1. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 11/28 Σεπτ. 1959 (ΦΕΚ Α' 205) Περί εξετάσεως της σωματικής ικανότητος των Αξιωματικών και Ανθυπασπιστών (του Στρατού και) τη

1. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 11/28 Σεπτ. 1959 (ΦΕΚ Α' 205) Περί εξετάσεως της σωματικής ικανότητος των Αξιωματικών και Ανθυπασπιστών (του Στρατού και) της Βασιλικής Χωροφυλακής. (Κατηργήθη δια της παρ. 2 του άρθρ. 15 Π.Δ. 111/1974, κατωτ. σελ. 1217, όσον αφορά εις το προσωπικόν των Ενόπλων Δυνάμεων). Έχοντες υπ' όψιν: 1.Το άρθρ. 7 του υπ' αριθ. 1489/1938 Α. Νόμου "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως ενίων διατάξεων του από 25.1.36 Α. Νόμου "περί καταστάσεως Αξιωματικών". 2.Το άρθρ. 1 του Α.Ν. 471/1945 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως άρθρων τινών του από 7.6.35 Α. Νόμου "περί οργανισμού της Χωροφυλακής", ως και τα άρθρ. 255 παρ. 3 και 256 εδάφ. γ' του Ν.Δ. 3365/1955 "περί κώδικος του Σώματος της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής". 3.Την υπ' αριθ. 409/1959 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Επικρατείας. Προτάσει των Ημετέρων επί της Εθνικής Αμύνης και Εσωτερικών Υφυπουργών, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-Τα νοσήματα και αι σωματικαί βλάβαι, βάσει των οποίων κρίνονται ανίκανοι δια την Στρατιωτικήν Υπηρεσίαν οι μόνιμοι Αξιωματικοί και Ανθυπασπισταί (του Στρατού Ξηράς και) Βασιλικής Χωροφυλακής καθορίζονται ως εξής: Γενικαί Νόσοι 1.Πολυσαρκία υπέρμετρος. 2.Χρόνιος πολυαρθρικός παραμορφωτικός ρευματισμός, εφ' όσον παρακωλύεται ουσιωδώς η λειτουργία των μελών. 3.Ουσιώδεις διαταραχαί των ενδοκρινών αδένων, σακχαρώδης διαβήτης, νόσος του BASEDOW, μυξοίδημα, συνδρομή ADISSON, ακρομεγαλία, σύνδρομον λιπογεννητικόν, επίσημος νόσος CUSHING, άποιος διαβήτης κλπ. 4.Ογκώδεις βρογχοκήλαι, προκαλούσαι έκδηλον δυσμορφίαν. 5.Αι φυματιώδους φύσεως παθήσεις οιουδήποτε οργάνου, δεόντως διαπιστωθείσαι και μη ιαθείσαι δια της οικείας θεραπείας, εφ' όσον αφορώσιν ουσιώδη όργανα, ή προκαλούσι αξιόλογον λειτουργικήν δυσχέρειαν. 6.Υδάτιναι κύστεις οιουδήποτε οργάνου, προκαλούσαι ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς, ή μη ιώμεναι ριζικώς δι' εγχειρίσεως. 7.Χρονία επίμονος κολίτις εντόνου βαθμού, οιασδήποτε φύσεως ούσα, και μη υποχωρούσα εις την θεραπείαν και μετά γενικωτέρου αντικτύπου επί του οργανισμού. 8.Καλά - Αζάρ, νόσος του ύπνου, δυστομίασις, βιλαρίωσις, κυστικέρκωσις, φυλαρίωσις, ακτινομύκωσις, ασπεργίλλωσις του πνεύμονος, σποροτρίχωσις του πνεύμονος, εφ' όσον κατέλιπον μονίμους και σοβαράς βλάβας. 9.Χρόνια λεμφικά οιδήματα προκαλούντα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 10.Χρόνια εκτεταμένα άτονα έλκη, μη υπείκοντα εις την οικείαν θεραπείαν. 11.Ουλαί εκτεταμέναι ή δύσμορφοι ή υποκείμεναι εις εξέλκωσιν, και προκαλούσαι ουσιώδη δυσχέρειαν των κινήσεων. 12.Όγκοι κακοήθεις, μη υποχωρούντες εις την οικείαν θεραπείαν. *13.Όγκοι καλοήθεις, εφ' όσον ως εκ του όγκου ή της έδρας αυτών, επιφέρουσιν επίσημον δυσχέρειαν ή ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς. 14.Συριγγώδεις πόροι αφθόνως πυορροούντες, και μη υποχωρούντες εις την οικείαν θεραπείαν, προκαλούντες δε ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς, ως εκ της θέσεώς των. 15.Εκτεταμένα αγγειώματα προκαλούντα δυσμορφίαν, ή υποκείμενα εις εξέλκωσιν. *16.Αγγειακά ανευρύσματα οιασδήποτε φύσεως, προκαλούντα ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς, ή όντα επικίνδυνα ως εκ της θέσεώς των. *17.Χρόνιαι φλεβίτιδες, ως και αι σοβαραί δυσχέρειαι της φλεβικής κυκλοφορίας απότοκοι φλεβίτιδος. *18.Κιρσώσεις διευρύνσεις φλεβών οιασδήποτε εντοπίσεως, προκαλούσαι ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς. *19.Στενώσεις ή αποφράξεις αρτηριακαί οιασδήποτε αιτιολογίας, προκαλούσαι ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς. *20.