5. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 12/15 Φεβρ. 1936 (ΦΕΚ Α΄ 93) Περί κανονισμού συντάξεως υπαλλήλων Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών. Έχοντες υπ’ όψει το άρθρ.

5. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 12/15 Φεβρ. 1936 (ΦΕΚ Α΄ 93) Περί κανονισμού συντάξεως υπαλλήλων Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών. Έχοντες υπ’ όψει το άρθρ. 51 παρ. 4 του από 22 Ιουλ. 1933 Ν.Δ/τος «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως κ.λπ. «ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια του άρθρου δευτέρου αριθ. 29 του Νόμ. 6033 «περί κυρώσεως του Ν.Δ. της 22ας Ιουλ. 1933 κ.λπ. την γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου Συντάξεως Αυτοκινητιστών και του Συμβουλίου Επικρατείας, προτάσει του ημετέρου επί της Εθνικής Οικονομίας Υπουργού απεφασίσαμεν και διατάσσομεν. Κανονισμός Ταμείου Συντάξεων Υπαλλήλων Ταμείου Συντάξεων Αυτοκινητιστών Άρθρ.1.-1.Οι παρά τω Ταμείω Συντάξεων Αυτοκινητιστών υπηρετούντες μόνιμοι υπάλληλοι αυτού μετέχουν υποχρεωτικώς εις την παρά του Ταμείου τούτου συμφώνως τω Νόμ. 6033 παρεχομένην ασφάλισιν εναντίον των κινδύνων α)πολυετούς υπηρεσίας, β)γήρατος, γ)αναπηρίας λόγω ατυχήματος ή παθήσεως σωματικής ή πνευματικής καθιστώντων αυτούς ανικάνους προς εργασίαν. 2.Εν περιπτώσει θανάτου του ησφαλισμένου η ασφάλισις επεκτείνεται επί των υπό του ησφαλισμένου υπαλλήλου προστατευομένων μελών της οικογενείας του κατά τας κατωτέρω οριζομένας διακρίσεις και κατηγορίας. Άρθρ.8.-1.Επί σωματικής ή διανοητικής ανικανότητος, βεβαιουμένης κατά τας εκάστοτε ισχυούσας δια την απονομήν συντάξεως και εις τους αυτοκινητιστάς διατάξεις και περί ης δεν προνοεί το επόμενον άρθρον, παρέχεται εις τον αριθμούντα 10ετή τουλάχιστον συντάξιμον υπηρεσίαν υπαλλήλον, εφ’ όσον ούτος δεν κέκτηται δικαίωμα μείζονος συντάξεως εξ άλλων διατάξεων, σύνταξις συνισταμένη εις ίσα προς τα έτη της συνταξίμου υπηρεσίας πεντηκοστά του κατά, το άρθρ. 6 του παρόντος μισθού και ουχί ελάσσων του 1/3 του μισθού τούτου. 2.Εν ελλείψει 10ετούς υπηρεσίας, ο υπάλληλος εν τη ως άνω περιπτώσει δικαιούται εις χρηματικόν βοήθημα, ίσον προς τόσας μηνιαίας, αποδοχάς, όσα τα έτη της συνταξίμου υπηρεσίας του. Άρθρ.9.-1.Υπάλληλος παθών εκ τραύματος ή νοσήματος, προελθόντος προδήλως εξ αιτίας της υπηρεσίας αυτού, δικαιούται εις σύνταξιν κατά τας επομένας διατάξεις. 2.α)Εάν πάθη απώλειαν της οράσεως αμφοτέρων των οφθαλμών, ή ακρωτηριασμόν, ή παντελή αχρηστίαν δύο άκρων μελών, ή εξ άλλου παθήματος, κατέστη ανίκανος παντελώς και διαρκώς εις την άσκησιν οιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος, δικαιούται εις σύνταξιν ίσην προς το σύνολον του κατά το άρθρ. 6 συνταξίμου μισθού του. β)Εάν πάθη απώλειαν της οράσεως ενός οφθαλμού, ή ακρωτηριασμόν ή παντελή αχρηστίαν ενός άκρου μέλους, ή άλλο πάθημα και κατέστη εκ τούτου παντελώς και διαρκώς ανίκανος δια την εξακολούθησιν μόνον της υπηρεσίας του, δικαιούται εις σύνταξιν ίσην προς τα 2/3 του κατά το άρθρ. 6 συνταξίμου μισθού του. Σελ. 1362 3.