1. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 3904 της 13/16 Φεβρ. 1929 (ΦΕΚ Α΄ 55) Περί κυρώσεως του από 16 Νοεμ. 1925 Ν.Δ/τος «περί κυρώσεως συμβάσεως επί του Διεθνούς καθεστώ

1. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 3904 της 13/16 Φεβρ. 1929 (ΦΕΚ Α΄ 55) Περί κυρώσεως του από 16 Νοεμ. 1925 Ν.Δ/τος «περί κυρώσεως συμβάσεως επί του Διεθνούς καθεστώτος των θαλασσίων λιμένων». Άρθρον μόνον.-Κυρούται το από 16 Νοεμ. 1925 Ν.Δ/μα δι’ ου εκυρώθη η εν Γενεύη υπογραφείσα την 9 Δεκ. 1923 Σύμβασις και Κανονισμός περί του Διεθνούς καθεστώτος θαλασσίων λιμένων, έχον ούτω: Περί κυρώσεως συμβάσεως επί του Διεθνούς καθεστώτος των θαλασσίων λιμένων Άρθρ.8.-Επιφυλασσομένων των διατάξεων του άρθρ. 2 αυτής, η παρούσα σύμβασις θα δύναται να καταγγελθή υφ’ οιουδήποτε των συμβαλλομένων Μερών μετά παρέλευσιν πενταετούς προθεσμίας, από της χρονολογίας της ενάρξεως της ισχύος αυτής, αναφορικώς προς το καταγγέλον αυτήν συμβαλλόμενον Μέρος. Η καταγγελία θα ενεργήται δι’ εγγράφου γνωστοποιήσεως, απευθυνομένης προς τον Γενικόν Γραμματέα της Κοινωνίας των Εθνών. Αντίγραφον της προκειμένης γνωστοποιήσεως, συν τη πληροφορία περί της χρονολογίας της παραλαβής αυτής, θα στέλληται αμέσως υπό του Γενικού Γραμματέως προς πάντα τα λοιπά συμβαλλόμενα Μέρη. Η καταγγελία θα παράγη τα αποτελέσματα αυτής μετά παρέλευσιν έτους από της παραλαβής αυτής υπό του Γενικού Γραμματέως και τούτο μόνον εν σχέσει προς το γνωστοποιήσαν αυτήν Κράτος. Άρθρ.9.-Παν Κράτος υπογράψαν την παρούσαν σύμβασιν ή προσχωρήσαν εις αυτήν δύναται να δηλώση, είτε κατά την στιγμήν της υπογραφής, είτε κατά την στιγμήν της επικυρώσεως ή της προσχωρήσεως αυτού, ότι η υπ’ αυτού αποδοχή της παρούσης συμβάσεως δεν δεσμεύει τα πέραν των θαλασσών υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτού διατελούντα προτεκτοράτα, αποικίας, κτήσεις ή εδάφη, μήτε εν τω συνόλω, μήτε εν τοις καθ’ έκαστον, και δύναται μεταγενεστέρως να προσχωρήση κατ’ ιδίαν συμφώνως προς το άρθρ. 5, εξ ονόματος ενός οιουδήποτε εκ των δια της περί ης ο λόγος δηλώσεως εξαιρουμένων και πέραν των θαλασσών κειμένων προτεκτοράτων, αποικιών, κτήσεων και εδαφών τούτων. Η καταγγελία δύναται ωσαύτως να χωρήση κατ’ ιδίαν δι’ έκαστον των πέραν των θαλασσών προτεκτοράτων, αποικιών, κτήσεων και εδαφών. Κατά την καταγγελίαν ταύτην θα εφαρμοσθώσιν αι διατάξεις του άρθρ. 8. Άρθρ.10.-Η αναθεώρησις της παρούσης συμβάσεως θα δύναται να ζητηθή κατά πάσαν εποχήν υπό του ενός τρίτου των συμβαλλομένων Κρατών. Προς πίστωσιν των ανωτέρω, οι προμνησθέντες πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσαν Σύμβασιν. Εγένετο εν Γενεύη τη ενάτη Δεκεμβρίου του χιλιοστού εννεακοσιοστού εικοστού τρίτου έτους εν ενί αντιτύπω, όπερ θα παραμείνη κατατεθειμένον εν τοις αρχείοις της Γραμματείας της Κοινωνίας των Εθνών. (Έπονται αι υπογραφαί των πληρεξουσίων) 20.Δ.ψ.1 Διεθνείς Λιμενικές Συμβάσεις ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ Άρθρ.1.-Υπό την έννοιαν του παρόντος Κανονισμού θεωρούνται θαλάσσιοι λιμένες οι κατά κανόνα υπό θαλασσοπλοίων συχναζόμενοι και δια το εξωτερικόν εμπόριον χρησιμοποιούμενοι. Άρθρ.2.