← Ελλάδα

9. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Αριθ. Σ 42/2/15286 της 16 Σεπτ./6 Οκτ. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 1012) (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 1077 της 22 Οκτ. 1980) Π

Εν συντομία

Αυτή η απόφαση καθορίζει τον τρόπο σύνταξης και το περιεχόμενο των εκθέσεων αξιολόγησης για συγκεκριμένο προσωπικό του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Σκοπός της είναι να τυποποιήσει τη διαδικασία αξιολόγησης των ουσιαστικών προσόντων αυτού του προσωπικού.

Τι ρυθμίζει

Ποιους αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
9. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Αριθ. Σ 42/2/15286 της 16 Σεπτ./6 Οκτ. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 1012) (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 1077 της 22 Οκτ. 1980) Περί των εκθέσεων ουσιαστικών προσόντων του επί συμβάσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου ειδικού επιστημονικού τεχνικού και βοηθητικού προσωπικού του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Έχοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρ. 29 του Νόμ. 993/1979 «περί του επί συμβάσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού του δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου», αποφασίζουμε: Καθορίζουμε τον τύπο και το περιεχόμενο των εκθέσεων ουσιαστικών προσόντων του με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ειδικού επιστημονικού, τεχνικού και βοηθητικού προσωπικού, του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, που διέπεται από τις διατάξεις του Κεφ. Γ΄ του Νόμ. 993/1979 καθώς και τους αρμόδιους για τη σύνταξη αυτών, ως ακολούθως: Άρθρ.1.-1.Ο τύπος και το περιεχόμενο των εκθέσεων ουσιαστικών προσόντων του ανωτέρω προσωπικού έχει κατά το προσαρτημένο υπόδειγμα, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παρούσης αποφάσεως. 2.Βάσει του υποδείγματος αυτού συντάσσονται οι εκθέσεις ουσιαστικών προσόντων του κατά το (Αντί για τη σελ. 358,639) Σελ. 358,639(α) Τεύχος Η53-Σελ.71 Προσωπικό με σχέση ιδιωτικού δικαίου 2.Ε.μ.9 άρθρ. 10, συντάσσει το όργανο στο οποίο αυτοί απευθείας υπάγονται. 6.Σε περίπτωση που καθίσταται ανέφικτη ή δυσχερής η ανεύρεση της ιεραρχίας των κριτών, λόγω ιδιομορφίας των συνθηκών εργασίας των κρινομένων και διαρθρώσεως των υπηρεσιών, στις οποίες απασχολούνται, το κατά τις κείμενες διατάξεις αρμόδιο όργανο προσλήψεως του ειδικού επιστημονικού, τεχνικού και βοηθητικού προσωπικού, ορίζει με απόφασή του τρεις, κατ’ ανώτατο όριο, προϊσταμένους του κρινομένου, εφόσον υπάρχουν, οι οποίοι θα είναι κριτές του. 7.