23. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 4104 της 14/20 Σεπτ. 1960 (ΦΕΚ Α΄ 147) Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί κοινωνικών ασφαλίσεων κ

23. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 4104 της 14/20 Σεπτ. 1960 (ΦΕΚ Α΄ 147) Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί κοινωνικών ασφαλίσεων και άλλων τινών οργανωτικών και διοικητικών διατάξεων. Άρθρ. 1-6.-(Τροποποιούνται τα άρθρ. 2, 6, 24, 25, 28 και 29 Α.Ν. 1846/1951). Άρθρ.12.-1.Αι δια του παρόντος Ν.Δ/τος τροποποιούμεναι διατάξεις του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51 εξακολουθούσιν ισχύουσαι παραλλήλως προς τα ς διατάξεις του άρθρ. 5 του παρόντος μέχρι 31.12.1961. Ειδικώς προκειμένου περί συνταξιοδοτήσεως λόγω γήρατος βάσει των προϋποθέσεων της περιπτ. β΄ της παρ. 1 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/ 51, και των προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως ησφαλισμένων του Ι.Κ.Α. εχόντων την ιδιότητα του συνταξιούχου, αύται εξακολουθούν να ισχύουν παραλλήλως μέχρι 31 Δεκ. 1960. Το ποσόν της συντάξεως, εν περιπτώσει απονομής κατά τα ανωτέρω συντάξεως βάσει του τροποποιουμένου άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51 υπολογίζεται συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρ. 29 του αυτού Νόμου, ως αύται ίσχυον προ της ισχύος του παρόντος Ν.Δ/τος. Μετά την πάροδον των ως άνω χρονολογιών, πάσα αίτησις υποβαλλομένη εις το Ι.Κ.Α., κατ’ εφαρμογήν της παρούσης παραγράφου, κρίνεται επί τη βάσει των διατάξεων του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51, ως τούτο τροποποιείται δια του παρόντος Ν.Δ/τος. 2.Πρόσωπα λαμβάνοντα σύνταξιν κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος, εξακολουθούν δικαιούμενα ταύτης μέχρι λήξεως του δικαιώματος αυτών εις σύνταξιν. Δια την συνέχισιν της συνταξιοδοτήσεως των λόγω αναπηρίας συνταξιούχων και επιδοματούχων λόγω αναπροσαρμογής, ών η συνταξιοδότησις ή επιδότησις λήγει μετά την δημοσίευσιν του παρόντος, λαμβάνονται υπ’ όψιν αι χρονικαί προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως επί τη βάσει των οποίων το πρώτον απενεμήθη η σύνταξις λόγω αναπηρίας ή το επίδομα αναπροσαρμογής. 3.Πρόσωπα λαμβάνοντα κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος επίδομα αναπροσαρμογής εξακολουθούν δικαιούμενα τούτου μέχρι λήξεως του δικαιώματός των συμφώνως προς την ανωτέρω διάταξιν. Ειδικώς προκειμένου περί προσώπων επιδοτουμένων λόγω αναπροσαρμογής κατ’ εφαρμογήν της υπ’ αριθ. 73033/27.12.1956 αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας, ταύτα συνεχίζουσι την επιδότησίν των μέχρι της τροποποιήσεως ή καταργήσεως της αποφάσεως ταύτης κατόπιν προτάσεως του Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. εγκρινομένης εν όλω ή εν μέρει υπό του Υπουργού Εργασίας. 4.