-Υπό τον όρον της αμοιβαιότητος και υπό την εν τω πρώτω εδαφίω του άρθρ. 8 διατυπουμένην επιφύλαξιν, παν συμβαλλόμενον Κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωσιν όπως εν τοις υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτού κειμένοις θαλασσίοις λιμέσιν εξασφαλίζη υπέρ των πλοίων παντός άλλου συμβαλλομένου Κράτους καθεστώς ίσον προς το διέπον τα ίδια αυτού πλοία ή τα πλοία οιουδήποτε άλλου Κράτους καθ’ όσον αφορά εις την ελευθερίαν προσεγγίσεως εις τους λιμένας, την χρήσιν αυτών και την πλήρη κάρπωσιν των παρεχομένων εις τα πλοία, τα εμπορεύματα και τους επιβάτας ευκολιών, εν σχέσει προς την ναυτιλίαν και τας εμπορικάς επιχειρήσεις. Η ούτω εισαγομένη αφομοίωσις θα επεκτείνηται εις πάσης φύσεως ευκολίας, οίαι ο προσδιορισμός θέσεων εις την αποβάθραν, αι ευκολίαι φορτώσεως και εκφορτώσεως, ως και αι εις τα εξ ονόματος και δια λογαριασμόν της Κυβερνήσεως, των δημοσίων αρχών, των αναδόχων, ή παντοειδών ιδρυμάτων εισπραττόμενα πάσης φύσεως δικαιώματα και τέλη. Άρθρ.3.-Αι διατάξεις του προηγουμένου άρθρου ουδαμώς περιορίζουσι την ελευθερίαν των αρμοδίων αρχών ενός θαλασσίου λιμένος εν τη εφαρμογή των μέτρων, άτινα κρίνουσι σκόπιμον να λαμβάνωσι δια την καλήν του λιμένος διοίκησιν, υπό τον όρον όπως τα μέτρα ταύτα συνάδωσι προς την αρχήν της εν τω ειρημένω άρθρω οριζομένης ισότητος. Άρθρ.4.-Άπαντα τα δια την χρήσιν των θαλασσίων λιμένων εισπραττόμενα δικαιώματα και τέλη δέον να δημοσιεύωνται προσηκόντως προ της θέσεως αυτών εις εφαρμογήν. Το αυτό δέον να εφαρμόζηται προκειμένου περί των αστυνομικών κανονισμών και των περί εκμεταλλεύσεως τοιούτων. Εν εκάστω θαλασσίω λιμένι η Λιμενική Αρχή θα τηρή εις την διάθεσιν των ενδιαφερομένων κώδικα των εν ισχύϊ δικαιωμάτων και τελών, ως και των κανονισμών αστυνομίας και εκμεταλλεύσεως. Άρθρ.5.-Δια τον προσδιορισμόν και την επιβολήν των τελωνειακών ή αναλόγων δασμών, των διαπυλίων, τοπικών ή επί της καταναλώσεως τελών, ως και των συμπαρομαρτούντων εξόδων των εισπραττομένων κατά την εισαγωγήν ή εξαγωγήν εμπορευμάτων δια θαλασσίων λιμένων, διατελούντων υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν των συμβαλλομένων Κρατών, ουδαμώς θα λαμβάνηται υπ’ όψιν η σημαία του πλοίου, ούτως ώστε ουδεμία διάκρισις να είναι δυνατόν να γίνη επί ζημία της σημαίας οιουδήποτε συμβαλλομένου Κράτους μεταξύ αυτού και της σημαίας του Κράτους, υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν του οποίου διατελεί ο λιμήν, ή οιουδήποτε άλλου Κράτους. Άρθρ.6.-Ίνα μη η εν άρθρ. 2 τεθείσα αρχή της εν τοις θαλασσίοις λιμέσιν ισότητος αδρανήση συνεπεία άλλων μέτρων καθιερούντων διακρίσεις και λαμβανομένων κατά των πλοίων συμβαλλομένου Κράτους, χρησιμοποιούντες τους περί ων ο λόγος λιμένας έκαστον συμβαλλόμενον Κράτος αναλαμβάνει την υποχρέωσιν να εφαρμόζη τας διατάξεις των άρθρ. 4, 20, 21 και 22 του προσηρτημένου εις την εν Γενεύη τη 9 Δεκ. 1923 υπογραφείσαν σύμβασιν περί διεθνούς καθεστώτος των σιδηροδρομικών γραμμών Κανονισμού, εφ’ όσον τα άρθρα ταύτα εφαρμόζονται εις μεταφοράς εχούσας προέλευσιν ή κατεύθυνσιν θαλάσσιόν τινα λιμένα, ασχέτως εάν το συμβαλλόμενον τούτο Κράτος τυγχάνη ή μη (συμβαλλόμενον Μέρος της ρηθείσης συμβάσεως περί διεθνούς καθεστώτος των σιδηροδρομικών γραμμών. Τα περί ων ο λόγος άρθρα δέον να ερμηνευθώσι συμφώνως προς τας διατάξεις του πρωτοκόλλου υπογραφής της ρηθείσης συμβάσεως (Ίδε Παράρτημα). Άρθρ.1.