Φυσιοπαθητικαί διαταραχαί προκαλούσαι επίσημον λειτουργικήν δυσχέρειαν. 21.Ρήξεις και κήλαι εκτεταμέναι των μυών ή ρήξεις των τενόντων προκαλούσαι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 22.Μόνιμοι μυϊκαί ατροφίαι, επιφέρουσαι επίσημον δυσχέρειαν εις την χρήσιν των μελών. 23.Χρονία αρθρίτις ή χρόνιος ύδραρθρος (Αντί της σελ. 1133) Σελ. 1133(α) Τεύχος 527 - Σελ. 69 Σωματική ικανότητα Αξιωματικών 36.Ν.γ.1 όταν είναι μεγάλου βαθμού και προκαλώσιν επίσημον δυσχέρειαν. 24.Τελεία αγκύλωσις μεγάλης τινός αρθρώσεως ή επίσημος δυσκαμψία παρακωλύουσα ουσιωδώς την λειτουργίαν του μέλους. 25.Χρονία εκτεταμένη περιοστίτις, προκαλούσα αξίας λόγου λειτουργικάς διαταραχάς. 26.Υπεροστώσεις, εξοστώσεις, υπερτροφικοί πόροι, εκτεταμένα όντα ή ως εκ της θέσεώς των παρακωλύοντα ουσιωδώς την λειτουργίαν του μέλους. 27.Χρονία οστεομυελίτις εν ενεργεία ή υπολείμματα ταύτης, προκαλούντα ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς. 28.Επίσημοι αγγειοκινητικαί διαταραχαί προκαλούσαι σοβαράν λειτουργικήν δυσχέρειαν. "28α.Εκτεταμένη έλλειψις κρανιακής κάψης". Η παρ. 28α προσετέθη δια του Β.Δ. 770 της 14/25 Νοεμ. 1960 (ΦΕΚ Α' 186). Πρόσωπον 29.Εκτεταμέναι ουλαί του προσώπου και πηρώσεις, επιφέρουσαι καταφανή δυσμορφίαν. 30.Χρόνιαι παθήσεις των μετωπιαίων κόλπων, των σφηνοειδών τοιούτων, του ιγμορείου άντρου, και ηθμοειδών κυψελών, εφ' όσον προκαλούσι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς, μη υποχωρούσαι τη οικεία θεραπεία. 31.Κατάγματα των γνάθων πλημμελώς πορωθέντα, εφ' όσον προκαλούσι λειτουργικάς διαταραχάς. 32.Εκτεταμέναι κύστεις, αδαμαντινώματα, αιμαγγειώματα, επουλίδες και λοιπαί καλοήθεις νεοπλασίαι των γνάθων ή λοιπών οστών του προσώπου ή κακοήθεις τοιαύται, μη υποχωρούσαι τη οικεία θεραπεία. 33.Αι χρόνιαι εκτεταμέναι ή νεκρωτικαί οστεΐτιδες των γνάθων, μη υποχωρούσαι τη οικεία θεραπεία. 34.Αι βαρείαι παθήσεις της γναθοκροταφικής αρθρώσεως, μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. Στόμα - Χείλη *35.Η φυματίωσις του στόματος 36.Ουλαί ή συμφύσεις των χειλέων δυσχεραίνουσαι ουσιωδώς τας κινήσεις τούτων. Μόνιμος παράλυσις του σφιγκτήρος των χειλέων. 37.Βλάβαι ή ουλαί της γλώσσης κατόπιν τραυμάτων, ή παθήσεων ταύτης δυσχεραίνουσαι ουσιωδώς την λαλιάν ή κατάποσιν. 38.Επικοινωνία στόματος μετά της ρινός ή των παραρινικών κοιλοτήτων, μη υποχωρούσα εις την θεραπείαν. Σελ. 1134(α) Τεύχος 527 - Σελ. 70 Σιελογόνοι αδένες 39.Το επίσημον των όγκων βατράχιον και οι μικτοί όγκοι της παρωτίδος μετ' αποτυχίαν της ενδεικνυομένης θεραπείας. *40.Σιελοχόα συρίγγια παρωτίδος μετ' αφθόνου εκκρίσεως. Υπερώα 41.Η παραμόρφωσις της υπερώας και του υπερωΐου ιστίου, αι προς τον φάρυγγα συμφύσεις τούτου δυσχεραίνουσαι καταφανώς την λαλιάν και την κατάποσιν. 42.Αι μόνιμοι παραλύσεις του υπερωΐου ιστίου, δυσχεραίνουσαι ουσιωδώς την λαλιάν και την κατάποσιν. Ρις 43.Η επίκτητος δυσμορφία της ρινός μετ' εντόνου στενώσεως των ρινικών κοιλοτήτων παρακωλύουσα ουσιωδώς των αναπνοήν αμφοτέρωθεν. 44.Η χρονία ατροφική ρινίτις μετά χαρακτηριστικής και εκδήλου οζαινώδους κακοσμίας. Όργανα ακοής 45.Η ολική απώλεια των ωτικών πτερυγίων ή η ειδεχθής αυτών παραμόρφωσις. 46.Αι επίκτητοι αποφράξεις αμφοτέρων των ακουστικών πόρων. 47.Η χρονία μέση πυώδης ωτίτις μετά βαρειών αλλοιώσεων της τυμπανικής κοιλότητος ή των παρατυμπανικών κοιλοτήτων μετ' αποτυχίαν της οικείας θεραπευτικής αγωγής. Η χρονία μέση πυώδης ωτίτις μετά διατρήσεως του τυμπάνου και βλενοπυώδους εκκρίσεως μονίμου ή περιοδικής, και μη συνοδευομένη υπό των ανωτέρω αλλοιώσεων, καθιστά τον πάσχοντα ικανόν. 48.Η αμφίπλευρος κώφωσις ή η βαρυκοΐα αμφοτέρωθεν εξικνουμένη μέχρι πρακτικής κωφώσεως, και η έκδηλος αμφίπλευρος βαρυκοΐα μη επιδεχομένη ακουστικήν πρόθεσιν. 49.