1. ΝΟΜΟΣ 390 της 17/22 Νοεμ. 1914 Περί Ελευθέρας Ζώνης εν Θεσσαλονίκη. Άρθρ.1.-Δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει των Υπουργών των Οικονομικών κ

1. ΝΟΜΟΣ 390 της 17/22 Νοεμ. 1914 Περί Ελευθέρας Ζώνης εν Θεσσαλονίκη. Άρθρ.1.-Δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει των Υπουργών των Οικονομικών και της Συγκοινωνίας, καθορισθήσεται λεπτομερώς τμήμα του λιμένος Θεσσαλονίκης, ονομαζόμενον «Ελευθέρα Ζώνη». Η Ελευθέρα Ζώνη αποχωρισθήσεται της λοιπής εκτάσεως του λιμένος της Θεσσαλονίκης, ήτις ονομάζεται, προς εκτέλεσιν των διατάξεων του παρόντος Νόμου, «τελωνειακόν έδαφος», αι δε διενεργούμεναι εντός της Ελευθέρας Ζώνης εργασίαι διέπονται εκ των διατάξεων του Νόμου τούτου και των περί εκτελέσεως αυτού εκδοθησομένου Β.Δ/των. 2.«Επιτρέπεται η τροποποίησις των ορίων της Ελευθέρας Ζώνης δι’ αποφάσεως της Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης, εγκρινομένης υπό του Υπουργού των Οικονομικών και δημοσιευομένης εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Ν.Δ. 11/30 Νοεμ. 1929 κυρωθέντος δια του Νόμ. 4493/1930. Άρθρ.9.-(Κατηργήθη δια του κατωτ. Ν.Δ. 15 Φεβρ./1 Μαρτ. 1923). 20.Δ.ε.1 Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης Ανώνυμη Εταιρία (Ο.Λ.Θ. Α.Ε.) Άρθρ.10.-Οι βουλόμενοι να διέλθωσι δια ξηράς εκ της ελευθέρας ζώνης εις το τελωνειακόν έδαφος οφείλουσι να χρησιμοποιώσιν αποκλειστικώς τας επί τούτω προωρισμένας εισόδους και δύνανται, κατά τους εκδοθησομένους κανονισμούς, να υποβληθώσιν εις σωματικήν έρευναν προς ανακάλυψιν λαθρεμπορίου. Η δια θαλάσσης εις την ελευθέραν ζώνην προσόρμισις πλοιαρίων, λέμβων και φορτηγίδων υποβάλλεται επίσης εις κανονισθησομένας διατυπώσεις. Άρθρ.11.-Αι είσοδοι της ελευθέρας ζώνης εν ώρα νυκτός κλείονται παρά της τελωνειακής υπηρεσίας, το δε άνοιγμα και κλείσιμον αυτών ενεργείται παρά τελωνειακού υπαλλήλου. Εξαίρεσις του κανόνος τούτου επιτρέπεται κατ’ ειδικήν απόφασιν της τελωνειακής αρχής. Η τελωνειακή αρχή ορίζει τίνες θύραι προορίζονται δια την κίνησιν των εμπορευμάτων και τίνες μόνον δια την των ανθρώπων. Αι θύραι και αι δίοδοι, εφ’ όσον είναι ανοικταί, δέον να επιβλέπωνται αδιακόπως υπό των οργάνων της τελωνειακής υπηρεσίας. Άρθρ.12.-Τα καθ’ όλην την έκτασιν της ελευθέρας ζώνης αποταμιευόμενα εμπορεύματα δεν υποβάλλονται εις τελωνειακόν, ουδ’ εις άλλο οιονδήποτε τέλος ή φόρον, εκτός των λιμενικών και απομιευτικών δικαιωμάτων. Επιτρέπεται η εν ταις αποθήκαις της ελευθέρας ζώνης αποταμίευσις παντός είδους εμπορευμάτων, εκτός των δια Β.