Αι ως άνω συνέπειαι των τραυμάτων ή νοσημάτων παρέχουσι δικαίωμα εις σύνταξιν αν εξεδηλώθησαν ή επεδεινώθησαν εντός εξαμήνου το βραδύτερον από της μετά το πάθημα απομακρύνσεως του υπαλλήλου εκ της υπηρεσίας. Εν ουδεμία περιπτώσει δύνανται να θεωρηθώσιν ως προελθόντα εξ αιτίας της υπηρεσίας χρόνια νοσήματα, άτινα εξεδηλώθησαν εντός τριών ετών από του διορισμού του υπαλλήλου. 4.Εάν αποδειχθή ότι υπάρχει ως προς το πάθημα βαρύ πταίσμα του υπαλλήλου δεν γεννάται εκ του παρόντος άρθρου δικαίωμα εις σύνταξιν. 5.Ο παθών οφείλει να υποβάλη επί ποινή εκπτώσεων από του δικαιώματος, εντός δύο ετών από της πρώτης μετά το πάθημα απομακρύνσεώς του εκ της υπηρεσίας αίτησιν περί απονομής συντάξεως παθόντος εξ αιτίας της υπηρεσίας προς το Ταμείον. Επί αμέσου θανάτου του παθόντος η αίτησις υποβάλλεται υπό παντός δικαιουμένου εις σύνταξιν επί ποινή επίσης εκπτώσεως από του δικαιώματος εντός ενός έτους από του θανάτου. Η υπό του παθόντος μη άσκησις του δικαιώματός του δεν παραβλάπτει το εις σύνταξιν δικαίωμα της οικογενείας. 39.Ν.β.5 Ταμείο Ασφαλίσεως Αυτοκινητιστών (Τ.Σ.Α.) 38 Άρθρ.10.-Δικαίωμα προς σύνταξιν έχουσιν επίσης: α)Η χήρα του άρρενος υπαλλήλου του αποκτήσαντος δικαίωμα εις σύνταξιν ή του αποβιώσαντος εν υπηρεσία μετά την συπλήρωσιν 10ετούς συνταξίμου υπηρεσίας ή του καταστάντος ανικάνου εκ τραύματος ή νοσήματος προελθόντος προδήλως εξ αιτίας της υπηρεσίας αυτού υπό τους περιορισμούς του άρθρ. 2 του παρόντος ή του συνταξιούχου. β)Τα νόμιμα ή νομιμοποιηθέντα τέκνα του υπαλλήλου, ή τα φυσικά τέκνα μητρός υπαλλήλου συνταξιούχου, λόγω ιδίας υπηρεσίας, εάν μεν τα άρρενα είναι ανήλικα και άγαμα ή ενήλικα μεν αλλά ανίκανα και άγαμα, τα δε θήλεα άγαμα. Αι υπαιτιότητι του συζύγου διαζευχθείσαι ή μετά τέκνων χηρεύουσαι άποροι θυγατέρες, εξομοιούνται προς αγάμους. γ)Οι άποροι γονείς και άγαμοι αδελφαί ή ανάπηροι και άγαμοι αδελφοί του συνταξιούχου, εφόσον συνετηρούντο μόνον υπ’ αυτού. Άρθρ.11.-Η χήρα δικαιούται εις σύνταξιν αν ο γάμος ετελέσθη εν τουλάχιστον έτος προ της εκ της υπηρεσίας εξόδου του υπαλλήλου και εν έτος προ του θανάτου του, εξαιρέσει των περιπτώσεων των άρθρ. 8 και 9 προκειμένου περί ανικανότητος ή θανάτου. Η διαζευχθείσα σύζυγος δεν δικαιούται εις σύνταξιν. Εις αμφοτέρας όμως τας ανωτέρω περιπτώσεις τα κατά τ’ ανωτέρω δικαιώματα των τέκνων παραφυλάσσονται. Άρθρ.12.-1.