Ο μόνιμος λαβυρινθικός ίλιγγος συνεπεία νόσου του MENIERE ή άτυπα σύνδρομα MENIERE ή μικτά εξωλαβυρινθικά σύνδρομα μετά σαφών μονίμων οργανικών ευρημάτων, "ή μετά σαφών αντικειμενικών λειτουργικών ευρημάτων". Τα εντός " " προσετέθησαν δια του Β.Δ. 770 της 14/25 Νοεμ. 1960 (ΦΕΚ Α' 186). 36.Ν.γ.1 Σωματική ικανότητα Αξιωματικών Λάρυγξ *50.Αι στενώσεις του λάρυγγος οιασδήποτε φύσεως, επιφέρουσαι σημαντικήν λειτουργικήν δυσχέρειαν. 51.Χρόνιαι λαρυγγίτιδες προκαλούσαι επίσημον λειτουργικήν δυσχέρειαν. 52.Αι μόνιμοι παραλύσεις των χορδών του λάρυγγος, (μυοπαθητικαί). 53.Αι μόνιμοι παραλύσεις του ενός ή των δύο ημιμορίων του λάρυγγος (λαρυγγοπληγία). *54.Αι ευμεγέθεις λαρυγγοκήλαι εσωτερικαί ή εξωτερικαί. Οισοφάγος 55.Αι στενώσεις του οισοφάγου, ο ανευρυσμός τούτου, τα ευμεγέθη εκκολπώματα, ως και αι χρόνιαι παθήσεις αυτού αι προκαλούσαι ουσιώδη λειτουργικήν δυσχέρειαν. Θώραξ 56.Χρόνιαι βρογχίτιδες μετ' επισήμου πνευμονικού εμφυσήματος. Άσθμα επίμονον οιουδήποτε τύπου διαπιστούμενον νοσοκομειακώς. Βρογχεκτασίαι επίσημοι. 57.Η εκτεταμένη παχυπλευρίτις, συνοδευομένη υπό ουσιωδών λειτουργικών διαταραχών. 58.Τα αλλότρια σώματα εντός του κύτους του θώρακος, προκαλούντα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 59.Αι παραμορφώσεις της ωμοπλάτης, αι ψευδαρθρώσεις της κλειδός, τα μη αναταχθέντα εξαρθρήματα του ώμου, παρακωλύοντα ουσιωδώς την λειτουργίαν του άνω άκρου. 60.Η εκτεταμένη κήλη του πνεύμονος, προκαλούσα λειτουργικάς διαταραχάς. 61.Αι μετεγχειρητικαί ουλαί συνεπεία πλευρεκτομής, μετ' εκτεταμένης παχυπλευρίτιδος, δυσχεραίνουσα ουσιωδώς την λειτουργίαν του συστοίχου πνεύμονος. 62.Η πνευμονική φυματίωσις οιασδήποτε μορφής, αναντιρρήτως βεβαιωθείσα. Οι φέροντες περιωρισμένα και σταθεροποιημένα σκληρυντικά ή ινωδοκληρυντικά υπολείμματα αποδραμούσης φυματιώσεως κρίνονται ικανοί. Οι φέροντες λίαν περιωρισμένα ινώδη υπολείμματα αποδραμούσης φυματιώσεως και μη συνοδευόμενα υπό αξιολόγων σκληρυντικών επεξεργασιών του διαμέσου πνευμονικού ιστού κατά το υπόλοιπον πνευμονικόν πεδίον και εφ' όσον παραμένουν αμετάβλητα επί μίαν διετίαν, κρίνονται ομοίως ικανοί. Η χρονία πνευμονική σκλήρυνσις συνεπεία βρογχίτιδος ή άλλης παθήσεως μετά καλής γενικής καταστάσεως και μη συνοδευομένη υπό αξίων λόγου λειτουργικών διαταραχών καθιστά τον Αξιωματικόν ικανόν δια την υπηρεσίαν. 63.Η σαρκοείδωσις πνεύμονος προκαλούσα ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς. 64.Αι πολλαπλαί αερώδεις κύστεις του πνεύμονος προκαλούσαι λειτουργικάς διαταραχάς. Κοιλία - Πεπτικόν σύστημα 65.Χρόνιαι οργανικαί παθήσεις του στομάχου και των εντέρων προσηκόντως βεβαιωθείσαι, στενώσεις, καρκίνος, φυματίωσις κλπ. *66.Το εν ενεργεία έλκος του στομάχου ή δωδεκαδακτύλου κλινικώς και ακτινογραφικώς πλήρως διαπιστούμενον, και μη υποχωρούν εις την συντηρητικήν θεραπείαν, ή μη υποβαλλόμενον εις εγχείρησιν. Τα χρόνια έλκη στομάχου ή δωδεκαδακτύλου επουλωμένα μεν, αλλά εκτεταμένα όντα και προκαλούντα μερικήν ή ολικήν στένωσιν πυλωρού ή δωδεκαδακτύλου. Επουλωθέντα έλκη του στομάχου, ουχί εκτεταμένα, και μη προκαλούντα μερικήν λειτουργικήν στένωσιν του πυλωρού ή δωδεκαδακτύλου, καθιστώσιν τους φέροντας ταύτα ικανούς. 67.Η μερική γαστρεκτομή, η γενομένη δι' έλκος του στομάχου ή δωδεκαδακτύλου, ως και δια τας αυτάς παθήσεις γενομένη γαστροεντεροαναστόμωσις, συνοδευομένη υπό υποτροπής έλκους, ή αναπτύξεως πεπτικού έλκους επί της αναστομώσεως ή άλλη τις επιπλοκή σπουδαίαν διαταραχήν επί του πεπτικού ή άλλου συστήματος επιφέρουσα. *68.Τα εν τω κύτει της κοιλίας αλλότρια σώματα, εφ' όσον προκαλούσι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 69.Παρά φύσιν έδρα και κοπροχόα συρίγγια, μη υποχωρούντα εις την οικείαν χειρουργικήν θεραπείαν. *70.Κοιλιοκήλη, οσφυοκήλη, βουβωνοκήλη, μηροκήλη, επιγαστρική κήλη, προκαλούσαι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 71.