Δ/τος εξαιρεθησομένων. Η εν ταις αποθήκαις της ελευθέρας ζώνης αποθήκευσις, η συντήρησις και η εμπορική επεξεργασία (MANIPULATION) των εμπορευμάτων ενεργούνται άνευ αναμίξεως της τελωνειακής αρχής. Επιτρέπεται όπως δια Β.Δ/τος: α)Κανονισθώσιν οι όροι της τελωνειακής επιβλέψεως δια τινά των εισαγομένων εν τη ελευθέρα ζώνη εμπορευμάτων και της επιτηρήσεως της φορτώσεως και εκφορτώσεως αυτών και β)Κανονισθώσιν οι όροι, καθ’ ους επιτρέπεται εντός της ελευθέρας ζώνης ή εγκατάστασις ωρισμένης βιομηχανίας και η βιομηχανική επεξεργασία των εν τη ελευθέρα ζώνη εισαγομένων πρώτων υλών. (Μετά τη σελ. 292(α) Σελ. 292,01 Τεύχος 1371 Σελ. 45 Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης Ανώνυμη Εταιρία (Ο.Λ.Θ. Α.Ε.) 20.Δ.ε.1 20.Δ.ε.1 Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης Ανώνυμη Εταιρία (Ο.Λ.Θ. Α.Ε.) Εις εκτέλεσιν του άρθρ. 12 εξεδόθησαν α)Π.Δ. 19/22 Φεβρ. 1932 περί αδείας εγκαταστάσεως εν τη Ε.Ζ.Θ. βιοτεχνιών και βιομηχανιών κατασκευής χειροποιήτων υποδημάτων και συρματοπλεγμάτων δι’ αντιπλημμυρικά έργα. β)Π.Δ. 24 Νοεμ. 1933 περί εγκαταστάσεως βιομηχανίας αναπτήρων εν τη Ε.Ζ.Θ. γ)Π.Δ. 26/26 Νοεμ. 1927 περί εκτελέσεως του άρθρ. 12 του Νόμ. 390 (εισαγωγή ξυλείας προς κατασκευήν δοχείων πετρελαίου υπό Στάνταρντ Όιλ Κόμπανυ). δ)Π.Δ. 17/25 Ιαν. 1934 περί αδείας εγκαταστάσεως εργοστασίων βιομηχ. ειδών γραφικής και κομβίων εντός της Ε.Ζ.Θ. ε)Π.Δ.20/30 Αυγ. 1934 περί αδείας εγκαταστάσεως εργοστασίου σοκολάτας εντός της Ε.Ζ.Θ. ς)Π.Δ. 2/9 Μαΐου 1934 περί εγκαταστάσεως εργοστασίων πλεκτοβελονών εντός της Ε.Ζ.Θ. ζ)Β.Δ. 4/14 Ιουν. 1937 περί αποθηκεύσεως και διαμετακομίσεως σιγαροχάρτου δια της Ε.Ζ.Θ. η)Β.Δ. 29/29 Οκτ. 1940 περί μεταφοράς τροφίμων εκ της Ε.Ζ.Θ. θ)Β.Δ. 7/21 Δεκ. 1959 περί εγκαταστάσεως εν τη Ε.Ζ.Θ. βιομηχανίας κατασκευής ελαστικών υφασμάτων, ορθοπεδικών περικνημίδων κλπ. (Τα άρθρ. 2-4 κατηργήθηκαν δια του Β.Δ. 570/62, κατωτ. ιβ, όπερ εφαρμόζεται και επί της προκειμένης βιομηχανίας). ι)Β.Δ. 712 της 4/26 Οκτ. 1960 περί εγκαταστάσεως εν τη Ε.Ζ.Θ. βιομηχανίας κατασκευής ετοίμων γυναικείων ενδυμάτων και ασπρορούχων. (Τα άρθρ. 2-7 κατηργήθησαν δια του Β.Δ. 570/62 κατωτ. ιβ, όπερ εφαρμόζεται και επί της προκειμένης βιομηχανίας). ια)Β.Δ. 843 της 9/28 Δεκ. 1960 (ΦΕΚ Α΄ 205) περί εγκαταστάσεως εν τη Ε.Ζ.Θ. βιομηχανίας κατασκευής ετοίμων γυναικείων εσωρούχων. (Τα άρθρ. 2-7 κατηργήθησαν δια του Β.