Η σύνταξις της χήρας συνίσταται εις τα 5/10 της εις τον σύζυγον απονεμητέας ή απονεμηθείσης συντάξεως, συντρεχόντων δε τέκνων προστίθενται δύο μεν δέκατα δια το πρώτον, ανά εν δε δέκατον δι’ έκαστον των λοιπών μέχρι συμπληρώσεως ολοκλήρου της συντάξεως του συζύγου. Αποκαθισταμένου ή εκλιπόντος τινός των τέκνων ή ενηλικιουμένου τινός των εκ τούτων αρρένων, η σύνταξις της χήρας ή ταύτης και των λοιπών τέκνων περιορίζεται αναλόγως προς τον εν τη προηγουμένη παραγράφω κανόνα. 2.Μη υπαρχούσης χήρας συζύγου ή θανούσης ή κυρυχθείσης αφάντου ή απωλεσάσης το εις σύνταξιν δικαίωμα, εάν μεν κατά τον χρόνον τινός εκ των γεγονότων τούτων υπάρχει εν τέκνον η σύνταξις αυτού συνίσταται εις τα 7/10 της εις τον θανόντα υπάλληλον ή συνταξιούχον απονεμητέας ή απονεμηθείσης τοιάυτης, εάν δε υπάρχωσι πλείονα του ενός τέκνα προστίθεται ανά εν δέκατον δι’ έκαστον των λοιπών τέκνων, μέχρι συμπληρώσεως ολοκλήρου της συντάξεως του θανόντος. Αποκαθισταμένου ή εκλιπόντος τινός εκ των τέκνων ή ενηλικιουμένου τινός των εκ τούτων αρρένων η σύνταξις των λοιπών περιορίζεται αναλόγως προς τα κατά τ’ ανωτέρω οριζόμενα. 3.Υπαρχούσης χήρας και τέκνων, η σύνταξις ανήκει κατά το ήμισυ μεν εις αυτήν κατά το έτερον δε ήμισυ εις τα τέκνα κατ’ ίσας μερίδας. Εάν τα τέκνα ή τινά τούτων διατελώσιν υπό επιτροπείαν άλλου και ουχί της μητρός, δύναται ν’ απαιτηθή η εις αυτά κεχωρισμένη καταβολή του ανήκοντος ποσού της συντάξεως. 4.Διαρκούσης της ανηλικιότητος καταστάν ανίκανον προς άσκησιν οιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος άρρεν άγαμον τέκνον, δικαιούται εις σύνταξιν και μετά την ενηλικίωσίν του. Η ανικανότης αύτη δέον να πιστοποιήται ομοφώνως υπό της κατά τ’ ανωτέρω Υγειονομικής Επιτροπής. 5.Εις την σύνταξιν της χήρας συζύγου και των τέκνων συμμετέχει η χήρα μήτηρ ή η φυσική μήτηρ εφόσον παραμένει άγαμος και είναι άπορος, μετά το 1/4 μεν αν δεν υπάρχωσι δικαιούχα συντάξεως τέκνα, κατά το 1/6 δε εάν υπάρχωσι τοιαύτα. Εκλιπούσης της χήρας μητρός ή της φυσικής μητρός ή απωλεσάσης το εις σύνταξιν δικαίωμα, η μερίς ταύτης προσαυξάνει την της χήρας συζύγου και των τέκνων. Το κατά τ’ ανωτέρω δικαίωμα της χήρας μητρός παραμένει και εάν έτι η χήρα σύζυγος και τα τέκνα εκλίπωσιν, ή οπωσδήποτε απωλέσωσι το εις σύνταξιν δικαίωμα. Άρθρ.13.-1.Θανόντος του υπαλλήλου ή του συνταξιούχου εν αγαμία ή εν χηρεία άνευ τέκνων, ή εν διαζεύξει άνευ τέκνων, δικαιούται εις σύνταξιν συνισταμένην εις το ήμισυ της εις τον θανόντα απονεμητέας ή απονεμηθείσης συντάξεως. α)Ο άπορος πατήρ από της επιούσης του θανάτου του τέκνου του, εάν κατά τον χρόνον τούτον έχη συμπεπληρωμένον το 60όν έτος της ηλικίας του, άλλως από της συμπληρώσεως του 60ού έτους της ηλικίας του ή εάν είναι άπορος και ανίκανος προς εξάσκισιν οιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος, της ανικανότητος βεβαιουμένης κατά τα εν εδαφ. 4 του προηγουμένου άρθρου οριζόμενα. β)Η άπορος χήρα μήτηρ και επί φυσικού τέκνου η άπορος φυσική μήτηρ εφόσον παραμένει άγαμος. γ)Αι άποροι ορφαναί πατρός άγαμοι αδελφαί εφόσον συνετηρούντο μόνον υπό του θανόντος. 