ όσον αύται μετά των εν παρ. 2 και 3 του παρόντος άρθρου προσαυξήσεων και επιδομάτων, υπερβαίνουσι τον μισθόν της θέσεως ή του βαθμού, εις ην μετατάσσονται ή εις ον προάγονται, μέχρις ου αι αποδοχαί της νεωτέρας θέσεως ή βαθμού συνυπολογιζομένων και των ανωτέρω προσαυξήσεων και επιδομάτων, υπερβώσι ταύτας. 445 15Β.Λ.γ.1 Ιατροί Ι.Κ.Α 8.«Οσάκις αι υπηρεσιακαί ανάγκαι επιβάλλουν πρόσθετον απασχόλησιν μονίμων θεραπευτών ιατρών πέραν της υπό των διατάξεων του άρθρ. 7 του παρόντος καθοριζομένης τοιαύτης, δύναται δι’ αποφάσεως του Διοικητού να επιτραπή αύτη επί τη καταβολή αποζημιώσεως ίσης προς το 1/4 του 1/25 του μηνιαίου βασικού μισθού, άνευ επιδόματος ή προσαυξήσεως τινος, μονίμου ιατρού- θεραπευτού πλήρους απασχολήσεως δι’ εκάστην ώραν τοιαύτης απασχολήσεως. Εις περίπτωσιν αναπληρώσεως απουσιάζοντος ιατρού καταβάλλεται αποζημίωσις εκ ποσοστού μέχρι 25% επί του ως άνω βασικού μισθού αναλόγως του χρόνου απασχολήσεως». Η παρ. 8 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 5 άρθρου μόνου Β.Δ. 608 της 18 Αυγ. /3 Σεπτ. 1960 (κατωτ. αριθ. 2). «Εις τους ελεγκτάς ιατρούς, τους επιστημονικούς Διευθυντάς και Επιμελητάς Κλινικών του Ι.Κ.Α. καταβάλλεται από της πρώτης του επομένου, της δημοσιεύσεως του παρόντος, μηνός ή εις τους Διοικητικούς υπαλλήλους, επί βαθμώ Διευθυντού καταβαλλομένη αποζημίωσις δια την διαφοράν των κεκανονισμένων υποχρεωτικών ωρών εργασίας τούτων, από των ισχυουσών δια τας Δημοσίας Υπηρεσίας». Το ανωτέρω εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του Β.Δ. 82 της 2/10 Φεβρ. 1962 (ΦΕΚ Α΄ 22) (Αναδημ. ΦΕΚ Α΄ 26 της 17 Φεβρ. 1962).\ 9.Δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος δύναται να παρέχεται εις τους μονίμους θεραπευτάς ιατρούς ενίων ειδικοτήτων (αναισθησιολόγοι, ορθοπεδικοί, οφθαλμίατροι, χειρουργοί κλπ.) και αναλόγως των υπηρεσιακών αναγκών ειδικόν επίδομα μέχρι 15% επί του βασικού μισθού των. 10.«Ως προς την έναρξιν και λήξιν της αξιώσεως του μισθού των μονίμων εν γένει ιατρών του Ιδρύματος και ως προς τον χρόνον καταβολής αυτού και των δώρων επί ταις εορταίς των Χριστουγέννων και του Πάσχα ισχύουδι αι αφορώσαι τους μονίμους υπαλλήλους του Ιδρύματος διατάξεις». Η παρ. 10 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 8 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν. /22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). «11.Τα εν παρ. 4, 5, 6 και 9 επιδόματα και πρόσθετοι αποζημιώσεις καταβάλλονται και κατά τον χρόνον της κανονικής αδείας μετ’ αποδοχών του δικαιούχου μέχρις ενός μηνός ετησίως. 12.Συντρεχουσών των προϋποθέσεων καταβολής πλειόνων του ενός των εν παρ. 4, 5, 6 και 9 επιδομάτων ή προσθέτων αποζημιώσεως εις το αυτό πρόσωπον, καταβάλλεται μόνον η υψηλοτέρα εξ αυτών, πέραν δε ταύτης η εν παρ. 4 του παρόντος άρθρου πρόσθετος αποζημίωσις λόγω εξόδων κινήσεως και η συνεπεία μείωσις λόγω εξόδων κινήσεως και η συνεπεία της χρησιμοποιήσεως ιδίου μεταφορικού μέσου, προσαύξησις ταύτης, εφ’ όσον συντρέχει περίπτωσις καταβολής τούτων. 13.Ο βασικός μηνιαίος μισθός των μονίμων θεραπευτών ιατρών μερικής απασχολήσεως καθορίζεται αναλόγως της οργανικής θέσεως, εις ην έκαστος τούτων υπηρετεί εις δραχ. 2.400 προκειμένου περί των υπηρετούντων εις οργανικάς θέσεις 3/4 πλήρους απασχολήσεως εις δραχ. 1.600 προκειμένου περί των υπηρετούντων εις οργανικάς θέσεις 1/2 πλήρους απασχολήσεως και εις δραχ. 1.200 προκειμένου περί των υπηρετούντων εις οργανικάς θέσεις 3/8 πλήρους απασχολήσεως. 14.Αι παρ. 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9 και 10 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και επί των μονίμων θεραπευτών ιατρών μερικής απασχολήσεως. 15.Εις ιατρούς απασχολουμένους εις Σταθμούς Πρώτων Βοηθειών παρέχεται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ κατά παρέκκλισιν της παρ. 8 του παρόντος άρθρου αποζημίωσις δια την πλέον της πλήρους, κατά το άρθρ. 7 παρ. 2 του παρόντος απασχόλησιν των συνισταμένη εις ποσοστόν επί του βασικού μισθού των αντίστοιχον προς την διάρκειαν της επί πλέον απασχολήσεως εν σχέσει προς την διάρκειαν της κατά τ’ ανωτέρω πλήρους απασχολήσεως. Η ανωτέρω παραπομπή εις άρθρ. 7 παρ. 2 διωρθώθη ως άνω αντί της προϋπαρχούσης λανθασμένης δια της παρ. 9 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν. /22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). Εφ’ όσον η απασχόλησις των ανωτέρω ιατρών παρέχεται κατά τας νυκτερινάς ώρας, νοουμένων ως τοιούτων των ωρών από της 22ας μέχρι της 6ης ώρας της επομένης παρέχεται προσαύξησις κατά 25% των αναλογουσών εις τας ώρας ταύτας αποδοχών των υπό την έννοιαν του προηγουμένου εδαφίου ή της κατά το εδάφιον τούτο αποζημιώσεως δι’ επί πλέον της πλήρους απασχολήσεως. «Εις τους ανωτέρω ιατρούς εφ’ όσον απασχολούνται κατά τας Κυριακάς και ημέρας αργίας παρέχεται ωσαύτως προσαύξησις εκ ποσοστού 75% επί των ων δικαιούνται αποδοχών των δι’ εκάστην ώραν απασχολήσεως». Το τρίτον εδάφιον προσετέθη δια του Β.