Δ. 570/62, όπερ εφαρμόζεται και επί της προκειμένης βιομηχανίας). ιβ)Β.Δ. 570 της 26 Αυγ./7 Σεπτ. 1962 (ΦΕΚ Α΄ 140) περί εγκαταστάσεως εν τη Ε.Ζ.Θ. βιομηχανίας κατασκευής ετοίμων γυναικείων ενδυμάτων. ιγ)Β.Δ. 367 της 18/26 Μαΐου 1970 (ΦΕΚ Α΄ 116) Περί συμπληρώσεως των διατάξεων του υπ’ αριθ. 237 από 26.3.65 Β.Δ/τος (ΦΕΚ 58/Α΄/65) «περί εγκαταστάσεως Βιομηχανίας εν τη Ελευθέρα Ζώνη Λιμένος Θεσσαλονίκης, προς κατασκευήν υποκαμίσων και εσωρρούχων, υπό της Εταιρείας RHEINER κλπ.». Άρθρ.13.-Τα εγχώρια εμπορεύματα, εισκομιζόμενα ή αποταμιευόμενα εντός της ελευθέρας ζώνης, δύνανται να επαναφερθώσιν εις το τελωνειακόν έδαφος, αφού τελωνισθώσι και υποβληθώσιν εις πληρωμήν εισαγωγικών τελών. Επιτρέπεται ίνα δια Β.Δ/τος καθορισθώσιν οι όροι: α)Καθ’ ους εγχώρια εμπορεύματα, και ξένα τελωνισμένα τοιαύτα, αποταμιεύωνται εν ιδιαιτέραις αποθήκαις της ελευθέρας ζώνης, διατηρούντα την ιδίαν των εθνικότητα και β)Καθ’ ους είδη εγχώρια, απολαύοντα κατά την εις το εξωτερικόν εξαγωγήν των επιστροφής φόρου ή αμοιβής, αποθηκεύωνται εν ιδιαιτέραις αποθήκαις της ελευθέρας ζώνης. Άρθρ.14.-Εντός της εκτάσεως της ελευθέρας ζώνης επιτρέπεται μόνον η εκφόρτωσις και η αποταμίευσις εμπορευμάτων, τα οποία προέρχονται εκ χωρών, απολαυουσών του συμβατικού δασμολογίου. Δια Β.Δ/τος, προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου εκδιδομένου, δύναται να παραχωρηθή το πλεονέκτημα τούτο και εις χώρας μη απολαυούσας του συμβατικού δασμολογίου και να καθορισθώσιν οι όροι της τοιαύτης παραχωρήσεως. Άρθρ.15.-(Κατηργήθη δια του Ν.Δ. 15 Φεβρ./1 Μαρτ. 1923). Άρθρ.16.-Εντός της ελευθέρας ζώνης επιτρέπονται κατοικίαι μόνον δια το προσωπικόν της υπηρεσίας άνευ οικογενείας. Επιτρέπεται να παραχωρώνται, δι’ ιδιαιτέρας συμφωνίας, παρά της διευθύνσεως του τελωνείου Θεσσαλονίκης, επί ενοικίω, οικήματα προς εγκατάστασιν εστιατορίων. Αι κατοικίαι και τα εστιατόρια ταύτα θεωρούνται ως ευρισκόμενα επί τελωνειακού εδάφους, όλα δε τα είδη, τα προωρισμένα δια την χρήσιν και κατανάλωσιν της ελευθέρας ζώνης, λαμβάνονται εκ του τελωνειακού εδάφους και εκ των τελωνισμένων ειδών ή και εκ της ελευθέρας ζώνης, αφού υποβληθώσι πρότερον εις τελωνισμόν και εις τα νόμιμα εισαγωγικά τέλη και φόρους. Αι κατοικίαι και τα εστιατόρια ταύτα υπόκεινται εις τελωνειακόν έλεγχον. Οι δε διευθυνταί εστιατορίων οφείλουσι να τηρώσι βιβλίον ημερολογίου, εν ω εγγράφουσι καθ’ εκάστην τα εισκομιζόμενα