1. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ της 12/26 Ιουν. 1935 Περί συστάσεως (Οργανισμού Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων) «Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Τουριστικών

1. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ της 12/26 Ιουν. 1935 Περί συστάσεως (Οργανισμού Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων) «Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Τουριστικών Ξενοδοχείων». Ο «Οργανισμός Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων» μετωνομάσθη αρχικώς εις «Επαγγελματικόν Επιμελητήριον Τουριστικών Ξενοδοχείων» δια του άρθρ.19 Α.Ν. 16/19 Νοεμ. 1935 (ανωτ. σελ. 30), είτα μετωνομάσθη εις «Επιμελητήριον Τουριστικών Ξενοδοχείων της Ελλάδος» δια του άρθρ.1 Ν.Δ. 866/1941 (κατωτ. αριθ. 5), μετωνομάσθη δε ακολούθως εις «Ξενοδοχειακόν Επιμελητήριον της Ελλάδος» δια του άρθρ. 1 Β.Δ. 17/30 Οκτ. 1946 (κατωτ. αριθ. 6). Άρθρ.1.-Συνιστάται νομικόν πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου υπό την επωνυμίαν («Πανελλήνιος Ένωσις Τουριστικών Ξενοδοχείων») «Επαγγελματικόν Επιμελητήριον Τουριστικών Ξενοδοχείων» εδρεύον εν Αθήναις και υπαγόμενον εις την εποπτείαν του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού, εξασκουμένην υπό της «Διευθύνσεως Τουριστικής Οργανώσεως». (Μέλη της οργανώσεως τούτης εισίν υποχρεωτικώς άπαντα τα Ξενοδοχεία και Οικοτροφεία (PENSIONS) της χώρας, άτινα ήθελον χαρακτηρισθή ως Τουριστικά δι’ αποφάσεως του (Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Ο.Τ.). Η τοιαύτη απόφασις του (Ε.Ο.Τ.) δέον να εκδοθή εντός μηνός από της ισχύος του παρόντος δια τα Ξενοδοχεία ων η κατάστασις έχει ελεγχθή και έχει εκδοθή άδεια λειτουργίας). Βλ. ήδη άρθρ.2 παρ.2 Ν.Δ. 688/1948 (κατωτ. αριθ. 7). Δια Δ/τος θέλουσι καθορισθή τα της κατατάξεως των Τουριστικών Ξενοδοχείων, αι υποχρεώσεις και τα αντίστοιχα δικαιώματα των μελών έναντι της Οργανώσεως και αντιστρόφως ως και ο τρόπος της εν τη Οργανώσει συμμετοχής αυτών. Προκειμένου περί τουριστικών ξενοδοχείων Λουτροπόλεων, η αρμοδιότης της «Διευθύνσεως Τουριστικής Οργανώσεως» διατηρείται ως και επί των λοιπών ξενοδοχείων. Αι εντός « » λέξεις αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ.16 Α.Ν. 431/1937 (κατ. αριθ. 2). Το δυνάμει του άνω άρθρου εκδοθέν Β.Δ. της 31 Ιαν./8 Φεβρ. 1936 περί χαρακτηρισμού και κατατάξεως τουριστικών ξενοδοχείων, κατηργήθη υπό του άρθρ.11 του Β.Δ. της 27 Απρ./14 Μαΐου 1937 περί εκδόσεως αδειών λειτουργίας, κατατάξεως και χαρακτηρισμού ξενοδοχείων (ανωτ. σελ. 188). Άρθρ.(10)9.