Κατά τα λοιπά, όσον αφορά τους προϊσταμενους-κριτές εφαρμόζονται αναλόγως, εφόσον συμβιβάζονται με τις ρυθμίσεις της παρούσης αποφάσεως οι διατάξεις των άρθρ. 16-20 της 1212/1972, Κανονιστικής Πράξεως του τέως ΑΣΔΥ «περί των εκθέσεων ουσιαστικών προσόντων του προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών -πλην εκπαιδευτικών- και απάντων των ν.π.δ.δ.», η οποία εγκρίθηκε με την 4774/30.11.1972 υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 1071/8.12.1972 τ.Β΄). Άρθρ.9.-1.Στη σύνταξη εκθέσεων υποχρεούται ο κριτής έστω και αν δεν άσκησε τα καθήκοντα του προϊσταμένου ολόκληρο το ημερολογιακό έτος. Στην περίπτωση που το χρονικό διάστημα, κατά το οποίο άσκησε τα καθήκοντα αυτά, δεν ήταν αρκετό για να μορφώσει ασφαλή κρίση για την υπηρεσιακή ικανότητα των κρινομένων, μνημονεύει αυτό ρητά στην έκθεση. 2.Ο προϊστάμενος-κριτής υποχρεούται να συντάσσει εκθέσεις γι’ αυτούς που υπηρέτησαν κατά τη διάρκεια του λήξαντος έτους κάτω από τις διαταγές του, για χρονικό διάστημα αρκετό, προς μόρφωση ασφαλούς κρίσεως και συγκεκριμένα για ένα τουλάχιστο πεντάμηνο, έστω και αν κατά το χρόνο συντάξεως των εκθέσεων υπηρετούν οι κρινόμενοι σε άλλες υπηρεσίες λόγω μετακινήσεως ή μεταθέσεως. Σελ. 358,642(α) Τεύχος Θ72-Σελ. 48 3.Εάν ο προϊστάμενος-κριτής άσκησε τα καθήκοντά του τουλάχιστον επί πεντάμηνο και κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους μετακινείται, μετατίθεται, προάγεται ή αποσπάται σε άλλη Αρχή, υποχρεούται να συντάσσει εκθέσεις για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα. Στην περίπτωση αυτή οι εκθέσεις συντάσσονται πριν από την παράδοση των καθηκόντων του Προϊσταμένου-κριτή με φροντίδα της αρμόδιας υπηρεσίας διοικητικού. 4.Οι εκθέσεις ουσιαστικών προσόντων συντάσσονται το αργότερο μέχρι 31 η Ιανουαρίου και καλύπτουν τη διάρκεια του λήξαντος έτους. Άρθρ.10.-Επί του ειδικού επιστημονικού προσωπικού η κρίση των προϊσταμένων των υπηρεσιών στις οποίες υπηρετούν εφόσον δεν έχουν την ίδια επιστημονική ειδικότητα ή δεν διαθέτουν τις απαιτούμενες επιστημονικές γνώσεις, περιορίζεται μόνο στα ουσιαστικά προσόντα ήθος και συμπεριφορά, απόδοση και πρωτοβουλία, χωρίς να υπεισέρχονται στην αξιολόγηση των ουσιαστικών προσόντων, επαγγελματική ικανότητα και οργανωτικότητα. Όπου όμως ο προϊστάμενος-κριτής έχει την ίδια επιστημονική ειδικότητα ή διαθέτει τις απαιτούμενες επιστημονικές γνώσεις αξιολογεί και τα ουσιαστικά προσόντα επαγγελματική ικανότητα και οργανωτικότητα. Άρθρ.11.-1.Διαγραφές, παρεγγραφές, ξέσματα, διορθώσεις, υπογραμμίσεις στο κείμενο των εκθέσεων απαγορεύονται. Κάθε διόρθωση ή προσθήκη, κατά τη σύνταξη, γίνεται με παραπομπή στο περιθώριο, βεβαιουμένη με την υπογραφή του κριτή. 2.