Διαφραγματοκήλη, και μεγάλου βαθμού χαλάσεις του διαφράγματος, προκαλούσαι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 72.Χρονία περιτονίτις και ύδρωψ ασκίτις, μη υποχωρούντα εις την οικείαν θεραπείαν. 73.Κιρρώσεις του ήπατος οιουδήποτε τύπου. 74.Χρόνιαι χολοκυστίτιδες και χολολιθιάσεις, μη υποχωρούσαι εις την οικείαν θεραπείαν και προκαλούσαι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. Αι χρόνιαι απλαί χολοκυστοπάθειαι άνευ σημαντικών λειτουργικών διαταραχών καθιστώσι τους φέροντας ταύτας ικανούς. *75.Συρίγγια χοληφόρα εσωτερικά ή εξωτερικά, ως και στενώσεις οιασδήποτε φύσεως των χοληφόρων οδών, μόνιμοι ούσαι και προκαλούσαι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. Σπλην 76.Η αφαίρεσις σπληνός εφ' όσον προκαλεί έκδηλον αναιμικόν σύνδρομον. Σελ. 1135 Σωματική ικανότητα Αξιωματικών 36.Ν.γ.1 77.Χρόνιαι παθήσεις του σπληνός μη υποχωρούσαι εις θεραπείαν, και προκαλούσαι ουσιώδεις λειτουργικάς διαταραχάς. Πάγκρεας 78.Χρόνιαι υποτροπιάζουσαι παγκρεατίτιδες, μη υποχωρούσαι εις την οικείαν θεραπείαν. "78α.Πολλαπλή λιθίασις του παγκρέατος μετ' εντόνων λειτουργικών διαταραχών". Η παρ. 78α προσετέθη δια του Β.Δ. 770 της 14/25 Νοεμ. 1960 (ΦΕΚ Α' 186). Νεφροί 79.Η εξαίρεσις ενός νεφρού εξ οιασδήποτε αιτίας. 80.Η χρονία νεφρίτις μετά μονίμων και επαρκών κλινικών ή εργαστηριακών ευρημάτων. 81.Αι χρόνιαι νεφρώσεις. 82.Τραύματα νεφρού μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 83.Η υδρονέφρωσις και η πυονέφρωσις ικανού βαθμού και μετά την αποτυχίαν της οικείας θεραπείας. 84.Ο κινητός νεφρός προκαλών σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 85.Η λιθίασις νεφρού ή ουρητήρος προκαλούσα επισήμους οργανικάς αλλοιώσεις ή λειτουργικάς διαταραχάς. Μικροί μονήρεις λίθοι των νεφρών άνευ λειτουργικών διαταραχών καθιστούν τον άνδρα ικανόν. 86.Η χρονία πυελονεφρίτις, μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 87.Πάσα συγγενής ανωμαλία των νεφρών κατά τον αριθμόν, την μορφήν, την θέσιν κλπ. επαγομένη σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. Σπονδυλική στήλη 88.Η χρονία αγκυλωτική σπονδυλίτις, προκαλούσα ως εκ της εντοπίσεως και εκτάσεως ταύτης σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς εκ της κινητικότητος της σπονδυλικής στήλης. 89.Η χρονία σπονδυλαρθροπάθεια, μετά σημαντικών ακτινολογικών ευρημάτων, και ουσιωδών λειτουργικών διαταραχών. 90.Η φυματίωσις της σπονδυλικής στήλης. Περιωρισμέναι αρχόμεναι φυματιώσεις σπονδυλικής στήλης εάν μετά την θεραπείαν δεν κατέλιπον βλάβην τινά, καθιστώσιν τον άνδρα ικανόν. 91.Η δισχιδής ράχις μετ' αξιολόγων λειτουργικών διαταραχών. 92.Κατάγματα παλαιά ή εξαρθρήματα των σπονδύλων, προκαλούντα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. Σελ. 1136 93.Η έκδηλος παραμόρφωσις της σπονδυλικής στήλης (κύφωσις, σκολίωσις, λόρδωσις) επαγομένη σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 94.Η σπονδυλολίσθησις μετ' αξίων λόγου λειτουργικών διαταραχών. 95.Η κήλη του μεσοσπονδυλίου διαστήματος μετά λειτουργικών διαταραχών, και μετά την αποτυχίαν της οικείας θεραπείας. Πύελος 96.Αι παραμορφώσεις της πυέλου οιασδήποτε αιτιολογίας, προκαλούσαι επισήμους λειτουργικάς διαταραχάς. 97.Περιεδρικά συρίγγια μη κοπροχόα και αφθόνως πυορροούντα, τα μη υποχωρούντα εις την χειρουργικήν θεραπείαν. 98.Η μετεγχειρητική ακράτεια του σφιγκτήρος του ορθού. 99.Στένωσις του ορθού μεγάλου βαθμού. Πρόπτωσις του τοιχώματος του ορθού μη επιδεκτική χειρουργικής θεραπείας. Ουροδόχος κύστις 100.Αι τραυματικαί βλάβαι της κύστεως, μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 101.Χρονία κυστίτις και άλλαι χρόνιαι παθήσεις της κύστεως (κολπώματα, λίθοι κλπ.) εφ' όσον προκαλούν σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς και δεν υποχωρούν εις την οικείαν θεραπείαν. 102.Νεοπλάσματα κακοήθη ή καλοήθη της κύστεως, μη επιδεκτικά θεραπείας. 