26. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 4/24 Ιουν. 1960 (ΦΕΚ Α΄ 86) Περί ανωτάτου ύψους οικοδομών και μεγίστου συντελεστού εκμεταλλεύσεως οικοπέδων εις τμήμα του λ

26. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 4/24 Ιουν. 1960 (ΦΕΚ Α΄ 86) Περί ανωτάτου ύψους οικοδομών και μεγίστου συντελεστού εκμεταλλεύσεως οικοπέδων εις τμήμα του λεκανοπεδίου Αττικής. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις του άρθρ. 9 παρ. 2 του από 17 Ιουλ. 1923 Ν.Δ/τος «περί σχεδίων των πόλεων κλπ.», ως την υπ’ αριθ. Α. 28417/28.5.1958 απόφασιν του Υπουργού Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων «περί εξουσιοδοτήσεως του Υφυπουργού Οικισμού δι’ άσκησιν αρμοδιοτήτων» (Φ.Ε.Κ. 165Β΄) και ιδόντες τας υπ’ αριθ. 376/1958, 742/1959 και 267/1960 γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου Οικισμού και την υπ’ αριθ. 238/1960 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί του Οικισμού Υφυπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Ανώτατος αριθμός ορόφωνΑνώτατα ύψη οικοδομών Άρθρ.1.-1.Ο ανώτατος επιτρεπόμενος υπέρ του εδάφους αριθμός ορόφων και τα ανώτατα επιτρεπόμενα ύψη των οικοδομών των ανεγειρομένων εντός των διοικητικών ορίων των κατά την ακόλουθον παρ. 2 Δήμων και Κοινοτήτων εξαιρέσει τυχόν των κατά την αυτήν παράγραφον εξαιρουμένων τμημάτων αυτών, ορίζονται ως εις την παρ. 3 του παρόντος άρθρου, κατά τομείς, εμφανομένους εις τα υπό του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Οικισμού του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Δημ. Έργων τεθεωρημένα δια της υπ’ αριθ. Ε. 16862/1960 πράξεως αυτού σχετικά 8 πρωτότυπα διαγράμματα, υπό κλίμακα 1:10.000, ώντινων συνοπτικά αντίτυπα δημοσιεύονται κατωτέρω. Εις τα ως άνω διαγράμματα ορίζονται ως όρια εκάστου τομέως αι εντός εκάστου τούτων, παρά τα σημειούμενα όρια αυτών, τελευταίαι οδοί του σχεδίου ρυμοτομίας, όπου υπάρχει τοιούτον. Ο τομεύς Η, αρχόμενος από των ορίων των εμφαινομένων εις τα ως άνω διαγράμματα, περιορίζεται κατά την εξωτερικήν περίμετρον αυτού δια των ακραίων τμημάτων των διοικητικών ορίων των περιμετρικών Δήμων και Κοινοτήτων της παρ. 2, περιλαμβάνων πάσαν την ουτωσί περιγραφομένην έκβασιν έστω και αν η έκτασις αύτη δεν εμφαίνηται εις τα ως άνω διαγράμματα. Η παρ. 1 ετροποποιήθη ως προς τα όρια των τομέων των εμπιπτότων εις τα διοικητικά όρια του Δήμου Νέας Σμύρνης, ως εμφαίνεται εις τα υπό του Γενικού Διευθυντού Δημοσίων Έργων του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων τεθεωρημένα δια της υπ’ αριθ. Ε. 27958/1961 πράξεως αυτού σχετικά δύο πρωτότυπα διαγράμματα υπό κλίμακα 1:10.000, δια του Β.Δ. της 21 Οκτ./1 Νοεμ. 1961 (ΦΕΚ Δ΄ 131) όπου και δημοσιεύονται συνοπτικά αντίτυπα των ανωτέρω δύο διαγραμμάτων. 