Κυρούνται αι υπ’ αριθ. 82195/1.11.59/10.12.1959 και 26783/Υ.271/22.4.1960 αποφάσεις του Υπουργού Εργασίας περί συνεχίσεως καταβολής του υπ’ αυτών προβλεπομένου επιδόματος αντιτίμου τροφής φυματικών και του ειδικού επιδόματος εκ δραχ. 300 εις φυματικούς ησφαλισμένους. «Η καταβολή του ανωτέρω ποσού διακόπτεται με την ίδια πιο πάνω διαδικασία που ορίζεται για τη χορήγησή του, εφόσον κρίνεται ότι η υγεία του ασθενή αποκαταστάθηκε και δεν υπάρχει πια ανάγκη περίθαλψης. Επίσης η καταβολή του ανωτέρω ποσού διακόπτεται όταν παύσουν να πληρούνται από τον ασφαλισμένο ή συνταξιούχο οι πιο πάνω προϋποθέσεις και όροι που προβλέπονται για την έγκριση της νοσηλείας στο σπίτι, οπότε η υγειονομική υπηρεσία αποφασίζει για την ενδεικνυόμενη μελλοντική περίθαλψη του ασφαλισμένου ή συνταξιούχου». Η μέσα σε « » ανωτέρω δεύτερη περίοδος, που είχε αντικατασταθεί από την παρ. 1 άρθρ. 7 Νόμ. 4476/1965 (ΦΕΚ Α΄ 103) (κατωτ. αριθμ. 40), αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 14 Νόμ. 1469/1984 (ΦΕΚ Α΄ 111), (κατωτ. αριθ. 163). 5.Αι κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος καταβαλλόμεναι υπό του ΙΚΑ συντάξεις εις τους συνταξιούχους αυτού αυξάνονται κατά 4%. 6.Ησφαλισμένοι ήδη παρά τω ΙΚΑ συμπληρώσαντες κατά την δημοσίευσιν του παρόντος το 48ον έτος της ηλικίας των και πραγματοποιούντες 500 τουλάχιστον ημέρας εργασίας, εξ ών ανά εκατόν τουλάχιστον καθ’ έκαστον των πέντε ημερολογιακών ετών των αμέσως προηγουμένων του έτους καθ’ ό θέλουσι συμπληρώσει το 65ον έτος της ηλικίας, προκειμένου περί αρρένων ή το 60όν προκειμένου περί θηλέων ή υποβάλει την περί απονομής συντάξεως λόγω γήρατος αίτησίν των μετά την συμπλήρωσιν των ανωτέρω ορίων ηλικίας ή καταστή ανάπηροι, κατά την έννοιαν της παρ. 2 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51, δικαιούνται συντάξεως, εφ’ όσον δεν τυγχάνουν κατά τον χρόνον της απονομής της συντάξεως συνταξιούχοι του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. ή ετέρου Οργανισμού κυρίας ασφαλίσεως. Δια τους συμπληρώσαντας το 40όν έτος κατά την δημοσίευσιν του παρόντος νόμου (1960) και δια τους μη έχοντας πραγματοποιήσει τας ως άνω ημέρας εργασίας βλ. απόφασιν Φ.21/21/ 3863/1973 (τόμ. 15Β2 σελ. 286,14). «Προκειμένου περί ησφαλισμένων υπαγομένων εις τας διατάξεις του Κανονισμού βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων τα ανωτέρω όρια ηλικίας των 65 ή 60 ετών, μειούνται κατά 5 έτη, εφαρμοζομένων οπωσδήποτε των διατάξεων του εδαφ. γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 του ως άνω Κανονισμού». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια του άρθρ. 2 Νόμ. 4350/1964 (κατωτ. σελ. 144,65). Αι ως άνω 500 τουλάχιστον ημέραι εργασίας αυξάνονται, ανά 175 τοιαύτας κατά μέσον όρον δι’ έκαστον των ημερολογιακών ετών των αμέσως επομένων εκείνου της δημοσιεύσεως του παρόντος. (Αντί για τη σελ. 70,49(ζ) Σελ. 70,49(η) Τεύχος ΣΤ123-Σελ. 95 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 15Β.Β.α.23 Μέλη οικογενείας ησφαλισμένου εκ των υπό της παρ. 6 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51 οριζομένων τοιούτων, δικαιούνται συντάξεως λόγω θανάτου, εφ’ όσον ο θανών ησφαλισμένος είχε πραγματοποιήσει κατά τον χρόνον του θανάτου του τας ως άνω ημέρας εργασίας, ή επτακοσίας τουλάχιστον, εν συνόλω, εντός των ετών τούτων. Δια της παρ. 1 του άρθρ. 1 Ν.Δ. 178/1973 (κατωτ. αριθμ. 51) ωρίσθη ότι αι διατάξεις της παρ. 6 εφαρμόζονται και δια την συνταξιοδότησιν ησφαλισμένων, οίτινες είχον συμπληρώσει το 40όν έτος της ηλικίας των κατά την δημοσίευσιν του Ν.Δ. 4104/1960. Δια της παρ. 2 του αυτού άρθρου προσετέθη εις το τέλος της παρ. 6 η ανωτέρω εντός « » φράσις. (7.