103.Επίσχεσις ή ακράτεια ούρων, μη επιδεκτική θεραπείας. 36.Ν.γ.1 Σωματική ικανότητα Αξιωματικών Ουρήθρα *104.Τα επίμονα και μεγάλου βαθμού στενώματα της ουρήθρας, μη επιδεκτικά θεραπείας και προκαλούντα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 105.Ο μετατραυματισμός ή άλλης φύσεως υποσπαδίας, εφ' όσον το στόμιον της ουρήθρας ευρίσκεται παρά την ρίζαν του πέους. 106.Αι εκτεταμέναι φλεγμονώδεις αλλοιώσεις της ουρήθρας μετά περιουρηθρικής διηθήσεως ή συριγγίων μη υποχωρούσαι τη οικεία θεραπεία. *107.Αι χρόνιαι και εκτεταμέναι φλεγμονώδεις αλλοιώσεις του προστάτου μετά σχηματισμού αποστημάτων ή και τα υπολείμματα τούτων προκαλούντα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 108.Αι χρόνιαι παθήσεις του προστάτου και ουρήθρας (νόσος MARION καρκινώματα κλπ.) αι προκαλούσαι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς, και μη επιδεκτικαί ιάσεως. Γεννητικά όργανα άρρενος και θήλεος 109.Μετατραυματική καταστροφή ή απώλεια αμφοτέρων των όρχεων, εφ' όσον προκαλεί λειτουργικάς διαταραχάς. 110.Απώλεια ή καταστροφή του μείζονος μέρους του πέους επαγομένη λειτουργικήν δυσχέρειαν ουρήσεως ή ψυχικάς διαταραχάς. 111.Φυματίωσις της επιδιδυμίδος μετά συριγγίων, μη υποχωρούσα τη οικεία θεραπεία. Αι περιωρισμέναι φυματιώσεις της επιδιδυμίδος ή υπολείμματα τούτων καθιστώσι τον άνδρα ικανόν. 112.Χρόνιοι τραχηλίτιδες, κολπίτιδες, ενδομητρίτιδες, και σαλπιγγοωθηκίτιδες επίμονοι, και μη υποχωρούσαι εις την οικείαν θεραπείαν. 113.Νεοπλάσματα καλοήθη ή κακοήθη μήτρας, ωοθηκών και κόλπου, μη υποχωρούντα εις την οικείαν θεραπείαν. 114.Ενδομητρίωσις, μη υποχωρούσα ως εκ της εντοπίσεώς της εις την οικείαν θεραπείαν. 115.Μεγάλου βαθμού πρόπτωσις των γεννητικών οργάνων. 116.Συρίγγια κυστεοκολπικά, ουρηθροκολπικά, και ορθοκολπικά, μη υποχωρούντα εις την θεραπείαν. Παθήσεις του κυκλοφοριακού συστήματος 117.Χρόνιαι περικαρδίτιδες και συμφύσεις του περικαρδίου επιφέρουσαι σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 118.Μόνιμος καρδιακή μετατόπισις προκαλούσα σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 119.Αι χρόνιαι μυοκαρδίτιδες. 120.Πάσα οργανική βλάβη των στομίων της καρδίας. 121.Παθήσεις των στεφανιαίων αγγείων (στηθάγχη = έμφραγμα μυοκαρδίου) μετά μονίμων λειτουργικών διαταραχών. 122.Μόνιμος υψηλή αρτηριακή υπέρτασις. 123.Μόνιμοι οργανικαί διαταραχαί της αγωγιμότητος (κολποκοιλιακός) αποκλεισμός σκελών, φλεβοκομβικός αποκλεισμός. 124.Μόνιμος μαρμαρυγή των κόλπων παροξυσμικαί ταχυκαρδίαι επίμονοι μετά συχνών παροξυσμών. 125.Καρδιακή ανεπάρκεια οιασδήποτε φύσεως. 126.Χρονία πνευμονική καρδία. 127.Αι αορτίτιδες μετά σημαντικών λειτουργικών διαταραχών. 128.Το ανεύρυσμα της αορτής. 129.Συγγενείς καρδιοπάθειαι, μετά σημαντικών λειτουργικών διαταραχών. Νόσοι του αίματος και του αιματοποιητικού συστήματος 130.Λευχαιμία παντός τύπου. 131.Λυμφοσαρκωμάτωσις. 132.Νόσος του HORKIN, μυέλωμα δικτύωσις. 133.Ιδιοπαθή αναιμία του BIERMER μετά νευρολογικών διαταραχών, ως και αι λοιπαί μεγαλοβλαστικαί αναιμίαι μη υποχωρούσαι τη οικεία θεραπεία. 134.Απλαστικαί αναιμίαι. 135.Αι συγγενείς αιμολυτικαί αναιμίαι. 136.Η αιμοφιλία σημαντικού βαθμού και αι έμμονοι πορφύραι μη υποχωρούσαι εις την οικείαν θεραπείαν. Μέλη 137.Πάσα ανωμαλία κατά τον αριθμόν ή το σχήμα ή τας σχέσεις των μελών, η δυσμορφία, η ραιβότης ή ανισότης αυτών, προκαλούσα ουσιώδη λειτουργικήν δυσχέρειαν. 138.Οι εκτεταμένοι κιρσοί των κάτω άκρων προκαλούντες λειτουργικάς διαταραχάς ή επιπλεκόμενοι μετά σημαντικών τροφικών αλλοιώσεων ή επιμόνων ατόνων ελκών και μη υποχωρούντων εις την οικείαν θεραπείαν. 139.Ο ακρωτηριασμός, ή διέκπρισις, αι ελαττωματικαί και λίαν εκσημασμέναι καμπυλότητες των επιμήκων οστών, αι ανισότητες παρεκκλίσεις και βραχύτητες αυτών, αι ψευδαρθρώσεις, τα πεπαλαιωμένα εξαρθρήματα ατελώς ή μη αναταχθέντα, η χαλαρότης αρθρώσεως τινός, επαγόμεναι επίσημον λειτουργικήν δυσχέρειαν. 