-Κυρούται η εν παραρτήματι του παρόντος Σύμβασις και Κανονισμός περί του Διεθνούς καθεστώτος θαλασσίων λιμένων υπογραφέντα εν Γενεύη τη 9 Δεκ. 1923. Εις τους Ημέτερους επί των Εξωτερικών, Οικονομικών Συγκοινωνίας και Ναυτικών Υπουργούς ανατίθεται η δημοσίευσις και εκτέλεσις του παρόντος. ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ Διεθνούς Καθεστώτος Θαλασσίων Λιμένων και πρωτόκολλον υπογραφής Η Γερμανία, το Βέλγιο, η Βραζιλία, η Βρεττανική Αυτοκρατορία (μετά της Νέας Ζηλανδίας και των Ινδιών), η Βουλγαρία, η Χιλή, η Δανία, η Ισπανία, η Εσθονία, η Ελλάς, η Ουγγαρία, η Ιταλία, η Ιαπωνία, η Λιθουανία, η Νορβηγία, αι Κάτω Χώραι το Σαλβατόρ, το Βασίλειον των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, το Σιάμ, η Σουηδία, η Ελβετία, η Τσεχοσλοβακία και η Ουρουγουάη, επιθυμούσαι να ορίσωσιν ως ένεστιν ευρέα τα όρια της υπό του άρθρ. 23 ε) του Καταστατικού Χάρτου της Κοινωνίας των Εθνών προβλεπομένης ελευθερίας των συγκοινωνιών, εξασφαλίζουσαι εν τοις υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτών διατελούσι θαλασσίοις λιμέσι και καθ’ όσον αφορά εις τας ανάγκας της διεθνούς εμπορίας ισότητα μεταξύ των πλοίων, των εμπορευμάτων και των επιβατών πάντων των συμβαλλομένων Κρατών. Έχουσαι υπ’ όψει ότι η εν Γενεύη τη 10 Απρ. 1922 συνελθούσα διάσκεψις ητήσατο, δι’ αποφάσεως της διαβιβασθείσης προς του αρμοδίους οργανισμούς της Κοινωνίας των Εθνών και τη συναινέσει του Συμβουλίου και της Συνελεύσεως της Κοινωνίας, όπως συνομολογηθώσι και εφαρμοσθώσιν ως τάχιστα αι εις το καθεστώς των συγκοινωνιών αφορώσαι και υπό των περί ειρήνης συνθηκών προβλεπόμεναι διεθνείς συμβάσεις και ότι το άρθρ. 379 της Συνθήκης των Βερσαλλιών και τα αντίστοιχα άρθρα των άλλων Συνθηκών προέβλεψαν τον καταρτισμόν γενικής Συμβάσεως περί του Διεθνούς Καθεστώτος των Λιμένων. Αποδεξάμεναι την πρόσκλησιν της Κοινωνίας των Εθνών, όπως μετάσχωσι συνδιασκέψεως, συγκληθείσης εν Γενεύη της 15 Νοεμ. 1923. Επιθυμούσαι όπως τεθώσιν εις εφαρμογήν αι διατάξεις του περί διεθνούς καθεστώτος των θαλασσίων λιμένων Κανονισμού, αποδεκτού γενομένου κατά την προμνησθείσαν συνδιάσκεψιν, και όπως συνομολογήσωσι προς τούτο μίαν γενικήν Σύμβασιν, τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη διώρισαν ως πληρεξουσίους αυτών: (έπονται τα ονόματα των πληρεξουσίων). Οίτινες μετά την ανακοίνωσιν των πληρεξουσίων αυτών εγγράφων, ευρεθέντων εν πλήρει τάξει, συνωμολόγησαν τα εξής: Άρθρ.7.-Εφ’ όσον ειδικοί λόγοι, ως ιδία οι έχοντες ως βάσιν ειδικάς γεωγραφικάς, οικονομικάς ή τεχνικάς συνθήκας, δεν δικαιολογούσιν εξαίρεσιν του κανόνος, οι εν οιωδήποτε θαλασσίω λιμένι διατελούντι υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν ενός των συμβαλλομένων Κρατών εισπραττόμενοι τελωνειακοί δασμοί δεν δύνανται να είναι ανώτεροι των εισπραττομένων εις τα λοιπά τελωνειακά σύνορα του ιδίου Κράτους επί εμπορεύματος της αυτής φύσεως, έχοντος την αυτήν προέλευσιν ή την αυτήν κατεύθυνσιν. Εάν ένεκεν εξαιρετικών λόγων, ως οι προμνημονευόμενοι συμβαλλόμενόν τι Κράτος παρέχη επί άλλων οδών εισαγωγής εμπορευμάτων ειδικάς τελωνειακάς ευκολίας, δεν θα χρησιμοποιή ταύτας ως μέσον παραλόγου διακρίσεως επί ζημία της δια των υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτού κειμένων θαλασσίων λιμένων ενεργουμένης εισαγωγής ή εξαγωγής. Άρθρ.8.