Δ. 121 της 18 Μαρτ. /1 Απρ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 54). 16.Ουδεμία πρόσθετος αμοιβή καταβάλλεται εις το πάσης φύσεως κύριον υγειονομικόν προσωπικόν το απασχολούμενον ως εκ της φύσεως των καθηκόντων του (ιατροί κλινικών, ιατροί παρέχοντες περίθαλψιν κατ’ οίκον του (Αντί της σελ. 378,67(α) Σελ. 378,67(β) Τεύχος 473- Σελ. 73 446 Ιατροί Ι.Κ.Α 15Β.Λ.γ.1 ασθενούς κλπ) κατά τας μη εργασίμους ημέρας και κατά τας νυκτερινάς ώρας ή αποκλειστικώς κατά τας ώρας ταύτας. 17.Προκειμένου περί ελεγκτών ιατρών μετατιθεμένων εκ της ασφαλιστικής περιοχής εις ην υπηρετούν προς πλήρωσιν θέσεως Προϊσταμένου Υγειονομικής Υπηρεσίας ετέρου Υποκαταστήματος και δικαιουμένων εις την νέαν των θέσιν προσθέτου αποζημιώσεως κατά την πρώτην περίοδον της παρ. 4 του παρόντος άρθρου δύναται η αποζημίωσις αύτη ν’ αυξάνη επί διετίαν κατ’ ανώτατον όριον από της μεταθέσεώς των δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου μέχρι ποσοστού 100% επί του βασικού μισθού των. Δια την εφαρμογήν της παρούσης αι Αθήναι και ο Πειραιεύς θεωρούνται ενιαία περιοχή». Αι παρ. 11-17 προσετέθησαν δια της παρ. 4 Άρθρ.2.-1.«Οι μόνιμοι ιατροί θεραπευταί διορίζονται μετά γνώμην της Επιτροπής Διοικήσεως του ΙΚΑ, κρινούσης μετά γνώμην της οικείας Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής, και εισήγησιν του Διευθυντού του οικείου Υποκαταστήματος και του προϊσταμένου υγειονομικής υπηρεσίας αυτού». Το πρώτον εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). Υφισταμένων κενών οργανικών θέσεων μονίμων ιατρών θεραπευτών ο Διοικητής του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων καλεί δια προκηρύξεως δημοσιευομένης δια δύο εν Αθήναις εκδιδομένων εφημερίδων, προκειμένου δε περί ιατρών προοριζομένων δι’ Υποκαταστήματα έτερα εκτός των εν Αθήναις και Πειραιεί, δια των εν τη έδρα του Υποκαταστήματος τυχόν εκδιδομένων δύο ή ολιγωτέρων ημερησίων εφημερίδων, τους επιθυμούντας να διορισθώσιν, όπως υποβάλωσιν εντός προθεσμίας ουχί βραχυτέρας του μηνός αίτησιν μετά των οικείων δικαιολογητικών. Αι συγκεντρούμεναι εντός της ταχθείσης προθεσμίας αιτήσεις φέρονται μετά της εν τω προηγουμένω εδαφίω εισηγήσεως και γνώμης ενώπιον της οικείας Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής, ήτις βάσει των τίτλων σπουδών, της τυχόν προϋπηρεσίας παρά τω Ιδρύματι Κοινωνικών Ασφαλίσεων υπό οιανδήποτε ιδιότητα και της εν γένει επιστημονικής και επαγγελματικής δράσεως των αιτούντων, καταρτίζει πίνακα αξιολογήσεως αυτών κατ’ ειδικότητα, ους και παραπέμπει εις την Επιτροπήν Διοικήσεως του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ήτις εκτιμώσα τας ανωτέρω γνώμας και λοιπά στοιχεία, καταρτίζει τους οριστικούς πίνακας, (εξ ων διενεργεί τους διορισμούς). Οι πίνακες διατηρούσι την ισχύν των επί εξάμηνον. Η εντός ( ) φράσις απηλείφθη δια της παρ. 2 άρθρ. 4 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). Άρθρ.10.-Όπου του παρόντος γίνεται μνεία ιατρών, νοούνται και οι οδοντίατροι. Άρθρ.11.-«Εις τους Ελεγκτάς Ιατρούς του Ιδρύματος απαγορεύεται όπως κατέχουν οιανδήποτε ετέραν έμμισθον θέσιν. Δια τους θεραπευτάς ιατρούς έχουν εφαρμογήν αι εκάσστοτε ισχύουσαι διατάξεις περί κατοχής υπό Ιατρών πλειόνων της μίας θέσεως. Εις άπαντας τους Ιατρούς του Ιδρύματος απαγορεύεται οιαδήποτε σχέσις μετ’ ιδιωτικής κλινικής ή εργαστηρίου συμβεβλημένων μετά του Ι.Κ.Α., δύναται όμως δι’ ητιολογημένης αποφάσεως ως του Διοικητικού του Ιδρύματος να επιτρέπεται υπό όρους η τοιαύτη σχέσις». Το άρθρ. 11 αντικατασταθέν δια του άρθρ. 5 Β.Δ. της 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του Β.Δ. 700 της 27 Οκτ. /15 Νοεμ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 201). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Μεταβατικαί διατάξεις Άρθρ.12.-1.