← Ελλάδα

3. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 25 Μαΐου /6 Ιουλ. 1955 Περί Κανονισμού ιατρικής Δεοντολογίας. Έχοντες υπ’ όψιν: Τας διατάξεις του άρθρ. 27 του Α.Ν. 1565/193

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος, το Βασιλικό Διάταγμα της 25ης Μαΐου/6ης Ιουλίου 1955, θεσπίζει τον Κανονισμό Ιατρικής Δεοντολογίας, καθορίζοντας τους κανόνες επαγγελματικής συμπεριφοράς και τις υποχρεώσεις των ιατρών στην Ελλάδα. Σκοπός του είναι να διασφαλίσει την αξιοπρέπεια του ιατρικού λειτουργήματος και την προστασία των ασθενών.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

Κείμενο νόμου

  1. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 25 Μαΐου /6 Ιουλ. 1955 Περί Κανονισμού ιατρικής Δεοντολογίας. Έχοντες υπ’ όψιν: Τας διατάξεις του άρθρ. 27 του Α.Ν. 1565/1939 «περί κώδικος ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος» την υπ’ αριθ. 9025/17.11.1954 αναφοράν του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, ως και την υπ’ αριθ. 77/1955 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Επικρατείας. Προτάσει του Ημετέρου επί της Κοινωνικής Προνοίας Υπουργού απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρον μόνον.-Τίθεμεν εν ισχύϊ τον κατωτέρω εξ Άρθρ.8.-α)Ο ιατρός οφείλει απόλυτον σεβασμόν προς την τιμήν και την προσωπικότητα του ανθρώπου. Δεν επιτρέπεται οιαδήποτε μη ενδεδειγμένη θεραπευτική ή χειρουργική επέμβασις ή πειραματισμός δυνάμενος να θίξη το αίσθημα της προσωπικής ελευθερίας και την ελευθέραν βούλησιν ασθενών εχόντων σώας τας φρένας. β)Εν ουδεμιά περιπτώσει επιτρέπεται εις τον ιατρόν να διαθέτη τα μέσα και τας δυνατότητας της ιατρικής επιστήμης προς ικανοποίησιν αθεμίτων συμφερόντων ή ανωμάλων ορέξεων ή παθών. γ)Ωσαύτως απαγορεύεται η πειραματική πρόκλησις νόσου προς επιστημονικήν έρευναν ή η παράτασις, ή επιδείνωσις υφισταμένης νόσου δια σκοπούς πειραματικούς ή άλλους. δ)Απαγορεύεται η εξ αμελείας ή προς τον σκοπόν παρανόμου κέρδους πρόκλησις τοξικομανίας. Άρθρ.9.-Ο ιατρός οφείλει απεριόριστον μέριμναν δια την διατήρησιν και διάσωσιν της ανθρωπίνης ζωής. Υποχρεούται να αποφεύγη επιμελώς πάσαν επέμβασιν δυναμένην να έχη ως αποτέλεσμα την παρεμπόδισιν της αναπαραγωγής ή την διακύβευσιν της ζωής, εξαιρουμένων μόνον των περιπτώσεων αποδεδειγμένης και αναποφεύκτου θεραπευτικής ανάγκης. Άρθρ.10.-Η συχνότης των ιατρικών επισκέψεων ως και η εισήγησις ή σύστασης προς ιατρικήν εξέτασιν δέον να δικαιολογούνται εκ της βαρύτητος της νόσου, εκ της θελήσεως του πάσχοντος ή των οικείων αυτού, καταλλήλως καθοδηγουμένων υπό του ιατρού, όστις υποχρεούται να επιδιώκη τον περιορισμόν των ιατρικών επισκέψεων εις το κατώτατον δυνατόν όριον. Άρθρ.11.-Ο ιατρός υποχρεούται όπως διευκολύνη συγκρότησιν ιατρικού συμβουλίου, οσάκις ζητεί τούτο ο άρρωστος οι ή οικείοι αυτού, (ιδέ άρθρ. 31). Άρθρ.12.-Ο ιατρός οφείλει να μη φέρη προσκόμματα εις την άσκησιν του δικαιώματος παντός αρρώστου, όπως αντικαθιστά τον θεράποντα ιατρόν αυτού. Ο αντικαταστάτης ιατρός υποχρεούται να τηρή τας διατάξεις του άρθρ.