εις τα καταστήματά των και καταναλισκόμενα είδη, υποχρεούμενοι να δέχωνται τον έλεγχον των βιβλίων τούτων και την επιθεώρησιν των καταστημάτων αυτών παρά των οργάνων της τελωνειακής υπηρεσίας. Η παραβίασις των υποχρεώσεων τούτων δύναται να επαγάγη, εκτός της υπό του άρθρ. 19 του Νόμου τούτου προβλεπομένης ποινής, ανάκλησιν της επί ενοικίω παραχωρήσεως του εστιατορίου, κατ’ απόφασιν της διεθύνσεως του τελωνείου της ελευθέρας ζώνης, άνευ δικαιώματος αποζημιώσεως. (Αντί της σελ. 293) Σελ. 293(α) Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης Ανώνυμη Εταιρία (Ο.Λ.Θ. Α.Ε.) 20.Δ.ε.1 Δύναται να επιτραπή, καθ’ όρους υπό του Υπουργού των Οικονομικών κανονισθησομένους, η εν τη ελευθέρα ζώνη είσοδος πλανοδίων πωλητών, φερόντων είδη και ποτά εγχώρια ή τελωνισθέντα, και η άνευ πληρωμής τελωνειακών τελών εις το τελωνειακόν έδαφος επαναφορά των αντικειμένων τούτων, εάν δεν επωλήθησαν εις την ελευθέραν ζώνην. Τα παντός είδους υλικά και μηχανήματα ή οιαδήποτε άλλα αντικείμενα, τα χρησιμοποιούμενα οπωσδήποτε εις οικοδομικάς, φυτείας ή άλλας χρήσεις και εγκαταστάσεις εν τη ελευθέρα ζώνη ή καταναλισκόμενα οπωσδήποτε εν αυτή, οίον είδη οικοδομών, μηχαναί, ζύγια, βάρη, βενζίνη πετρέλαιον, ορυκτά έλαια κλπ., υπόκεινται εις τελωνειακά τέλη, εξαιρέσει των αναγκαιούντων δια την κατασκευήν και λειτουργίαν της ελευθέρας ζώνης υλικών, των εισαγομένων, είτε απ’ ευθείας υπό του Δημοσίου, είτε υπό των εργοληπτών, εις ους τοιαύτα έργα ανετέθησαν υπό του Δημοσίου δι’ εργολαβίας ή συμβάσεως, άτινα εις ουδένα δασμόν δημόσιον, δημοτικόν ή λιμενικόν υποβάλλονται. Άρθρ.17.-Οι όροι και οι κανονισμοί της λειτουργίας των εντός του ελευθέρου λιμένος αποθηκών αποταμιεύσεως του Δημοσίου και τα τιμολόγια αυτών καθορισθήσονται δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου. Επιτρέπεται όπως δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου, κυρωθή σύμβασις περί της εις εταιρείας ή τον δήμον Θεσσαλονίκης παραχωρήσεως, επί χρόνον μη υπερβαίνοντα την δεκαετίαν, της εκμεταλλεύσεως, εν όλω ή εν μέρει, των εις το Δημόσιον ανηκουσών ή παρ’ αυτού μερικώς, κατά τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, απαλλοτριωθησομένων αποθηκών της ελευθέρας ζώνης. Άρθρ.18.-Δια Β.