Ουδεμία σύνταξις μετά των πάσης φύσεως προσαυξήσεων, χορηγουμένη εφεξής εις ησφαλισμένον του ΙΚΑ βάσει των διατάξεων του παρόντος Ν.Δ/τος, δύναται να είναι μικροτέρα της ής θα καταβάλλετο εις αυτόν, εάν το ποσόν ταύτης υπελογίζετο κατά τας ισχυούσας προ της δημοσιεύσεως του παρόντος διατάξεις. «Η αληθής έννοια του α΄ εδαφίου της παρ. 7 του άρθρ. 12 του Ν.Δ. 4104/60 είναι ότι ουδεμία σύνταξις μετά των πάσης φύσεως προσαυξήσεων απονεμομένη εφεξής εις ησφαλισμένον του ΙΚΑ βάσει των διατάξεων του Ν.Δ. 4104/1960 δύναται να είναι μικροτέρα της ής θα κατεβάλλετο εις αυτόν εάν το ποσόν ταύτης υπελογίζετο κατά τας ισχυούσας προ της δημοσιεύσεως τούτου διατάξεις, επιφυλασσομένης πάντως της εφαρμογής των περί ανωτάτου ορίου καταβλητέας συντάξεως διατάξεων του Ν.Δ. 4104/60» (Άρθρ. 10 παρ. 1 Νόμ. 4476/1965, κατωτ. αριθ. 40). Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας εκδιδομένης μετά γνώμην του Δ.Σ. του ΙΚΑ δύνανται εις εκάστην αύξησιν ή αναπροσαρμογήν των συντάξεων να μεταβάλλωνται οι πίνακες Α και Β του άρθρ. 29 του Α.Ν. 1846/51 κατά τρόπον ώστε το προκύπτον ποσόν συντάξεως να μην είναι κατώτερον των μέχρι της αυξήσεως ή της αναπροσαρμογής καταβαλλομένων συντάξεων). (8.Μετά παρέλευσιν εξαμήνου από πάσης εφεξής χορηγουμένης γενικής αυξήσεως του εκάστοτε ισχύοντος κατωτάτου ημερομισθίου ανειδικεύτου εργάτου, ο Υπουργός Εργασίας δύναται να προβαίνη δι’ αποφάσεώς του δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εις αύξησιν των υπό του Ι.Κ.Α. χορηγηθεισών βάσει πλειόνων των 1200 ημερών εργασίας συντάξεων ή ανεξαρτήτως αριθμού ημερών εργασίας επί συντάξεων λόγω ατυχήματος, εφ’ όσον κατά την ητιολογημένην γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ διαπιστούται οικονομική επάρκεια αυτού). Αι παρ. 7 και 8 κατηργήθησαν δια του άρθρ. 5 και 8 Νόμ. 825/1978 (κατωτ. αριθ. 104). Σελ. 70,50(η) Τεύχος ΣΤ123-Σελ. 96 15Β.Β.α.23 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων Άρθρ.13.-Δια πράξεως του Υπουργού Εργασίας, εκδιδομένης μετά γνώμην του Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. και σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως, δύναται να αναγνωρίζεται εις εργατοτεχνίτας απασχοληθέντας εις πάσης φύσεως οικοδομικάς και συναφείς τεχνικάς εργασίας, εγγραφέντες δε υπό την ιδιότητά των ταύτην εις την ασφάλισιν του ΙΚΑ μέχρι της 1.1.1954 αριθμός ημερών εργασίας δι’ έκαστον των επτά ημερολογιακών ετών των αμέσως προηγουμένων της ισχύος του εις εκτέλεσιν του άρθρ. 40 του Ν.Δ. 2698/1953 εκδοθέντος Κανονισμού και πάντως δια χρόνον ουχί προγενέστερον της υπαγωγής των εις την ασφάλισιν. Δια της αυτής πράξεως θέλουν ορισθή ο αριθμός των δυναμένων να αναγνωρισθούν κατά τα ανωτέρω ημερών εργασίας, οι όροι και αι προϋποθέσεις αναγνωρίσεως αυτών, ο τρόπος αποδείξεως της ιδιότητος του εργατοτεχνίτου οικοδόμου, ως και πάσα σχετική δια την εφαρμογήν του παρόντος άρθρου λεπτομέρεια,. Άρθρ.14.-1.Αι αποδοχαί του δια του άρθρ. 15 του υπ’ αριθμ. 2698/1953 Ν.Δ/τος «περί Διοικήσεως του Ι.Κ.Α. κ.λπ.» προστεθέντος εις το Νομικόν Συμβούλιον του Κράτους κυρίου προσωπικού καταβάλλονται υπό του Δημοσίου επί απολήψει παρά του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων εφ’ όσον και δι’ όσον χρόνον το προσωπικόν τούτο τοποθετηθή εις το Ι.