Η έκθεση πρωτοκολλούμενη αποτελεί δημόσιο έγγραφο και τοποθετείται στον ατομικό φάκελο του κρινομένου, του οποίου αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο. Απαγορεύεται κάθε μεταβολή στην έκθεση, που μπορεί να αλλοιώσει το περιεχόμενό της επί το δυσμενέστερο ή ευμενέστερο για τον κρινόμενο. Τυχόν παραλείψεις ή παραδρομές επισημαίνονται από την Υπηρεσία Διοικητικού, η οποία υποχρεούται να επιστρέψει την έκθεση στον αρμόδιο κριτή για συμπλήρωση. 3.Απαγορεύεται η αντικατάσταση της εκθέσεως που έχει συνταχθεί. «4.Κάθε έκθεση ουσιαστικών προσόντων γνωστοποιείται υποχρεωτικά στον κρινόμενο μισθωτό, με τη φροντίδα της αρμόδιας υπηρεσίας, μέσα σε 15 ημέρες από την πρωτοκόλλησή της. Η γνωστοποίηση περιλαμβάνει τα μέρη 3, 4 και 5 της έκθεσης και ο μισθωτός υπογράφει σχετικό αποδεικτικό παραλαβής. Κάθε κρινόμενος μισθωτός δικαιούται οποτεδήποτε να λάβει γνώση του περιεχομένου ή και να ζητεί αντίγραφο των εκθέσεών του από την αρμόδια υπηρεσία». Η παρ. 4 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της ΔΙΠΙΔ/Φ/42.9/5139/27 Μαΐου-24 Ιουν. 1986 (ΦΕΚ Β΄ 421) (κατωτ.αριθ.12). 2.Ε.μ.9 Προσωπικό με σχέση ιδιωτικού δικαίου άρθρ.9 του Νόμ. 993/1979 ειδικού επιστημονικού, τεχνικού και βοηθητικού προσωπικού και κατά τα οριζόμενα στα επόμενα άρθρα. Άρθρ.2.-1.Οι κατά το προηγούμενο άρθρο «εκθέσεις ουσιαστικών προσόντων» συντάσσονται σε τετρασέλιδο έντυπο υπόδειγμα. 2.Το έντυπο αυτό περιλαμβάνει τα εξής 6 μέρη: α)Την εξωτερική (πρώτη) σελίδα στην οποία αναγράφεται ο αριθμός εμπιστευτικού πρωτοκόλλου της εκθέσεως, και η χρονική περίοδος για την οποία γίνεται η κρίση. Στη σελίδα αυτή περιλαμβάνονται τα μέρη 1, υπό τον τίτλο «Στοιχεία του κρινομένου» (μισθωτού) και 2, υπό τον τίτλο «Στοιχεία των κριτών». β)Την εσωτερική δεύτερη σελίδα, που περιλαμβάνει τα μέρη 3, με τον τίτλο “Αξιολόγηση ουσιαστικών προσόντων” και 4, με τον τίτλο “Αιτιολογία Κριτών”. γ)Την εσωτερική τρίτη σελίδα, που περιλαμβάνει τα μέρη 5, με τον τίτλο «Αποτέλεσμα Αξιολογήσεως-Συμπέρασμα» και 6 «Στοιχεία της Υπηρεσίας Διοικητικού”. δ)Την εξωτερική τετάρτη σελίδα, στην οποία μπορεί να αναγράφεται αιτιολογία των κριτών εάν δεν επαρκεί ο οικείος χώρος στο μέρος 4 της εκθέσεως. Άρθρ.3.-1.Το μέρος 1 του Υποδείγματος «Στοιχεία του κρινομένου» συμπληρώνεται από τον κρινόμενο μισθωτό. Τα στοιχεία αυτά είναι τα εξής: -Επώνυμο, όνομα, όνομα πατέρα ή συζύγου για τις έγγαμες. -Ειδικότητα. Αναγράφεται η ειδικότητα με την οποία έχει προσληφθεί στην οργανική θέση ο κρινόμενος. -Αντικείμενο απασχολήσεως. Περιγράφονται τα καθήκοντα τα οποία εξετέλεσε. -Ημερομηνία. Τίθεται η ακριβής ημερομηνία, κατά την οποία ο κρινόμενος συμπλήρωσε τα στοιχεία του στο έντυπο. -Υπογραφή. Τίθεται η υπογραφή του κρινομένου. 2.Το μέρος 2 του Υποδείγματος «Στοιχεία των κριτών» συμπληρώνεται στο οικείο τμήμα από καθένα από τους τρεις κριτές και περιλαμβάνει τα στοιχεία τους, που είναι τα εξής: -Ονοματεπώνυμο. -Τίτλος θέσεως και βαθμός. Στην περίπτωση που ο κριτής δεν φέρει βαθμό τίθεται η ιδιότητα αυτού. -Ημερομηνία συμπληρώσεως της εκθέσεως από τον κριτή και -Υπογραφή του κριτού. Άρθρ.4.