-Κατά των αποφάσεων των δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων περί επιβολής φορολογίας βάσει του άρθρ.230 της περί Δήμων και Κοινοτήτων Νομοθεσίας (τόμ. 3) ή και άλλων, εις βάρος ξενοδοχειακών επιχειρήσεων ή της πελατείας αυτών πόλεων ή λουτροπόλεων τόπων αρχαιολογικών και κέντρων θερινής ή χειμερινής διαμονής επιτρέπεται ένστασις ενώπιον επιτροπής. «Την επιτροπήν του άρθρ.10 του ανωτέρω Α.Νόμου αποτελούσιν οι εξής: 1 - 2)οι διευθυνταί λουτροπόλεων και ιαματικών πηγών και Τουριστικής Οργανώσεως του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού, 3)ο διευθυντής Αυτοδιοικήσεως του Υπουργείου των Εσωτερικών, 4)εις πρωτοδίκης υπό του Υπουργού της Δικαιοσύνης οριζόμενος δια μίαν τριετίαν και 5)ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Τουριστικών Ξενοδοχείων. Η επιτροπή εδρεύει εις το Υφυπουργείον Σελ. 206 Τύπου και Τουρισμού, ταύτης δε προεδρεύει ο αρχαιότερος των διευθυντών μελών αυτής». Δια Δ/τος θέλουσι κανονισθή αι υποχρεώσεις των ενισταμένων, αι προθεσμίαι ασκήσεως της ενστάσεως και πάσα άλλη λεπτομέρεια αφορώσα την εφαρμογήν του προηγουμένου εδαφίου. Δυνάμει της ανωτέρω διατάξεως εξεδόθη το Π.Δ. της 31 Αυγ./13 Σεπτ. 1935 περί καθορισμού υποχρεώσεων και προθεσμιών ασκήσεως ενστάσεων κατ’ αποφάσεων δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων. Το ανωτέρω άρθρον δεν έχει ήδη εφαρμογήν, των υπέρ δήμων και κοινοτήτων τελών και φόρων επιβληθέντων δια του Ν.Δ. 3033/1954 (τόμ. 3 σελ. 299) και ουχί δι’ αποφάσεων των Δημοτικών και Κοινοτικών Συμβουλίων. Βλ. άρθρ.24 Ν.Δ. 3033/1954 (τόμ. 3 σελ. 305). Του δυνάμει των Ν.Δ. της 3/4 Φεβρ. 1926 περί ιδρύσεως Εθνικού Συνδέσμου Περιηγητισμού και του Νόμ. 6450 περί τροποποιήσεως του Νόμου περί Ε.Ο.Τ. τέλους κατά λογαριασμόν ξενοδοχείων ή πανδοχείων δύνανται να απαλλάσσωνται ητιολογημένως ωρισμένα ξενοδοχεία κατόπιν αποφάσεως του (Διοικητικού Συμβουλίου της Διευθύνσεως Ξένων και Εκθέσεων). Άρθρ.(11)10.-Πάσαι αι προς εκτέλεσιν του παρόντος λεπτομέρειαι ορισθήσονται δια Δ/των εκδιδομένων μερίμνη του Υπουργού της Εθνικής Οικονομίας. Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, θέλει δε υποβληθή προς κύρωσιν εις την μέλλουσαν να συνέλθη Εθνοσυνέλευσιν. Η αρίθμησις διορθούται καθ’ όσον εν τω επισήμω κειμένω παρελείφθη ο αριθμός 7. 18.Ζ.β.1 Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο της Ελλάδας Άρθρ.2.-Τα Ξενοδοχεία της δια του νόμου τούτου καθισταμένης Οργανώσεως φέρουσι τον τίτλον «Τουριστικά Ξενοδοχεία» ον μετά της επωνυμίας αυτών δύνανται να αναγράψωσιν εις την πρόσοψιν, την είσοδον και τα έντυπα αυτών εις οιασδήποτε ξένας γλώσσας ήθελον εγκρίνη. Δια την τοιαύτην ξενόγλωσσον αναγραφήν τα Τουριστικά Ξενοδοχεία απαλλάσσονται της κατά τον νομ. 5117, περί φορολογίας επιτηδεύματος επιβαλλομένης φορολογίας Ξενογλώσσων Επιγραφών. Απαγορεύεται εις πάντα τα λοιπά Ξενοδοχεία η καθ’ οιονδήποτε τρόπον χρήσις του τίτλου, «Τουριστικόν Ξενοδοχείον» επί ποινή προστίμου