Κ.Α. 2.Δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού Εργασίας δύνανται να κωδικοποιηθώσιν εις ενιαίον κείμενον νόμου αι ισχύουσαι περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων και περί ΙΚΑ διατάξεις. Κατά την κωδικοποίησιν τούτων επιτρέπεται η μεταβολή της σειράς των άρθρων και η αύξησις ή μείωσις του αριθμού αυτών και των παραγράφων, επιτρεπομένων άμα και διορθώσεων εις την φραστικήν διατύπωσιν αυτών, άνευ όμως αλλαγής της εννοίας του κειμένου. Άρθρ.15.-Η ισχύς του παρόντος Ν.Δ/τος άρχεται από της πρώτης του επομένου της δημοσιεύσεώς του μηνός, εξαιρέσει των διατάξεων αυτού δι’ άς ορίζεται διάφορος χρόνος ισχύος των. Άρθρ. 7.-1.Εφ’ όσον δια τον υπολογισμόν της χορηγουμένης βάσει του Α.Ν. 1846/51, ως ούτος τροποποιείται δια του παρόντος Ν.Δ/τος, συντάξεως ή άλλης χρηματικής παροχής λαμβάνεται υπ’ όψιν χρονική περίοδος προ της ενάρξεως ισχύος του παρόντος, ο ησφαλισμένος κατατάσσεται εις μίαν των υπό του άρθρ. 25 του Α.Ν. 1846/51 ασφαλιστικών κλάσεων βάσει της ακολούθου αντιστοιχίας: Παλαιά κλάσις Νέα κλάσις I,II,III I IV II V III VI IV VII V VIII VI IX VII X VIII XI IX XII X XIII XI 2.(Προστίθεται παρ. 8α εις παρ. 8 άρθρ. 26 Α.Ν. 1846/1951). 3.(Προστίθενται εδάφια εις παρ. 9 άρθρ. 26 Α.Ν. 1846/1951). 4.Δια την είσπραξιν υπό του ΙΚΑ των πόρων ετέρων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου ή οιουδήποτε Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής ή την καθ’ οιονδήποτε τρόπον χρησιμοποίησιν των υπηρεσιών αυτού προς εξυπηρέτησιν Ν.Π.Δ.Δ. ή Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής, καταβάλλεται υπ’ αυτών εις το ΙΚΑ αποζημίωσις καθοριζομένη δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας, μετά γνώμην των Διοικητικών Συμβουλίων των ενδιαφερομένων Οργανισμών, διαφυλασσομένης της ισχύος ειδικών διατάξεων. Δυνάμει του εδαφ. β΄ της παρ. 1 άρθρ. 3 Α.Ν. 178/1967 (ανωτ. σελ. 18,0033) η δια της ανωτέρω παρ. 4 θεσπισθείσα υπέρ του προσωπικού του ΙΚΑ αποζημίωσις δια την υπό τούτου είσπραξιν των πόρων κατηργήθη, καταργηθεισών αντιστοίχως και των Υπουργικών αποφάσεων, δι’ ων καθωρίσθη το ύψος της αποζημιώσεως ταύτης. Δια της υπ’ αριθ. 416/1852 της 6/20 Μαΐου 1976 (ΦΕΚ Β΄ 672) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών, ωρίσθη όπως, δια την παρά του ΙΚΑ παροχήν Υγειονομικών Υπηρεσιών προς εξυπηρέτησιν Ν.Π.Δ.Δ. ή Οργανισμών κοινωνικής Πολιτικής, αποδίδωνται εις το ΙΚΑ: 1.Δι’ ιατρικάς και παρακλινικάς εξετάσεις, τα, κατά την εκάστοτε ισχύουσαν δια το ΙΚΑ κρατικήν διατίμησιν, ποσά. 2.Δια την εξέτασιν παρά των Υγειονομικών Επιτροπών του Ι.Κ.Α.: α)Δια εκάστην εξέτασιν ενώπιον της Α/θμίου Υγειονομικής Επιτροπής του ΙΚΑ, δραχμαί 250. β)Δι’ εκάστην εξέτασιν ενώπιον της Β/θμίου Υγειονομικής Επιτροπής αυτού, δραχμαί 300. 5.Αι περί ων αι διατάξεις των άρθρ. 2,3,4 και 9 του παρόντος ειδικοί πόροι και εισφοραί αποτελούν έσοδα αποκλειστικώς του ΙΚΑ μη εφαρμοζομένης επ’ αυτών της παρ. 2 του άρθρ. 33 του Ν.Δ. 2961/54 ως αύτη ετροποποιήθη μεταγενεστέρως. Αμφισβητήσεις περί του τρόπου εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρ. 33 του Ν.