Δ/των κανονισθήσονται οι όροι και αι διατυπώσεις: α)Της δια θαλάσσης απ’ ευθείας εκ του εξωτερικού εισαγωγής εμπορευμάτων εις την ελευθέραν ζώνην και της απ’ ευθείας εξ αυτής εις την αλλοδαπήν εξαγωγής. β)Της δια θαλάσσης εισαγωγής εμπορευμάτων εκ του τελωνειακού εδάφους εις την ελευθέραν ζώνην. γ)Της δια ξηράς, είτε δι’ αμαξών, είτε δια του σιδηροδρόμου, εισαγωγής εμπορευμάτων εκ του τελωνειακού εδάφους εις την ελευθέραν ζώνην. δ)Της δια θαλάσσης εξαγωγής εμπορευμάτων εκ της ελευθέρας ζώνης εις τον λιμένα ή τον λοιπόν παράλιον του τελωνειακού εδάφους και ε)Πάσαι εν γένει αι λεπτομέρειαι της εκτελέσεως του Νόμου τούτου. Σελ. 294(α) Άρθρ.2.-Ολόκληρος η εν τη ξηρά έκτασις της ελευθέρας ζώνης θέλει περιφραχθή δια καταλλήλου περιτειχίσματος ή άλλου φράγματος. Η δε εν αυτή είσοδος και η εξ αυτής έξοδος θέλει επιτρέπεσθαι μόνον δια των επί τούτου αφεθησομένων θυρών. Δίοδοι αφεθήσονται προσέτι δια την διέλευσιν των υπαρχουσών ή κατασκευασθησομένων σιδηροδρομικών γραμμών. Ο αποτερματισμός της ελευθέρας ζώνης κατά θάλασσαν γενήσεται δια σημαντήρων ή άλλων μονίμων έργων. Άρθρ.19.-Αι παραβάσεις των διατάξεων του Νόμου τούτου και των δια Β.Δ/των κυρωθησομένων κανονισμών της λειτουργίας της ελευθέρας ζώνης τιμωρούνται δια προστίμου μέχρι δραχ. 100, επιβαλλομένου κατά τας διατάξεις του Νόμου Απ4Θ΄ της 29 Φεβρ. 1982 και των τροποποιησάντων αυτόν περί λαθρεμπορίου και τελωνειακών παραβάσεων νεωτέρων Νόμων, επιφυλασσομένων και των κατά τους Νόμους τούτους βαρυτέρων ποινών, οσάκις συντρέχει περίπτωσις εκ των υπ’ αυτών προβλεπομένων. Άρθρ.20.-Η τελωνειακή υπηρεσία της ελευθέρας ζώνης Θεσσαλονίκης αποτελεί αυτοτελές τελωνείον α΄ τάξεως. Του τελωνείου της ελευθέρας ζώνης προΐσταται εις τελώνης α΄ τάξεως διοριζόμενος εκ των εχόντων τα προσόντα του αντιστοίχου βαθμού της τελωνειακής υπηρεσίας. Δύναται η διεύθυνσις του τελωνείου τούτου ν’ ανατίθεται προσωρινώς, δι’ αποφάσεως του Υπουργείου των Οικονομικών, εις τον τελώνην Θεσσαλονίκης ή εις οικονομικόν επιθεωρητήν. Το λοιπόν προσωπικόν του τελωνείου της ελευθέρας ζώνης αποτελείται: α)Εκ δύο ελεγκτών α΄ τάξεως, β)εξ ενός τελωνειακού ταμίου, έχοντος βαθμόν και μισθόν επαρχιακού ταμίου γ΄ τάξεως, γ)εκ δύο υπελεγκτών α΄ τάξεως, δ)εξ ενός γραμματέως α΄ τάξεως, ε)εκ 15 αποθηκαρίων και ς)εκ δέκα υπογραμματέων, διοριζομένων κατά τας περί αντιστοίχων τελωνειακών θέσεων διατάξεις των κειμένων Νόμων. Εις τον τελώνην χορηγείται μηνιαία άνευ λογοδοσίας επιχορήγησις εκ δραχ. 100 δια γραφικήν ύλην, θέρμανσιν και λοιπά έξοδα γραφείου. Επιτρέπεται να αποσπώνται, δια διαταγής του Υπουργείου των Οικονομικών, κατά τας ανάγκας της υπηρεσίας, υπάλληλοι του τελωνείου Θεσσαλονίκης εις το τελωνείον της ελευθέρας ζώνης και τανάπαλιν. Άρθρ.21.