140.Εκτεταμέναι ουλαί, απώλεια τμήματος μελών, απώλεια ή αγκύλωσις ενός ή πλειοτέρων δακτύλων, εφ' όσον ουσιωδώς δυσχεραίνεται η λειτουργία της χειρός, ή προκειμένου περί ποδός εφ' όσον παρακωλύεται ουσιωδώς η βάδισις. 141.Το διατιτραίνον έλκος ή εκτεταμένοι τύλοι του πέλματος του ποδός παρακωλύοντες ουσιωδώς την βάδισιν. Σελ. 1137 Σωματική ικανότητα Αξιωματικών 36.Ν.γ.1 Όργανα οράσεως 142.Γενική διάταξις. Οπτική οξύτης εκατέρου των οφθαλμών κατωτέρα των 0,6 μετά την δια καταλλήλων υέλων διόρθωσιν, της τυχόν υπαρχούσης διοπτρικής ανωμαλίας. 143.Μυωπία ανωτέρα των 10 διοπτριών αμφοτέρων των οφθαλμών μετρουμένη κατά τον μυωπικώτερον μεσημβρινόν του βολβού, μετά ή άνευ αλλοιώσεων του βολβού. 144.Η υπερμετρωπία αμφοτέρων των οφθαλμών, ανωτέρα των 10 διοπτριών μετρουμένη κατά τον υπερμετρωπικώτερον μεσημβρινόν του βολβού. 145.Ο αστιγματισμός οιασδήποτε μορφής αμφοτέρων των οφθαλμών, υπερβαίνων τας 4 διοπτρίας. 146.Αι εκτεταμέναι ουλαί των βλεφάρων, προκαλούσαι σοβαράν διαταραχήν της λειτουργίας των βλεφάρων ή της οράσεως. 147.Πας όγκος εδραζόμενος επί του επιπεφυκότος, του σκληρού, του κερατοειδούς, του κανθού, της εγκανθίδος των βλεφάρων και των τοιχωμάτων του κόγχου, μη επιδεκτικός θεραπείας και προκαλών σοβαράς διαταραχάς. 148.Η πτώσις του άνω βλεφάρου αμφοτέρων των οφθαλμών εφ' όσον καλύπτεται το πλείστον των κορών. 149.Ο ανίατος βλεφαρόσπασμος αμφοτέρων των οφθαλμών. 150.Το τράχωμα του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών, μη υποχωρούν τη οικεία θεραπεία. 151.Ο έντονος στραβισμός του ενός οφθαλμού. 152.Αι θολερότητες του κερατοειδούς αμφοτέρων των οφθαλμών, καλύπτουσαι το πλείστον των κορών. 153.Τα πρόσθια σταφυλώματα του σκληρού ή του κερατοειδούς, και η προσθία σκληροχοριοειδίτις του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 154.Αι πρόσθιαι ή οπίσθιαι συνέχειαι της ίριδος, ή ιριδοδιάλυσις, το κολόβωμα τη ίριδος συγγενές ή τραυματικόν, η ανιριδία, η τραυματική μερική ή ολική αναστροφή της ίριδος, ως και η υποτροπιάζουσα ιρίτις αμφοτέρων των οφθαλμών. 155.Πας ενδοφθάλμιος όγκος του ενός ή αμφοτέρων οφθαλμών. 156.Το τέλειον ή ατελές εξάρθρημα των φακών αμφοτέρων των οφθαλμών. *157.Το τέλειον ή ατελές υπόχυμα του φακού, ως και πάσης φύσεως θολερότης του περιφακίου αμφοτέρων των οφθαλμών. 158.Αι αιμορραγίαι και αι θολερότητες του υαλώδους σώματος αμφοτέρων των οφθαλμών οιασδήποτε φύσεως, ως και αι αιμορραγίαι των νέων του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. Σελ. 1138 159.Η εκτεταμένη και προϊούσα χοριοειδίτις ή αμφιβληστροειδίτις, ως και αι κεντρικαί περιωρισμένης εκτάσεως τοιαύται του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 160.Η πάσης φύσεως οπτική νευρίτις και ατροφία του οπτικού νεύρου αμφοτέρων των οφθαλμών. 161.Το γλαύκωμα ή αποκόλλησις του αμφιβληστροειδούς του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 162.Η εξόρυξις ή η ατροφία του ενός ή αμφοτέρων των οφθαλμών. 163.Η ημιανοψία ως και αι υπό οιανδήποτε μορφήν έκδηλοι στενώσεις του οπτικού πεδίου (συγκεντρωτικαί, κατά τομείς κλπ.) αμφοτέρων των οφθαλμών. 164.Αι μόνιμοι παραλύσεις των οφθαλμικών μυών, εφ' όσον προκαλούνται σοβαραί διαταραχαί της οράσεως. 165.Η Μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια μετά ή άνευ διαταραχής της μελαγχρωστικής. 166.Η αφακία αμφοτέρων των οφθαλμών. Νευρικαί και ψυχικαί παθήσεις 167.Η σχιζοφρένεια. 168.Η μανιοκαταθλιπτική ψύχωσις. 169.Παρανοϊκή ψύχωσις. 170.Αι χρονίσασαι αλκοολικαί ψυχώσεις μη υποχωρήσασαι τη οικεία θεραπεία. 171.Υπολειμματικαί ψυχωσικαί καταστάσεις εν γένει (σχιζοφρενικαί, μανιοκαταθλιπτικαί, παρανοϊκαί κλπ.), ως και τα υπολείμματα οργανικών ψυχώσεων. 172.Αι τοξικομανίαι μετά την αποτυχίαν της οικείας θεραπείας. 173.Η προϊούσα γενική παράλυσις. 