  2. Άρθρ.13.-Πας ιατρός δύναται ν’ αρνηθή υπηρεσίαν προς ασθενή, εξαιρουμένων των περιπτώσεων επειγούσης ανάγκης, ανειλημμένων υποχρεώσεων, παραγγελίας των αρχών και της περιπτώσεως, καθ’ ην ο ιατρός θα διέτρεχε τον κίνδυνον να θεωρηθή ότι παραβαίνει την εκτέλεσιν ανθρωπιστικού καθήκοντος. Οσάκις ο ιατρός κρίνει ότι έχει σοβαρούς λόγους να διακόψη την παροχήν των υπηρεσιών του υποχρεούται να εξασφαλίση προηγουμένως την υπό άλλου συναδέλφου αναπλήρωσιν αυτού, αφού ενημερώση τούτον δεόντως. Άρθρ.14.-Ο ιατρός δεν επιτρέπεται ν’ αναμιγνύεται εις τας οικογενειακάς υποθέσεις, ειμή μόνον οσάκις ρητώς παρακαλείται προς τούτο. Ευλαβούμενος πάντα τα δόγματα ο ιατρός βοηθεί τους πελάτας αυτού εις την εκτέλεσιν του θρησκευτικού των καθήκοντος και την επιδίωξιν των ηθικών και υλικών συμφερόντων των. Οσάκις ο άρρωστος ή οι οικείοι αυτού επιθυμούν την επίκλησιν θρησκευτικού λειτουργού ή δημοσίου λειτουργού ή συμβολαιογράφου ο ιατρός οφείλει να υποδείξη την κατάλληλον στιγμήν. Τούτ’ αυτό ισχύει και προκειμένου περί των επισκέψεων συγγενών ή φίλων προς τον ασθενή. Άρθρ.15.-Ο ιατρός οφείλει να λαμβάνη πάσαν δυνατήν προφύλαξιν όπως μη αναφέρωνται εις τα επαγγελματικά αυτού βιβλία ή τας επιστημονικάς δημοσιεύσεις απροκάλυπτοι ενδείξεις δυνάμεναι να παραβιάσουν το ιατρικόν απόρρητον. Απαγορεύεται η έκδοσις πιστοποιητικών και πάσης φύσεως ιατρικών γνωματεύσεων, βεβαιώσεων ή εκθέσεων άνευ ρητής μνείας του σκοπού δι’ ον εκδίδονται ως και του ονόματος του λήπτου του πιστοποιητικού. Απαγορεύεται η έκδοσις πιστοποιητικού ή εκθέσεως περί θεραπευτικών μέσων και ευφραντικών ή η έκδοσις πιστοποιητικών περί θεραπευτιΣελ. 561 655 Ιατρική Δεοντολογία 34.Ζ.δ.3 κών μέσων, ή οργάνων, άνευ μνείας του ονόματος του παραλήπτου και εγγράφου δηλώσεως τούτου ότι υποχρεούται να μη δημοσιεύση το πιστοποιητικόν, την βεβαίωσιν ή την έκθεσιν εις μη επιστημονικά περιοδικά, εφημερίδας, φύλλα, φυλλάδια, ή άλλα μέσα δημοσιότητος επί σκοπώ κερδοσκοπικής εκμεταλλεύσεως. Καθήκοντα του ιατρού εν τη ασκήσει της Κοινωνικής Ιατρικής Συνεργασίας μετά των Δημ. Αρχών προς προστασίαν της Δημοσ. Υγείας Άρθρ.16.-Ο ιατρός παρέχων τας υπηρεσίας αυτού προς αρρώστους δυνάμει συμβάσεως, συμφωνίας ή επί θητεία μέσω πάσης φύσεως οργανισμών, Ιδρυμάτων ή υπηρεσιών δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου δεσμεύεται υπό Συλλογικών επαγγελματικών υποχρεώσεων, ων σκοπός είναι η χάριν του καλώς εννοουμένου συμφέροντος των πασχόντων διαφύλαξις της αξιοπρεπείας του ιατρικού λειτουργήματος και η προστασία των νομίμων ηθικών και οικονομικών συμφερόντων του ιατρικού σώματος. Άρθρ.17.-Απαγορεύεται η σύναψις ιδιαιτέρας συμφωνίας ως και η αίτησις ή αποδοχή προτεινομένης υπηρεσίας εις πάσης φύσεως οργανισμούς ή Ιδρύματα ιατρικής περιθάλψεως ή υγιεινής δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ως και οιαδήποτε μονομερής ρύθμισις των όρων ιατρικής εργασίας και αμοιβής, δια συνεννοήσεως μεταξύ ιατρού και ενδιαφερομένου οργανισμού ή ιδρύματος άνευ της παρεμβάσεως του οικείου Ιατρικού Συλλόγου, μόνου αρμοδίου να εκπροσωπή τους ιατρούς κατά την σύναψιν και λοιπήν εφαρμογήν των συλλογικών συμβάσεων προς ισχυούσας διατάξεις του Νόμου. Πάσα καταδολίευσης των όρων τούτων, ως και πάσα απείθεια προς τας νομίμως λαμβανομένας αποφάσεις του ιατρικού Συλλόγου διώκεται και τιμωρείται πειθαρχικώς. άρθρ. 47 Κανονισμόν Ιατρικής Δεοντολογίας, των επαγγελματικών καθηκόντων και υποχρεώσεων των ιατρών, συνταχθέντα υπό του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, αι διατάξεις του οποίου καθίστανται υποχρεωτικαί δια τους καθ’ άπαν το Κράτος Ιατρούς. Το από 1ης Μαρτ. 1926 Δ/μα «περί προσκαίρου κώδικος της Δεοντολογίας του Ιατρικού επαγγέλματος» καταργείται. Εις τον αυτόν επί της Κοινωνικής Προνοίας Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος, ούτινος η ισχύς άρχεται από της εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως δημοσιεύσεώς του. ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ Γενικά καθήκοντα του ιατρού Άρθρ.18.-Η αυστηρά τήρησις του Ιατρικού απορρήτου αποτελεί υποχρέωσιν παντός ιατρού παρέχοντος την ιατρικήν συνδρομήν μέσω οργανισμών ή ιδρυμάτων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου πάσης φύσεως και κατηγορίας. Ο ιατρός υποχρεούται να τηρή αυστηρώς και απαρεγκλίτως το ιατρικόν απόρρητον. Οιαδήποτε δήλωσις αντικειμένη προς την άρχην του επαγγελματικού απορρήτου αποφεύγεται. Της υποχρεώσεως ταύτης απαλλάσσονται μόνον οι ασκούντες υπηρεσίαν ελέγχου, επιθεωρήσεως ή πραγματογνωμοσύνης και μόνον έναντι των εντολέων αυτών και αποκλειστικώς ως προς το αντικείμενον της εντολής. Εν ουδεμία περιπτώσει δύναται ο ιατρός ν’ ασκήση καθήκοντα πραγματογνωμοσύνης δια λογαριασμόν τρίτου, προκειμένου περί αρρώστου, τον οποίον ο ίδιος νοσηλεύει ή έχει προηγουμένως νοσηλεύσει. Σελ. 562 Καθήκοντα προς Συναδέλφους Άρθρ.19.-Ο ιατρός οφείλει να διατηρή μετά των συναδέλφων αυτού σχέσεις αβρότητος και γεναιοφροσύνης. Άρθρ.20.-Δεν επιτρέπεται εις τον ιατρόν εις κύκλους εκτός των ιατρικών να επικρίνη ή αποδοκιμάζη δια λόγων ή μορφασμών ή οιουδήποτε άλλου μέσου τους ιατρούς, οίτινες έχουν νοσηλεύσει προ αυτού άρρωστον τινά. Εάν πρόκειται περί πράξεων ή παραλείψεων των ιατρών πασιφανώς και προεσκεμμένως επιβλαβών εις την υγείαν του αρρώστου ή αντιθέτων προς την ηθικήν και την τιμήν του ιατρικού σώματος, ο ιατρός εις ου την γνώσιν ή αντίληψιν περιήλθε τούτο, υποχρεούται να αναφερθή εις την διοίκησιν του οικείου Ιατρικού Συλλόγου. Απαγορεύεται αφ’ ετέρου εις τον ιατρόν να τείνη ευήκοον ους εις κακολογίας ή επικρίσεις, στρεφομένας εναντίον συναδέλφου ως και να δίδη προσοχήν εις κακολογίας και επικρίσεις εναντίον του τας οποίας αναποδείκτως καταγγέλλουν προς αυτόν ως γενομένας εναντίον του εκ μέρους συναδέλφου του. Άρθρ.21.-Πας ιατρός περιερχόμενος εις επαγγελματικήν διάστασιν προς τους συναδέλφους οφείλει να εξαντλήση τα εις την διάθεσιν αυτού υπάρχοντα ειρηνικά μέσα προς διευθέτησιν δια συμβιβασμού. Μη επιτυγχανομένης δε ικανοποιητικής λύσεως της διαφοράς υποχρεούται να προσφύγη εις τον αρμόδιον Ιατρικόν Σύλλογον. Εν ουδεμία περιπτώσει συγχωρείται να φέρωνται εις την δημοσιότητα επαγγελματικαί ή επιστημονικαί διαφοραί. Άρθρ.22.-Πας ιατρός άμα τη εγκαταστάσει αυτού εις τινά περιφέρειαν οφείλει να επισκεφθή τους εγγύς της έδρας αυτού συναδέλφους του μεθ’ ων μέλλει να συνεργάζεται και οίτινες οφείλουν ωσαύτως ν’ ανταποδώσουν την γενομένην επίσκεψιν αποκαθιστώντες αρμονικάς συναδελφικάς σχέσεις. 656 34.Ζ.δ.3 Ιατρική Δεοντολογία Άρθρ.23.-Απαγορεύεται εις τον ιατρόν ν’ ασκή το επάγγελμα κατά τρόπον πλανοδιακόν από τόπου εις τόπον. Απαγορεύεται εις τον ιατρόν να εξετάζη και θεραπεύη αρρώστους εκτός των ορίων της περιοχής εν ή είναι εγκατεστημένος και άλλος συνάδελφος μονίμως ασκών πλήν των ειδικών περιπτώσεων επειγούσης ανάγκης, μετακλήσεως, ή συμβουλίου περί ων ο Νόμος ρητώς προβλέπει και συμφώνως προς την δια των σχετικών διεξαγομένην διαδικασίαν, την οποίαν οφείλει να τηρή απαρεγκλίτως. Άρθρ.24.