-Έκαστον των συμβαλλομένων Κρατών επιφυλάσσεται το δικαίωμα, γνωστοποιούν τούτο δια της διπλωματικής οδού, να αναστέλλη την εφαρμογήν του ευεργετήματος ισότητος επί οιουδήποτε πλοίου Κράτους, μη εφαρμόζοντος πραγματικώς εν τοις υπό την κυριαρχίαν ή εξουσίαν αυτού κειμένοις λιμέσι τας διατάξεις του παρόντος Κανονισμού επί των πλοίων των εμπορευμάτων και των επιβατών του περί ου ο λόγος συμβαλλομένου Κράτους. (Μετά την σελ.316,902) Σελ. 316,903 Τεύχος 542-Σελ.129 Διεθνείς Λιμενικές Συμβάσεις 20.Δ.ψ.1 Εν περιπτώσει εφαρμογής του υπό του προηγουμένου εδαφίου προβλεπομένου μέτρου, το την πρωτοβουλίαν τοιαύτης ενεργείας σχόν Κράτος και το καθ’ ου αύτη απευθύνεται τοιούτο δικαιούνται αμφότερα να προσφύγωσιν ενώπιον του Διαρκούς δικαστηρίου διεθνούς Δικαιοσύνης δι’ αιτήσεως απευθυνομένης προς την γραμματείαν αυτού το δικαστήριον θ’ αποφασίζη κατά την συνοπτικήν διαδικασίαν. Ουχ’ ήττον παν συμβαλλόμενον Κράτος δικαιούται, κατά την υπογραφήν ή την επικύρωσιν της παρούσης συμβάσεως, να δηλώση ότι παραιτείται του δικαιώματος λήψεως των εν τω πρώτω εδαφίω του παρόντος άρθρου μνημονευομένων μέτρων έναντι πάντων των λοιπών συμβαλλομένων Κρατών, άτινα θα προέβαινον εις την αυτήν δήλωσιν. Άρθρ.9.-Ο παρών Κανονισμός ουδαμώς αφορά εις την θαλασσίαν ακτοπλοΐαν. Άρθρ.10.-Έκαστον συμβαλλόμενον Κράτος επιφυλάσσεται το δικαίωμα να οργανώνη κατά το δοκούν την υπηρεσίαν της ρυμουλκήσεως εν τοις θαλασσίοις αυτού λιμέσιν, υπό τον όρον να τηρή τας διατάξεις των άρθρ. 2 και 4. Άρθρ.11.-Έκαστον συμβαλλόμενον Κράτος επιφυλάσσεται το δικαίωμα να οργανώνη και διαρρυθμίζη κατά το δοκούν την πλοηγίαν. Εάν η πλοηγία τυγχάνη υποχρεωτική, αι διατιμήσεις και αι παρεχόμεναι υπηρεσίαι θα υπόκεινται εις τας διατάξεις των άρθρ. 2 και 4, πλην έκαστον συμβαλλόμενον Κράτος θα δύναται να απαλλάση της υποχρεωτικής πλοηγίας τους ωρισμένους τεχνικούς όρους πληρούντας υπηκόους αυτού. Άρθρ.12.-Έκαστον συμβαλλόμενον Κράτος δικαιούται κατά την υπογραφήν ή την επικύρωσιν της παρούσης συμβάσεως να δηλώση ότι επιφυλάσσεται το δικαίωμα, όπως συμφώνως προς την ιδίαν αυτού νομοθεσίαν και εμπνεόμενον κατά το δυνατόν εκ των αρχών του παρόντος Κανονισμού επιτρέπη την μεταφοράν μεταναστών μόνον εις τα υπ’ αυτού, ως πληρούντα τους κατά την προμνησθείσαν νομοθεσίαν απαιτουμένους όρους δι’ αδειών εφωδιασμένα πλοία. Τα δι’ αδειών μεταφοράς μεταναστών εφωδιασμένα πλοία θα απολαύωσιν εν πάσι τοις θαλασσίοις λιμέσιν όλων των υπό του παρόντος Κανονισμού προβλεπομένων πλεονεκτημάτων. Άρθρ.13.-Ο παρών Κανονισμός εφαρμόζεται επί παντός πλοίου, είτε εις ιδιώτας, είτε εις δημοσίας ομάδας, είτε εις το Κράτος ανήκοντος. Σελ. 316,904 Τεύχος 542-Σελ.130 Ουχ’ ήττον ουδαμώς αφορά εις τα πολεμικά πλοία, τα χρησιμοποιούμενα δι’ αστυνομικάς ή διοικητικάς υπηρεσίας εν γένει δι’ εκτέλεσιν οιασδήποτε δημοσίας υπηρεσίας τοιαύτα, ουδ’ εις οιονδήποτε άλλον πλοίον, αποκλειστικώς χρησιμοποιούμενον προς εξυπηρέτησιν των σκοπών των ναυτικών, στρατιωτικών και αεροναυτικών δυνάμεων Κράτους τινός. Άρθρ.14.-Ο παρών Κανονισμός ουδαμώς αφορά εις τα αλιευτικά πλοία και τα αλιεύματα αυτών. Άρθρ.15.