2.Μη υπάρχοντος πατρός ή αποβιώσαντος έστω και προ της κτήσεως δικαιώματος εις σύνταξιν ή κηρυχθέντος αφάντου, η σύνταξις ανήκει ολόκληρος εις την χήραν μητέρα και τας ως άνω αδελφάς, εφόσον είναι άποροι. Σελ. 1363 Ταμείο Ασφαλίσεως Αυτοκινητιστών (Τ.Σ.Α.) 39.Ν.β.5 39 3.Μη υπαρχούσης χήρας μητρός ή αποβιωσάσης ή κηρυχθείσης αφάντου ή απωλεσάσης το εις σύνταξιν δικαίωμα, η σύνταξις ανήκει εις τας ως άνω αδελφάς, εφόσον είναι άποροι και συνετηρούντο υπό του θανόντος. 4.Η σύνταξις μητρός και αδελφών ανήκει κατά το ήμισυ μεν εις την μητέρα, κατά το έτερον δε ήμισυ εις τας αδελφάς κατ’ ίσας μερίδας δυναμένης ν’ απαιτηθή της καταβολής της συντάξεως ταύτης κεχωρισμένως. Αποκαθισταμένης ή εκλιπούσης τινός των αδελφών, η μερίς ταύτη προσαυξάνει την της μητρός και των άλλων αδελφών. 5.Εν περιπτώσει διαζεύξεως των γονέων δικαιούνται συντάξεως η μήτηρ και αι αδελφαί, αν ο υπάλληλος αποδεδειγμένως συνέζη μετά τουτων ή συνετήρει και επροστάτευεν αυτάς προ του θανάτου του, αν δε ο υπάλληλος συνετήρει εις την περίπτωσιν ταύτην αμφοτέρους τους γονείς αυτού η σύνταξις κατανέμεται μεταξύ τούτων κατ’ ίσας μερίδας. Υπολογισμός συνταξίμου υπηρεσίας Άρθρ.14.-1.Η υπηρεσία υπολογίζεται από της χρονολογίας του περί κοινοποιήσεως του διορισμού εγγράφου μέχρι της τοιαύτης του εγγράφου της αποχωρήσεως ή μέχρι της ημέρας του θανάτου του υπαλλήλου. Εάν ο υπάλληλος έπαυσε τυχόν παρέχων υπηρεσίαν προ της χρονολογίας κοινοποιήσεως του εγγράφου της αποχωρήσεως ή προ της ημέρας του θανάτου του, ο συντάξιμος χρόνος υπολογίζεται μέχρι της ημέρας καθ’ ην ούτος πράγματι παρέσχεν υπηρεσίαν. 2.Ο πέραν της συμπληρώσεως του ορίου ηλικίας χρόνος παρασχεθείσης υπηρεσίας δεν υπολογίζεται. Δεν υπολογίζεται ωσαύτως ο χρόνος υπηρεσίας παρασχεθείσης προ της συμπληρώσεως του 21ου έτους της ηλικίας. Επίσης δεν υπολογίζεται ο χρόνος της παρ’ οιουδήποτε Δικαστηρίου καταγνωσθείσης ποινής καθ’ ο διάστημα και εφ’ όσον εξετίθη ο χρόνος της αργίας και της προσωρινής απολύσεως, ως και ο χρόνος της προφυλακίσεως, αν δεν επηκολούθησε ταύτης αθώωσις ή απαλλαγή. Ωσαύτως δεν υπολογίζεται ως συντάξιμος ο χρόνος πολιτικής, στρατιωτικής ή ναυτικής υπηρεσίας, αν αύτη εχρησίμευσε προς απόκτησιν δικαιώματος συντάξεως εκ δημοσίων Ταμείων, ή τοιούτων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. 3.Εν αδυναμία εγγράφου αποδείξεως η υπηρεσία υπολογίζεται βεβαιουμένη δια δικαστικής αποφάσεως τηρουμένης της επ’ αναφορά διαδικασίας και των περί αδυναμίας εγγράφου αποδείξεως διατάξεων της Πολιτικής Δικονομίας. Κατά την δίκην ταύτην δέον να κλητεύηται και το Ταμείον. 