-Ιατρός μετακαλούμενος προς εξέτασιν αρρώστου τελούντος υπό την νοσηλείαν ετέρου συναδέλφου δεν δύναται να πράξη τούτο ειμή μόνον εν γνώσει του και κατόπιν ρητής συγκαταθέσεως αυτού, εξαιρουμένων μόνον των περιπτώσεων επειγούσης ανάγκης και τηρουμένων οπωσδήποτε των κάτωθι προϋποθέσεων. α)Οσάκις ο άρρωστος ή τούτου αδυνατούντος οι οικείοι αυτού αποποιούνται οριστικώς την υπό του θεράποντος ιατρού περαιτέρω νοσηλείαν. β)Όταν ο θεράπων ούτος ιατρός έχει λάβει κανονικώς γνώσιν της αποφάσεως ταύτης. γ)Όταν ο άρρωστος αποδεικνύει ότι έχει διακανονίσει τας προς τον ανικαθιστάμενον ιατρόν οικονομικάς αυτού υποχρεώσεις ή ότι έχει αναλάβει έναντι αυτού υποχρεώσεις υπό όρους γενομένους δεκτούς παρ’ αυτού. Άρθρ.25.-Ιατρός μετακαλούμενος προς παροχήν συνδρομής επειγούσης φύσεως προς άρρωστον τελούνται υπό την νοσηλείαν ετέρου συναδέλφου απουσιάζοντος ή κωλυομένου οφείλει να παράσχη την αιτουμένην έκτακτον βοήθειαν, να ειδοποιήση περί τούτου αμελλητί τον θεράποντα ιατρόν και τούτου επανερχομένου να διακόψη τας περαιτέρω επισκέψεις, μη δικαιούμενος πλέον να βλέπη τον άρρωστον ειμή μόνον εν συμβουλίω και κατόπιν αιτήσεως του τακτικού θεράποντος ιατρού, ή του αρρώστου και των οικείων αυτού τηρουμένων των διατάξεων του προηγουμένου άρθρου. Απαγορεύεται οιαδήποτε ιατρική επίσκεψις προς άρρωστον νοσηλευόμενον υπό ετέρου συναδέλφου κατ’ οίκον ή εν νοσοκομείω ή κλινική εν αγνοία τούτου και άνευ ρητής αυτού συγκαταθέσεως. Άρθρ.26.-Απαγορεύται οιαδήποτε προσφορά υπηρεσιών έχουσα ως σκοπόν τον παραμερισμόν συναδέλφου ή την βλάβην νομίμων αυτού συμφερόντων. Άρθρ.27.-Οσάκις ο άρρωστος ή οι οικείοι αυτού ζητούν την σύστασιν ιατρικού συμβουλίου, ο θεράπων ιατρός δικαιούται να υποδείξη τον σύμβουλον της εκλογής του, υποχρεούται ουχ’ ήττον όμως ν’ αφίνη εις την οικογένειαν την ελευθερίαν της εκλογής και να αποδέχεται τον σύμβουλον της αρεσκείας αυτής εμπνεόμενος πάντα από το συμφέρον του αρρώστου και την πρωταρχικήν σημασίαν της εμπιστοσύνης του αρρώστου προς τον ιατρόν. Οσάκις ο άρρωστος ή οι οικείοι αυτού επιβάλλουν ως σύμβουλον ιατρόν μεθ’ ου ο θεράπων ιατρός δεν διατελεί εις αγαθάς επαγγελματικάς σχέσεις δύναται ν’ αποσύρεται χωρίς εν πάση περιπτώσει και να δικαιολογήση την αποχώρησίν του έναντι οιουδήποτε. Τούτ’ αυτό ισχύει και προκειμένου περί εκλογής ειδικού ιατρού, εργαστηριακού, Χειρουργού. Άρθρ.1.-Ο ιατρός οφείλει να αποτελή υπόδειγμα εντίμου και ανεπιλήπτου ατόμου καθ’ όλας τας εκδηλώσεις του ιδιωτικού και δημοσίου αυτού βίου ασκών το ιατρικόν λειτούργημα ευσυνειδήτως και συμφώνως προς τους νόμους και να συμπεριφέρεται κατά τρόπον αντάξιον, προς την αξιοπρέπειαν και την εμπιστοσύνην, τας οποίας να εμπνέη το ιατρικόν επάγγελμα. Δια της συμπεριφοράς, της εμφανίσεως, των λόγων, των έργων και του υποδειγματικού τρόπου της ζωής αυτού οφείλει να επισύρη τον σεβασμόν προς την ατομικήν τιμήν και αξιοπρέπειαν αυτού, την τιμήν και αξιοπρέπειαν του ιατρικού σώματος και της ιατρικής ης τυγχάνει λειτουργός. Πάσα πράξις ή παράλειψις αντικειμένη προς το καθήκον τούτο του ιατρού επισύρη κατ’ αυτού κυρώσεις αναλόγους προς την βαρύτητα του παραπτώματος και συμφώνως προς τας σχετικάς διατάξεις του κώδικος περί ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος. Άρθρ.28.-Εις τον θεράποντα ιατρόν ανήκει η μέριμνα να ειδοποιή τον ή τους συμβούλους ιατρούς και να διακανονίζη από κοινού μετ’ αυτών την ημέραν και ώραν ως και τον χώρον του συμβουλίου προκειμένου περί κλινήρους αρρώστου. Είναι σύμφωνον προς τας δεοντολογικάς παραδόσεις όπως τον χώρον ορίζει ο πρεσβύτερος των ιατρών ή ο ιεραρχικώς προϊστάμενος κατά την ακαδημαϊκήν τάξιν. Άρθρ.29.