-Εάν δια συνθήκης, συμβάσεως ή συμφωνίας συμβαλλόμενόν τι Κράτος παράσχη δικαιώματά τινα εις έτερον Κράτος εν ωρισμένη ζώνη ενός των θαλασσίων αυτού λιμένων, προς διευκόλυνσιν της διαμετακομίσεως των προερχομένων εκ του Κράτους τούτου ή κατευθυνομένων προς αυτό εμπορευμάτων και επιβατών, ουδέν έτερον συμβαλλόμενον Κράτος θα δύναται, επωφελούμενον των διατάξεων του παρόντος Κανονισμού, να διεκδικήση ανάλογα δικαιώματα. Παν συμβαλλόμενον Κράτος, απολαύον τοιούτων δικαιωμάτων εν θαλασσίω λιμένι συμβαλλομένου ή μη Κράτους τινός, οφείλει να συμμορφούται προς τας διατάξεις του παρόντος Κανονισμού καθ’ όσον αφορά εις τον τρόπον του μεταχειρίζεσθαι τα μετ’ αυτού εμπορευόμενα πλοία, ως και τα εμπορεύματα και τους επιβάτας αυτών. Παν συμβαλλόμενον Κράτος υποχρεούται, παρέχον τοιαύτα δικαιώματα εις μη συμβαλλόμενον Κράτος, όπως δια της προς τούτο καταρτιζομένης συμφωνίας επιβάλλη αυτώ την υποχρέωσιν να συμμορφώται προς τας διατάξεις του παρόντος Κανονισμού, καθ’ όσον αφορά εις τον τρόπον του μεταχειρίζεσθαι τα μετ’ αυτού εμπορευόμενα πλοία, ως και τα εμπορεύματα και τους επιβάτας αυτών. Άρθρ.16.-Εξαιρετικώς και δι’ ως ένεστι βραχύ χρονικόν διάστημα επιτρέπεται η δια γενικών ή ειδικών μέτρων, λαμβανομένων υπό συμβαλλομένου τινός Κράτους εν ώραις σοβαρών γεγονότων, δυναμένων να θέσωσιν εν κινδύνω την ασφάλειαν του Κράτους ή ζωτικά της χώρας συμφέροντα, παρέκκλισις από των διατάξεων των άρθρ. 2 έως 7 συμπεριλαμβανομένου, εξυπακουομένου ότι αι αρχαί του παρόντος Κανονισμού θα τηρώνται όσω το δυνατόν περισσότερον. 20.Δ.ψ.1 Διεθνείς Λιμενικές Συμβάσεις Άρθρ.1.-Τα Συμβαλλόμενα Μέρη δηλούσιν ότι αποδέχονται τον ώδε προσηρτημένον περί του διεθνούς καθεστώτος των θαλασσίων λιμένων Κανονισμόν, ον υιοθέτησεν η δευτέρα γενική συνδιάσκεψις των συγκοινωνιών και της διαμετακομίσεως, συνελθούσα εν Γενεύη τη 15 Νοεμ. 1923. Ο περί ου ο λόγος Κανονισμός θα θεωρήται ως αποτελών ολοκληρωτικόν μέρος της παρούσης Συμβάσεως. Κατά συνέπειαν, δηλούσιν ότι αποδέχονται τας υποχρεώσεις του ρηθέντος Κανονισμού υφ’ ους όρους έχουσιν αύται διατυπωθή εν αυτών. Άρθρ.17.-Ουδέν συμβαλλόμενον Κράτος υποχρεούται δυνάμει του παρόντος Κανονισμού να επιτρέπη την διαμετακόμισιν ταξειδιωτών ή εμπορευμάτων, ων η είσοδος ή εισαγωγή εις τα εδάφη αυτού απαγορεύεται, είτε δια λόγους δημοσίας υγείας ή ασφαλείας, είτε χάριν προφυλάξεως κατά των ασθενειών των ζώων και των φυτών. Καθ’ όσον αφορά εις τας λοιπάς μη διαμετακομιστικάς μεταφοράς, ουδέν των συμβαλλομένων Κρατών υποχρεούται υπό του παρόντος Κανονισμού να επιτρέπη την μεταφοράν ταξειδιωτών ή εμπορευμάτων, ων η είσοδος, εισαγωγή ή εξαγωγή απαγορεύεται δυνάμει εθνικών νόμων. Έκαστον συμβαλλόμενον Κράτος δικαιούται να λαμβάνη προφυλακτικά μέτρα εν σχέσει προς την μεταφοράν επικινδύνων εμπορευμάτων ή παρομοίας φύσεως τοιούτων, ως και μέτρα γενικής αστυνομίας, συμπεριλαμβανομένης της των εισερχομένων ή εξερχομένων των εδαφών αυτού μεταναστών τοιαύτης, εξυπακουομένου ότι τα μέτρα ταύτα δεν θα συνεπάγωνται διακρίσεις αντικειμένας εις τας αρχάς του παρόντος Κανονισμού. Ουδεμία ωσαύτως διάταξις του παρόντος Κανονισμού αντίκειται εις τα μέτρα, άτινα οιονδήποτε των συμβαλλομένων Κρατών είναι ή θα είναι τυχόν υποχρεωμένον να λαμβάνη, είτε δυνάμει γενικών διεθνών συμφωνιών, ων μετέχει ως συμβαλλόμενον Μέρος, ή εν τω μέλλοντι συνομολογηθησομένων τοιούτων, ιδία δυνάμει των υπό την αιγίδα της Κοινωνίας των Εθνών συνομολογηθεισών συμφωνιών, εν σχέσει προς την εμπορίαν των γυναικών και παίδων, την διαμετακόμισιν, την εξαγωγήν ή την εισαγωγήν ειδικής τινος κατηγορίας εμπορευμάτων, ως του οπίου ή ετέρων επιβλαβών φαρμάκων, των όπλων ή των αλιευτικών προϊόντων, είτε δυνάμει γενικών συμφωνιών, σκοπουσών την πρόληψιν πάσης προσβολής των δικαιωμάτων βιομηχανικής, φιλολογικής ή καλλιτεχνικής ιδιοκτησίας, ή συμφωνιών περί πλαστών σημάτων, πλαστών ενδείξεων προελεύσεως ή άλλων μεθόδων του δολίου εμπορικού ανταγωνισμού. Άρθρ.18.