από 1000 - 5000 δραχμών και φυλακίσεως μέχρις ενός μηνός και εν υποτροπή μέχρι του διπλασίου των ως άνω ποινών. Τας ως άνω παραβάσεις μηνύει πας ενδιαφερόμενος, ως και οι υπάλληλοι (του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού) της «Διευθύνσεως Τουριστικής Οργανώσεως», και η Πανελλήνιος Ένωσις Τουριστικών Ξενοδοχείων. Αι εκ των προστίμων πρόσοδοι περιέρχονται εις το προβλεπόμενον Ταμείον Αλληλοβοηθείας. Περί του ποσού της χρηματικής ποινής βλ. ήδη άρθρ.2 Νόμ. 110/1945 και άρθρ.57 του Ποινικού Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 6 και 28) ως επίσης και άρθρ.6 παρ.1 Ν.Δ. 3016/1954 (ανωτ. σελ. 165). Βλ. και άρθρ.7 Α.Ν. 431/1937 (ανωτ. σελ. 180). Σελ. 203 Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο της Ελλάδας 18.Ζ.β.1 Άρθρ.3.-Οι Διευθυνταί των Τουριστικών Ξενοδοχείων υποχρεούνται όπως κατ’ έτος και από 15 μέχρι 30 Οκτωβρίου υποβάλλωσι προς το Υφυπουργείον Τύπου και Τουρισμού, (τον Ε.Ο.Τ.) και (την Πανελλήνιον Ένωσιν Τουριστικών Ξενοδοχείων) το «Επαγγελματικόν Επιμελητήριον Τουριστικών Ξενοδοχείων» τας κατά κλίνην μετά ή άνευ τροφής ανωτάτας τιμάς των δωματίων, σημειουμένων και των φορολογικών επιβαρύνσεων δια τας χειμερινάς και θερινάς περιόδους του έτους. Τας τιμάς ταύτας οφείλουσι να αναρτώσιν εις εμφανές μέρος της εισόδου, εφοδιάζωσι δε δια δελτίου τιμών έκαστον πελάτην προερχόμενον προς ενοικίασιν δωματίου. (Εν ουδεμιά περιπτώσει επιτρέπεται κατά το εξάμηνον διάστημα μεταβολή τιμής εφαρμοζομένων κατά των παραβατών, και επί του προκειμένου των διατάξεων του εδαφ. β΄ του προηγουμένου άρθρου, διατασσομένης συγχρόνως και της επιστροφής του επί πλέον ληφθέντος ποσού. Μεταβολή τιμής κατά τα ανωτέρω καθοριζόμενα διαστήματα, επιτρέπεται μόνον κατόπιν δικαιολογημένης αποφάσεως του (Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Ο.Τ.). Προς καταπολέμησιν του μεταξύ των Τουριστικών Ξενοδοχείων αθεμίτου συναγωνισμού δύναται ο «Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού», προτάσει του Διοικητικού Συμβουλίου (της Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων) του «Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Τουριστικών Ξενοδοχείων» και μετά γνώμην των κατά τόπους ξενοδοχειακών οργανώσεων, να συνιστά επιτροπήν εξ ενός ανωτέρου υπαλλήλου της «Διευθύνσεως Τουριστικής Οργανώσεως», (εξ ενός των διευθυντών του Ε.Ο.Τ. υπό του Διοικητικού Συμβουλίου αυτού υποδεικνυομένου), ενός αντιπροσώπου των Τουριστικών Ξενοδοχείων οριζομένου υπό του Διοικητικού Συμβουλίου (της Πανελληνίου Ενώσεως των Τουριστικών Ξενοδοχείων) του «Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Τουριστικών Ξενοδοχείων» και ενός αντιπροσώπου της Ενώσεως των Δήμων του Κράτους, όπως καθορίζη την δι’ ωρισμένην περίοδον χρόνου κατωτάτην τιμήν κατά κλίνην και κατά δωμάτιον εκάστου ξενοδοχείου ή κατηγορίας ξενοδοχείων, είτε καθ’ όλην την Χώραν, είτε είς τινα πόλιν ή περιφέρειαν αυτής). Αντί των εντός ( ) παραγράφων ισχύουσι ήδη τα άρθρ.2 - 6 Α.