-Προκειμένου να συγκροτηθή ιατρικόν συμβούλιον ο θεράπων ιατρός προσερχόμενος εγκαίρως οφείλει να πληροφορή την οικογένειαν περί των επικρατούντων εθίμων, της καταβλητέας αμοιβής και πάσης άλλης σχετικής λεπτομέρειας. Το Συμβούλιον διευθύνει ο πρεσβύτερος των ιατρών ή ο ιεραρχικώς προϊστάμενος. Η τάξις της διεξαγωγής του συμβουλίου βαίνει ως ακολούθως: α)Προηγείται βραχεία προεισηγητική διάσκεψις εισηγουμένου του θεράποντος ιατρού. β)Έπεται εξέτασις του αρρώστου υφ’ ενός εκάστου των συμβούλων. γ)Μετά την εξέτασιν επακολουθεί ιδιαιτέρα διάσκεψις των ιατρών και δ)Ανακοινούνται προς την οικογένειαν το πόρισμα του συμβουλίου υπό του διευθύνοντος το συμβούλιον. Προκυπτούσης διαφοράς γνωμών ο θεράπων ιατρός δύναται είτε ν’ αποδεχθή την γνώμην του συμβουλίου ιατρού είτε ν’ αποποιηθή τας ευθύνας, εφ’ όσον κρίνη ταύτην άστοχον ή επιβλαβή. Εν τη περιπτώσει ταύτη γνωστοποιεί την διαφωνίαν του προς τον άρρωστον ή κατά προτίμησιν προς την οικογένειαν αυτού, ζητεί δε την συγκρότησιν ετέρου συμβουλίου, δικαιούμενος ν’ αποσυρθή εφ’ όσον η οικογένεια προκρίνη την γνώμην του συμβούλου ιατρού ή αποκρούει την σύστασιν νέου συμβουλίου. Άρθρ.30.-Ο σύμβουλος ιατρός δεν δύναται να γίνη θεράπων ιατρός του ασθενούς ειμή μόνον εις ην περίπτωσιν ο μετακαλέσας Σελ. 563 657 Ιατρική Δεοντολογία 34.Ζ.δ.3 αυτόν θεράπων ιατρός τον εξουσιοδοτεί ρητώς προς τούτο ή διαφωνών αποχωρεί, λαμβανομένης, πάντοτε υπ’ όψιν της προτιμήσεως του αρρώστου. Άρθρ.31.-Οσάκις παρίσταται ανάγκη μετακλήσεως ειδικού ιατρού ή χειρουργού ο θεράπων ιατρός δύναται να υποδείξη τους καταλληλοτέρους κατά την κρίσιν του, δεν επιτρέπεται όμως να παρίδη τας προτιμήσεις του αρρώστου ειμή μόνον εις περιπτώσιν προσωπικής διαστάσεως ή αδυναμίας συνεργασίας αυτού μετά του υπό του ασθενούς προτιμωμένου ειδικού ή χειρουργού. Τούτ’ αυτό ισχύει και προκειμένου περί της εκλογής θεραπευτηρίου, εργαστηρίου ή νοσηλευτικού ιδρύματος. Άρθρ.32.-Οι χειρουργοί δεν προβαίνουν εις σοβαράν χειρουργικήν επέμβασιν οι δε ειδικοί ιατροί δεν επιλαμβάνονται της θεραπείας ασθενούς πριν ή ειδοποιήσουν περί τούτου τον θεράποντα ιατρόν, εκτός εάν αντιτίθεται ρητώς εις τούτο ο ενδιαφερόμενος άρρωστος. Άρθρ.33.-Οι χειρουργοί, οι ειδικοί ιατροί και οι εργαστηριακοί ιατροί προς ους παραπέμπεται άρρωστος τις παρά του θεράποντος ιατρού αυτού υποχρεούνται να γνωστοποιώσι προς αυτόν εγγράφως το πόρισμα της εξετάσεως. Της εντολής ταύτης εκπληρωθείσης δεν επιτρέπεται να διατηρώσι περαιτέρω σχέσεις ιατρικής φύσεως προς τον άρρωστον και δη επί θεμάτων εκτός της ειδικότητος αυτών. Άρθρ.34.-Το ιατρείον, εργαστήριον, θεραπευτήριον ή νοσηλευτικόν ίδρυμα είναι έδαφος ουδέτερον, ένθα ο ιατρός δύναται να παρέχη τας συμβουλάς και τας υπηρεσίας του προς πάντας τους προσερχομένους αδιακρίτως. Η υποχρέωσις του ιατρού όπως ειδοποιεί τον θεράποντα ιατρόν κατά το άρθρ. 25 παραμένει. Άρθρ.35.-Δεν επιτρέπεται εις ιατρούς έχοντας δίπλωμα φαρμακοποιού ή οδοντιάτρου να διατηρούν φαρμακεία ή οδοντιατρεία εν λειτουργία ή παρεμφερή καταστήματα, εκτός αν παύσουν την άσκησιν της ιατρικής και την χρησιμοποίησιν του τίτλου του ιατρού. Περί της ιατρικής αμοιβής Άρθρ.36.-Ο ιατρός παρέχει τας υπηρεσίας αυτού επ’ αμοιβή μη δικαιούμενος να υποτιμά την αξίαν αυτών και να εξαγγέλη καθ’ οιονδήποτε τρόπον και δι’ οιουδήποτε μέσου ότι δέχεται αμοιβήν κατωτέραν της δια Νόμου ή δι’ αποφάσεως του οικείου Ιατρικού Συλλόγου ισχυούσης δι’ εκάστην ιατρικήν πράξιν ή υπηρεσίαν. Κατ’ εξαίρεσιν και κατά τρόπον αποκλείοντα την διαφήμισιν ή τον αθέμιτον συναγωνισμόν ο ιατρός δύναται να παρέχη τας υπηρεσίας αυτού δωρεάν ή επί τιμήματι κατωτέρω του ισχύοντος προς αποδεδειγμένους απόρους ή οικονομικώς αδύνατους ασθενείς. Σελ. 564 Δύναται επίσης ο ιατρός να χορηγή ιδιαιτέρως εκπτώσεις προς ασθενείς ασκούντας παραϊατρικά επαγγέλματα π.