Οι κατά την δημοσίευσιν του παρόντος υπηρετούντες ελεγκταί ιατροί του Ιδρύματος διαβαθμίζονται δι’ αποφάσεως του Α΄ Τμήματος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου του Ιδρύματος εντός εξαμήνου από της δημοσιεύσεως του παρόντος, οι μεν έχοντες συμπεπληρωμένην δεκαετή άσκησιν του επαγγέλματος των και υπηρετήσαντες επί πενταετίαν τουλάχιστον ευδοκίμως παρά τω Ιδρύματι υφ’ οιανδήποτε νομικήν σχέσιν, εις τον βαθμόν του ελεγκτού Γ΄ τάξ., οι συμπληρώσαντες δωδεκαετή Σελ. 378,68(β) Τεύχος 473- Σελ. 74 άσκησιν επαγγέλματος και οκταετίαν τουλάχιστον κατά τ’ ανωτέρω παρά τω Ιδρύματι, εις τον βαθμόν του ελεγκτού Β΄ τάξεως και οι συμπληρώσαντες δεκαπενταετή άσκησιν επαγγέλματος και ενδεκαετίαν κατά τ’ ανωτέρω παρά τω Ιδρύματι, εις τον βαθμόν του ελεγκτού Α΄ τάξεως. Ελεγκταί ιατροί του Ιδρύματος μη συγκεντρούντες ενδεχομένως ουδεμίαν των ανωτέρω χρονικών προϋποθέσεων, διαβαθμίζονται εις τον βαθμόν ελεγκτού Γ΄ τάξεως, εκτός εάν συνεπλήρωσαν εικοσαετή άσκησιν του επαγγέλματος και τριετή ευδόκιμον υπηρεσίαν κατά τ’ ανωτέρω παρά τω Ιδρύματι, ότε δύνανται δι’ αποφάσεως του Α΄ Τμήματος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου να διαβαθμίζωνται εις τον βαθμόν του ελεγκτού Β΄ τάξεως. Παρερχομένου απράκτου εξαμήνου από της δημοσιεύσεως του παρόντος, οι ανωτέρω ελεγκταί λογίζονται αυτοδικαίως διαβαθμισθέντες εις τον βαθμόν, δια την κατάληψιν του οποίου κέκτηναι τας χρονικάς προϋποθέσεις. Οι κατά τ’ ανωτέρω διαβαθμιζόμενοι ελεγκταί ιατροί εντάσσονται δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου εις τας συσταθησομένας οργανικάς θέσεις των βαθμών, εις ους διεβαθμίσθησαν τυχόν πλεονάζοντες κατά την ένταξιν διατηρούνται ως υπεράριθμοι εν τω βαθμώ, εν ω διεβαθμίσθησαν. 447 15Β.Λ.γ.1 Ιατροί Ι.Κ.Α «2.Επί διετίαν από της δημοσιεύσεως του παρόντος δύνανται να διορίζωνται εις κενάς οργανικάς θέσεις ιατρών ελεγκτών, ιατροί πληρούντες τας προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρ. 2 του παρόντος ως ακολούθως: α)Ως ελεγκταί Γ΄ τάξεως οι έχοντες 12ετή άσκησιν επαγγέλματος. β)Ως ελεγκταί Β΄ τάξεως οι έχοντες 15ετή άσκησιν επαγγέλματος. γ)Ως ελεγκταί Α΄ τάξεως, οι έχοντες 18ετή άσκησιν επαγγέλματος, προτιμωμένων των ασκησάντων καθήκοντα διευθυντού ή επιμελητού πανεπιστημιακής κλινικής ή μεγάλου νοσηλευτικού ιδρύματος ή των διαθετόντων διοικητικήν ικανότητα και πείραν αποδεικνυομένην εκ προϋπηρεσίας εις υγειονομικούς σχηματισμούς. Ιατροί υπηρετούντες παρά τω Ιδρύματι, κεκτημένοι τας εν τω προηγουμένω εδαφίω προϋποθέσεις και προσόντα, δύνανται δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου να μετατάσσωνται εις κενάς οργανικάς θέσεις ελεγκτών ιατρών κατά τα εν τω προηγουμένω εδαφίω οριζόμενα. Οι κατά τα προηγούμενα εδάφια της παρούσης διοριζόμενοι και μετατασσόμενοι δεν δύνανται να υπερβούν συνολικώς τους 5 καθ’ άπασαν την χώραν ανεξαρτήτως ειδικότητος». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 6 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). «2α.Επί διετίαν από της δημοσιεύσεως του παρόντος δύνανται ανώτατοι υγειονομικοί υπάλληλοι του ΙΚΑ επί βαθμών διευθυντού Α΄ ή Β΄ τάξεως ή ελεγκτού ιατρού Α΄ τάξεως, κεκτημένοι τα εν άρθρ. 8 παρ. 2 (τελ. περίοδος) προσόντα, να προάγωνται εις τον βαθμόν του υγειονομικού διευθυντού προς πλήρωσιν κενών οργανικών θέσεων και αδιαφόρως διαρκείας της προϋπηρεσίας εις τους βαθμούς τούτους. Κατά το πρώτον εξάμηνον από της δημοσιεύσεως του παρόντος δύνανται να διορίζωνται μετά σύμφωνον γνώμην του Δ.Σ. του ΙΚΑ εις οργανικάς θέσεις υγειονομικών διευθυντών και μέχρι του 1/3 των κενών τοιούτων ιατροί διακριθέντες εις την διοίκησιν μεγάλων υγειονομικών σχηματισμών, εφ’ όσον δεν συνεπλήρωσαν το 55ον έτος της ηλικίας των». Η παρ. 2α προσετέθη δια της παρ. 2 άρθρ. 6 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). «3.Ιατροί θεραπευταί καθ’ οιονδήποτε τρόπον προσληφθέντες και υπηρετούντες εις περιοχάς παρ’ αις προβλέπονται οργανικαί θέσεις μονίμων θεραπευτών ιατρών πλήρους ή μερικής απασχολήσεως και αμειβόμενοι δια παγίας αποζημιώσεως, νοουμένων ως τοιούτων του Κανονισμού υγειονομικής υπηρεσίας του Ιδρύματος, ως και των υπό στοιχ. Γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 13 του Κανονισμού τούτου, εν συνδυασμώ προς το άρθρ. 16 του Νόμ. 3210/55, θεραπευτών δια τας κατ’ οίκον επισκέψεις, συμπληρώσαντες ετησίαν τουλάχιστον συνεχή ή διακεκομμένην υπηρεσίαν παρά τω ΙΚΑ, ως και εσωτερικοί βοηθοί κλινικών του ΙΚΑ, έτι δε και τακτικοί υπάλληλοι αυτού, συμπεριλαμβανομένων και των ανηκόντων εις το δευτερεύον τακτικόν ή επικοουρικόν υγειονομικόν προσωπικόν ιατρών, εφ’ όσον οι τε βοηθοί και οι υπάλληλοι, κέκτηνται άδειαν ειδικότητος, ως και 5ετή άσκησιν ιατρικού ή οδοντιατρικού επαγγέλματος ή 5ετή εν τω ΙΚΑ ή ετέρω Ασφαλιστικώ Οργανισμώ «ή Πανεπιστημιακή Κλινική» συνεχή ή διακεκομμένην υπηρεσίαν, εξ ης τριετή τουλάχιστον μετά την λήψιν του πτυχίου των μονιμοποιούνται ή μετατάσσονται μονιμοποιούμενοι, επί τη βάσει της ης έκαστος κέκτηται ειδικότητος εις κενάς οργανικάς θέσεις μονίμων θεραπευτών ιατρών πλήρους ή μερικής απασχολήσεως εντός εξαμήνου από της συστάσεως τούτων, δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου του Ιδρύματος κρίνοντος μετά γνώμην της οικείας Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής και εισήγησιν του Διευθυντού του Οικείου Υποκαταστήματος και του Προϊσταμένου Υγειονομικής Υπηρεσίας αυτού. Αι εντός «» λέξεις «ή Πανεπιστημιακή Κλινική» προσετέθησαν δια της παρ. 2 άρθρου μόνου Β.