4.Ο χρόνος πάσης αδείας κανονικής ή αναρρωτικής και ο χρόνος της διαθεσιμότητος, υπολογίζεται ως συντάξιμος. Σελ. 1364 5.Ως συντάξιμος επίσης χρόνος δια την κτήσιν των εκ του παρόντος απορρεόντων δικαιωμάτων προσμετράται δι’ αποφάσεως του Διοικ. Συμβουλίου του Ταμείου ή εν πάση δημοσία υπηρεσία ή νομικώ πρόσωπω Δημοσίου Δικαίου διανυθείσα υπαλληλική των υπαλλήλων υπηρεσία εφόσον ο υπάλληλος δεν τυγχάνει συνταξιούχος εκ των υπηρεσιών τούτων, ως και η στρατιωτική τοιαύτη (πλην θητείας) και εν τω στρατώ εφεδρική υπηρεσία αν δεν συμπίπτη προς ετέραν ως άνω προσμετρουμένην τοιαύτην. Αν όμως ο χρόνος της στρατιωτικής ταύτης υπηρεσίας είναι εμπόλεμος βεβαιωθή δε ότι διηνύθη πράγματι εν τω στρατώ προστίθεται απλούς μεν αν συμπίπτη προς άλλην συντάξιμον υπηρεσίαν διπλούς δε εν εναντία περιπτώσει. 6.Η πέραν των 6 μηνών υπηρεσία λογίζεται ως πλήρες έτος η δε επί έλαττον δεν υπολογίζεται. 7.Το Δ.Σ. του Ταμείου δεν δύναται να παραδεχθή την προσμέτρησιν της εν τη ανωτέρω παραγράφω υπηρεσίας ην ο υπάλληλος δεν καταβάλη εις το Ταμείον προς εξαγοράν του προσμετρουμένου χρόνου τας βάσεις του άρθρ. 5 του παρόντος και του προσμετρουμένου χρόνου αντιστοιχούσας εις τον μισθόν της θέσεώς του προβλεπομένας κρατήσεις και εντόκως επί εξαμηνιαίω ανατοκισμώ προς 6% ετησίως. 39.Ν.β.5 Ταμείο Ασφαλίσεως Αυτοκινητιστών (Τ.Σ.Α.) 40 Δικαιούμενοι εφ’ άπαξ βοηθήματος Άρθρ.15.-«1.Οι οπωσδήποτε εξερχόμενοι της υπηρεσίας του Ταμείου μόνιμοι υπάλληλοι αυτού, πλην της περιπτώσεως απολύσεως κατόπιν επιβολής υπό του Πειθαρχικού Συμβουλίου της πειθαρχικής ποινής της οριστικής απολύσεως, μη δικαιούμενοι δε συντάξεως, δικαιούνται παρά του Ταμείου αποζημιώσεως ίσης προς τόσας μηνιαίας αποδοχάς των όσα τα εν τω Ταμείω έτη πραγματικής αυτών υπηρεσίας. Δια τον καθορισμόν της τοιαύτης αποζημιώσεως η πλέον των εξ μηνών υπηρεσία λογίζεται ως πλήρες έτος μη υπολογιζομένης της κάτω των εξ μηνών τοιαύτης. 2.Μόνιμοι υπάλληλοι του Ταμείου απολυόμενοι λόγω επιβολής αυτοίς της πειθαρχικής ποινής της οριστικής απολύσεως, ως και οι μόνιμοι υπάλληλοι οι μη έχοντες συμπληρώσει εξάμηνον παρά τω Ταμείω πραγματικήν υπηρεσίαν και οι δόκιμοι έκτακτοι ή ημερομίσθιοι τοιούτων ανεξαρτήτως χρόνου υπηρεσίας παρά τω Ταμείω οπωσδήποτε εξερχόμενοι της υπηρεσίας του Ταμείου ουδεμίας αποζημιώσεως δικαιούνται παρ’ αυτού, πλην της επιστροφής ατόκως των υπέρ του Τ.Σ.Α. εισφορών των ως ησφαλισμένων, εφ’ όσον κατέβαλλον τοιαύτας. 3.Εξαιρετικώς εις περίπτωσιν απολύσεως των περί ως η παρούσα παράγραφος υπαλλήλων, ουχί λόγω επιβολής της πειθαρχικής ποινής της οριστικής απολύσεως, δικαιούνται ούτοι παρά του Ταμείου της υπό του Νόμ. 2112 ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, αποζημιώσεως. 4.