χ. φαρμακοποιούς, οδοντιάτρους, κτηνιάτρους, μαίας, νοσοκόμους, υγειονομοφύλακας, επισκεπτρίας αδελφάς κλπ. Άρθρ.37.-Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να λαμβάνη αμοιβήν παρά συναδέλφου ή συγγενών αυτού δι’ ους τυγχάνει νόμω υπόχρεως, ως επίσης και παρά φοιτητών της ιατρικής. Τούτ’ αυτό ισχύει και προκειμένου περί εργαστηριακών εξετάσεων ή θεραπειών, ως και περί χειρουργικών επεμβάσεων ή και νοσηλείας εις ιδιωτικάς κλινικάς ή θεραπευτήρια, ων οι θεραπευόμενοι ή νοσηλευόμενοι ιατροί υποχρεούνται να καταβάλλουν μόνον τας πραγματικάς δαπάνας απαλλασσόμενοι της υποχρεώσεως να πληρώσουν την αξίαν της ιατρικής εργασίας. Άρθρ.2.-Δεν επιτρέπεται εις τον ιατρόν να θυσιάζη την επιστημονικήν και επαγγελματικήν αυτού ανεξαρτησίαν, ήτις δέον να φυλάσσηται πάντοτε ακεραία και άθικτος ως το πολυτιμώτερον προσωπικόν αγαθόν του ιατρού. Απαγορεύεται ο συνεταιρισμός ή οιαδήποτε μη θεμιτή συνεργασία μετά φαρμακοποιών ή άλλων προσώπων μη έχοντων τα νόμιμα προσόντα προς άσκησιν της ιατρικής ή συναφών προς την ιατρικήν έργων ή υπηρεσιών ιατρικής αντιλήψεως και υγιεινής προνοίας. Απαγορεύεται εις τον ιατρόν η σύγχρονος άσκησις ετέρων επαγγελμάτων, εφ’ όσον δια ταύτης παρακωλύεται η ευσυνείδητος ιατρική εργασία ή θίγεται η αξιοπρέπεια του ιατρικού επαγγέλματος. Απαγορεύεται η συγκάλυψις δια του τίτλου του ιατρού ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον προστασία προσώπων προς παράνομον άσκησιν Σελ. 559 653 Ιατρική Δεοντολογία 34.Ζ.δ.1-3 της ιατρικής ή οιαδήποτε συνεργασίά ή σύμπραξις μετά τοιούτων προσώπων. Απαγορεύεται η χρησιμοποίησις μεσαζόντων ή άλλων αθεμίτων ή αναξιοπρεπών μέσων προς προσέλκυσιν πελατείας. Άρθρ.38.-Ιατρός διευθύνων ίδρυμα δημοσίας, δημοτικής ή ιδιωτικής ιατρικής περιθάλψεως απόρων ή οπωσδήποτε παρέχων τας υπηρεσίας αυτού εις τα αυτά ιδρύματα δωρεάν ιατρικής περιθάλψεως υποχρεούται να μη δέχεται αποδεδειγμένους και τυπικώς ανεγνωρισμένους ως απόρους ασθενείς ων υπεύθυνος και πειθαρχικώς διώξιμος δια πάσαν παράβασιν (άρθρ. 20 Α.Ν. 1565/39). Άρθρ.39-Παν πρόσωπον απολαμβάνον δια Νόμου ή κανονισμού κοινωνικής ασφαλίσεως ή ιατρικής αντιλήψεως δεν θεωρείται άπορον έναντι του ιατρού. Άρθρ.40.-Το κατώτατον όριον ιατρικής αμοιβής εις εκάστην ιδιαιτέραν περίπτωσιν επιφυλλάσσεται αποκλειστικώς και μόνον υπέρ των οικονομικώς ασθενεστέρων αρρώστων. Δια τους ευπορωτέρους αρρώστους, είτε ιδιωτικώς είτε κοινωνικώς περιθάλπονται ούτοι, ισχύουν συντελεσταί ανώτεροι του κατωτάτου τούτου ορίου αναλόγως των συνθηκών εκάστης περιπτώσεως και των λοιπών εν άρθρ. 28 παρ. 2 του Α.Ν. 1565/39 καθοριζομένων προϋποθέσεων. 658 34.Ζ.δ.3 Ιατρική Δεοντολογία Άρθρ.41.-Οιαδήποτε συστηματική και εσκεμμένη μείωσις τιμών εκ μέρους ιατρού θεωρείται ως πράξις αθεμίτου συναγωνισμού και ελλείψεως σεβασμού προς την αξιοπρέπειαν του ιατρικού λειτουργήματος και τα πραγματικά συμφέροντα της κοινωνίας τιμωρείται δε δια των αυσηροτέρων πειθαρχικών ποινών. Άρθρ.42.-Τα ζητήματα της ιατρικής αμοιβής ο ιατρός οφείλει να χειρίζεται μετά λεπτότητος, διακριτικότητος και μετριοπαθείας, αφιστάμενος πάσης ενεργείας ή απαιτήσεως δυναμένης να δικαιολογήση κατ’ αυτού μορφήν επί κερδοσκοπία ή αισχροκερδεία. Η διεκδίκησις της νομίμου ιατρικής αμοιβής και η άσκησις των σχετικών δικονομικών μέτρων δέον να διενεργήται κατά τρόπον μη απάδοντα προς την αξιοπρέπειαν και τον κατ’ εξοχήν ανθρωπιστικόν χαρακτήρα του ιατρικού επαγγέλματος. Άρθρ.43.