-Ο παρών Κανονισμός δεν καθορίζει τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις των εμπολέμων και των ουδετέρων εν ώρα πολέμου . ουχ’ ήττον θα ισχύη, εν καιρώ πολέμου, εν τω μέτρω καθ’ ο θα συμβιβάζηται προς τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις, περί ων ο λόγος. Άρθρ.19.-Τα συμβαλλόμενα Κράτη αναλαμβάνουσι την υποχρέωσιν, όπως, άμα ως αι περιστάσεις το επιτρέψωσιν ή τουλάχιστον κατά την λήξιν της ισχύος αυτών, επιφέρωσιν εις εκείνας των συμβάσεων, αίτινες θα ίσχυον τη 9 Δεκ. 1923 και θα αντέβαινον εις τας διατάξεις του παρόντος Κανονισμού, πάσαν αναγκαίαν προς εναρμόνισιν αυτών προς τας διατάξεις ταύτας τροποποίησιν, ην θα επέτρεπον αι γεωγραφικαί, οικονομικαί και τεχνικαί συνθήκαι των χωρών και περιοχών, εις ας αφορώσιν αι συμβάσεις αύται. Το αυτό δέον γενέσθαι προκειμένου περί παραχωρήσεων, συνομολογηθεισών προ της 9 Δεκ. 1923 δια την ολικήν ή μερικήν εκμετάλλευσιν των θαλασσίων λιμένων. Άρθρ.20.-Ο παρών Κανονισμός ουδαμώς συνεπάγεται την ανάληψιν εν ισχύϊ μειζόνων ευκολιών, παρασχεθεισών δια την χρήσιν των θαλασσίων λιμένων, υπό όρους συμβιβαζομένους προς τας αρχάς του περί ου ο λόγος Κανονισμού, ουδέ την εις το μέλλον παροχήν τοιούτων ευκολιών κωλύει. Άρθρ.21.-Υπό την επιφύλαξιν της διατάξεως του δευτέρου εδαφίου του άρθρ. 8, αι διαφοραί, αίτινες ήθελον αναφυή μεταξύ των συμβαλλομένων Κρατών περί την ερμηνείαν ή την εφαρμογήν του παρόντος Κανονισμού, θα λύωνται κατά τον ακόλουθον τρόπον: Εάν η διαφορά δεν δύναται να λυθή είτε απ’ ευθείας μεταξύ των ενδιαφερομένων Μερών, είτε δια παντός άλλου μέσου φιλικού διακανονισμού, τα αντιμαχόμενα μέρη θα δύνανται πριν ή προσφύγωσιν εις οιανδήποτε διαιτητικήν διαδικασίαν ή δικαστικήν διευθέτησιν να υποβάλωσι την διένεξιν όπως γνωμοδοτήση επ’ αυτής εις το υπό της Κοινωνίας των Εθνών, ως συμβουλευτικόν και τεχνικόν των μελών αυτής επί ζητημάτων συγκοινωνιών και διαμετακομίσεως, εγκατεστημένον όργανον. Εν κατεπειγούσαις περιπτώσεσι μία προκαταρκτική γνωμοδότησις θα δύναται να συστήση την λήψιν παντός προσωρινού μέτρου, σκοπούντος ιδία την απόδοσιν εις την διεθνή συναλλαγήν όλων των ευκολιών, ων αύτη απήλαυε προ της πράξεως ή του γεγονότος, όπερ έδωκεν αφορμήν εις την διένεξιν. Εάν η διαφορά δεν λύηται κατά μίαν των εν τω προηγουμένω εδαφίω προεκτεθεισών διαδικασιών, τα συμβαλλόμενα Κράτη θα υποβάλλωσιν αυτήν εις διαιτησίαν, εκτός εάν δι’ ειδικής μεταξύ αυτών συμφωνίας απεφάσισαν ή αποφασίσωσι να προσφύγωσιν ενώπιον του Διαρκούς Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαιοσύνης. Άρθρ.22.-Υποβαλλομένης της υποθέσεως εις το Διεθνές Δικαστήριον Διεθνούς Δικαιοσύνης, τούτο θα δικάζη κατά τους όρους του άρθρ. 27 του Κανονισμού αυτού. (Μετά την σελ.316,904) Σελ. 316,905 Τεύχος 542-Σελ.131 Διεθνείς Λιμενικές Συμβάσεις 20.Δ.