-Τα ουσιαστικά προσόντα και ο τρόπος αξιολογήσεως αυτών περιλαμβάνονται στη δεύτερη σελίδα της εκθέσεως, στα μέρη 3 «Αξιολόγηση ουσιαστικών προσόντων» και 4 «Αιτιολογία κριτών». Σελ. 358,640(α) Τεύχος Η53-Σελ.72 Άρθρ.5.-1.Τα ουσιαστικά προσόντα επί τη βάσει των οποίων κρίνονται οι μισθωτοί ορίζονται, ως ακολούθως: «α)Ήθος και συμπεριφορά. Κρίνεται: Η προθυμία και ικανότητα για αρμονική και αποτελεσματική συνεργασία με τους συναδέλφους του. Το συλλογικό πνεύμα και η διάθεση να συμμετέχει σε συλλογικές εργασίες και δραστηριότητες και να συμβάλλει ουσιαστικά σ’ αυτές. Η προθυμία εξυπηρέτησης των πολιτών που έρχονται σε επικοινωνία μαζί του και γενικά κάθε συναλλασσόμενου με την υπηρεσία. Η ευγένεια, η κατανόηση και η αυτοκυριαρχία στις σχέσεις και συνεργασίες του». Η περίπτ. α΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 της Φ. 42/25/13133/22 Οκτ.-19 Δεκ. 1985 (ΦΕΚ Β΄ 759) απόφ. Υπ. Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης. β)Απόδοση-Κρίνεται: Το έργο που έχει αποδώσει, ποσοτικά και ποιοτικά ο κρινόμενος, φιλόπονα, χωρίς μεμψιμοιρίες, παρελκύσεις ή υπεκφυγές, σε σχέση με τα μέσα και το χρόνο που είχε στη διάθεσή του, με βάση όριο συγκρίσεως έργο, που οφείλει να αποδίδει ο μέσης ικανότητας υπάλληλος μέσα σ’ ορισμένη χρονική μονάδα ή άλλη μονάδα υπολογισμού. Η αποτελεσματικότητα της εργασίας και η ωφέλεια που έχει προκύψει απ’ αυτή. γ)Επαγγελματική ικανότητα. Κρίνεται: Η ενημερότητα πάνω στις απαραίτητες για τον τομέα της εργασίας του κρινομένου γνώσεις, η προσπάθεια για τη συνεχή βελτίωση των επαγγελματικών γνώσεων, η ικανότητα αφομοιώσεως των γνώσεων που απαιτεί η άσκηση των καθηκόντων του, η επιστημονική και επαγγελματική κατάρτιση, η ικανότητα αποδοτικής χρησιμοποιήσεως της επαγγελματικής πείρας, η θετικότητα, η επινοητικότητα κατά τη διεξαγωγή της υπηρεσίας και η αποτελεσματική αντιμετώπιση των υπηρεσιακών προβλημάτων. Η άνεση και αυτοπεποίθηση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της εργασίας, καθώς επίσης και η ευχέρεια και η σταθερότητα στην εφαρμογή αποδοτικών μεθόδων εργασίας. 2.Ε.μ.9 Προσωπικό με σχέση ιδιωτικού δικαίου δ)Πρωτοβουλία. Κρίνεται: Η αυθόρμητη και με την ίδια κρίση ενέργεια και λήψη των ενδεικνυομένων μέτρων ή αποφάσεων, η εύστοχη αντιμετώπιση και διαχείριση των υποθέσεων, χωρίς ευθυνοφοβίες, με πρωτότυπη σκέψη, διορατικότητα και δημιουργική φαντασία, η αναδοχή ευθυνών και η υποβολή προτάσεων για την παραγωγή αποδοτικότερου έργου και την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών και ε)Οργανωτικότητα. Κρίνεται:Η ικανότητα οργανώσεως της ανατιθέμενης εργασίας, κατά τρόπο συστηματικό και αποτελεσματικό, με προσαρμοστικότητα στις μεταβαλλόμενες συνθήκες και απαιτήσεις, με στόχο την αποφυγή γραφειοκρατικών και τυπολατρικών διαδικασιών και την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας. 2.Καθένα από τα ουσιαστικά προσόντα της παρ.1 αξιολογείται με την ακόλουθη κλίμακα χαρακτηρισμών: α)«Άριστος», δηλαδή αυτός που κατέχει το αντίστοιχον προσόν στον ανώτατο βαθμό, που να πλησιάζει την τελειότητα. β)«Λίαν καλός», δηλαδή αυτός που κατέχει το αντίστοιχο προσόν σε ανώτερο βαθμό από το συνηθισμένο μέσο όρο, δηλαδή σε σημείο λίαν ικανοποιητικό, επιδεχόμενο όμως παραιτέρω βελτίωση. γ)«Καλός», δηλαδή αυτός που κατέχει το αντίστοιχο προσόν στο συνήθη βαθμό, δηλαδή το μέσο όρο του υπηρετούντος σε κάθε υπηρεσία προσωπικού, ήτοι σε σημείο απλώς ικανοποιητικό. δ)«Μέτριος», δηλαδή αυτός που κατέχει το αντίστοιχον προσόν σε βαθμό κατώτερο του συνήθους μέσου όρου, δηλαδή αυτός που μόνο μετ’ ανοχή ικανοποιεί τις απαιτήσεις της Υπηρεσίας και ε)«Ανεπαρκής», δηλαδή αυτός που δεν κατέχει το αντίστοιχο προσόν και δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις της Υπηρεσίας μη επιδεχόμενος βελτίωση. 3.Την αξιολόγηση, κατά την προηγούμενη παράγραφο, ενεργεί καθένας από τους κατά τα άρθρ.8 και 10 της παρούσης κριτές, αυτοτελώς, δίνοντας απάντηση στο τιθέμενο στις οικείες στήλες με τον αντίστοιχο ορισμό, ερώτημα, μαζί με την προσθήκη, στο μέρος 4, της κατά το άρθρ.6 αιτιολογίας. Άρθρ.6.-1.Η κατά το άρθρ.5 αξιολόγηση των κριτών ανάγεται στη διακριτική ευχέρειά τους. 2.Ο κριτής οφείλει να εκθέτει την κατά συνείδηση δίκαιη γνώμη αυτού χωρίς να επηρεάζεται από την γνώμη οποιουδήποτε άλλου. Οι χαρακτηρισμοί απορρέουν λογικώς από γεγονότα αντικειμενικώς ακριβή και όχι από απλές υπόνοιες, ανεύθυνες εισηγήσεις, σχόλια ή πληροφορίες, ούτε από μεμονωμένα, τυχαία ή ασήμαντα περιστατικά. Εάν ο κριτής δεν κατόρθωσε να σχηματίσει πλήρη πεποίθηση για τον κρινόμενο, για κάποιο ή όλα τα ερευνητέα θέματα αναγράφει αυτό στην έκθεση και αποφεύγει ανεξέλεγκτες βεβαιώσεις ή ασαφείς εκφράσεις. 3.Οι κριτές πρώτου, δευτέρου και τρίτου βαθμού προβαίνουν σε ιδιαίτερη καθένας τους κρίση και αξιολόγηση. 4.Ο κριτής είναι ελεύθερος να παραθέσει ή μη αιτιολογία, προσδιορίζοντας τα στοιχεία εκείνα βάσει των οποίων έδωσε τους επί μέρους χαρακτηρισμούς ή κατέληξε στο συμπερασματικό χαρακτηρισμό του κρινομένου σε λίαν καλό ή καλό. 5.Αιγιολογία του κριτού απαιτείται υποχρεωτικώς στις περιπτώσεις κρίσεως του μισθωτού, συμπερασματικά, ως ανεπαρκούς ή μετρίου ή αρίστου. Για τον ανεπαρκή και μέτριο πρέπει να μνημονεύονται τα πραγματικά δεδομένα που θεμελιώνουν τους χαρακτηρισμούς αυτούς. Για τον άριστο αναφέρονται τα συγκεκριμένα και σαφή πραγματικά στοιχεία, που αποδεικνύουν την διάκριση αυτού, για την απόδοση, επαγγελματική ικανότητα, πρωτοβουλία και οργανωτικότητα, ότι τα προσόντα αυτά κατέχει στον ανώτατο βαθμό μπορεί δε να ικανοποιήσει απόλυτα τις απαιτήσεις της υπηρεσίας στα καθήκοντα της θέσεώς του. Άρθρ.7.