-Η κατ’ αποκοπήν αμοιβή υπό τον όρον της συντομεύσεως ή της αποτελεσματικότητος της θεραπείας απαγορεύεται. Επιτρέπεται μόνον η κατ’ αποκοπήν αμοιβή δια μίαν εγχείρισιν ή τοκετόν ή μίαν ειδικήν θεραπείαν εις θεραπευτήριον ή ίδρυμα. Άρθρ.44.-Οσάκις θεραπεύουν τον ίδιον άρρωστον δύο ή περισσότεροι ιατροί, η αμοιβή εκάστου καταβάλλεται ιδιαιτέρως, εκτός αν κοινή συμφωνία των ενδιαφερομένων προβλέπει άλλως. Άρθρ.45.-Οσάκις ο ιατρός παραπέμπει τον άρρωστον προς συνάδελφον ή συναδέλφους άλλων ειδικοτήτων, η αμοιβή εκάστου τούτων καταβάλλεται απ’ ευθείας προς αυτούς εκ μέρους του αρρώστου, απαγορευμένης της μεσολαβήσεως του θεράποντος ιατρού. Απαγορεύεται η χορήγησις ποσοστών, η διανομή της καταβαλλομένης αμοιβής και πάσα ιδιαιτέρα προμήθεια εκάστου ιατρού περιοριζομένου εις την απ’ ευθείας, είσπραξιν της προς αυτόν οφειλομένης αμοιβής. Καθήκοντα προς τον Ιατρικόν Σύλλογον Άρθρ.46.-1.Ο ιατρός υποχρεούται να εκπληροί προθύμως και απροφασίστως πάντα τα εις αυτόν επιβαλλόμενα καθήκοντα και υποχρεώσεις προς τον Ιατρικόν Σύλλογον, του οποίου είναι μέλος. 2.Ειδικώτερον ο ιατρός οφείλει να εγγράφεται ως μέλος του Ιατρικού Συλλόγου, εντός της περιφερείας του οποίου έχει την επαγγελματικήν αυτού εγκατάστασιν, να προσέρχεται ανελλιπώς εις τας συνεδριάσεις αυτού και να συμβάλλη δια των γνώσεων και του ζήλου του εις την προαγωγήν και ολοκλήρωσιν των σκοπών του Συλλόγου, να αναλαμβάνη και εκτελή ενόρκως και ευσυνειδήτως πάσαν ανατιθεμένην εις αυτόν υπηρεσίαν, να εκπληροί τας οικονομικάς αυτού υποχρεώσεις τακτικώς και εγκαίρως, να μετέχη των ψηφοφοριών δια την εκλογήν των καταλληλοτέρων κατά την κρίσιν του οργάνων διοικήσεως, να συνδράμη τούτον καλούμενος και προσερχόμενος εις πάσαν περίστασιν και να υπακούη εις τας νομίμως λαμβανομένας και δεσμευτικάς δια το σύνολον αποφάσεις του Συλλόγου του. Πάσα παράλειψις ή παράβασις των υποχρεώσεων του ιατρού έναντι του Ιατρικού Συλλόγου ως και πάσα απείθεια προς τας αποφάσεις αυτού επισύρει βαρείας, πειθαρχικάς κυρώσεις εις βάρος του υπευθύνου ιατρού. Άρθρ.47.-Η τήρησις των διατάξεων του Δεοντολογικού Κανονισμού επαφίεται εις την επιστημονικήν αξιοπρέπειαν και την επαγγελματικήν συνείδησιν των ιατρών ως και την εύρυθμον λειτουργίαν των Ιατρικών Συλλόγων και των Πειθαρχικών αυτών Συμβουλίων, πάσα δε παράβασις αυτών τιμωρείται πειθαρχικώς. Άρθρ.3.-α)Απαγορεύεται οιαδήποτε προσωπική διαφήμισις ή δημοσία μνεία του ονόματος του ιατρού προς σκοπόν επαγγελματικής διαφημίσεως υπ’ αυτού γενομένη ή καθ’ υποκίνησίν του. β)Απαγορεύεται οιαδήποτε τοιχοκόλλησις, ανάρτησις εις δημόσιον χώρον διαφημιστικών πινακίδων ή επιγραφών, διανομή φυλλαδίων, αγγελιών, δημοσιευμάτων ή οιαδήποτε φύσεως διαφημιστικών εντύπων ή εικόνων ή άλλων ανακοινώσεων δι’ οιουδήποτε μέσου δημοσιότητος προς σκοπόν διαφημίσεως. Επιτρέπεται μόνον η εις τον τύπον αναγραφή αγγελίας με περιεχόμενον ως η παρ. δ΄ ορίζει, του αυτού δε περιεχομένου επιτρέπεται η αναγραφή και εις τα υπό του ιατρού χρησιμοποιούμενα έντυπα συνταγών κλπ. γ)Απαγορεύεται η εντοίχισις επιγραφών ή πινακίδων με περιεχόμενον εμπορικόν ή κερδοσκοπικόν ή η ανάρτησις πινακίδων περιεχουσών τα ονόματα και τους τίτλους του ιατρού από εξωστών, παραθύρων ή άλλων σημείων εκτός της κυρίας εισόδου της κατοικίας του ιατρού. δ)Αι διαστάσεις των πινακίδων αίτινες επιτρέπεται κατά τα ανωτέρω ν’ αναρτηθώσι εις την κυρίαν είσοδον της κατοικίας του ιατρού δεν δύνανται να είναι μεγαλύτεραι των 0,25Χ0,30 εκατοστομέτρων, αναγράφουσι δε μόνον το όνομα, το επώνυμον, τους μονίμους τίτλους, την ειδικότητα και τας ημέρας και ώρας των επισκέψεων. Απαγορεύεται