Ν. 431/1937 (ανωτ. σελ. 180), και 1 Α.Ν. 1108/1939 (ανωτ. σελ. 194). Αι εντός « » λέξεις αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ.16 Α.Ν. 431/1937 (κατ. αριθ. 2.). Άρθρ.4.-(«Το Επαγγελματικόν Επιμελητήριον Τουριστικών Ξενοδοχείων διοικείται υπό Συμβουλίου όπερ απαρτίζεται 1)εξ ενός καθηγητού της Σελ. 204 Ανωτάτης Σχολής Εμπορικών και Οικονομικών Επιστημών, 2)εκ του τμηματάρχου της Διευθύνσεως Τουριστικής Οργανώσεως του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού και 3)εκ δέκα αντιπροσώπων των Τουριστικών Ξενοδοχείων της Ελλάδος. Ο ήδη υποδειχθείς υπό της Ανωτάτης Σχολής Εμπορικών και Οικονομικών Επιστημών καθηγητής παραμένει ως σύμβουλος, εφ’ όσον δεν ανακαλείται»). Βλ. ήδη άρθρ.4 παρ.1 Ν.Δ. 688/1948 (κατ. αριθ. 7). Το Διοικητικόν Συμβούλιον ευρίσκεται εν απαρτία, παρόντων έξ τουλάχιστον μελών. (Το Διοικητικόν Συμβούλιον εκλέγει εκ των μελών αυτού τετραμελή επιτροπήν, ήτις μετά του Προέδρου αυτού αποτελεί την Διοικούσαν Επιτροπήν (της Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων) του «Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Τουριστικών Ξενοδοχείων». Αύτη συνεδριάζει νομίμως, παρόντων τριών εκ των μελών της). Βλ. ήδη άρθρ.4 παρ.3 Ν.Δ. 688/1948 (κατ. αριθ. 7). Το τε Συμβούλιον και η Επιτροπή εκλέγουσιν έκαστον μεταξύ των μελών αυτού τον Πρόεδρον και Αντιπρόεδρον εκάστου εξ αυτών. (Ο Διευθυντής της «Διευθύνσεως Τουριστικής Οργανώσεως» ασκεί παρά τω Διοικητικώ Συμβουλίω και τη Διοικούση Επιτροπή, χρέη Κυβερνητικού Επιτρόπου, αναπληρούμενος, εν περιπτώσει κωλύματος ή απουσίας, υπό του Επιθεωρητού Ξένων και Εκθέσεων. Βλ. ήδη άρθρ.4 παρ.4 Ν.Δ. 688/1948 (κατ. αριθ. 7). 18.Ζ.β.1 Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο της Ελλάδας Εν διαφωνία του Κυβερνητικού Επιτρόπου προς αποφάσεις της Επιτροπής, αύται αναστέλλονται, αγόμεναι προ του Διοικητικού Συμβουλίου, όπερ αποφαίνεται οριστικώς. Εν διαφωνία δε προς αποφάσεις του Συμβουλίου αύται αναστέλλονται, επαναφερόμεναι εις το Συμβούλιον μετά πέντε τουλάχιστον ημέρας οπότε λύονται παρ’ αυτού οριστικώς. Δια «Δ/των» θέλουσι καθορισθή ο αριθμός των παρά τω Συμβουλίω εξ εκάστης περιφερείας αντιπροσώπων Τουριστικών Ξενοδοχείων, ο τρόπος και ο χρόνος εκλογών, τα προσόντα και η θητεία των αντιπροσώπων, το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, τα της συγκλήσεως του Διοικητικού Συμβουλίου και της Διοικούσης Επιτροπής, τα των εξόδων και αποζημιώσεως των εκπροσώπων και λειτουργών εν τη Διοικήσει του Οργανισμού, ως και πάσα λεπτομέρεια αφορώσα την εν γένει λειτουργίαν και αρμοδιότητα του Διοικητικού Συμβουλίου και της Διοικούσης Επιτροπής. Δυνάμει της ανωτέρω διατάξεως εξεδόθη το Β.