-1.Κάθε κριτής, επί τη βάσει των επί μέρους χαρακτηρισμών που έδωσε, υποχρεούται να προέλθει στη συμπλήρωση του 5 ου μέρους του Υποδείγματος, θέτοντες αριθμητικώς και ολογράφως το άθροισμα των όμοιων επί μέρους χαρακτηρισμών και τη βάσει αυτών εξαγωγή του συμπεράσματος ως «Άριστος» ή «Λίαν Καλός» ή «Καλός» ή «Μέτριος» ή «Ανεπαρκής» ως ακολούθως: α)Συμπερασματικά «Άριστος» χαρακτηρίζεται ο κρινόμενος που συγκέντρωσε άθροισμα χαρακτηρισμών «Άριστος» 5, ήτοι σ’ όλα τα ουσιαστικά προσόντα. β)Συμπερασματικά «Λίαν Καλός» χαρακτηρίζεται ο κρινόμενος που συγκέντρωσε άθροισμα χαρακτηρισμών «Λίαν Καλός» και άνω 4 και υπό την προϋπόθεση ότι σε κανένα ουσιαστικό προσόν δεν έχει δοθεί ο χαρακτηρισμός «μέτριος ή ανεπαρκής». γ)Συμπερασματικά «Καλός» χαρακτηρίζεται ο κρινόμενος που συγκέντρωσε άθροισμα χαρακτηρισμών «Καλός» και άνω 4, απαραιτήτως όμως στα προσόντα «απόδοση» και «επαγγελματική ικανότητα». δ)Συμπερασματικά «Μέτριος» χαρακτηρίζεται ο κρινόμενος που δεν συγκέντρωσε τις προϋποθέσεις χαρακτηρισμού του ως «Καλός» και δεν έχει χαρακτηρισμούς «Ανεπαρκής» περισσότερους από δύο. ε)Συμπερασματικά «Ανεπαρκής» χαρακτηρίζεται ο κρινόμενος που δεν συγκέντρωσε τις προϋποθέσεις να χαρακτηρισθεί ως «Μέτριος». 2.Στις περιπτώσεις του άρθρ.10, ο κριτής, που δεν θέτει χαρακτηρισμούς και στα πέντε ουσιαστικά προσόντα, αφήνει ασυμπλήρωτο τον οικείο γι’ αυτόν χώρο στο μέρος 5 του Υποδείγματος. Άρθρ.8.-1.Την κρίση ενεργούν, αυτοτελώς, τρεις κατ’ ανώτατο όριο, κριτές, ανάλογα με την διάρθρωση της οικείας υπηρεσίας. 2.Ο κρινόμενος κρίνεται: α)Σε πρώτο βαθμό από τον αμέσως ανώτερο προ(Αντί για τη σελ. 358,641) Σελ. 358,641(α) Τεύχος Θ72-Σελ. 47 Προσωπικό με σχέση ιδιωτικού δικαίου 2.Ε.μ.9 ϊστάμενό του, εφόσον προϊσταται της οικείας υπηρεσιακής μονάδας. β)Σε δεύτερο βαθμό από τον αμέσως ανώτερο κατά το στοιχείο α΄ προϊστάμενο, εφόσον προβλέπεται στη συγκεκριμένη ιεραρχία. γ)Σε τρίτο βαθμό από τον ανώτερο κατά το στοιχ. β΄ προϊστάμενο. 3.Ως προϊστάμενοι νοούνται αυτοί που κατέχουν θέση τακτικού υπαλλήλου ή με θητεία ή μετακλητού ή και επί συμβάσει ιδιωτικού δικαίου και στους οποίους έχουν ανατεθεί καθήκοντα προϊσταμένου τμήματος, διευθύνσεως, υπηρεσίας ή και αυτοτελούς οργανικής μονάδας. 4.Η ιδιότητα του προϊσταμένου συντρέχει και για τους με απόσπαση μισθωτούς που τελούν υπό τις διαταγές του. 5.Επί μισθωτών που δεν υπάγονται σε ιεραρχική βαθμίδα, τις εκθέσεις λόγω ελλείψεως προϊσταμένου κριτού κατά την έννοια του παρόντος και του

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.