η επιδεικτική διακόσμησις και φωτισμός των πινακίδων προς σκοπόν διαφημίσεως. ε)Απαγορεύεται η δημοσίευσις ανακοινώσεων, δηλώσεων, συνεντεύξεων έργων ή άρθρων φαινομενικώς επιστημονικών ή εκλαϊκευτικών προς σκοπόν διαφημιστικόν ή επαγγελματικής επικρατήσεως. ς)Οιαδήποτε από μέρους τρίτων προσώπων χρησιμοποίησις των ανωτέρω ή παρεμφερών μέσων προς τον σκοπόν διαφημίσεως του ιατρού, μεθ’ ου τα πρόσωπα ταύτα διατελούν εις σχέσεις συγγενείας, συνεργασίας ή εξαρτήσεως, συνεπάγεται τας αυτάς κυρώσεις εις βάρος του ιατρού, οίας ο Νόμος προβλέπει οσάκις ο ίδιος υποπίπτει εις τας απαγορευομένας πράξεις, εφ’ όσον αποδεικνύεται ότι ούτος τελεί εν γνώσει της ενεργείας των εν λόγω προσώπων. Εις τας αυτάς κυρώσεις υπόκειται ο ιατρός οσάκις εν γνώσει του δημοσιεύονται υπέρ αυτού αγγελίαι, επιστολαί ή δηλώσεις υπό τύπον ευχαριστηρίων ή συγχαρητηρίων δια πραγματικάς ή υποθετικάς διαγνωστικάς ή θεραπευτικάς επιτυχίας και ικανότητας του ιατρού επί σκοπώ επαγγελματικής διαφημίσεως αυτού. Σελ. 560 Άρθρ.4.-α)Ο ιατρός οφείλει ν’ απέχη πάσης ενεργείας και να προλαμβάνη πάσαν πράξιν δυναμένην να εμβάλη εις υπόνοιαν ότι καταφεύγει εις αγυρτείαν, εξαπάτησιν καταδολίευσιν ή εκμετάλλευσιν της πελατείας του. β)Απαγορεύεται η χρησιμοποίησις επιστημονικών τίτλων μη νομίμως και εγκύρως κεκτημένων και ανεγνωρισμένων. γ)Απαγορεύεται η επαγγελία θεραπείας δια μεθόδων, φαρμάκων, ιαμάτων και λοιπών θεραπευτικών μέσων μη ανεγνωρισμένων ως και προς διαγνωστικόν ή διδακτικόν σκοπόν χρήσις οργάνων, μηχανημάτων ή πειραμάτων, οσάκις ταύτα εφαρμόζονται προς προσέλκυσιν πελατείας και διαφήμισιν. Άρθρ.5.-α)Ο ιατρός οφείλει ν’ αφίσταται πάσης πράξεως δυναμένης να προκαλέση αθέμιτον συναγωνισμόν προς τους συναδέλφους του ή αθέμιτον μετ’ αυτών ή άλλων προσώπων συνεταιρισμόν. β)Απαγορεύεται πάσα διανομή της ιατρικής αμοιβής, εκχώρησις μέρους αυτής ή παροχή ποσοστών προς ιατρούς, φαρμακοποιούς, οδοντιάτρους, μαίας, μαλάκτας, νοσοκόμους, θυρωρούς, ξενοδόχους ή άλλους μεσάζοντας οιασδήποτε κατηγορίας. γ)Απαγορεύεται η λήψις ποσοστών ή προμηθείας δια την σύστασιν ασθενών προς εξέτασιν ή θεραπείαν ή δια την εισαγωγή αυτών εις κλινικάς ή θεραπευτήρια ή την αποστολήν αυτών εις λουτροπόλεις, την προσφοράν υπηρεσιών πάσης φύσεως εξετάσεως, αναγραφήν φαρμάκων ιατρικών οργάνων κλπ. Απαγορεύεται πάσα πράξις του ιατρού διευκολύνουσα την απόκτησιν παρανόμου κέρδους υπό του ασθενούς. 654 34.Ζ.δ.3 Ιατρική Δεοντολογία Άρθρ.6.-α)Ο ιατρός οφείλει να διατελή εις αγαθάς σχέσεις μετά των φαρμακοποιών, οδοντιάτρων, μαιών, και λοιπών υγειονομικών συνεργατών ή βοηθών αυτού, να συμπεριφέρεται δε μετά προσηνείας και καλωσύνης προς το κατώτερον βοηθητικόν προσωπικόν, νοσοκόμους, τραυματιοφορείς κλπ. οσάκις τούτο περιορίζεται εντός του κύκλου της δικαιοδοσίας του. β)Ο ιατρός οφείλει να συνεργάζεται στενώς μετά των δημοσίων αρχών και υπηρεσιών ως και μετά των διαφόρων οργανισμών και ιδρυμάτων ιατρικής αντιλήψεως προνοίας και υγιεινής, εκτελών ευσυνειδήτως πάσαν ανειλημμένην υποχρέωσιν και συμμορφούμενος προς τας διατάξεις των Νόμων και των Γενικών και Ειδικών κανονισμών, εφ’ όσον αύται δεν αντίκεινται εις τας ειδικάς διατάξεις του παρόντος και του Κώδικος ασκήσεως του Ιατρικού Επαγγέλματος. Καθήκοντα προς τους ασθενείς Άρθρ.7.-Ο ιατρός οφείλει να επιδεικνύη προς πάντας τους ασθενείς ίσην μέριμναν, επιμέλειαν και αφοσίωσιν αδιαφόρως προς την οικονομικήν κατάστασιν, την κοινωνικήν θέσιν και την βαρύτητα της νόσου εκάστου, ανεξαρτήτως των προσωπικών αυτού αισθημάτων.

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.