Δ. 10/17 Σελ. 1935 περί εκτελέσεως του άρθρ.4 του Α.Νόμου περί συστάσεως Οργανισμού Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων. «Τα καθήκοντα και δικαιώματα της Διοικούσης Επιτροπής του Επιμελητηρίου και της Διοικήσεως του Ταμείου Αλληλοβοηθείας ξενοδόχων θέλουσιν ορισθή δια Β.Δ/τος, δι’ ου θέλουσιν ωσαύτως κανονισθή τα της εσωτερικής οργανώσεως και λειτουργίας του τε Επιμελητηρίου και του Ταμείου Αλληλοβοηθείας. Μέχρις εκδόσεως του Δ/τος παραμένει εν ισχύϊ ο εσωτερικός κανονισμός. Δυνάμει των παρ.7 και 8 εξεδόθη το Β.Δ. της 25 Απρ./18 Μαΐου 1937 περί καθηκόντων και δικαιωμάτων του Διοικητικού Συμβουλίου και των Διοικουσών Επιτροπών του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Τουριστικών Ξενοδοχείων και του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Ξενοδόχων. Οι αντιπρόσωποι των Τουριστικών Ξενοδοχείων δια το πρώτον Διοικητικόν Συμβούλιον, του οποίου η θητεία ορίζεται εις έν έτος, εκλέγονται εντός ενός μηνός από της ισχύος του παρόντος, πέντε μεν υπό των μελών της Πανελληνίου Ενώσεως Ξενοδόχων των δικαιουμένων ψήφου, δύο υπό των μελών της Ενώσεως Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης, και τρεις υπό του «Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού» ανά εις εκ Πελοποννήσου των Νήσων και των Λουτροπόλεων. Αι εντός « » διατάξεις του ανωτέρω άρθρου ετροποποιήθησαν ως άνω υπό του άρθρ.16 Α.Ν. 431/1937 (κατωτ. αριθ. 2). Άρθρ.5.-(Αναφερόμενον εις τους σκοπούς του Επιμελητηρίου δεν ισχύει, πλην της τελευταίας παραγράφου, του θέματος ρυθμιζομένου ήδη δια της παρ.1 άρθρ.3 Ν.Δ. 688/1948, κατωτ. αριθ. 7). Η λειτουργία του Ταμείου Αλληλοβοηθείας άρχεται από της ισχύος του παρόντος. Άρθρ.6.-Οι πόροι της Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων συνίστανται: 1.Εξ υποχρεωτικής εισφοράς των Τουριστικών Ξενοδοχείων και Οικοτροφείων 1% επί των ακαθαρίστων εισπράξεων αυτών των προερχομένων εξ ενοικιάσεων κλινών και δωματίων αποκλειομένων των εξ εστιατορίου τοιούτων. Το ποσόν όπερ έκαστον Τουριστικόν Ξενοδοχείον θα καταβάλη λόγω της εισφοράς ταύτης δεν δύναται να υπερβαίνη τας 30.000 δραχμάς ετησίως. 2.Εξ υποχρεωτικής ατομικής συνδρομής των διευθυντών (επιχειρηματιών) και συνεταίρων Τουριστικών Ξενοδοχείων και Οικοτροφείων κανονιζομένου του ποσού της συνδρομής υπό του Διοικητικού Συμβουλίου της Οργανώσεως είτε βάσει του υφ’ εκάστου τούτων καταβαλλομένου φόρου επιτηδεύματος είτε βάσει της κατηγορίας του ξενοδοχείου. 3.