174.Η νωτιάς φθίσις. 175.Αι χρονίσασαι μετατραυματικαί ψυχώσεις μη υποχωρήσασαι εις την οικείαν θεραπείαν. 176.Τα υπολείμματα λοιμωδών ψυχώσεων. Αι οξείαι πολεμικαί και λοιμώδεις ψυχώσεις ιαθείσαι πλήρως καθιστώσι τον άνδρα ικανόν. 177.Αι χρονίσασαι ψυχονευρώσεις (νευρασθένεια, ψυχοσθένεια, υστερία, αγχώδης νεύρωσις) καταλλήλως πιστοποιούμεναι με καταφανή την εξαλλοίωσιν της προσωπικότητος του πάσχοντος. 36.Ν.γ.1 Σωματική ικανότητα Αξιωματικών 178.Η μετατραυματική υστερία εκδηλουμένη με σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς (παραλύσεις, κρίσεις μετ' απωλείας συνειδήσεως). 179.Η υπνοβασία νοσοκομειακώς διαπιστουμένη. 180.Οι ιδιοπαθείς τρόμοι, μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 181.Επιληψία πάσης μορφής, νοσοκομειακώς διαπιστουμένη ως και επιληπτικά ισοδύναμα. 182.Αι γεροντικαί ψυχώσεις (νόσος ALZHEIMER, PICK κλπ.). 183.Αι ψυχοπαθητικαί καταστάσεις μετ' ανωμάλων αντιδραστικών ψυχικών εκδηλώσεων. 184.Οι όγκοι του εγκεφάλου. Όγκοι μετά την αφαίρεσιν και εν απουσία λειτουργικών διαταραχών καθιστούν τον άνδρα ικανόν. 185.Τα μόνιμα έκδηλα υπολείμματα κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων (κλειστών ή ανοικτών) δεόντως διαπιστούμενα. 186.Αι ημιπληγίαι ή ημιπαρέσεις. 187.Τα ενδοκρανιακά ξένα σώματα μετά εκδήλων λειτουργικών διαταραχών. 188.Αι επίσημοι αφασίαι. 189.Ο μετεγκεφαλιτιδικός ή άλλης φύσεως παρκινσονισμός, και η νόσος του PARKINSON. 190.Εξωπυραμιδικά σύνδρομα εν γένει (χορεία, αθέτωσις, ημιβαλλισμός κλπ.) μετά την αποτυχίαν της οικείας θεραπείας. 191.Η παρεγκεφαλιδική αταξία και αι παρεγκεφαλιδικαί συνδρομαί μεταλοιμώδεις ή τραυματικαί. 192.Η ψευδοπρομικική παράλυσις. 193.Η πατοφακοειδική εκφύλισις (νόσος WILSON και WESTPHAL - STRUMPELL). 194.Η προϊούσα προμικική παράλυσις. 195.Αι χρόνιαι μηνιγγίτιδες και μηνιγκοεγκεφαλίτιδες. 196.Τα σαφή υπολείμματα αποδραμούσης φυματιώδους μηνιγγίτιδος, ως και της επιδημικής τοιαύτης. 197.Αι χρόνιαι μυελίτιδες. 198.Ημιεγκαρσία μυελίτις (Συνδρομή BROWN SECUARD). 199.Τα σημαντικά υπολείμματα οξειών και τραυματικών μυελιτίδων. 200.Τα μόνιμα υπολείμματα μυελικών κακώσεων με σοβαράς λειτουργικάς διαταραχάς. 201.Νόσος FRIEDREICΗ. 202.Η κατά πλάκας σκλήρυνσις. 203.Η διάσπαρτος εγκεφαλομυελίτις μετά την αποτυχίαν της οικείας θεραπείας. 204.Η συρυγγομυελίτις. 205.Αι πολιομυελίτιδες, και τα σαφή υπολείμματα τούτων. 206.Η πλαγία μυατροφική σκλήρυνσις (νόσος CHARCOT). 207.Η νόσος του ARAN - DUCHENNE. 208.Νευριτιδική μορφή μυατροφίας (νόσος CHARCOT - MARIE και TOOTH). 209.Αι παραπληγίαι και τα υπολείμματα τούτων. 210.Αι μυατροφίαι πάσης φύσεως μετά σοβαρών λειτουργικών διαταραχών. 211.Αι διαταραχαί των σφιγκτήρων αι οφειλόμεναι εις βλάβας των οικείων κέντρων (ακράτεια ούρων κλπ.). 212.Η νυκτερινή ενούρησις νοσοκομειακώς βεβαιουμένη. 213.Τα πάσης φύσεως υπολείμματα εγκεφαλομυελικών παθήσεων, προκαλούντα επισήμους λειτουργικάς διαταραχάς. Πάθησις των νεύρων 214.Αι περιφερικαί παραλύσεις ή παρέσεις, αι επακολουθούσαι νευρικάς βλάβας (υπολείμματα νευριτίδων ή πολυνευριτίδων, μόνιμα όντα) και παρακωλύοντα ουσιωδώς την λειτουργίαν του μέλους. 215.Αι τραυματικαί παραλύσεις ή παρέσεις σημαντικών νευρικών κλώνων, μόνιμοι ούσαι και παρακωλύουσαι ουσιωδώς την λειτουργίαν του μέλους. 216.Αι τραυματικαί νευρίτιδες, μετ’ επιμόνων κινητικών ή αισθητικών καυσαλγικών διαταραχών. 217.Αι παραλύσεις των εγκεφαλικών νεύρων (παράλυσις του προσωπικού μόνιμος κλπ.) αι μη υποχωρήσασαι εις την οικείαν θεραπείαν. 218.Τα πολλαπλά νευρινώματα μη επιδεκτικά χειρουργικής ή ιατρικής θεραπείας. 219.Αι επίμονοι νευραλγίαι του τριδύμου, μετά την αποτυχία της οικείας θεραπείας. 220.Αι επίμονοι νευραλγίαι του ισχιακού αι συνοδευόμεναι υπό τροφικών και κινητικών διαταραχών. 221.Τα μόνιμα υπολείμματα ριζιτίδων ή πολυρριζιτίδων, τα παρακωλύοντα την λειτουργίαν των μελών. Μύες 222.Μυοπάθεια. 223.Η νόσος του THOMBEN. 224.Η νόσος του STEINERT. 225.Η μυασθένεια. 226.Αι χρόνιαι συσπάσεις των μυών, κεντρικής ή περιφερειακής αιτίας, αι επιφέρουσαι σημαντικάς λειτουργικάς διαταραχάς (ραιβόκρανον κλπ.). Διαταραχαί του συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού συστήματος. 227.Η ερυθρομελαλγία, η συνδρομή του RAYNAUD, η χρονία ακροκυάνωσις, το τροφικόν οίδημα (νόσος του MEIGE) και αποφρακτική ενδαρτηρίτις (νόσος BURGEN) Σελ. 1139 Σωματική ικανότητα Αξιωματικών 36.Ν.γ.1 Αφροδίσια και δερματικά 228.Χρόνιον έκζεμα μεγάλης εκτάσεως υποτροπιάζον και επίμονον τη θεραπεία. 229.Δερματίτιδες αλλεργικαί, σμηγματορροϊκαί, παρασιτικαί, φαρμακευτικαί, επαγγελματικαί, χρονίσασαι και εκζεματοποιηθείσαι μεγάλης εκτάσεως και ανθιστάμεναι τη θεραπεία. 230.Ψωρίασις και παραψωρίασις, λίαν εκτεταμέναι ή και περιωρισμέναι αλλά ως εκ της εντοπίσεώς των προκαλούσαι δυσοσμίαν. 231.Ομαλός λειχήν γενικευμένος και επίμονος τη θεραπεία. 232.Οξεία και χρονία πέμφυξ, ως και η εκτεταμένη ερπητοειδής δερματίτις (νόσος DUNRING) μετά την αποτυχίαν της θεραπείας. 233.Ιχθύασις και ιχθυασοειδείς υπερκερατώσεις γενικευμέναι και επίμονοι τη θεραπεία. 234.Συγγενής υπερκεράτωσις παλαμών και πελμάτων (νόσος MELLENDA). 235.Βλατιδοθυλακική δυσκεράτωσις μεγάλης εκτάσεως (νόσος DARIER). 236.Μελανίζουσα απάνθωσις, κακοήθης, κλινικώς και ιστολογικώς βεβαιωθείσα. 237.Φυματίωσις του δέρματος (Λύκος φυματιώδης - μυρμηκιώδης φυματίωσις δέρματος – Βλατιδονεκρωτική ελκωτική) εκτεταμένη και επίμονος τη θεραπεία. 238.Ερυθηματώδης λύκος προσώπου ή του δέρματος εκτεταμένος υποτροπιάζων και επίμονος τη θεραπεία. 239.Αλωπεκεία καθολική (PELLADE), μετά την αποτυχίαν της θεραπείας. 240.Χρονία κνήφη του HEBRA. 241.Λέπρα κλινικώς και εργαστηριακώς βεβαιωθείσα. 242.Σποροτρίχωσις - Βλαστομύκωσις - ακτινομύκωσις εκτεταμένη και ανθισταμένη εις την θεραπείαν. 243.Σπογγοειδής μυκητίασις οιουδήποτε σταδίου, κλινικώς και ιστολογικώς βεβαιωθείσα. 244.Νευροϊνωμάτωσις του δέρματος πλήρως και γενικευμένη (N. REKLINCHAUSEN). 245.Σαρκοείδωσις εκτεταμένη και επίμονος εις την θεραπείαν. 246.Ακροσάρκωμα του KAPOST. 247.Γενικευμένη ξανθωμάτωσις μετά αστοχίαν της δεούσης θεραπείας. 248.Αγγειοκεράτωμα λίαν εκτεταμένον, αιμορραγούν και ανθιστάμενον τη θεραπεία. 249.Αγγειώματα, λεμφαγγειώματα, λίαν εκτεταμένα και υποκείμενα εις εξελκώσεις ως εκ της θέσεώς των και μετά αστοχίαν της δεούσης θεραπείας. Σελ. 1140 250.Κακοήθεις όγκοι του δέρματος, πολλαπλοί και διάσπαρτοι, και μετά την αποτυχίαν της δεούσης θεραπείας. 251.Σκληροδερμίαι, σκληροδακτυλίαι, δερματομυοσίτις, ιδιοπαθείς ατροφίαι του δέρματος, χαλαροδερμίαι, μελαγχρωματική ξηροδερμία, ακροδερματίτις χρονία, ατροφική, αποφολιδωτικαί δερματίτιδες, επιδερμόλυσις, BOULOSSA, καταλαμβάνουσα μεγάλην έκτασιν, και επίμονοι τη θεραπεία. 252.Ελεφαντίασις, μεγάλης εκτάσεως. 253.Συφιλιδικαί νεκρώσεις και παραμορφώσεις, εκτεταμέναι, πολλαπλαί, και μόνιμοι. Άρθρ.2.-1.Δι' όσα νοσήματα αναγράφεται η παρατήρησις "μετά την αποτυχίαν της οικείας θεραπείας" ή "μη υποχωρούντα εις την οικείαν θεραπείαν" ως και δι' όσα φέρουσιν αστερίσκον προ του αριθμού αυτών, η τελική κρίσις θα γίνεται μετά την εφαρμογήν της οικείας θεραπείας και εν αποτυχία ταύτης. 2.Εάν ο κρινόμενος αρνηθή, ίνα υποβληθή εις την υποδειχθησομένην (ως άνω) θεραπείαν τότε η τελική κρίσις θα γίνεται βάσει της παθήσεώς του, αι δε εκ της κρίσεως ταύτης Διοικητικαί και λοιπαί συνέπειαι θα βαρύνουν τον ίδιον. Άρθρ.3.-Το από 24 Οκτ. 1956 Β.Δ/μα "περί εξετάσεως της σωματικής ικανότητος των Αξιωματικών και Ανθυπασπιστών του Στρατού και της Βασ. Χωροφυλακής" (Φ.Ε.Κ. 265/2.11.6.56 Τεύχος Α') καταργείται. Εις τους αυτούς ως άνω Υφυπουργούς ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος. 36.Ν.γ.1 Σωματική ικανότητα Αξιωματικών