Δ. 25 Οκτ. /15 Νοεμ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 204). Η ανωτέρω προβλεπομένη εξάμηνος προθεσμία μονιμοποιήσεως ωρίσθη μόνον προκειμένου περί των ιατρών κλπ. του Υποκαταστήματος Αθηνών του Ι.Κ.Α. εννεάμηνος αρχομένη από της συστάσεως των οργανικών θέσεων μονίμων ιατρών του ως άνω Υποκαταστήματος του Ι.Κ.Α. δια του Β.Δ. της 31 Αυγ. /1 Οκτ. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 198). (Η υπηρεσιακή σχέσις των εκ των ανωτέρω ιατρών θεραπευτών κρινομένων ως μη ευδοκίμως υπηρετησάντων καταγγέλλεται κατά την λήξιν αυτής κατά την παρ. 2 του άρθρ. 22 Κανονισμού Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ιδρύματος). Το εντός () δεύτερον εδάφιον απηλείφθη δια της παρ. 10 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν. /22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). «Η κατά τ’ ανωτέρω μονιμοποίησις επιτρέπεται, εφ’ όσον ο μονιμοποιούμενος άγει ηλικίαν, ουχί ανωτέραν των 55 ετών εκτός εάν έχη διετή τουλάχιστον συνεχή ή διακεκομμένην ευδόκιμον υπηρεσίαν παρά τω Ιδρύματι». Το δεύτερον εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρου μόνου Β.Δ. 60 της 12 Ιαν. /1 Φεβρ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 15). (Αντί της σελ. 378,69(β) Σελ. 378,69(γ) 302-141 448 Ιατροί Ι.Κ.Α 15Β.Λ.γ.1 Αι προϋποθέσεις της παρούσης παραγράφου δέον, όπως συντρέχουν κατά τον χρόνον της κρίσεως παρά του αποφασίζοντος την μονιμοποίησιν οργάνου». Η παρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 7 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). «Η υπηρεσιακή σχέσις των εκ των ανωτέρω ιατρών θεραπευτών κρινομένων κατά τας διατάξεις του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου ως μη ευδοκίμως υπηρετησάντων καταγγέλλεται συμφώνως προς τας διατάξεις του Κανονισμού Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ιδρύματος. Δια τα λοιπά κρινόμενα κατά το αυτό εδάφιον της παρούσης παραγράφου προς μονιμοποίησιν πρόσωπα και μη μονιμοποιηθέντα ή μη μονιμοποιούμενα δι’ οιονδήποτε έτερον λόγον πλην του της μη υπάρξεως ευδοκίμου υπηρεσίας, καταρτίζεται υπό του Υπηρεσιακού Συμβουλίου πίναξ αξιολογικής κατατάξεως δι’ εκάστην περιοχήν Υποκαταστήματος και ειδικότητα εις ον περιλαμβάνονται οι κατά τον χρόνον της καταρτίσεως του πίνακος κεκτημένοι τα προς μονιμοποίησιν απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Αι επί εν έτος από της καταρτίσεως των ανωτέρω πινάκων κενούμεναι ή συνιστώμεναι οργανικαί θέσεις μονίμων θεραπευτών ιατρών της αντιστοίχου περιοχής και ειδικότητος πληρούνται υποχρεωτικώς δια μονιμοποιήσεως ή μετατάξεως αποφάσει του Υπηρεσιακού Συμβουλίου εκ των εις τους ανωτέρω πίνακας αναφερομένων προσώπων και κατά την σειράν της αξιολογικής κατατάξεως τούτων. Το δικαίωμα τούτο της μονιμοποιήσεως διατηρούσι και οι εκ των εις τους πίνακας περιλαμβανομένων εξελθόντες της υπηρεσίας του Ιδρύματος. Οι περιλαμβανόμενοι εις τους ανωτέρω πίνακας εφ’ όσον καλούμενοι υπό του Ιδρύματος δηλώσουν εντός 15θημέρου ανατρεπτικής προθεσμίας από της προσκλήσεως την περί μονιμοποιήσεως βούλησίν των και δεν εξέλιπον διαρκούσης της εκτός του Ιδρύματος παραμονής των αι υπό στοιχ. δ, ε και ζ της παρ. 2 του άρθρ. 2 του παρόντος προϋποθέσεις, δι’ ιατρού δι’ αποφάσεως του Διοικητού, και μονιμοποιούνται εν συνεχεία εις ταύτην δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, της εν τω Ιδρύματι προϋπηρεσίας των λογιζομένης ως χρόνου δοκιμασίας κατά το άρθρ. 3 του παρόντος. Ο αριθμός των δυναμένων να υπηρετώσι επί συμβάσει ιατρών θεραπευτών μετά την πλήρωσιν των κενών θέσεων μονίμων ιατρών, δεν δύναται να είναι ανώτερος του 1/4 των δι’ εκάστην ειδικότητα και περιοχήν υφισταμένων οργανικών θέσεων μονίμων ιατρών θεραπευτών, προτιμωμένων κατά την Σελ. 378,70(γ) 302-142 διάρκειαν της ισχύος των πινάκων αξιολογικής κατατάξεως των εν αυτοίς περιλαμβανομένων κατά την σειράν αναγραφής των εις τούτους. Τα δια του παρόντος προστιθέμενα εν τέλει της παρ. 3 του άρθρ. 12 εδάφια εφαρμόζονται και επί των ήδη κριθέντων υπό του Υπηρεσιακού Συμβουλίου προς μονιμοποίησιν προ της ισχύος του παρόντος και μη μονιμοποιηθέντων προσώπων». Τα ανωτέρω εντός « » εδάφια προσετέθησαν δια της παρ. 11 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν. /22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). Δια της παρ. 8 άρθρου μόνου Β.Δ. 608 της 18 Αυγ. /3 Σεπτ. 1960 (κατωτ. αριθ. 2) ωρίσθη ότι αι διατάξεις της ανωτέρω παρ. 3 «έχουν εφαρμογήν και επί των κατά την δημοσίευσιν του παρόντος (18 Αυγ. 1960) υπηρετούντων ιατρών». Δυνάμει των Β.