Εκ των προσόδων της περιουσίας της Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων. «Η καταβολή των ανωτέρω συνδρομών και εισφορών είναι υποχρεωτική δι’ άπαντα τα Τουριστικά Ξενοδοχεία και Οικοτροφεία, άρχεται δε δια μεν τας συνδρομάς από της ισχύος του παρόντος δια δε τας εισφοράς από 1ης Απρ. 1937. Επιχειρήσεις μετέχουσαι του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Ξενοδόχων ως και οι δικαιούχοι αυτού απαλλάσσονται της υποχρεώσεως συμμετοχής εις άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς». Άπασαι αι εισφοραί και συνδρομαί της Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων εισπράττονται συμφώνως προς τας διατάξεις του Νόμου περί εισπράξεως Δημοσίων εσόδων και κατατίθενται επ’ ονόματι αυτής. Η εντός « » διάταξις τίθεται ως ετροποποιήθη υπό του άρθρ.16 παρ.5 του Α.Ν. 431/1937 (κατωτ. αριθ. 2). Προ της πρώτης παραγράφου του άνω άρθρου υπήρχον τρεις παράγραφοι ρυθμίζουσαι τα της λειτουργίας και οργανώσεως του υπό της τελευταίας παραγράφου του άρθρ. 5 συσταθέντος Ταμείου Αλληλοβοηθείας Ξενοδόχων. Βάσει των διατάξεων τούτων εξεδόθη το Β.Δ. της 15/24 Μαρτ. 1937 περί Οργανισμού Ταμείου Αλληλοβοηθείας Ξενοδόχων. Το άνω θέμα ρυθμίζεται ήδη υπό των Α.Ν. 1697/1939 και 2151/1939 (κατωτ. 18. Ζδ). Σελ. 205 Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο της Ελλάδας 18.Ζ.β.1 Βλ. και το άρθρ.16 Α.Ν. 431/1937 (κατ. αριθ. 2), άρθρ.3 παρ.2 Α.Ν. 1108/1938 (κατ. αριθ. 4) και Β.Δ. 15/24 Μαρτ. 1937 (κατωτ. αριθ. 3). Άρθρ.(8)7.-Το σύνολον των δαπανών (της Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων), «του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Τουριστικών Ξενοδοχείων», δεν επιτρέπεται να υπερβή το εκ των συνδρομών προερχόμενον έσοδον, και το 1/5 των εξ εισφορών τοιούτον. Τα υπόλοιπα 4/5 των εισφορών ως και παν πλεόνασμα διατίθεται υπέρ των σκοπών του Ταμείου Αλληλοβοηθείας. Η αρίθμησις διορθούται καθόσον εν τω επισήμω κειμένω παρελείφθη ο αριθ. 7. Άρθρ.(9)8.-Εις πόλεις εχούσας πληθυσμόν πλέον των είκοσι χιλιάδων κατοίκων απαγορεύεται εφεξής η ανέγερσις ή λειτουργία νέων ξενοδοχείων περιλαμβανόντων ολιγώτερα των 15 δωματίων ύπνου, επί ταις ποιναίς του άρθρ.2 του παρόντος. Προκειμένου περί τόπων αρχαιολογικών θερινής ή χειμερινής διαμονής και λουτροπόλεων ουδεμία άδεια ανεγέρσεως ή λειτουργίας νέων ξενοδοχείων επιτρέπεται εφ’ όσον το Διοικητικόν Συμβουλίον (του ΕΟ.Τ.) αποφανθή περί υπάρξεως ξενοδοχειακού κορεσμού τουριστικών ξενοδοχείων εις τους εν λόγω τόπους. Κατά πάσης περί κορεσμού αποφάσεως (του Ε.Ο.Τ.) επιτρέπεται εντός μηνός προσφυγή ενώπιον του Α.Σ.Τ. αποφαινομένου τελεσιδίκως. Κατά παντός παραβάτου των εν τω άρθρω τούτω διατάξεων εφαρμόζονται αι διατάξεις περί επιβλητέων ποινών του άρθρ.2 του παρόντος. Η σύνθεσις της ως άνω Επιτροπής ετροποποιήθη ως ανωτέρω υπό του άρθρ.16 παρ.6 του Α.Ν. 431/1937 (κατωτ. αριθ. 2). Βλ. και άρθρ.7 Α.Ν. 431/1937 (ανωτ. σελ. 180).