Δ. 2961/54 ως αύτη ετροποποιήθη μεταγενεστέρως επιλύονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας μετά γνώμην των Δ.Σ. του ΙΚΑ και Ο.Α.Α.Α. και σύμφωνον γνώμην του παρά των Υπουργείω Εργασίας Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως. 6.Ημέραι εργασίας πραγματοποιηθείσαι εν τη ασφαλίσει κατά της ασθενείας του Ε.Λ.Κ.Α.Δ. παρ’ ησφαλισμένων του ΙΚΑ λογίζονται ως ημέραι εργασίας πραγματοποιηθείσαι και εις τον κλάδον αναπηρίας - γήρατος - θανάτου του ΙΚΑ. Το ποσόν του ασφαλίστρου και αι λεπτομέρειαι εφαρμογής της παρούσης διατάξεως ορισθήσονται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του ΙΚΑ εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας. 7.Προκειμένου περί ησφαλισμένων ή συνταξιούχων του τέως Ταμείου Μεταλλευτών συγχωνευθέντος την 1.6.1956 εις το ΙΚΑ παρέχεται η δυνατότης ινα γίνη αναγνώρισις πραγματοποιηθέντων κατά το παρελθόν άνευ χρονικού περιορισμού ημερομισθίων των εις διαφόρους μεταλλευτικάς επιχειρήσεις είτε διοικητικώς δια του ΙΚΑ βάσει προσκομιζομένων παρά του ενδιαφερομένου στοιχείων και εμμαρτύρων αποδείξεων, είτε δικαστικώς κατ’ ελευθέραν επιλογήν του ιδίου δια της προσφυγής εις τον αρμόδιον εργατοδίκην κα(Αντί για τη σελ. 70,43(α) Σελ. 70,43(β) Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 15Β.Β.α.22-23 τά την εργατικήν διαδικασίαν μετά προσεπίκλησιν του ΙΚΑ προς παρέμβασιν και εκδόσεως αμετακλήτου αποφάσεως επιτρεπομένων όλων των αποδεικτικών προς τούτο μέσων. Άρθρ.8.-(Αντικαθίσταται το δεύτερον εδάφιον της παρ. 2 άρθρ. 38 Α.Ν. 1846/1951). Άρθρ.9.-1.Η υπό του άρθρ. 7 του Νόμ. 2348/53 «περί τροποποιήσεως, συμπληρώσεως και καταργήσεως διατάξεων αφορωσών την επεξεργασίαν φύλλων καπνού και συγχωνεύσεως του Ταμείου Ασφαλίσεως Καπνεργατών μετά του ΙΚΑ», ως τούτο αντικατεστάθη υπό του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 2519/ 1953 οριζομένη ειδική εισφορά επί της αξίας των εξαγομένων εκτός των ορίων της χώρας καπνών των εσοδειών 1952, 1953 και 1954 επεκτείνεται και επί της τιμής των μετά το 1954 εσοδειών, μειουμένη εις 1 1/2% προκειμένου περί καπνών εσοδειών 1955, 1956 εις 1% των εσοδειών 1957 και 1958 και εις 0,5% προκειμένου περί καπνών εσοδειών 1959 και εφεξής. Σελ. 70,44(β) 328-010 15Β.Β.α.23 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 2.Εντός του πρώτου εξαμήνου εκάστου έτους και επί μίαν πενταετίαν, αρχής γινομένης από του έτους 1960, μεταφέρεται εις τον Κλάδον Συντάξεων του ΙΚΑ ποσόν δραχμών 20.000.000 εκ των αποθεματικών του παρά τω Οργανισμώ Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας Ειδικού Λογαριασμού Στρατευομένων Μισθωτών προς κάλυψιν ελλείμματος του κατά την παρ. 4 του άρθρ. 11 του παρόντος καταργουμένου Ειδικού λογαριασμού εξυπηρετήσεως συνταξιούχων καπνεργατών. 3.Η τιμή του διατιθεμένου δια τας ανάγκας του εσωτερικού άλατος αυξάνεται από της δημοσιεύσεως του παρόντος κατά 25 λεπτά κατά χιλιόγραμμον, της εκ της αυξήσεως ταύτης προσόδου αποδιδομένης εις το ΙΚΑ κατά τα δι’ αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας ορισθησόμενα. Εις την ως άνω αύξησιν συμψηφίζεται η δυνάμει του Ν.Δ. της 28.6.1935 «περί αυξήσεως της τιμής του άλατος και ενισχύσεως του Ταμείου Ασφαλίσεως των εις τα μεταλλεία εργαζομένων», επιβληθείσα αύξησις της τιμής του άλατος. Περί της ανωτέρω εισφοράς επί του άλατος βλ. και Ν.