-(Κατηργήθη υπό του Ν.Δ. της 15 Φεβρ./1 Μαρτ. 1923). Άρθρ.22.-Επιτρέπεται εις τον Υπουργόν των Οικονομικών ν’ αποστείλη εις την αλλοδαπήν πέντε το πολύ οικονομικούς υπαλλήλους προς μελέτην των τελωνειακών συστημάτων, επί χρόνον μη υπερβαίνοντα το εξάμηνον. Εις τούτους παρέχονται τα υπό του Υπουργείου των Οικονομικών οριζόμενα έξοδα μεταβάσεως και επανόδου και αποζημίωσις ουχί ανωτέρα του κανονικού μισθού των. 20.Δ.ε.1 Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης Ανώνυμη Εταιρία (Ο.Λ.Θ. Α.Ε.) Άρθρ.3.-Γηπέδων και οικοδομημάτων, περιλαμβανομένων εντός της κατά το άρθρ. 1 καθορισθησομένης εκτάσεως της ελευθέρας ζώνης επιτρέπεται, κατ’ απόφασιν του Υπουργείου των Οικονομικών, αναγκαστική απαλλοτρίωσις, δια της ιδρύσεως αποκλειστικού δικαιώματος χρήσεως και καρπώσεως υπέρ του Δημοσίου, επί χρόνον μη υπερβαίνοντα την δεκαετίαν. Προ της εγκαταστάσεως του Δημοσίου εις τα μερικώς απαλλοτριωθησόμενα οικοδομήματα δέον να προσδιορισθή η ενεστώτα κατάστασις αυτών παρά δύο μηχανικών, ων ο εις εκ των της δημοσίας υπηρεσίας ορίζεται υπό του Υπουργού της Συγκοινωνίας, ο δ’ έτερος υπό του ιδιοκτήτου, εν διαφωνία δε αυτών συμμετέχει εις την επιτροπήν και τρίτος μηχανικός, οριζόμενος, ως επιδιαιτητής, αιτήσει του ετέρου των δύο πρώτων, υπό του Προέδρου των πρωτοδικών Θεσσαλονίκης. Περί της καταστάσεως της οικοδομής συντάσσεται λεπτομερής έκθεσις υπό των μηχανικών τούτων, ήτις κατατίθεται εις τον γραμματέα των πρωτοδικών. (Αντί για τη σελ. 291) Σελ. 291(α) Τεύχος 1371 Σελ. 43 Άρθρ.4.-Η καταβλητέα αποζημίωσις εις τους κυρίους των μερικώς απαλλοτριουμένων κτημάτων, συνισταμένην εις την αξίαν της χρήσεως και καρπώσεως αυτών επί τον κατά το προηγούμενον άρθρον ορισθησόμενον χρόνον της απαλλοτριώσεως θέλει ορισθή «ίση προς τον μέσον όρον του ετησίου μισθώματος όπερ εκαρπούτο ο ιδιοκτήτης κατά την τελευταίαν τριετίαν την προηγουμένην της ενάρξεως της θητείας της επιτροπείας της ελευθέρας ζώνης». Ο προσδιορισμός δε της αποζημιώσεως ταύτης γενήσεται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 2, 3, 4 και 5 του ΓπΝΑ΄ Νόμου της 4 Δεκ. 1911 και του Νόμ. 103 της 26 Δεκ. 1913. «Προκειμένου δε περί υφισταμένων βιομηχανικών και βιοτεχνικών εγκαταστάσεων, λειτουργουσών εντός των ως ανωτέρω απαλλοτριουμένων κτημάτων, θέλει αναγνωρισθή και αποζημίωσις ένεκεν της μετατοπίσεως των εγκαταστάσεων τούτων εκτός της ελευθέρας ζώνης κατά τα δια Β.Δ/τος κανονισθησόμενα». Τα εντός « » ετροποποιήθησαν ως άνω δια του άρθρ. 15 Ν.Δ. της 15 Φεβρ./1 Μαρτ. 1923. Άρθρ.5.-Το ορισθέν ποσόν της πρώτης αποζημιώσεως των μερικώς απαλλοτριωθησομένων κτημάτων θα προκαταβάλλεται προς τους δικαιούχους «καθ’ εξαμηνίαν», εφ’ όσον το Δημόσιον εξακολουθήση διατηρούν, την χρήσιν και κάρπωσιν αυτών. Αι εντός « » λέξεις ετροποποιήθησαν ως άνω υπό του άρθρ. 16 Ν.Δ. 15 Φεβρ./1 Μαρτ. 1923. Άρθρ.6.-Το Δημόσιον δύναται, δαπάναις αυτού, να διαρρυθμίση, ανακαινίση ή επισκευάση τας μερικώς απαλλοτριωθησομένας οικοδομάς και να ανεγείρη τοιαύτας επί των απαλλοτριωθησομένων γηπέδων. Προ πάσης τοιαύτης εργασίας δέον να βεβαιώται η κατάστασις της απαλλοτριωθείσης οικοδομής δι’ ιδιαιτέρας εκθέσεως, καθ’ ους όρους διαλαμβάνει η διάταξις της δευτέρας παραγράφου του άρθρ. 3. Κατά την λήξιν της απαλλοτριώσεως το Δημόσιον υποχρεούται ν’ αποκαταστήση και αποδώση τα κτήματα εις ην μορφήν και κατάστασιν παρέλαβε ταύτα. Άλλως, ευθύνεται ν’ αποζημιώση δια πάσαν φθοράν ή χειροτέρευσιν. Δικαιούται δε ν’ αποζημιωθή δια τας γενομένας παρ’ αυτού αναγκαίας δαπάνας δια μεταβολάς, αυξανούσας την αξίαν του κτήματος, καθόσον σώζεται η εξ αυτών ωφέλεια υπέρ του ιδιοκτήτου. Σελ. 292(α) Τεύχος 1371 Σελ. 44 Άρθρ.7.-Κατά την διάρκειαν της απαλλοτριώσεως οι κύριοι των κτημάτων δύνανται να μεταβιβάσωσι ταύτα. Άρθρ.8.-Υπό του Δημοσίου εκτελεσθήσονται η κατασκευή του περιτειχίσματος, ή φράγματος της ελευθέρας ζώνης και των κατά θάλασσαν σημαντήρων και λοιπών εγκαταστάσεων αυτής, η μετασκευή, ανακαίνισις, διαρρύθμισις και επισκευή των εντός της ελευθέρας ζώνης οικοδομών του Δημοσίου, η ανέγερσις τοιούτων επί γηπέδων αυτών κειμένων εντός της αυτής ζώνης, και η κατασκευή σιδηροδρομικών ή ηλεκτροκινητών γραμμών προς σύνδεσμον αυτής μετά των εκτός αυτής σιδηροδρομικών γραμμών ή προς εξυπηρέτησιν της εντός της ελευθέρας ζώνης κινήσεως, η κατασκευή τηλεγραφικών και τηλεφωνικών γραμμών και εν γένει η εκτέλεσις των απαιτουμένων δια την λειτουργίαν της ελευθέρας ζώνης έργων. Επιτρέπεται, όπως τα απαιτούμενα δια την εκτέλεσιν των έργων τούτων ιδιωτικά γήπεδα και οικοδομαί, κείμεναι εντός της ελευθέρας ζώνης, απαλλοτριώνται αναγκαστικώς, εφαρμοζομένων των σχετικών διατάξεων των Νόμων ΓπΝΑ΄ της 4 Δεκ. 1911 και 103 της 26 Δεκ. 1913. (Η τελευταία παράγραφος κατηργήθη δια του Ν.Δ. της 15 Φεβρ./1 Μαρτ. 1923).