Δ. 164 της 2/15 Απρ. 196 (ΦΕΚ Α΄ 60) 521 της 11/23 Ιουν. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 115) και 889 της 18 Οκτ. /7 Νοεμ. 1966 (ΦΕΚ Α΄ 231) αι διατάξεις της ανωτέρω παρ. 3 έχουσιν εφαρμογήν και επί των κατά την δημοσίευσιν των Β.Δ/των τούτων υπηρετούντων μη μονίμων ιατρών. 449 15Β.Λ.γ.1 Ιατροί Ι.Κ.Α 3α.«Ιατροί θεραπευταί ασκούντες κατά την δημοσίευσιν του από 17/18 Φεβρ. 1956 Δ/τος «περί υπηρεσιακής καταστάσεως των μονίμων ιατρών του ΙΚΑ» και κατά την ημερομηνίαν της δημοσιεύσεως του παρόντος Β.Δ/τος καθήκοντα ελεγκτού ιατρού ή προϊσταμένου υγειονομικής υπηρεσίας ή διευθυντού ιατρείου δύνανται μέχρι 31.12.1963 δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου και μετ’ ητιολογημένην αυτού κρίσιν να μονιμοποιούνται μετατασσόμενοι εις κενάς οργανικάς θέσεις ελεγκτών ιατρών ως ακολούθως: α)Ως ελεγκταί Γ΄ τάξεως. Οι συμπληρώσαντες 10ετή άσκησιν του επαγγέλματος των και υπηρετήσαντες επί 3ετίαν τουλάχιστον ευδοκίμως παρά τω Ι.Κ.Α. υφ’ οιανδήποτε νομικήν σχέσιν. β)Ως ελεγκτάς Β΄ τάξεως. Οι συμπληρώσαντες 15ετή άσκησιν του επαγγέλματος και 6ετίαν τουλάχιστον κατά τ’ ανωτέρω παρά τω Ι.Κ.Α. ή 25ετή άσκησιν επαγγέλματος, πενταετίαν παρά των Ι.Κ.Α. και 3ετή άσκησιν καθηκόντων ελεγκτού ιατρού ή προϊσταμένου υγειονομικής υπηρεσίας ή διευθυντού ιατρείου. γ)Ως ελεγκτάς Α΄ τάξεως. Οι συμπληρώσαντες 20ετή άσκησιν του επαγγέλματος και 9ετίαν τουλάχιστον παρά τω Ι.Κ.Α. και άσκησιν κατά τ’ ανωτέρω καθηκόντων ελεγκτού ιατρού ή προϊσταμένου υγειονομικής υπηρεσίας ή διευθυντού ιατρείου επί 3 τουλάχιστον έτη. Ωσαύτως τακτικοί υγειονομικοί υπάλληλοι του Ι.Κ.Α. ως και μόνιμοι ιατροί θεραπευταί δύνανται μέχρι 31 Δεκ. 1963 να μετατάσσωνται εις ελεγκτάς προς πλήρωσιν οργανικών θέσεων ελεγκτών δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, ως ακολούθως: Α΄.Τακτικοί υγειονομικοί υπάλληλοι: α)Ως ελεγκταί Γ΄ τάξεως οι συμπληρώσαντες δεκαετή τουλάχιστον υφ’ οιανδήποτε νομικήν σχέσιν, υπηρεσίαν παρά τω Ι.Κ.Α. εξ ης πενταετή τουλάχιστον μετά την λήψιν του πτυχίου των. β)Ως ελεγκταί Β΄ τάξεως οι συμπληρώσαντες 17ετή τουλάχιστον υπηρεσίαν εξ ης οκταετή τουλάχιστον μετά την λήψιν του πτυχίου των. γ)Ως ελεγκταί Α΄ τάξεως οι συμπληρώσαντες 20ετή τουλάχιστον υπηρεσίαν εξ ης δωδεκαετή τουλάχιστον μετά την λήψιν του πτυχίου των. Β΄.Μόνιμοι ιατροί θεραπευταί: α)Ως ελεγκταί Γ΄ τάξεως οι συμπληρώσαντες δωδεκαετή άσκησιν του ιατρικού επαγγέλματος ή δεκαετή τουλάχιστον άσκησιν του ιατρικού επαγγέλματος και 5ετή υπηρεσίαν παρά τω Ι.Κ.Α. ως θεραπευταί ιατροί. β)Ως ελεγκταί Β΄ τάξεως οι συμπληρώσαντες δεκαπενταετή τουλάχιστον άσκησιν του ιατρικού επαγγέλματος. γ)Ως ελεγκταί Α΄ τάξεως οι συμπληρώσαντες 20ετή τουλάχιστον άσκησιν του ιατρικού επαγγέλματος. Δια την κατά το εδάφ. α΄ της παρούσης παραγράφου μονιμοποίησιν ή κατά το εδάφ. β΄ ταύτης μετάταξιν δεν εφαρμόζονται αι περί ορίου ηλικίας διατάξεις της παρ. 3 του παρόντος άρθρου». Η παρ. 3α προστεθείσα δια του άρθρ. 8 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 και τροποποιηθείσα δια της παρ. 3 άρθρου μόνου Β.Δ. 25 Οκτ. /15 Νοεμ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 115) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 1 Β.Δ. 453 της 15 Ιουν. /23 Ιουλ. 1962 (ΦΕΚ Α΄ 109). Αι προθεσμίαι της ανωτέρω παρ. 3α αι αφορώσαι εις την μετάταξιν των εν αυτή προσώπων εις ελεγκτάς παρετάθησαν μέχρι 30 Ιουν. 1964 δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 120 της 18 Μαρτ. /1 Απρ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 54). Εν συνεχεία παρετάθησαν μέχρι 30 Ιουν. 1965 δια της παρ. 2 άρθρου μόνου Β.Δ. 60 της 12 Ιαν. /1 Φεβρ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 15) και της παρ. 2 άρθρ. 23 Νόμ. 4476/1965 (κατωτ. αριθ. 7) και μέχρι 31 Δεκ. 1965 δια του Β.Δ. 802 της 12 Οκτ. /2 Νοεμ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 194). «Κατά την πλήρωσιν θέσεων ελεγκτών ιατρών προηγούνται έναντι των δυνάμενων να μεταταγώσιν υγειονομικών υπαλλήλων ή θεραπευτών ιατρών οι υπαγόμενοι εις τας διατάξεις του Α.Ν. 971/1949». Η εντός « » ανωτέρω διάταξις προσετέθη δια του Β.Δ. 884 της 1/7 Νοεμ. 1966 (ΦΕΚ Α΄ 230). «4.Προκειμένου περί των κατά την δημοσίευσιν του παρόντος υπηρετούντων ελεγκτών, των κατά την παρ. 3 του παρόντος άρθρου μονιμοποιηθησομένων εις οργανικάς θέσεις μονίμων θεραπευτών ιατρών πλήρους ή μερικής απασχολήσεως, ως και των βάσει της παρ. 5 του παρόντος μονιμοποιουμένων διευθυντών τμημάτων και επιμελητών κλινικών, ως και των μονιμοποιηθέντων ως ελεγκτών και θεραπευτών ιατρών διευθυντών τμημάτων και επιμελητών κλινικών, αναγνωρίζεται δια πράξεως της Επιτροπής Διοικήσεως δια μεν την προσαύξησιν του άρθρ. 9 παρ. 2 του παρόντος ολόκληρος η υφ’ οιανδήποτε νομικήν σχέσιν προϋπηρεσίαν αυτών παρά τω Ιδρύματι, δια δε την παροχήν του εν άρθρ. 9 παρ. 3 του παρόντος επιδόματος το 1/3 της τοιαύτης προϋπηρεσίας, πλην της εν τω βαθμώ του ελεγκτού, προκειμένου περί των κατά την δημοσίευ-σιν του παρόντος υπηρετούντων ελεγκτών, διανυθείσης προϋπηρεσίας, και της εν τη θέσει του θε-ραπευτού ιατρού προκειμένου περί των μονίμων (Αντί της σελ. 378,71) Σελ. 378,71(α) 302-143 450 Ιατροί Ι.Κ.Α 15Β.Λ.γ.1 θεραπευτών ιατρών διανυθείσης τοιαύτης, εξ ων αναγνωρίζονται τα 3/4. Δια την εφαρμογήν του παρόντος άρθρου επί των βάσει της παρ. 5 του άρθρ. 12 μονιμοποιηθέντων, η μεν εν τη θέσει του Διευθυντού Τμήματος διανυθείσα προϋπηρεσία λογίζεται διανυθείσα εν τω βαθμώ του ελεγκτού ιατρού, η δε εν τη θέσει του επιμελητού λογίζεται διανυθείσα εν τη θέσει του «θεραπευτού ιατρού». Αι τελευταίαι εντός « » λέξεις ετέθησαν αντί του προϋπάρχοντος εσφαλμένου «ελεγκτού γ΄ τάξεως» δια της παρ. 14 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν. /22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 9 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). 5.«Εκ του οπωσδήποτε κατά την δημοσίευσιν του παρόντος υπηρετούντος επιστημονικού προσωπικού καταργηθείσης κλινικής του ΙΚΑ λογίζονται δια την εφαρμογήν του παρόντος οι μεν διευθυνταί Τμημάτων ως ελεγκταί α΄ τάξεως οι δε επιμεληταί ως μόνιμοι θεραπευταί ιατροί, πλην αν συνεπλήρωσαν 10ετή ή 14ετή υφ’ οιανδήποτε νομικήν σχέσιν υπηρεσίαν, ως ιατροί εν τω Ιδρύματι, ότε λογίζονται ως ελεγκταί γ΄ τάξεως ή ως ελεγκταί β΄ τάξεως αντιστοίχως δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου εκδιδομένης μετά γνώμην της οικείας Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής». Η παρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 9 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). «β)Ωσαύτως εκ του κατά την δημοσίευσιν του παρόντος υπηρετούντος επιστημονικού προσωπικού των κλινικών του Ιδρύματος οι μεν διευθυνταί τμημάτων μονιμοποιούνται ως διευθυνταί τμημάτων επί μισθώ Υγειονομικού Διευθυντού, οι δε επιμεληταί ως επιμεληταί επί μισθώ ελεγκτού γ΄ τάξεως πλην αν συνεπλήρωσαν 14ετή υφ’ οιανδήποτε νομικήν σχέσιν υπηρεσίαν ως ιατροί εν τω ΙΚΑ, ότε λογίζονται κατά τ’ ανωτέρω ως ελεγκταί β΄ τάξεως και οι κεκτημένοι άδειαν ειδικότητος και συμπληρώσαντες τετραετή υπηρεσίαν παρά τω ΙΚΑ εσωτερικοί βοηθοί ως μόνιμοι θεραπευταί ιατροί. γ)Οι κατά το εδάφ. β΄ της παρούσης παραγράφου μονιμοποιούμενοι εντάσσονται δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου εις τας συσταθησομένας οργανικάς θέσεις των βαθμών εις ους εμονιμοποιήθησαν. Τυχόν πλεονάζοντες κατά την ένταξιν διατηρούνται ως υπεράριθμοι εν τω βαθμώ εν ω εμονιμοποιήθησαν». Σελ. 378,72(α) 302-144 Το εδάφ. β΄ και γ΄ προσετέθησαν δια της παρ. 3 άρθρ. 9 Β.Δ. 11/12 Ιουλ. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). «Εις τους μονιμοποιηθέντας κατά τας διατάξεις του εδάφ. Β΄ της παρούσης παραγράφου και υπηρετούντας ως επιμελητάς κλινικών του Ιδρύματος καταβάλλεται δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου μισθός ελεγκτού ιατρού Β΄ τάξεως μετά την συμπλήρωσιν τριετούς ευδοκίμου υπηρεσίας ως επιμελητών επί μισθώ ελεγκτού Γ΄ τάξεως, ο μισθός δε ελεγκτού ιατρού Α΄ τάξεως μετά την συμπλήρωσιν τριετούς ευδοκίμου υπηρεσίας ως επιμελητών επί μισθώ ελεγκτού ιατρού Β΄ τάξεως». Το εντός « » τελευταίον εδάφιον προσετέθη δια του Β.Δ. 122 της 18 Μαρτ. /1 Απρ. 1964 (ΦΕΚ Α΄ 54) «6.Ελεγκταί ιατροί β΄ τάξεως υπηρετούντες επί 9ετίαν τουλάχιστον εν τω ΙΚΑ υφ’ οιανδήποτε νομικήν σχέσιν και συμπληρώσαντες 30ετή άσκησιν του ιατρικού επαγγέλματος λογίζονται ελεγκταί Α΄ τάξεως από της ισχύος του παρόντος». Η παρ. 6 προσετέθη δια της παρ. 4 άρθρ. 9 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). «Εντός έτους από της δημοσιεύσεως του παρόντος, μόνιμοι θεραπευταί ιατροί ή οδοντίατροι του Ι.Κ.Α. δύνανται δι’ αποφάσεως του Υπηρεσιακού Συμβουλίου να μετατάσσωνται εις οργανικάς θέσεις ελεγκτών ιατρών Γ΄ τάξεως εφ’ όσον κατά τον χρόνον της μετατάξεως έχουν συμπληρώσει 10ετή τουλάχιστον άσκησιν του ιατρικού επαγγέλματος εξ ης 5ετή τουλάχιστον παρά τω Ι.Κ.Α. ως θεραπευτού ιατρού ή οδοντιάτρου». Η εντός «» τελευταία διάταξις προσετέθη δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 819 της 26 Οκτ. /2 Νοεμ. 1961 (ΦΕΚ Α΄209) 451 15Β.Λ.γ.1 Ιατροί Ι.Κ.Α ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ΄ Τελικαί διατάξεις «Άρθρ.13.-1.Όπου εν τω παρόντι αναφέρεται προϋπηρεσία παρά τω Ι.Κ.Α., αύτη νοείται είτε συνεχείς, είτε διακεκομμένη. 2.Όπου εν τω παρόντι αναφέρεται προϋπηρεσία εν τω Ι.Κ.Α., νοείται ως τοιαύτη και η παρασχεθείσα εις συγχωνευθέντας ή συγχωνευθησομένους μετ’ αυτού ασφαλιστικούς Οργανισμούς. 3.Όπου εν τω παρόντι αναφέρεται ηλικία ή υπηρεσία παρά τω Ι.Κ.Α. ή προϋπηρεσία παρ’ αυτώ ή άσκησις επαγγέλματος ή χρόνου από της λήψεως του πτυχίου ούτος νοείται συμπεπληρωμένος κατά τον χρόνον της τελικής κρίσεως παρά του αρμοδίου αποφασίζοντος οργάνου. 4.Αι μη τροποποιούμεναι ρητώς δια του παρόντος διατάξεις του Β.Δ.3/4/51 «περί μισθολογίου του προσωπικού του ΙΚΑ», ως και του Κανονισμού Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΙΚΑ ως ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως, διατηρούσι την ισχύν των. 5.Προκειμένου περί των υπηρετούντων και κατά τας διατάξεις του παρόντος Δ/τος μονιμοποιηθησομένων ιατρών ο έλεγχος της υπό στοιχείον η΄ της παρ. 2 του άρθρ. 2 του παρόντος προϋποθέσεως ενεργείται βάσει της κατά την τελευταίαν πρόσληψιν του ιατρού γνωματεύσεως της αρμοδίας Υγειονομικής Επιτροπής». Το άρθρ. 13 προσετέθη δια του άρθρ. 10 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). Εις τον αυτόν επί της Εργασίας Υπουργόν ανατίθεμεν την εκτέλεσιν και δημοσίευσιν του παρόντος Διατάγματος. άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). 2.Προς διορισμόν ιατρού κατά την παρ. 1 του παρόντος απαιτείται, όπως ούτος πληροί τας κάτωθι προϋποθέσεις: α)Νά κέκτηται πτυχίον Ιατρικής Σχολής Ελληνικού Πανεπιστημίου ή ξένου ομοταγούς ως και άδειαν ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος εν Ελλάδι προκειμένου δε περί οδοντιάτρων, πτυχίον Οδοντιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου. β)Να είναι Έλλην υπήκοος ή το γένος. «γ)Να έχη ηλικίαν ουχί ανωτέραν των 45 ετών, πλην αν δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του ΙΚΑ επιτραπή η μη τήρησις της προϋποθέσεως ταύτης ως καθιστώσης εν δεδομένη περιπτώσει ανέφικτον ή υπηρεσιακώς ασύμφορον την κάλυψιν υπηρεσιακών αναγκών, ότε επιτρέπεται ο διορισμός και ιατρών μη υπερβάντων το 60όν έτος της ηλικίας των». Η περίπτ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 3 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). δ)Να μη έχει στερηθή των πολιτικών του δικαιωμάτων δυνάμει δικαστικής αποφάσεως (και εφ’ όσον διαρκεί η στέρησις). Αποκλείονται ωσαύτως οι δυνάμει οριστικού βουλεύμα(Αντί της σελ. 378,61(α) Σελ. 378,61(β) Τεύχος 473-Σελ. 71 440 Ιατροί Ι.Κ.Α 15Β.Λ.γ.1 τος παραπεμφθέντες εις δίκην επί αδικήματι συνεπαγομένω στέρησιν πολιτικών δικαιωμάτων. Η ενός ( ) φράσις απηλείφθη δια της παρ. 2 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν./22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). «ε)Να μη έχει απομακρυνθή της δημοσίας υπηρεσίας ή της υπηρεσίας του Ιδρύματος ή άλλων Οργανισμών δημοσίου δικαίου δι’ αιτίαν αντιβαίνουσαν εις την υπαλληλικήν τιμήν κατά την κρίσιν του αρμοδίου προς πρόσληψιν οργάνου». Η περίπτ. ε΄ αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 4 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). (ς)Να μη έχη παραιτηθή κατεχομένης παρά τω Ιδρύματι θέσεως άνευ δεδικαιολογημένης αιτίας κατά την κρίσιν της προς διορισμόν αρμοδίας επιτροπής). Η περίπτ. ς΄ απηλείφθη δια της παρ. 5 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). ζ)Να είναι ανεπιλήπτου επαγγελματικής διαγωγής. Παραπτώματα του ιατρού, δι’ α τυχόν επεβλήθησαν αυτώ πειθαρχικαί ποιναί εκτιμώνται ως προς την βαρύτητα αυτών υπό της αυτής ως προηγουμένως επιτροπής. η)Να απολαύη ψυχικής και σωματικής υγείας, βεβαιουμένης παρά υγειονομικής επιτροπής οριζομένης υπό του Ιδρύματος. «θ)Να ασκή το επάγγελμά του από πενταετίας τουλάχιστον επί δε ιατρού ειδικότητος να κέκτηται και άδειαν ασκήσεως της ειδικότητος ταύτης». Η περίπτ. θ΄ διεμορφώθη ως άνω δια της παρ. 6 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄100). (ι)Να είναι εγκατεστημένος από διετίας τουλάχιστον εν τω τόπω, ένθα πρόκειται να προσφέρη τας υπηρεσίας του, ή να έχη πενταετή τουλάχιστον προϋπηρεσίαν παρ’ Οργανισμώ κοινωνικής ασφαλίσεως). Η περίπτ. ι΄ απηλείφθη δια της παρ. 7 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). ια-ιβ) (Η περίπτ. ιβ΄ αντικατασταθείσα δια της παρ. 8 άρθρ. 1 Β.Δ/τος της 11/12 Ιουν. 1957 ΦΕΚ ΝΑ΄ 100 κατηργήθη μετά της περιπτ. ια΄ δια του Β.Δ. 700 της 27 Οκτ./15 Νοεμ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 201). (Αι προϋποθέσεις υπό στοιχ. θ-ιβ δεν απαιτούνται, εφ’ όσον δεν υπάρχουν εν τω τόπω ιατροί πληρούντες ταύτας ή οι υπάρχοντες δεν αιτούνται τον διορισμόν των). Σελ. 378,62(β) Τεύχος 473-Σελ. 72 Το εντός ( ) τελευταίον εδάφιον απηλείφθη δια της παρ. 9 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). Μονιμοποίησις ιατρών-θεραπευτών Άρθρ.3.-«Οι διοριζόμενοι εις οργανικάς θέσεις μονίμων θεραπευτών ιατροί λογίζονται κατά το πρώτον από του διορισμού των έτος ως δόκιμοι», της μονιμοποιήσεώς των συντελουμένης μετά πάροδον έτους από του διορισμού αυτών μετ’ απόφασιν του Υπηρεσιακού Συμβουλίου του Ιδρύματος και εκτίμησιν της κατά την διάρκειαν του έτους υπηρεσιακής αυτών δράσεως βάσει των περί ταύτης συντασσομένων εκάστοτε εκθέσεων, ως και των ειδικών τοιούτων, εν σχέσει προς την μονιμοποίησίν των ή μη». Το πρώτον εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 10 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). Η εντός « » πρώτη φράσις ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της παρ. 3 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν./22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110) Επί των δοκίμων ιατρών θεραπευτών ισχύουν κατά τον χρόνον της δοκιμασίας αυτών πάσαι αι περί μονίμων ιατρών θεραπευτών διατάξεις. «2.Εν περιπτώσει αποφάσεως περί μη μονιμοποιήσεως δοκίμου τινός, ούτος απολύεται, της υπαλληλικής σχέσεως λυομένης από της κοινοποιήσεως της αποφάσεως ταύτης. Οι ούτως απολυόμενοι δικαιούνται αποζημιώσεως ίσης προς τας αποδοχάς ενός μηνός». Η παρ. 2 διεμορφώθη ως άνω δια της παρ. 11 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). 3.Παρεχομένου απράκτου εξαμήνου από της συμπληρώσεως έτους από του διορισμού ιατρού θεραπευτού είς τινα των εν άρθρ. 2 παρ. 1 του παρόντος μονίμων οργανικών θέσεων, ούτος λογίζεται αυτοδικαίως μονιμοποιηθείς. 441 15Β.Λ.γ.1 Ιατροί Ι.Κ.Α Άρθρ.4.-«Οι υγειονομικοί Δ/νταί, οι Ελεγκταί ιατροί και οι μόνιμοι θεραπευταί ιατροί ως και οι κατά τας διατάξεις του παρόντος μονιμοποιούμενοι Δ/νταί Τμημάτων και Επιμεληταί Κλινικών του Ι.Κ.Α. είναι μόνιμοι υπάλληλοι του Ιδρύματος». Το άρθρ. 4 αντικατασταθέν αρχικώς δια της παρ. 12 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια της παρ. 4 άρθρου μόνου Β.Δ. 24 Ιουν./22 Ιουλ. 1958 (ΦΕΚ Α΄ 110). «Οι μόνιμοι ιατροί του Ιδρύματος εφ’ όσον είναι ησφαλισμένοι παρ’ αυτώ δια τον κλάδον παροχών εις είδος, νοσηλεύονται δαπάναις του Ιδρύματος εις δημόσια, δημοτικά θεραπευτήρια ή τοιαύτα κοινωφελών Ιδρυμάτων μεθ’ ων το Ίδρυμα συνήψεν σχετικάς συμβάσεις ως και εις συμβεβλημένας ιδιωτικάς κλινικάς οριζομένας, δι’ αποφάσεως του Διοικητού εις κλίνην της Α΄ θέσεως. Κατά τα λοιπά ισχύουσιν αι περί νοσηλείας των τακτικών διοικητικών υπαλλήλων του Ι.Κ.Α. διατάξεις». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια του Β.Δ 31 της 29 Δεκ. 1962/15 Ιαν. 1963 (ΦΕΚ Α΄ 3) Λήξις Υπηρεσιακής σχέσεως Άρθρ.5.-«1.Οι μόνιμοι και επί συμβάσει θεραπευταί ιατροί του Ιδρύματος, δύναται να μετατίθενται, τη αιτήσει των, δι’ αποφάσεως του Διοικητού, εκ του παρ’ ω υπηρετούν υποκαταστήματος εις έτερον και υπό την προϋπόθεσιν ότι αι υπηρεσιακαί ανάγκαι επιτρέπουν τούτο». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του Π.Δ. 345 της 30 Απρ./13 Μαΐου 1974 (ΦΕΚ Α΄ 130). 2.«Εφ’ όσον αι υπηρεσιακαί ανάγκαι επιβάλλουσι την χρησιμοποίησιν ελεγκτού ή θεραπευτού ιατρού μονίμου ή επί συμβάσει εις ασφαλιστικήν περιοχήν διάφορον εκείνης παρ’ η υπηρετεί, επιτρέπεται η μετακίνησίς του επί δύο το πολύ μήνας καθ’ έκαστον ημερολογιακόν έτος, τη συγκαταθέσει του δε και επί χρόνον μακρότερον. Οι ούτω μετακινούμενοι δικαιούνται κατά την διάρκειαν της τοιαύτης μετακινήσεώς των των εις τους ανωτέρους διοικητικούς υπαλλήλους καταβαλλομένων εξόδων». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 453 της 15 Ιουν./23 Ιουλ. 1962 (ΦΕΚ Α΄ 109). Το άρθρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 13 άρθρ. 1 Β.Δ. 11/12 Ιουν. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 100). 3.«Εις τους μονίμους και τους επί συμβάσει ιατρούς θεραπευτάς απασχολουμένους εις τα ίδια αυτών ιατρεία ή εργαστήρια δύναται να παρέχηται δι’ αποφάσεως του Διοικητού του Ι.Κ.Α. πρόσθετος αποζημίωσις, μη αποτελούσα μισθόν, προς αποκατάστασιν δαπανών των εκ της χρήσεως υλικού, επιδεσμικού ή άλλου, ή φθοράς μηχανημάτων και εργαλείων ή ενοικίου ή μισθών προσωπικού κλπ. συνισταμένης εις ποσοστόν επί του βασικού μισθού ιατρού Θεραπευτού πλήρους απασχολήσεως μέχρι 35%. Πλέον της ως άνω αποζημιώσεως εις τους απασχολουμένους εν ιδίω εργαστηρίω ακτινολόγους ιατρούς χορηγούνται τα αναγκαιούντα FILMS και φάρμακα ή αποδίδεται το αντίτιμον της προμηθείας αυτών υπό του ιατρού». Η παρ. 3 προστεθείσα δια της παρ. 1 άρθρου μόνου Β.Δ. 608 18 Αυγ./3 Σεπτ. 1960 (κατωτ. αριθ. 2) ετροποποιήθη δια του άρθρ. 1 Β.Δ. 819 της 26 Οκτ./2 Νοεμ. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 209). Πειθαρχικαί διατάξεις