Δ. 13/1973 (κατωτ. αριθ. 56). (4.Από της 1ης Οκτ. 1960 αι διατάξεις των άρθρ. 5 και 7 του Νόμ. 2861/1954 «περί μέτρων ενισχύσεως της εξαγωγής βιομηχανικών και άλλων εγχωρίων προϊόντων» και του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 3403/ 1955, δι’ ων μειούνται αι υπέρ του ΙΚΑ και λοιπών Οργανισμών Κοινωνικής Ασφαλίσεως και Πολιτικής καταβαλλόμεναι εργοδοτικαί εισφοραί επί μισθών και ημερομισθίων αναλογούντων εις την κατασκευήν εξαγομένων βιομηχανικών και μεταλλευτικών προϊόντων εις την αλλοδαπήν ή εξαγομένων εφοδίων υπερποντίων παραγγελιών του Κοινού Αμυντικού Προγράμματος, δεν έχουν εφαρμογήν δια το ΙΚΑ και λοιπούς Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφαλίσεως και Πολιτικής. Β.Δ/τα και Υπουργικαί αποφάσεις εκδοθείσαι κατ’ εφαρμογήν των περί ων, το προηγούμενον εδάφιον, διατάξεων δεν έχουν εφαρμογήν δια το ΙΚΑ και τους ως άνω Οργανισμούς εφ’ όσον αφορούν εξαγωγάς πραγματοποιουμένας από της ισχύος του παρόντος νόμου). Η παρ. 4 κατηργήθη δια του άρθρ. 8 Ν.Δ. 4231/1962, επανεχθεισών εν ισχύι των εν αυτή αναφερομένων διατάξεων από της ισχύος του Ν.Δ. 4231/1962 (18 Ιουλ. 1962). 5.Από 1ης Οκτ. 1960 δεν έχουν εφαρμογήν δια το ΙΚΑ και λοιπούς Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφαλίσεως και Πολιτικής αι διατάξεις του άρθρ. 6 του Νόμ. 3213/55 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί μέτρων προστασίας της επαρχιακής βιομηχανίας», εφ’ όσον πρόκειται περί μεταλλευτικών επιχειρήσεων και έτυχον επί τούτων εφαρμογής. 6.Η βαρύνουσα τον ησφαλισμένον εισφορά υπέρ του ΙΚΑ δια την ασφάλισιν αυτού εις τον Κλάδον αναπηρίας, γήρατος και θανάτου αυξάνεται από 1ης του επομένου της δημοσιεύσεως του παρόντος μηνός κατά 0,5 οριζομένη εις 2,25%. Άρθρ.10.-1.Αι υπέρ του ΙΚΑ ή οιουδήποτε Οργανισμού Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή Πολιτικής εισφοραί ησφαλισμένου και εργοδότου υπολογίζονται εις το διπλάσιον προκειμένου περί ασφαλίσεως απασχολουμένου συνταξιούχου του Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ. ή Ασφαλιστικού Οργανισμού. Δια του άρθρ. 26 Ν.Δ. 4197/1961 (ΦΕΚ Α΄ 168) (τ. 39Δ σ. 1389) ωρίσθη ότι αι υπό της ανωτέρω παραγράφου προβλεπόμεναι ηυξημέναι εισφοραί ησφαλισμένου και εργοδότου περιορίζονται μόνον εις τας αναλογούσας τοιαύτας εις τον κλάδον συντάξεων του ΙΚΑ και των λοιπών Οργανισμών Κυρίας Ασφαλίσεως. 2.Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν έχουν εφαρμογήν προκειμένου περί συνταξιούχων ών το εκ της συντάξεως ή το εκ των συντάξεων και βοηθημάτων ή μερισμάτων τύπου συντάξεως συνολικόν μηναίον εισόδημα είναι μικρότερον του εκάστοτε ισχύοντος κατωτάτου ορίου αμοιβής ιδιωτικού υπαλλήλου γραφείων ηυξημένου κατά 50%. Ωσαύτως δεν έχουσιν εφαρμογήν προκειμένου περί συνταξιούχων λόγω θανάτου. 3.Η κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου επιβαλλομένη πρόσθετος εισφορά κατανέμεται εξ ίσου μεταξύ ΙΚΑ και Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας, των αντιστοίχων ποσών αυτής μεταφερομένων εις τους Οργανισμούς τούτους παρά των εισπραττόντων ταύτην Οργανισμών, εις το τέλος εκάστου οικονομικού έτους. 4.