Εις την κατά τας προηγουμένας παραγράφους αποζημίωσιν και επιστροφήν εισφορών συμψηφίζονται τα τυχόν υπό του υπαλλήλου οφειλόμενα προς το Ταμείον εξ οιουδήποτε λόγου ποσά (προκαταβολή μισθού, δάνεια κ.λπ.)». Το άρθρ. 15 ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 9196/255 της 6/27 Απρ. 1944 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 61). «5.Εις τους εξερχομένους εκ της υπηρεσίας, μονίμους υπαλλήλους τους δικαιουμένους συντάξεως παρέχονται επί δίμηνον από της εξόδου των πλήρεις αι αποδοχαί των εν ενεργεία ομοιοβάθμων των. Αι αυταί αποδοχαί καταβάλλονται και εις τα μέλη οικογενείας αποβιούντων εν ενεργεία υπαλλήλων. Η καταβολή της συντάξεως εις τας περί ων ανωτέρω περιπτώσεις άρχεται από της λήξεως του διμήνου». Η παρ. 5 προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 49572/Σ.1286 της 26 Νοεμ. /30 Δεκ. 1949 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 225). «6.Εις τους λόγω παραιτήσεως εξερχομένους υπαλλήλους του Ταμείου μη δικαιουμένους δε συντάξεως δεν χορηγείται ουδεμία αποζημίωσις ή βοήθημα ουδέ δικαιούνται εις επιστροφήν των καταβληθεισών εισφορών των». Η παρ. 6 προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 56068 της 16 Σεπτ. /6 Οκτ. 1953 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 218). Γενικαί διατάξεις Άρθρ.16.-Εσωτερικός Κανονισμός συντασσόμενος υπό του Διοικ. Συμβουλίου του Ταμείου και εγκρινόμενος δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Εθνικής Οικονομίας θέλει καθορίση ειδικώτερον τας ενδεικνυομένας τυπικάς διατυπώσεις δια την εφαρμογήν του παρόντος. Εις τον Ημέτερον επί της Εθνικής Οικονομίας Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος. Άρθρ.2.-1.Δεν παρέχεται κατ’ ουδένα λόγον σύνταξις εις τους μη συμπληρώσαντας 10ετή συντάξιμον υπηρεσίαν. 2.Εν περιπτώσει θανάτου του ησφαλισμένου προ της συμπληρώσεως 10ετίας οι κατά την παρ. 2 του άρθρ. 1 του παρόντος οικείοι αυτού κατά τας εν άρθρ. 12 του παρόντος καθοριζομένας διακρίσεις δικαιούνται των κατά το κατωτέρω άρθρ. 15 οριζομένων εφ’ άπαξ παροχών. Όροι κτήσεως του προς σύνταξιν δικαιώματος Άρθρ.3.-1.Δικαίωμα εις την δια του παρόντος προβλεπομένην σύνταξιν έχει ο οικειοθελώς εξερχόμενος τακτικός και μόνιμος και επί μισθώ αμειβόμενος υπάλληλος του Ταμείου ανεξαρτήτως φύλου εάν έχη. ετών α) 30 ετών συντάξ. υπηρεσίαν και ηλικ. 50 29 » » » » » 51 28 » » » » » 52 27 » » » » » 53 26 » » » » » 54 25 » » » » » 55 24 » » » » » 56 23 » » » » » 57 22 » » » » » 58 21 » » » » » 59 20 » » » » » 60 β)Δεν απαιτείται η συνδρομή των ανωτέρω ετών υπηρεσίας και ηλικίας εάν ο υπάλληλος απολυθή μετά 20ετή τουλάχιστον συντάξιμον υπηρεσίαν, εκτός εάν η απόλυσις οφείλεται εις κατάργησιν θέσεων ή εις όριον ηλικίας οπότε αρκεί 10ετής τοιαύτη. Δεκαετής επίσης υπηρεσίας αρκεί και δια την παροχήν συντάξεως εις τας λόγω γάμου εξερχομένας θήλεις υπαλλήλους του Ταμείου. γ)Εάν καταστή σωματικώς ή διανοητικώς ανίκανος προς το υπηρετείν κατά τας κατωτέρω διακρίσεις. 