ψ.1 Εν περιπτώσει διαιτησίας, και εφ’ όσον δεν έχει άλλως αποφασισθή υπό των ενδιαφερομένων Μερών, έκαστον τούτων θα διορίζη ένα διαιτητήν του τρίτου μέλους του διαιτητικού δικαστηρίου εκλεγομένου υπό των διαιτητών, ή, εάν δεν επέρχηται συμφωνία μεταξύ αυτών, διοριζομένου υπό του Συμβουλίου της Κοινωνίας των Εθνών εκ του καταλόγου των δια τας εν άρθρ. 27 του Κανονισμού του Διαρκούς Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαιοσύνης μνημονευομένας υποθέσεις συγκοινωνιών και διαμετακομίσεως αρμοδίων παρέδρων. Εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει, το τρίτον μέλος θα εκλέγηται συμφώνως προς τας διατάξεις του προτελευταίου εδαφίου του άρθρ. 4 ή του πρώτου εδαφίου του άρθρ. 5 του Καταστατικού της Κοινωνίας των Εθνών. Το διαιτητικόν δικαστήριον δικάζει επί τη βάσει κοινής συμφωνίας των ενδιαφερομένων μερών καταρτιζομένου συνυποσχετικού. Εάν τα διαμαχόμενα μέρη δεν συμφωνώσι, το διαιτητικόν δικαστήριον καταρτίζει κατά παμψηφίαν το συνυποσχετικόν, κατόπιν εξετάσεως των υπό των μερών διατυπουμένων αξιώσεων . εάν δεν επιτυγχάνηται παμψηφία, το Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών αποφασίζει συμφώνως προς τους υπό του προηγουμένου εδαφίου προβλεπομένους όρους. Εάν δεν ορίζηται διαδικασία εν τω συνυποσχετικώ, καθορίζει ταύτην το διαιτητικόν δικαστήριον. Διαρκούσης της διαιτητικής διαδικασίας και εφ’ όσον δεν αντιτίθενται οι όροι του συνυποσχετικού, τα διαμαχόμενα μέρη αναλαμβάνουσι την υποχρέωσιν να υποβάλλωσι τω διαρκεί δικαστηρίω διεθνούς δικαιοσύνης παν διεθνούς δικαίου ή νομικής ερμηνείας του παρόντος Κανονισμού ζήτημα, ούτινος την προεισαγωγικήν λύσιν, επί τη αιτήσει του ετέρου των μερών, το διαιτητικόν δικαστήριον θα έκρινεν αναγκαίαν δια τον διακανονισμόν της διενέξεως. Άρθρ.23.-Εξυπακούεται ότι σκοπός του παρόντος Κανονισμού δεν δύναται δυνάμει ουδεμιάς ερμηνείας αυτού να θεωρηθή ότι είναι η ρύθμισις, υφ’ οιανδήποτε έννοιαν, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων υφισταμένων μεταξύ χωρών, αποτελουσών τμήμα ή διατελουσών υπό την προστασίαν ενός και του αυτού κυριάρχου Κράτους, ανεξαρτήτως εάν, κατ’ ιδίαν λαμβανόμεναι, αι χώραι αύται τυγχάνωσι συμβαλλόμενα ή μη Κράτη. Σελ. 316,906 Τεύχος 542-Σελ.132 Άρθρ.24.-Ουδεμία των διατάξεων των προηγουμένων άρθρων δύναται ερμηνευομένη να θεωρηθή ότι προσβάλλει, υφ’ οιανδήποτε έννοιαν, τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις των συμβαλλομένων Κρατών υπό την ιδιότητα αυτών ως μελών της Κοινωνίας των Εθνών. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Κείμενα των άρθρων του περί διεθνούς καθεστώτος των Σιδηροδρομικών γραμμών Κανονισμού και των προς αυτά συναφών διατάξεων του πρωτοκόλλου υπογραφής. Άρθρ.4.-Αναγνωρίζοντες την ανάγκην της εις την εκμετάλλευσιν των σιδηροδρόμων παροχής επαρκούς προς εξυπηρέτησιν των πολυσυνθέτων αναγκών της διεθνούς συναλλαγής ελαστικότητος, τα συμβαλλόμενα Κράτη προτίθενται να διατηρήσωσιν απρόσβλητον την ελευθερίαν της εκμεταλλεύσεως ταύτης επαγρυπνούντα άμα, ίνα μη η περί ης ο λόγος ελευθερία ασκήται κατά τρόπον επιζήμιον δια την διεθνή συναλλαγήν. Αναλαμβάνουσι την υποχρέωσιν να παρέχωσιν ικανάς ευκολίας εις την διεθνή συναλλαγήν και να μη καθιερώσι διακρίσεις δυσμενείς έναντι των άλλων συμβαλλομένων Κρατών, των υπηκόων ή των πλοίων αυτών. Η εφαρμογή των πλεονεκτημάτων των απορρεόντων εκ των διατάξεων του παρόντος άρθρου δεν περιορίζεται εις τας υφ’ ενός μοναδικού συμβολαίου διεπομένας μεταφοράς . επεκτείνεται ωσαύτως εις τας υπό των άρθρ. 21 και 22 του παρόντος Κανονισμού προβλεπομένας τοιαύτας, υπό τους εν αυτοίς διατυπομένους όρους. Ο παρών νόμος, ψηφισθείς υπό της Βουλής και παρ’ Ημών σήμερον εκδοθείς, δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και εκτελεσθήτω ως νόμος του Κράτους. 20.Δ.ψ.1 Διεθνείς Λιμενικές Συμβάσεις Άρθρ.2.-Η παρούσα Σύμβασις ουδαμώς θίγει τα δικαιώματα και υποχρεώσεις, τας απορρεούσας εκ των διατάξεων της εν Βερασαλλίαις, τη 28 Ιουν. 1919, υπογραφείσης συνθήκης ειρήνης, ή εκ των διατάξεων των άλλων αναλόγων συνθηκών, καθόσον αφορά τας υπογραψάσας τας συνθήκας ταύτας ή τας υπ’ αυτών ευεργετουμένας Δυνάμεις. (Μετά την σελ.316,261) Σελ. 316,901 Τεύχος 542-Σελ.127 Διεθνείς Λιμενικές Συμβάσεις 20.Δ.ψ.1 Άρθρ.3.-Η παρούσα Σύμβασις, της οποίας αμφότεραι αι εκδόσεις, γαλλική τε και αγγλική εξ ίσου, θ’ αποτελώσιν αυθεντικά κείμενα, θα φέρη σημερινήν ημερομηνίαν και θα δύναται, μέχρι της 31 Οκτ. 1924, να υπογραφή υπό παντός Κράτους αντιπροσωπευθέντος κατά την εν Γενεύη συνδιάσκεψιν, υπό παντός μέλους της Κοινωνίας των Εθνών και υπό παντός Κράτους εις ο το Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών ήθελε κοινοποιήσει, προς τον σκοπόν τούτον, αντίτυπον της παρούσης συμβάσεως. Άρθρ.4.-Η παρούσα Σύμβασις χρήζει κυρώσεως. Τα της κυρώσεως έγγραφα δέον να διαβιβασθώσι προς τον γενικόν Γραμματέα της Κοινωνίας των Εθνών, υποχρεούμενον να γνωστοποιήση την κατάθεσιν αυτών εις πάντα τα υπογράψαντα ή προσχωρήσαντα Κράτη. Άρθρ.5.-Από της 1ης Νοεμ. 1924 παν Κράτος αντιπροσωπευθέν κατά την εν τω άρθρω πρώτω μνημονευομένην συνδιάσκεψιν, παν μέλος της Κοινωνίας των Εθνών και παν Κράτος, εις ο το Συμβούλιον της Κοινωνίας των Εθνών ήθελε κοινοποιήσει προς τον σκοπόν τούτον αντίτυπον της παρούσης συμβάσεως, θα δύναται να προσχωρήση εις αυτήν. Η προσχώρησις θα ενεργήται δι’ εγγράφου ανακοινουμένου προς τον Γενικόν Γραμματέα της Κοινωνίας των Εθνών, όπως κατατίθηται εν τοις αρχείοις της Γραμματείας. Ο Γενικός Γραμματεύς θα γνωστοποιήση αμέσως την προκειμένην κατάθεσιν εις πάντα τα υπογράψαντα και προσχωρήσαντα Κράτη. Άρθρ.6.-Η παρούσα Σύμβασις θα ισχύση μόνον μετά την υπό πέντε Κρατών κύρωσιν αυτής. Η ημερομηνία της ενάρξεως της ισχύος αυτής θα είναι η ενενηκοστή ημέρα από της υπό του Γεν. Γραμματέως της Κοινωνίας των Εθνών παραλαβής του εγγράφου της πέμπτης κυρώσεως. Μεταγενεστέρως η παρούσα σύμβασις θα προσκτάται ισχύν, καθ’ όσον αφορά εις εν έκαστον συμβαλλόμενον Μέρος, ενενήκοντα ημέρας μετά την παραλαβήν του εγγράφου της επικυρώσεως ή της γνωστοποιήσεως της προσχωρήσεως. Συνωδά ταις διατάξεσι του 18ου άρθρου του Καταστατικού Χάρτου της Κοινωνίας των Εθνών, ο Γενικός Γραμματεύς θα καταχωρίση την παρούσαν σύμβασιν κατά την ημέραν της ενάρξεως της ισχύος αυτής. Άρθρ.7.-Ο Γενικός Γραμματεύς της Κοινωνίας των Εθνών θα τηρή ειδικόν κατάλογον, εν τω οποίω, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρ. 9, θα μνημονεύωνται τα υπογράψαντα, κυρώσαντα, προσχωρήσαντα ή καταγγείλαντα την παρούσαν Σύμβασιν συμβαλλόμενα Μέρη. Σελ. 316,902 Τεύχος 542-Σελ.128 Ο κατάλογος ούτος θα ευρίσκηται αδιαλείπτως εις την διάθεσιν των μελών της Κοινωνίας και θα δημοσιεύηται ως οίόν τε συχνάκις κατά τας υποδείξεις του Συμβουλίου.