Δι’ αποφάσεων του Υπουργού Εργασίας λαμβανομένων μετά γνώμην του Δ.Σ. του Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας και σύμφωνον γνώμην του παρά τω Υπουργείω Εργασίας, Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως δύναται εις όλως εξαιρετικάς περιπτώσεις να εξαιρούνται της εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος άρθρου κατηγορίαι προσώπων ών η απασχόλησις κρίνεται αναγκαία δια την εξυπηρέτησιν γενικωτέρων εθνικών ή κοινωνικών σκοπών. 5.»Επιφυλασσομένης της εφαρμογής των διατάξεων των άρθρ. 34 παρ. 2 και 60 παρ. 3 του Α.Ν. 1846/1951, εφ’ όσον ο ησφαλισμένος ή τα μέλη της οικογενείας του, δύνανται ν’ αξιώσουν κατ’ άλλους Νόμους αποζημίωσιν δια ζημίαν προσγενομένην αυτοίς συνεπεία ασθενείας, αναπηρίας ή θανάτου του εις διατροφήν αυτών υποχρέου, η αξίωσις αύτη μεταβιβάζεται εις το ΙΚΑ, δι’ ό ποσόν τούτο οφείλει ασφαλιστικάς παροχάς εις τον δικαιούχον της αποζημιώσεως, καθ’ ά ειδικώτερον θέλει ρυθμισθή δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού Εργασίας μετά γνώμην του Δ.Σ. του ΙΚΑ». Εκδόθηκε το Β.Δ. 226/23 Φεβρ. - 21 Μαρτ. 1973 (ΦΕΚ Α΄ 66), κατωτ. αριθ. 55. (Αντί για τη σελ. 70,47(γ) Σελ. 70,47(δ) Τεύχος 1299-Σελ. 57 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 15Β.Β.α.23 «Η παραπάνω μεταβίβαση επέρχεται αυτοδικαίως από τότε που γεννήθηκε η αξίωση. Συμβιβασμός του δικαιούχου, παραίτηση, εκχώρηση ή με οποιοδήποτε τρόπο αλλοίωση της αξίωσής του για αποζημίωση είναι άκυρη κατά το μέρος που αφορά τις παραπάνω αξιώσεις του ΙΚΑ από παροχές». Το μέσα στα « » τελευταίο εδάφιο προστέθηκε από το άρθρ. 18 Νόμ. 1654/17-24 Νοεμ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 177) (Τόμ. 39, σελ. 12,21). Η παρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 18 Νόμ. 4476/1965 (κατωτ. αριθ. 40), ορίζοντος εν παρ. 2 ότι τα εκ της παρ. 5 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4104/1960 γεννηθέντα δικαιώματα του ΙΚΑ τα μη ικανοποιηθέντα ελλείψει κανονισμού προβλέποντος τα της εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως παραμένουν εις το ακέραιον και ασκούνται βάσει της διατάξεως της προηγουμένης παραγράφου και του εις εκτέλεσιν αυτής προβλεπομένου Β.Δ/τος. Άρθρ.11.-1.Αι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρ. 56 του Α.Ν. 1846/51 εφαρμόζονται από της δημοσιεύσεως του παρόντος Ν.Δ/τος και επί των συντάξεων των κατά την νομοθεσίαν του τέως Ταμείου Ασφαλίσεως Καπνεργατών και του Νόμ. 2348/1953 συνταξιοδοτηθέντων προσώπων, εφ’ όσον ταύτα επλήρουν κατά την ημερομηνίαν της συγχωνεύσεως του ΤΑΚ εις το ΙΚΑ τας υπό των ως είρηται διατάξεων οριζομένας προϋποθέσεις. Οι εκ των ανωτέρω μη πληρούντες τας εν λόγω προϋποθέσεις δικαιούνται των δια τους λοιπούς συνταξιούχους του ΙΚΑ ισχυόντων κατωτάτων ορίων συντάξεως. 2.Ησφαλισμένοι του ΙΚΑ, τυχόντες εφ’ άπαξ αποζημιώσεως κατά την παρ. 4 του άρθρ. 4 του Νόμ. 2348/53 ή κατά του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 2519/53, δικαιούνται, μετά την συμπλήρωσιν του 65ου έτους της ηλικίας των προκειμένου περί αρρένων ή του 60ού προκειμένου περί θηλέων να συνυπολογίζωσι τας τυχόν επί πλέον των 2699 πραγματοποιηθείσας παρ’ αυτών, προ της συγχωνεύσεως του ΤΑΚ εις το ΙΚΑ, ημέρας εργασίας ως καπνεργάτου και δια την θεμελίωσιν δικαιώματος συντάξεως γήρατος εκ του ΙΚΑ, εφ’ όσον δια του συνυπολογισμού των ημερών τούτων συμπληρούν τας υπό της παρ. 1 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51, ως τροποποιείται δια του παρόντος Ν.