2.Η ένεκεν υποβιβασμού, μη οφειλομένου εις πειθαρχικήν ποινήν, παραίτησις εξομοιούται, δια την κτήσιν του δικαιώματος της συντάξεως, προς απόλυσιν λόγω καταργήσεως της θέσεως, αφ’ ης υπεβιβάσθη ο υπάλληλος, εάν η παραίτησις υποβληθή εντός διμήνου από της κοινοποιήσεως του υποβιβασμού. Άρθρ.4.-Υπάλληλοι, μη πληρούντες τους ανωτέρω ως εν τω άρθρ. 3 του παρόντος, οπωσδήποτε, εξερχόμενοι της υπηρεσίας δεν δικαιούνται παροχής συντάξεως, αλλ’ εφ’ άπαξ βοηθήματος κατά τα κατωτέρω καθοριζόμενα. Άρθρ.5.-Οι υπάλληλοι υποχρεούνται εις την δια του Νόμ. 6033 προβλεπομένην κράτησιν 5% επί των τακτικών αποδοχών των. Τακτικαί αποδοχαί, εφ’ ων οι υπάλληλοι υποχρεούνται εις την δια του ανωτέρω προβλεπομένην κράτησιν είναι: Ο εν άρθρ. 46 και 47 του Οργανισμού καθοριζόμενος, ήτοι α)οργανικός της θέσεως εκάστου υπαλλήλου μισθός, β)αι λόγω πολυετούς υπηρεσίας και λόγω παραμονής εν τω αυτώ βαθμώ προσαυξήσεως και γ)το επίδομα πόλεως. «Δια την ασφάλισιν παρά τω Ταμείω του, δυνάμει του άρθρ. 6 του Νόμ. 817/1943 «περί συμπληρώσεως των περί Οργανισμού Ελέγχου των δι’ Αυτοκινήτων Συγκοινωνιών (Ο.Ε.Α.Σ.) κειμένων διατάξεων» υπαχθέντος εις την ασφάλισιν αυτού μονίμου υπαλληλικού Προσ/κού του Οργανισμού Ελέγχου των δι’ αυτοκινήτων Συγκοινωνιών υποχρεούται ο Οργανισμός ούτος εις την καταβολήν υπέρ του Ταμείου εισφοράς ισοπόσου προς την υπό των ησφαλισμένων υπαλλήλων του καταβαλλομένην τοιαύτην». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της υπ’ αριθ. Φ. 56004/1/54 της 17 Φεβρ. /11 Μαρτ. 1954 απόφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 47). Σελ. 1361 Ταμείο Ασφαλίσεως Αυτοκινητιστών (Τ.Σ.Α.) 39.Ν.β.5 37 Κανονισμός Συντάξεως Άρθρ.6.-Μισθός, επί τη βάσει του οποίου κανονίζεται η σύνταξις είναι: Ο οργανικός μετά των σχετικών προσαυξήσεων μισθός του βαθμού, εφ’ ου εμισθοδοτείτο ο εξερχόμενος υπάλληλος κατά την τελευταίαν της εξόδου του τριμηνίαν, ως ούτος εν τοις άρθρ. 46 και 47 του Οργανισμού του Ταμείου έχει καθορισθή, μη υπολογιζομένου του επιδόματος πόλεως. Άρθρ.7.-1.Η μινιαία σύνταξις συνίσταται εις τας περιπτώσεις των εδαφ. α΄ και β΄ του άρθρ. 1 εις τόσα πεντηκοστά του κατά τ’ ανωτέρω άρθρον μισθού, όσα είναι τα έτη της συνταξίμου υπηρεσίας. 2.Η κατά τ’ ανωτέρω σύνταξις προσαυξάνεται κατά εν πεντηκοστόν του ως άνω συνταξίμου μισθού δι’ εκάστου έτος συνταξίμου υπηρεσίας από του 26ου μέχρι 30ου έτους και κατά 2 πεντηκοστά δι’ έκαστον έτος συνταξίμου υπηρεσίας από του 31ου μέχρι του 35ου, δι’ εκάστην δε πέραν του 35ου έτους τριετή υπηρεσίαν και μέχρι το πολύ 2 τριετιών, ανά εν πεντηκοστόν του αυτού μισθού.