2.Οι Δήμοι περί ων η προηγουμένη παρ. είναι: 1)Αγ. Ιωάννου Ρέντη, 2)Αθηναίων, 3)Αιγάλεω, 4)Αχαρνών, 5)Βύρωνος, 6)Γλυφάδας, 7)Δάφνης, 8)Ζωγράφου, 9)Ηρακλείου, 10)Καισαριανής, 11) Καλλιθέας, 12)Κερατσινίου, 13)Κηφισίας, 14) Κορυδαλλού, 15)Μοσχάτου, 16)Ν. Ιωνίας, 17)Ν. Σμύρνης, 18)Ν. Φιλαδελφείας, 19)Νικαίας, 20)Π. Φαλήρου, 21)Περιστερίου, 22)Ταύρου και 23) Χαϊδαρίου. Αι Κοινότητες περί ων η προηγουμένη παρ. 1 είναι: 1)Αγ. Βαρβάρας, 2)Αγ. Παρασκευής, 3)Αγ. Δημητρίου, 4)Αγ. Αναργύρων, 5)Αγ. Στεφάνου, 6)Ανοίξεως, 7)Άνω Λιοσίων, 8)Αργυρουπόλεως, 9)Βάρης, 10)Βούλας, 11)Βουλιαγμένης, 12) Βριλησσίων, 13)Γαλατσίου, 14)Δροσιάς, 15)Εκάλης, 16)Ελληνικού, 17)Ηλιουπόλεως, 18)Καλαμακίου, 19)Καματερού, 20)Κουκουβαούνων, 21) Κρυονερίου Αττικής, 22)Λυκοβρύσεως, 23)Μαγγουφάνας, 24)Μελισσίων, 25)Ν. Ερυθραίας, 26)Ν. Πεντέλης, 27)Ν. Χαλκηδόνος, 28)Ν. Λιοσίων, 29)Πεντέλης, 30)Παλλήνης, 31)Περάματος, 32)Πετρουπόλεως, 33)Σταμάτας, 34)Υμηττού, 35)Φιλοθέης και 36) Χολαργού. Εξαιρούνται της κατά τα ανωτέρω εκτάσεως αι περιοχαί της κατά τόπον ισχύος α)του από 30 Αυγ. 1955 Β.Δ/τος «περί όρων δομήσεως εν Αθήναις» (Φ.Ε.Κ. 249 Α΄) και β)του από 18 Φεβρ. 1958 Β.Δ/τος «περί αναθεωρήσεως του Β.Δ. της 25 Σεπτ. 1957 (Φ.Ε.Κ. 213) «περί ύψους οικοδομών Πειραιώς και των Περιχώρων αυτού» (Φ.Ε.Κ. 33 Α΄), γ)του από 31 Αυγ. 1935 Δ/τος «περί των όρων και των περιορισμών της εν τω συνοικισμώ Ν. Αλεξανδρείας δομήσεως» (Φ.Ε.Κ.404) ως τούτο ετροποποιήθη και (Αντί για τη σελ. 490,17(γ) Σελ. 490,17(δ) Τεύχος 751-Σελ. 105 Σχέδιο Πόλεως Αθηνών Πειραιώς 23.Ε.α.25-26 συνεπληρώθη δια των από 30.12.1955 (Φ.Ε.Κ. 11/1956) και 25.6.1957 (Φ.Ε.Κ. 117) Β.Δ/τος «περί τροποποιήσεως κλπ. των όρων δομήσεως Φιλοθέης (Ν. Αλεξανδρείας)». Ωσαύτως εξαιρούνται αι περιοχαί Λαιμός και Μικρό Καβούρι της Κοινότητος Βουλιαγμένης. 3.Εις τον τομέα Λ ο ανώτατος υπέρ το έδαφος αριθμός ορόφων των οικοδομών ορίζεται εις 4 και το ανώτατον ύψος αυτών ορίζεται εις 14,50 μέτρα. Εις τον τομέα Η ο ανώτατος υπέρ το έδαφος αριθμός ορόφων των οικοδομών ορίζεται εις 3 και το ανώτατον ύψος αυτών ορίζεται εις 11 μέτρα, τηρουμένου πάντοτε και του κατά την ακόλουθον παρ. 4 οριζομένου δια τον τομέα αυτόν μεγίστου συντελεστού κατ’ επιφάνειαν εκμεταλλεύσεως του οικοπέδου. Εις τον τομέα Θ ο ανώτατος υπέρ το έδαφος αριθμός ορόφων των οικοπέδων ορίζεται εις 2 και το ανώτατον ύψος αυτών ορίζεται εις 8,50 μέτρα. Επί οικοπέδων περιλαμβανομένων τυχόν εις πλείονας του ενός τομείς εφαρμόζονται τα ισχύοντα δια τον τομέα του μείζονος αριθμού ορόφων. 4.«Εις τον τομέα Η΄ ο κατά την παρ. 4 του άρθρ. 5 του από 9 Αυγ. 1955 Β.Δ. «περί Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού του Κράτους» (ΦΕΚ 266 Α΄) μέγιστος συντελεστής κατ’ επιφάνειαν εκμεταλλεύσεως οικοπέδου ορίζεται ίσος προς το διπλάσιον του μεγίστου επιτρεπομένου εν εκάστη περιοχή ποσοστού καλύψεως τούτου. Εις ας περιπτώσεις, εξ ειδικών διατάξεων, το επιτρεπόμενον μέγιστον ποσοστόν καλύψεως οικοπέδου τινός είναι μεγαλύτερον του κατά κανόνα εν εκάστη περιοχή επιτρεπομένου μεγίστου ποσοστού καλύψεως, ο μέγιστος συντελεστής της κατ’ επιφάνειαν εκμεταλλεύσεως του οικοπέδου ορίζεται ίσος προς το διπλάσιον του μεγαλυτέρου τούτου ποσοστού καλύψεως». Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου μόνου Β.Δ/τος της 31 Μαρτ/10 Απρ. 1962 (ΦΕΚ Δ΄ 38). Τα όρια των τομέων υψών ετροποποιήθησαν δια της παρ. 2 άρθρου μόνου Β.Δ. της 26 Μαρτ./21 Απρ. 1969 (ΦΕΚ Δ΄ 80) ως εμφαίνεται εις το εν τέλει τούτου δημοσιευόμενον συνοπτικόν αντίτυπον του σχετικού πρωτοτύπου διαγράμματος. Βλ. Π.Δ/γμα της 7 Φεβρ.-20 Μαρτ. 1981, ΦΕΚ Δ΄ 146 (κατωτ. αριθ. 62). Ανώτατα ύψη οικοδομών εις ειδικάς θέσεις Άρθρ.2.-1.Ειδικώς δια τας οικοδομάς τας ανεγειρομένας επί του χώρου του μεταξύ της θαλάσσης και της οδού Π. Φαλήρου – Βουλιαγμένης – Βαρκίζης – Αναβύσσου – Σουνίου, από της συστάσεώς Σελ. 490,18(δ) Τεύχος 751-Σελ. 106 της μετά της Λεωφόρου Συγγρού, μέχρι Σουνίου, είτε η οδός αύτη διέρχεται παραλιακώς είτε ου, και εφ’ όσον αι οικοδομαί δεν κείνται εντός οικοδομησίμων χώρων των σχεδίων ρυμοτομίας Γλυφάδας, Βούλας ή Βουλιαγμένης, οπότε το ύψος αυτών ορίζεται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 1, 3, 4 του παρόντος Δ/τος ουδέ εις την περιοχήν Λαιμός και Μικρό Καβούρι Βουλιαγμένης το ανώτατον ύψος ορίζεται εις 6 μέτρα, μετρούμενον από της μέσης στάθμης του τμήματος του οικοπέδου του καταλαμβανομένου δια της κυρίας οικοδομής άνευ συνυπολογισμού τυχόν βεραντών, εξαιρουμένων των κατά τας ακολούθους παρ. 2 και 3 του άρθρου τούτου περιπτώσεων. Δια τας οκοδομάς τας ανεγειρομένας εντός οικοδομικών τετραγώνων των σχεδίων ρυμοτομίας Π. Φαλήρου και Καλαμακίου κειμένων μεταξύ της ως άνω οδού και της θαλάσσης, το ανώτατον ύψος ορίζεται επίσης εις 6 μέτρα μετρούμενον ως άνω. 2.Εις την περιοχήν των εγκαταστάσεων Ναυτικού Ομίλου Π. Φαλήρου περί ης το από 30.4.1946 (Φ.Ε.Κ. 150 Α΄) «περί τροποποιήσεως σχεδίου Π. Φαλήρου» και από 21.7.1948 Φ.Ε.Κ. 204 «περί τροποποιήσεως του σχεδίου Π. Φαλήρου εις την παραλίαν αυτού, μεταξύ των εγκαταστάσεων Ούλεν και Λουτρών Ξυροταγάρου κλπ.» Β.Δ/τα, ως και εις την περιοχήν του Ενυδρείου Π. Φαλήρου περί ης το από 12.2.1951 Φ.Ε.Κ. 55 «περί τροποποιήσεως του σχεδίου Π. Φαλήρου προς ανέγερσιν Ενυδρείου» ή ανωτάτη στάθμη οιωνδήποτε οικοδομών ή εγκαταστάσεων εν γένει δεν επιτρέπεται να υπερβαίνη την στάθμην του άξονος της κατά την προηγουμένην παράγραφον οδού, εις την αντίστοιχον θέσιν. 3.Το ανώτατον ύψος των κτιρίων των προοριζομένων δια κέντρα αναψυχής το οριζόμενον α)δια του από 22.6.1940 (Φ.Ε.Κ. 203) Β.Δ/τος «περί διαρρυθμίσεως παραλίας Σαρωνικού εν Π. Φαλήρω» εις την παραλίαν Π. Φαλήρου β)δια του από 9.5.1950 (Φ.Ε.Κ. 131) Β.Δ/τος περί τροποποιήσεως της παραλίας Καλαμακίου κλπ» εις την παραλίαν Καλαμακίου, γ)δια του από 18.2.55 (Φ.Ε.Κ. 46) Β.Δ/τος «περί τροποποιήσεως του ρυμοτομικού σχεδίου Βούλας κλπ.» εις την παραλίαν Βούλας, δ)δια του από 20.4.1951 (Φ.Ε.Κ. 121) Β.Δ/τος «περί εγκρίσεως σχεδίου ρυμοτομίας Βουλιαγμένης» εις την περιοχήν Βουλιαγμένης, ε)δια των από 30.9.1958 (Φ.Ε.Κ. 370) «περί πολεοδομικής διαρρυθμίσεως του Συνοικισμού Βάρκιζα» και από 19.7.1949 (Φ.Ε.Κ. 164) «περί τροποποιήσεως του σχεδίου Βαρκίζης» Β.Δ/των εις την παραλίαν Βαρκίζης, ορίζεται εις 4 μέτρα, μετρούμενον από της μέσης στάθμης του τμήματος του οικοπέδου του καταλαμβανομένου δια του κτιρίου άνευ συνυπολογισμού τυχόν βεραντών. 23.Ε.α.26 Σχέδιο Πόλεως Αθηνών Πειραιώς Όροφοι κατά την πρόσοψιν Όροφοι εν εσοχή Άρθρ.3.-«1.α)Εκ του μεγίστου επιτρεπομένου υπέρ το έδαφος αριθμού ορόφων των οικοδομών των ανεγειρομένων εις τους κατά το άρθρ. 1 του παρόντος, οριζομένους τομείς Λ και Η, ο επιτρεπόμενος όπως κατασκευασθή επί προσόψεως αριθμός ορόφων, αναλόγως του πλάτους της οδού, καθορίζεται κατά τον ακόλουθον πίνακα Ι. ΠΙΝΑΞ Ι Επιτρεπόμενος αριθμός ορόφων μέχρι της οικοδομικής γραμμής Απαιτούμενα ελάχιστα πλάτη οδών εις μέτρα, κατά τομέα επιτρέποντα την κατασκευήν του κατά την πρώτην στήλην αριθμού ορόφων, μέχρι της οικοδομικής γραμμής Τομεύς Η Τομεύς Α 2 - 3 7,50 7,50 4 - 10,00 β)Εφ’ όσον εκ των κειμένων διατάξεων επιτρέπεται εις τους ως άνω τομείς Η και Λ η ανέγερσις περισσοτέρων ορόφων, ο επιτρεπόμενος όπως κατασκευασθή επί προσόψεως αριθμός ορόφων, αναλόγως του πλάτους της οδού, καθορίζεται κατά τον ακόλουθον πίνακα ΙΙ. ΠΙΝΑΞ ΙΙ Επιτρεπόμενος αριθμός ορόφων μέχρι της οικοδομικής γραμμής Απαιτούμενα ελάχιστα πλάτη οδών εις μέτρα, κατά τομέα επιτρέποντα την κατασκευήν του κατά την πρώτην στήλην αριθμού ορόφων, μέχρι της οικοδομικής γραμμής Τομεύς Η Τομεύς Λ 4 10,00 10,00 5 12,50 12,50 γ)Οι υπόλοιποι όροφοι μέχρι του μεγίστου επιτρεπομένου δι’ έκαστον τομέα αριθμού ορόφων κατασκευάζονται εν εσοχή κατά τα οριζόμενα εις την ακόλουθον παρ. 2. Εν πάση περιπτώσει επιτρέπεται εις πάντας τους τομείς όπως ασχέτως του πλάτους της οδού εξικνούνται μέχρι του κατακορύφου επιπέδου της οικοδομικής γραμμής 2 όροφοι. Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του Β.Δ. 18 Σεπτ./2 Οκτ. 1972 (Φ.Ε.Κ. Δ΄ 247). 2.Όταν προβλέπεται η κατασκευή ορόφων εν εσοχή, ούτοι κατασκευάζονται πάντοτε ο μεν πρώτος εις βάθος 2,50 μέτρων από του κατακορύφου επιπέδου της οικοδομικής γραμμής, οι δε τυχόν υπόλοιποι εις βάθος 2,50 μέτρων έκαστος, από της προσόψεως του αμέσως υπ’ αυτόν κειμένου εν εσοχή ορόφου. Επί οικοπέδων εχόντων πλείονας της μιας προσόψεις ταύτα ισχύουν ως προς εκάστην πρόσοψιν. 3.Εις τους κατά το άρθρ. 1 του παρόντος τομείς, το κατά την πρόσοψιν των οικοδομών ύψος, αναλόγως του μεγίστου αριθμού ορόφων, του επιτρεπομένου κατά την προηγουμένην παράγραφον, όπως εξικνείται μέχρι του κατακορύφου επιπέδου της οικοδομικής γραμμής δεν επιτρέπεται να υπερβαίνη τα ακόλουθα όρια: Δια 2 επιτρεπομένους ορόφους μέχρι της προσόψεως, μέγιστον ύψος προσόψεως 8,50 μέτρα. Δια 3 επιτρεπομένους ορόφους μέχρι της προσόψεως, μέγιστον ύψος προσόψεως 11 μέτρα. Δια 4 επιτρεπομένους ορόφους μέχρι της προσόψεως, μέγιστον ύψος προσόψεως 14,50 μέτρα. 4.Όπου λόγω υψομετρικών ανωμαλιών του εδάφους εμφανίζεται τυχόν κατά τας χαμηλωτέρας θέσεις του οικοπέδου εις την πρόσοψιν της οικοδομής ή εις το σύνολον αυτής αριθμός ορόφων μείζον των κατά το παρόν Δ/μα οριζομένων, η υπέρβασις αύτη δεν αντίκειται εις τας διατάξεις του παρόντος. Ύψη οικοδομών με πλείονας της μιας προσόψεις Άρθρ.4.-1.Εις περίπτωσιν οικοπέδου, διήκοντος καθ’ όλον το πλάτος του οικοδομικού τετραγώνου και έχοντος όψεις επί οδών κειμένων εις διάφορον μεταξύ των στάθμην ή και εχουσών πλάτη επιτρέποντα διάφορον εφ’ εκάστης τούτων αριθμόν ορόφων κατά την πρόσοψιν, επιτρέπεται όπως, εφ’ εκάστης προσόψεως κατασκευάζονται ο εις την αντίστοιχον οδόν επιτρεπόμενος αριθμός ορόφων περαιτέρω δε η οικοδομή υψούται δια ορόφων κατασκευαζομένων εν εσοχή ως εν άρθρ. 3 ορίζεται, μέχρι της στάθμης του μεγίστου επιτρεπομένου ύψους το οποίον μετράται από της υψηλοτέρας οδού. Επιτρέπεται όμως πάντοτε όπως ο ανώτατος όροφος εξικνείται μέχρι βάθους 10 μέτρων από της κατά την παρ. 2 του ανωτέρω άρθρου θέσεως της προσόψεως αυτού έστω και αν εκ τούτου αυξάνεται το ύψος της προσοψεως ή ελαττούται το βάθος του ή των εν εσοχή ορόφων από της οικοδομικής γραμμής της χαμηλωτέρας ή στενωτέρας οδού μέχρι δε του βάθους αυτού δύναται να εξικνώνται και υποκείμενοι όροφοι. 2.Εις περίπτωσιν οικοπέδου επί διασταυρώσεως οδών εφ’ ων επιτρέπεται διάφορος αριθμός ορόφων και ύψος κατά την πρόσοψιν των οικοδομών ο μείζων αριθμός ορόφων και το μείζον ύψος προσόψεως, εφαρμόζεται και επί της ετέρας οδού, επί μήκους προσόψεως οικοδομής 15 μέτρων. Εάν η πρόσοψις, εφ’ ης ο μικρότερος αριθ(Αντί της σελ. 490,19(γ) Σελ. 490,19(δ) Τεύχος 633-Σελ. 137 Σχέδιο Πόλεως Αθηνών Πειραιώς 23.Ε.α.26 μός ορόφων και το μικρότερον ύψος προσόψεως, έχει μήκος μείζον των 15 μέτρων, επιτρέπεται η επέκτασις του μείζονος αριθμού ορόφων και του μείζονος ύψους κατά την πρόσοψιν και επί του πέραν των 15 μέτρων τμήματος, της θεωρουμένης προσόψεως, αλλά πάντοτε υπό τον όρον της μειώσεως της συνολικής καλυπτομένης επιφανείας ορόφων της οικοδομής, εις οιανδήποτε άλλην θέσιν αυτής, κατά εμβαδόν, ίσον προς την γιγνομένην δια της τοιαύτης επεκτάσεως αύξησιν της καλυπτομένης επιφανείας ορόφων. Βλ. ήδη παρ. 9 και 10 άρθρ. 24 του Γ.Ο.Κ. Ν.Δ. 8/1973 (τόμ. 23Α σελ. 376 η). 3.Οικοδομή εκτεινομένη επί ολοκλήρου οικοδομικού τετραγώνου, επιτρέπεται, δια λόγους αρχιτεκτονικής εμφανίσεως, να έχη κατά τινας των προσόψεων αυτής, αριθμόν ορόφων, ή και ύψος μείζονα των αντιστοιχούντων προς τας οδούς, εφ’ ων αι προσόψεις αύται, υπό τον απαραίτητον πάντοτε όρον, όπως μη γίγνεται υπέρβασις α)της συνολικής επιφανείας ορόφων της οικοδομής της προκυπτούσης εκ της εφαρμογής των γενικών διατάξεων του παρόντος, εν συνδυασμώ προς την μεγίστην επιτρεπομένην κάλυψιν του οικοπέδου και β)του εν τη θέσει ταύτη καθοριζομένου, κατά τας διατάξεις του παρόντος, ανωτάτου ύψους οικοδομής. Ύψη εις οδούς με υψηλοτέρας παλαιάς οικοδομάς Άρθρ.5.-1.Εφ’ όσον υφίστανται κτίρια, των οποίων ο αριθμός των ορόφων (πλήρων ή εν εσοχή) ή το ύψος, (κατά την πρόσοψιν ή εν εσοχή) υπερβαίνει τον δια του παρόντος οριζόμενον χωρεί αύξησις των δια του παρόντος καθοριζομένων κατ’ εφαρμογήν της παρ. 7 του άρθρ. 29 του από 9 Αυγ. 1955 Β.Δ/τος «περί Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού του Κράτους» (Φ.Ε.Κ. 266). Άρθρ.6.-1.Καταργείται το άρθρ. 7 του από 14 Μαΐου 1934 Δ/τος «περί ύψους οικοδομών Αθηνών και Περιχώρων» (Φ.Ε.Κ. 167 Α) ως και πάσα ειδική διάταξις καθορίζουσα ανώτατον ύψος ή ανώτατον αριθμόν ορόφων οικοδομών εις την έκτασιν εφ’ ης κατά τας παρ. 1 και 2 του άρθρ. 1 ισχύει το παρόν Δ/μα. 2.Εις τας κατά το τελευταίον εδάφιον της παρ. 2 του άρθρ. 1 του παρόντος Δ/τος εξαιρουμένας περιοχάς υπό στοιχ. α΄ Αθηνών, β΄ Πειραιώς και Περιχώρων και γ΄ Φιλοθέης (Κ. Αλεξανδρείας) ως και εις τας περιοχάς τας κειμένας εντός των διοικητικών ορίων των Δήμων Αμαρουσίου και Χαλανδρίου και των Κοινοτήτων Ψυχικού και Νέου Ψυχικού διατηρούνται εν ισχύϊ αι δι’ εκάστην τούτων ισχύουσαι Σελ. 490,20(δ) Τεύχος 633-Σελ. 138 διατάξεις, περί ανωτάτου ύψους των οικοδομών, ανωτάτου αριθμού ορόφων αυτών και μεγίστου συντελεστού κατ’ επιφάνειαν εκμεταλλεύσεως, των οικοπέδων. Εις τας περιοχάς Λαιμός και Μικρό Καβούρι Βουλιαγμένης το ανώτατον ύψος οικοδομών, ο ανώτατος αριθμός ορόφων και ο μέγιστος συντελεστής κατ’ επιφάνειαν εκμεταλλεύσεως θέλουν ορισθή εν καιρώ. 3.Η ισχύς του παρόντος Δ/τος άρχεται τρεις μήνας μετά την δημοσίευσιν αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Εις τον αυτόν επί του Οικισμού Υφυπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος. 23.Ε.α.26 Σχέδιο Πόλεως Αθηνών Πειραιώς