Δ/τος, οριζομένας ημέρας εργασίας, εξ ών 400 τουλάχιστον από της συγχωνεύσεως μέχρι τη υποβολής της περί απονομής συντάξεως αιτήσεώς των. Την παρ. 6 του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 2519/53, δύναται να επικαλεσθή ο ησφαλισμένος της κατηγορίας της παρούσης παραγράφου, εφ’ όσον θεμελιοί αυτοτελές δικαίωμα συντάξεως βάσει της παρ. 1 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51. Σελ. 70,48(δ) Τεύχος 1299-Σελ. 58 3.Παρέχεται προθεσμία έξ μηνών από της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος προς υποβολήν αιτήσεως δι’ εφ’ άπαξ αποζημίωσιν εις τους δικαιούχους τους καθοριζομένους υπό της παρ. 4 του άρθρ. 4 του Νόμ. 2348/53 ως αύτη ετροποποιήθη υπό του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 2519/53 τους ένεκα νόσου εκ στοιχείων του ΤΑΚ βεβαιουμένης ή στρατεύσεως μη δυνηθέντας εμπροθέσμως να υποβάλωσι την περί αποζημιώσεως αίτησιν αυτών. 4.Ο δυνάμει του άρθρ. 6 του Νόμ. 2348/53 συσταθείς «Ειδικός Λογαριασμός Καπνεργατών» καταργείται από της δημοσιεύσεως του παρόντος, των υποχρεώσεων και δικαιωμάτων αυτού αναλαμβανομένων εφεξής υπό του Κλάδου Συντάξεων του ΙΚΑ, νομιμοποιουμένων των πράξεων της Διοικήσεως αυτού επί τη βάσει των οποίων κατεβλήθησαν υπό του ΙΚΑ συντάξεις και εφ’ άπαξ αποζημιώσεις εις ησφαλισμένους και συνταξιούχους του συγχωνευθέντος εις τούτο Ταμείου Ασφαλίσεως Καπνεργατών. 5.Το Υπόλοιπον του Λογ/σμού Αλληλοβοηθείας υπαλλήλων Τ.Α.Κ. μεταφέρεται εις τον Λογ/σμόν Προνοίας υπαλλήλων Τ.Α.Κ., προς ενίσχυσιν και κάλυψιν των υποχρεώσεων αυτού . Μετά την εξ ολοκλήρου διάθεσιν των κεφαλαίων του Λογ/σμού Προνοίας υπαλλήλων Τ.Α.Κ. δια την αποπληρωμήν κατά σειράν προτεραιότητος των οφειλομένων βοηθημάτων Προνοίας εις τους ήδη εξελθόντας υπαλλήλους του τέως Τ.Α.Κ. ο ανωτέρω Λογ/σμός καταργείται. Οι εις τον ανωτέρω καταργούμενον Λογαριασμόν Προνοίας ησφαλισμένοι και ήδη εις το Ι.Κ.Α. εντεταγμένοι υπάλληλοι του Τ.Α.Κ. υπάγονται εφεξής εις την ασφάλισιν του «Ειδικού Λογαριασμού Προνοίας προσωπικού του Ι.Κ.Α.». Δια Β.Δ/τος προκαλουμένου υπό του Υπουργού Εργασίας θέλουν ορισθή τα της αναγνωρίσεως και εξαγοράς της προϋπηρεσίας των ανωτέρω υπαλλήλων και πάσα σχετική λεπτομέρεια δια την εφαρμογήν των διατάξεων της παρούσης παραγράφου. «6.Μετά την εξ ολοκλήρου διάθεσιν των μέχρι 1.10.60 υπαρχόντων κεφαλαίων του Λογαριασμού Προνοίας Υπαλλήλων τέως ΤΑΚ και συμφώνως προς την παρ. 5 του άρθρ. 11 του Ν.Δ. 4104/1960 κατάργησιν του Λογαριασμού τούτου αι εκκρεμείς υποχρεώσεις αυτού προς εξόφλησιν αποζημιώσεων εις τους μέχρι της ως άνω ημερομηνίας εξελθόντας της υπηρεσίας υπαλλήλους του τέως ΤΑΚ ή μέλη οικογενείας θανόντων μέχρι της αυτής ημερομηνίας υπαλλήλων αυτού, αναλαμβάνονται υπό του ΙΚΑ, εξοφλούμεναι εκ των διαθεσίμων κεφαλαίων του εις βάρος του παρ’ αυτώ Κλάδου Συντάξεων». Η παρ. 6 προσετέθη δια της παρ. 2 του άρθρ. 25 Νόμ. 4476/1965 (κατωτ. αριθ. 40). 15Β.Β.α.23 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων